Sukta 6

Mantra 1

महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव । स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥

ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹಾನ್ ಇಂದ್ರನು; ಮಳೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪರ್ಜನ್ಯನಂತೆ. ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಅವನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ—ವತ್ಸವು ಪೋಷಣೆಯಿಂದ ಬೆಳೆುವಂತೆ; ಸಾಧಕನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶದ ಶಕ್ತಿ ಉಬ್ಬಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 2

प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः । विप्रा ऋतस्य वाहसा ॥

ಋತದ ವಾಹಕರಾದ ವಿಪ್ರರು ಋತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಯ—ಆತ್ಮಸಂತತಿಯ—ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರುವಾಗ, ಅವರು ಋತದ ಸತ್ಯ ವಾಹನದಿಂದ ಅದನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಸರಿಯಾದ ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಿತ ಬಲದಿಂದ ಒಳಗಿನ ಆಗುವಿಕೆ ಧಾರಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Mantra 3

कण्वा इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् । जामि ब्रुवत आयुधम् ॥

ಕಣ್ವರು ಸ್ತೋಮಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಯಜ್ಞದ ಸಾಧನ—ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಶಕ್ತಿ—ಎಂದು ರೂಪಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಬಂಧುಗಳಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದರು, ವಾಣಿಯ ಆಯುಧವನ್ನು ಗಢಿಸುತ್ತ; ಬೆಳಕಿನ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಮಂತ್ರ.

Mantra 4

समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः ॥

ಅವನ ದಿವ್ಯ ಮನ್ಯು (ಉದ್ಗ್ರ ತೇಜಸ್ವೀ ಉತ್ಸಾಹ) ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲ ಜನಸಮೂಹಗಳೂ ನಮಿಸುತ್ತವೆ; ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿದು ಸೇರುವಂತೆ.

Mantra 5

ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् । इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥

ಇದು ಅವನ ದಹಿಸುವ ತಿತ್ವಿಷ್ (ತೇಜಸ್ಸು) ಯ ಓಜಸ್: ಅವನು ದ್ಯಾವಾ–ಪೃಥಿವೀ ಎಂಬ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಒಂದಾಗಿಸಿದನು; ಇಂದ್ರನು ಚರ್ಮದಂತೆ ರೋದಸೀ (ಆಕಾಶ–ಭೂಮಿ) ಯನ್ನು ಒಂದೇ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದನು.

Mantra 6

वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा । शिरो बिभेद वृष्णिना ॥

ವೃತ್ರನು ಉಬ್ಬಿ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದರೂ, ಇಂದ್ರನು ಶತಪರ್ವ ವಜ್ರದಿಂದ—ವೃಷ್ಣಿನಾ (ಬಲಿಷ್ಠ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ)—ಅವನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು.

Mantra 7

इमा अभि प्र णोनुमो विपामग्रेषु धीतयः । अग्नेः शोचिर्न दिद्युतः ॥

ಈ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿ, ಋಷಿಗಳ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲೇ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ಅವು ಅಗ್ನಿಯ ಶೋಚಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ—ಅಂತರಜ್ಯೋತಿಯ ವಿದ್ಯುತ್‌ವಂತೆ.

Mantra 8

गुहा सतीरुप त्मना प्र यच्छोचन्त धीतयः । कण्वा ऋतस्य धारया ॥

ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ, ಪ್ರೇರಣೆಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಅಂತರಂಗ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿ ಜ್ವಲಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ; ಕಣ್ವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಋತ—ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮದ ಧಾರೆಯ ಹರಿವಿನಿಂದ (ತರುತ್ತಾರೆ).

Mantra 9

प्र तमिन्द्र नशीमहि रयिं गोमन्तमश्विनम् । प्र ब्रह्म पूर्वचित्तये ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಆ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ: ಗೋಮಂತ—ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನ—ವೇಗಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ); ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಚಿತ್ತಿಯ ಜಾಗರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ—ಮಂತ್ರವಾಣಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಲಿ.

Mantra 10

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ । अहं सूर्य इवाजनि ॥

ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪಿತೃನ ಸುತ್ತಲಿಂದ ಋತದ ಮೇಧೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆನು; ನಾನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಜನಿಸಿದೆನು—ಉದಯಿಸಿ, ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಸಾರ್ವಭೌಮ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ.

Mantra 12

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुॠषयो ये च तुष्टुवुः । ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಋಷಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದರೂ—ಸುಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು ನನ್ನಿಗಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗು; ನನ್ನೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸು.

Mantra 13

यदस्य मन्युरध्वनीद्वि वृत्रं पर्वशो रुजन् । अपः समुद्रमैरयत् ॥

ಯಾವಾಗ ಅವನ ಮನ್ಯು (ಕ್ರೋಧಶಕ್ತಿ) ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದು ವೃತ್ರನನ್ನು ಅಂಗಾಂಗವಾಗಿ ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿತು, ಆಗ ಅವನು ಅಪಃಗಳನ್ನು ಚಲನೆಗೊಳಿಸಿದನು—ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಉದ್ರೇಕಗೊಳಿಸಿದನು.

Mantra 14

नि शुष्ण इन्द्र धर्णसिं वज्रं जघन्थ दस्यवि । वृषा ह्युग्र शृण्विषे ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ಶುಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ನೀನು ಧರ್ಣಸಿಯ ವಜ್ರವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸಿ ದಸ್ಯುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ವೃಷಭ—ಉಗ್ರ, ಶ್ರವಣಾರ್ಹ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುವವ, ಅಪ್ರತಿಹತ ಬಲವುಳ್ಳವನು.

Mantra 15

न द्याव इन्द्रमोजसा नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । न विव्यचन्त भूमयः ॥

ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ಯಾವಃಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಅಂತರಿಕ್ಷಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯ ಆಧಾರಗಳೂ ಅಲ್ಲ—ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಲಾರವು; ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಲೋಕಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಮೀರುತ್ತದೆ.

Mantra 17

य इमे रोदसी मही समीची समजग्रभीत् । तमोभिरिन्द्र तं गुहः ॥

ಯಾರು ಈ ಎರಡು ಮಹಾ ರೋದಸೀ—ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವೀ—ಯನ್ನು ಸಮೀಚಿಯಾಗಿ ಎದುರುಮುಖವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಒಂದಾಗಿ ಹಿಡಿದನೋ, ಅವನನ್ನು, ಓ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ತಮೋಭಿಃ ಅಂಧಕಾರಗಳಿಂದ ಗುಹ್ಯಗೊಳಿಸಿದೆ—ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳಲು ಕಾಯುವ ಗುಪ್ತ ಶಕ್ತಿ.

Mantra 18

य इन्द्र यतयस्त्वा भृगवो ये च तुष्टुवुः । ममेदुग्र श्रुधी हवम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಯತಯಃ (ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲರು), ಭೃಗುಗಳು, ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದವರು—ಹೇ ಉಗ್ರನೇ, ನನ್ನ ಹವ (ಆಹ್ವಾನ)ವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೇಳು; ಅವರ ಪ್ರಾಚೀನ ತಪಸ್ಸು/ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಈಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ಜಾಗೃತವಾಗಲಿ.

Mantra 20

या इन्द्र प्रस्वस्त्वासा गर्भमचक्रिरन् । परि धर्मेव सूर्यम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಪ್ರಸ್ವಸ್ತ್ವಾಸಾಃ (ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ಶಕ್ತಿಗಳು) ನಿನ್ನನ್ನು ಗರ್ಭರೂಪವಾದ ರಚನೆಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದರು—ಋತ/ಧರ್ಮದ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ; ಬೆಳಕು ಧಾರಿತವಾಗಿ, ರಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಲೆಂದು.

Mantra 22

तवेदिन्द्र प्रणीतिषूत प्रशस्तिरद्रिवः । यज्ञो वितन्तसाय्यः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಣೀತಿಗಳಲ್ಲಿ (ನಾಯಕತ್ವ-ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ) ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಸನ್ಮಾರ್ಗವೇ ಇದೆ, ಹೇ ಅದ್ರಿವಃ (ಕಲ್ಲು/ವಜ್ರಧಾರಕ); ಯಜ್ಞವು ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ವಿತಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ—ಆಂತರಿಕ ಅರ್ಪಣವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ಗುರಿಯತ್ತ ಸಾಗಲೆಂದು.

Mantra 23

आ न इन्द्र महीमिषं पुरं न दर्षि गोमतीम् । उत प्रजां सुवीर्यम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಮಹಾ ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ—ಕಿರಣಸಂಪನ್ನ ದಿಟ್ಟ ಕೋಟೆಯಂತೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಯನ್ನೂ, ಸುವೀರ್ಯ (ವೀರಶಕ್ತಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ)ವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸು.

Mantra 24

उत त्यदाश्वश्व्यं यदिन्द्र नाहुषीष्वा । अग्रे विक्षु प्रदीदयत् ॥

ಮತ್ತು ಆ ಅಶ್ವಜನ್ಯ ವೇಗಶಕ್ತಿ—ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಾಹುಷೀ ಜನಸಮೂಹಗಳಲ್ಲಿ—ನೀನು ಅದನ್ನು ಕುಲಗಳ ನಡುವೆ ಮುಂಚೆ ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿದೆ; ಮಾನವ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಯ ಅಗ್ರದೀಪವನ್ನು ನೀನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 26

यदङ्ग तविषीयस इन्द्र प्रराजसि क्षितीः । महाँ अपार ओजसा ॥

ಯಾವಾಗ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರ ಬಲವಂತನಾಗಿ ವಸತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರರಾಜಸಿ (ಆಧಿಪತ್ಯದಿಂದ ಆಳುವೆ), ಆಗ ನೀನು ಮಹಾನ್—ಓಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಪಾರ; ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 27

तं त्वा हविष्मतीर्विश उप ब्रुवत ऊतये । उरुज्रयसमिन्दुभिः ॥

ಹೇ ಉರುಜ್ರಯಸ—ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯ ಧಾರಕನೇ—ಹವಿಷ್ಯವಂತ ಜನರು ಸೋಮಬಿಂದುಗಳನ್ನು ತಂದು ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮೀಪದಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Mantra 28

उपह्वरे गिरीणां संगथे च नदीनाम् । धिया विप्रो अजायत ॥

ಪರ್ವತಗಳ ಉಪಹ್ವರಗಳಲ್ಲಿ—ಸಮೀಪದ ಕಣಿವೆ-ಆವರಣಗಳಲ್ಲಿ—ಮತ್ತು ನದಿಗಳ ಸಂಗಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಧೀ (ಅಂತರ್ದೃಷ್ಟಿ)ಯಿಂದ ವಿಪ್ರ (ಋಷಿ) ಜನ್ಮಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Mantra 29

अतः समुद्रमुद्वतश्चिकित्वाँ अव पश्यति । यतो विपान एजति ॥

ಇಲ್ಲಿಂದ ಚಿಕಿತ್ವಾನ್ (ಜ್ಞಾನಿ) ಸಮುದ್ರವನ್ನೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುವ ಉದ್ವತಗಳನ್ನೂ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ನೋಡುವನು; ಯಿಂದ ವಿಪಾನ (ಪಾನಮಾಡುವವನು) ಕಂಪಿಸಿ ಚಲನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 30

आदित्प्रत्नस्य रेतसो ज्योतिष्पश्यन्ति वासरम् । परो यदिध्यते दिवा ॥

ಆಗ ಅವರು ಪ್ರಾಚೀನ ರೇತಸ್ (ಬೀಜ-ಶಕ್ತಿ)ದ ಜ್ಯೋತಿಯಿಂದ ದಿನವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಅದು ದ್ಯೌನಲ್ಲಿ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದಾಗ.

Mantra 31

कण्वास इन्द्र ते मतिं विश्वे वर्धन्ति पौंस्यम् । उतो शविष्ठ वृष्ण्यम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಕಣ್ವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಮತಿಯನ್ನು—ನಿನ್ನ ಪೌಂಸ್ಯ (ಪುರುಷಬಲ)—ವರ್ಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಅತಿಶವಿಷ್ಠ, ನಿನ್ನ ವೃಷ್ಣ್ಯ (ವೀರ್ಯಮಯ ಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನೂ.

Mantra 32

इमां म इन्द्र सुष्टुतिं जुषस्व प्र सु मामव । उत प्र वर्धया मतिम् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನನ್ನ ಈ ಸುಷ್ಟುತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನನ್ನನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಪೋಷಿಸು. ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಮತಿಯನ್ನು ಸಹ ವರ್ಧಿಸು.

Mantra 33

उत ब्रह्मण्या वयं तुभ्यं प्रवृद्ध वज्रिवः । विप्रा अतक्ष्म जीवसे ॥

ಮತ್ತು ನಾವು, ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯರು—ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರು—ಹೇ ವಜ್ರಿವಃ, ಹೇ ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವವನೇ, ನಿನಗಾಗಿ ಜೀವಸೇ (ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ) ಒಂದು ತೇಜಸ್ವಿ ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದೇವೆ—ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರಂಗ ಪ್ರಾಣಬಲದ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ.

Mantra 34

अभि कण्वा अनूषतापो न प्रवता यतीः । इन्द्रं वनन्वती मतिः ॥

ಕಣ್ವರು ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಕೂಗಿದ್ದಾರೆ—ಏರುಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಂತೆ; ಇಂದ್ರನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಬಯಸುವ ಅವರ ಪ್ರೇರಿತ ಮತಿ ನೇರವಾಗಿ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ—ಚೇತನೆಯ ಪ್ರವಾಹವು ತನ್ನ ತೇಜೋಮಯ ಮೂಲದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುವಂತೆ.

Mantra 35

इन्द्रमुक्थानि वावृधुः समुद्रमिव सिन्धवः । अनुत्तमन्युमजरम् ॥

ಉಕ್ಥಗಳು—ಬಲಿಷ್ಠ ಸ್ತುತಿ-ಪಠಗಳು—ಇಂದ್ರನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿವೆ, ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತುಂಬಿಸುವಂತೆ. ಅವನು ಅನುತ್ತಮ ಮನ್ಯುವನು—ಯಾರ ಉಗ್ರತೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಮೀರಲಾರರು—ಅಜರ, ಅಕ್ಷಯ ಶಕ್ತಿ; ಬೆಳಕಿನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಿಜಯಿ.

Mantra 36

आ नो याहि परावतो हरिभ्यां हर्यताभ्याम् । इममिन्द्र सुतं पिब ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಾ; ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿಗಳು (ತೇಜಸ್ವಿ ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಅಶ್ವಗಳು/ಶಕ್ತಿಗಳು) ಜೊತೆ. ಈ ಪಿಷಿತ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿ.

Mantra 37

त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः । हवन्ते वाजसातये ॥

ವೃತ್ರಹನ, ಆವರಣವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನಿನ್ನನ್ನೇ—ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾಸಿದ ಬರ್ಹಿಷ್ (ಯಜ್ಞಾಸನ) ಹೊಂದಿದ ಜನರು—ವಾಜಸಾತಿಗಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 38

अनु त्वा रोदसी उभे चक्रं न वर्त्येतशम् । अनु सुवानास इन्दवः ॥

ನಿನ್ನ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿ ಎರಡೂ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ—ವೇಗದ ಅಶ್ವದೊಂದಿಗೆ ಚಕ್ರ ತಿರುಗುವಂತೆ; ನಿನ್ನ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಿಷ್ಯಮಾನ ಸೋಮದ ಇಂದುಗಳೂ ಹರಿಯುತ್ತವೆ.

Mantra 39

मन्दस्वा सु स्वर्णर उतेन्द्र शर्यणावति । मत्स्वा विवस्वतो मती ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಹೇ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ದ್ಯುಲೋಕದ ವೀರನೇ, ಸುಖದಿಂದ ಮದಿಸು; ಶರ್ಯಣಾ-ಸಮೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸು. ವಿವಸ್ವತ್‌ನ ಪ್ರೇರಿತ ಮತಿಯಿಂದ ಮತ್ತನಾಗು; ಆ ಪ್ರಕಾಶಜನ್ಯ ದರ್ಶನವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲನಾಗಿಸಲಿ.

Mantra 40

वावृधान उप द्यवि वृषा वज्र्यरोरवीत् । वृत्रहा सोमपातमः ॥

ನಿತ್ಯವೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತ, ವಜ್ರಧಾರಿ ವೃಷಭನು ದ್ಯಾವದತ್ತ ಗರ್ಜಿಸಿ ಏರಿದನು. ಆವರಣಕর্তೃ (ವೃತ್ರ)ನ ಹಂತ, ಸೋಮಪಾನದಲ್ಲಿ ಪರಮಶ್ರೇಷ್ಠ—ಅವನು ಒಳಗಿನ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 41

ऋषिर्हि पूर्वजा अस्येक ईशान ओजसा । इन्द्र चोष्कूयसे वसु ॥

ನೀನೇ ಋಷಿ—ಪೂರ್ವಜ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಜನಿಸಿದವನು; ನಿನ್ನ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಕೈಕ ಈಶಾನ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ವಸುಗಳನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರುತ್ತೀಯ—ದ್ರವ್ಯ ಮತ್ತು ಋತದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು—ಸಮೃದ್ಧ ಸತ್ತೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ.

Mantra 42

अस्माकं त्वा सुताँ उप वीतपृष्ठा अभि प्रयः । शतं वहन्तु हरयः ॥

ನಮ್ಮ ಸುತ ಸೋಮದ ಆನಂದಗಳ ಬಳಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ; ಹೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ-ಪೃಷ್ಠವನೇ, ನಿನ್ನ ಹರಿಯಶ್ವಗಳು ಯಜ್ಞದ ಪ್ರಯಃ ಕಡೆಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಶತಗುಣವಾಗಿ ಹೊತ್ತು ತರುವುದು—ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಆನಂದವು ಪೂರ್ಣವಾಗಲೆಂದು.

Mantra 43

इमां सु पूर्व्यां धियं मधोर्घृतस्य पिप्युषीम् । कण्वा उक्थेन वावृधुः ॥

ಮಧು ಮತ್ತು ಘೃತದ ದೀಪ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ಪುರಾತನ ಧೀ (ಪ್ರೇರಣೆ) ಯನ್ನು ಕಣ್ವರು ಉಕ್ಥ (ಪ್ರಕಟ ವಾಣಿ) ಯಿಂದ ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಚಿಂತನೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯಲೆಂದು.

Mantra 44

इन्द्रमिद्विमहीनां मेधे वृणीत मर्त्यः । इन्द्रं सनिष्युरूतये ॥

ಮಹಾ ಮೇಧಾ-ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮર્ત್ಯನು ಇಂದ್ರನನ್ನೇ ಆರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ವಿಮೋಚಕ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಇಂದ್ರನನ್ನೇ ಗೆಲ್ಲಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 45

अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥

ಹೇ ಪುರುಷ್ಟುತ (ಬಹುಸ್ತುತ), ಪ್ರಿಯಮೇಧನಿಂದ ಸ್ತುತವಾದ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿಗಳು (ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಅಶ್ವಗಳು) ನಿನ್ನನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬರಲಿ; ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆನಂದಕರ ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುವಂತೆ.

Mantra 46

शतमहं तिरिन्दिरे सहस्रं पर्शावा ददे । राधांसि याद्वानाम् ॥

ತಿರಿಂದಿರೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನೂರು ನೀಡಿದೆ, ಪರ್ಶಾವದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ನೀಡಿದೆ—ಯಾದ್ವರಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ದಾನಗಳು; ಅಂತರಂಗ ವಿಜಯ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದಾಗ ವೃದ್ಧಿಕರ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳು ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

Mantra 47

त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् । ददुष्पज्राय साम्ने ॥

ಮೂರು ನೂರು ಅಶ್ವಗಳು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಗೋಗಳು (ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳು) ಅವರು ನೀಡಿದರು—ಪಜ್ರನಿಗೆ ಸಾಮನ್ (ಸ್ತುತಿಗಾನ)ಕ್ಕಾಗಿ; ಬಾಹ್ಯ ದಾನವು ಅಂತರಂಗ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶದ ವಿಮೋಚನೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದೆ.

Mantra 48

उदानट् ककुहो दिवमुष्ट्राञ्चतुर्युजो ददत् । श्रवसा याद्वं जनम् ॥

ಕಕುಹನು ಮೇಲೇಳಿ ದಿವಕ್ಕೆ ಏರಿದನು; ನಾಲ್ಕು-ಜೂಗಗಳಿಂದ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂಟೆಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ಶ್ರವಸ್ (ಯಶಸ್ಸು) ಎಂಬ ಬಲದಿಂದ ಯಾದ್ವ ಜನರನ್ನು ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಿದನು.