Sukta 7

Mantra 1

प्र यद्वस्त्रिष्टुभमिषं मरुतो विप्रो अक्षरत् । वि पर्वतेषु राजथ ॥

ವಿಪ್ರ (ಋಷಿ) ಯಾಗ, ಹೇ ಮರುತೋ, ನಿಮಗಾಗಿ ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಇಷ್ (ಪೋಷಕ ಅರ್ಪಣೆ) ಅನ್ನು ಹರಿಬಿಟ್ಟಾಗ, ನೀವು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಆಳುತ್ತೀರಿ.

Mantra 2

यदङ्ग तविषीयवो यामं शुभ्रा अचिध्वम् । नि पर्वता अहासत ॥

ಯಾವಾಗ, ಹೇ ಶುಭ್ರರೇ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನರೇ), ತವಿಷೀಯವಃ (ಪ್ರಚಂಡ ಬಲವಂತರೇ), ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಯಾಮ (ಮಾರ್ಗ/ಯಾತ್ರೆ) ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀರೋ, ಆಗ ಪರ್ವತಗಳು ತಲೆಬಾಗಿದವು.

Mantra 3

उदीरयन्त वायुभिर्वाश्रासः पृश्निमातरः । धुक्षन्त पिप्युषीमिषम् ॥

ವಾಯುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ—ಗರ್ಜಿಸುವವರು, ಪೃಶ್ನಿಮಾತೆಯ ಪುತ್ರರು; ಅವರು ಸಮೃದ್ಧ ಪೋಷಣೆಯಾದ ಜೀವನರಸವನ್ನು ದೋಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

वपन्ति मरुतो मिहं प्र वेपयन्ति पर्वतान् । यद्यामं यान्ति वायुभिः ॥

ಮರುತರು ಮಂಜನ್ನು ಚದುರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ವಾಯುಗಳೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿಯತ ಯಾಮದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಾಗ.

Mantra 5

नि यद्यामाय वो गिरिर्नि सिन्धवो विधर्मणे । महे शुष्माय येमिरे ॥

ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಯಾಮಕ್ಕಾಗಿ ಪರ್ವತವೂ ನದಿಗಳೂ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಸ್ಥಾಪನೆಯಲ್ಲಿ—ವಿಧರ್ಮಣದ ಕಡೆಗೆ—ಸ್ಥಿರವಾಗುವಾಗ, ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಮಹಾ ಶುಷ್ಮಶಕ್ತಿಗೆ ತಮನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 6

युष्माँ उ नक्तमूतये युष्मान्दिवा हवामहे । युष्मान्प्रयत्यध्वरे ॥

ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತೇವೆ; ಹಗಲಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತೇವೆ; ಯಜ್ಞದ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಅಧ್ವರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 7

उदु त्ये अरुणप्सवश्चित्रा यामेभिरीरते । वाश्रा अधि ष्णुना दिवः ॥

ಮೇಲೇಳುತ್ತವೆ ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಬಹುವರ್ಣ ಶಕ್ತಿಗಳು—ನಿಯತ ಗತಿಪಥಗಳಿಂದ ಚಲಿಸುವವು; ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ, ಅವು ದ್ಯೌವಿನ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 8

सृजन्ति रश्मिमोजसा पन्थां सूर्याय यातवे । ते भानुभिर्वि तस्थिरे ॥

ಬಲದಿಂದ ಅವರು ಕಿರಣವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿ ಸೂರ್ಯನ ಗಮನೆಗೆ ಪಥವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಭಾನುಗಳಿಂದ ಅವರು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ, ದೀಪ್ತಿಮಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 9

इमां मे मरुतो गिरमिमं स्तोममृभुक्षणः । इमं मे वनता हवम् ॥

ಓ ಮರುತರೆ, ಇದು ನನ್ನ ವಾಣಿ; ಓ ಋಭುಕ್ಷಣಃ (ಬಲಿಷ್ಠ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು), ಇದು ನನ್ನ ಸ್ತೋತ್ರ—ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ. ಇದು ನನ್ನ ಹವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ.

Mantra 10

त्रीणि सरांसि पृश्नयो दुदुह्रे वज्रिणे मधु । उत्सं कवन्धमुद्रिणम् ॥

ಚುಕ್ಕಿಚುಕ್ಕಿಯಾದ (ಪೃಶ್ನಿ)ವರು ವಜ್ರಧಾರಿಗಾಗಿ ಮಧುರತೆಯ ಮೂರು ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಡಿದರು; ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುವ, ಸುಸಂಯತ ಉತ್ಸ—ಒಳಗಿರುವ ಅಕ್ಷಯ ಮೂಲ.

Mantra 11

मरुतो यद्ध वो दिवः सुम्नायन्तो हवामहे । आ तू न उप गन्तन ॥

ಓ ಮರುತರೆ, ನಾವು ದಿವದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುವಾಗ, ಆಗ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿ ಬನ್ನಿರಿ—ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರಿ.

Mantra 12

यूयं हि ष्ठा सुदानवो रुद्रा ऋभुक्षणो दमे । उत प्रचेतसो मदे ॥

ಹೇ ಸುಧಾನವೋ! ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ—ರುದ್ರರು, ಋಭುಕ್ಷಣರು (ಬಲಿಷ್ಠ ರೂಪಕಾರರು)—ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ; ಮತ್ತು ಮದ (ಪ್ರೇರಿತ ಆನಂದೋನ್ಮಾದ)ದಲ್ಲಿ ನೀವು ಪ್ರಚೇತಸರು, ವಿಶಾಲ-ಜಾಗೃತ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದೀರಿ.

Mantra 13

आ नो रयिं मदच्युतं पुरुक्षुं विश्वधायसम् । इयर्ता मरुतो दिवः ॥

ಹೇ ದಿವ್ಯದ ಮರುತೋ! ಆನಂದದಿಂದ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ರಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ), ಬಹು-ವೃದ್ಧಿಯುಳ್ಳದು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಧಾಯಸ (ಎಲ್ಲೆಡೆ ಧಾರಕ)—ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತಂದುಕೊಡಿ; ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ.

Mantra 14

अधीव यद्गिरीणां यामं शुभ्रा अचिध्वम् । सुवानैर्मन्दध्व इन्दुभिः ॥

ಹೇ ಶುಭ್ರ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ) ಜನರೇ! ನೀವು ಗಿರಿಗಳ ಯಾಮ (ಮಾರ್ಗ-ಪ್ರವಾಹ), ಆಂತರಿಕ ಶಿಖರಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ಯಥಾವತ್ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸುವಾನ (ಪಿಷಿತ) ಇಂದು-ಬಿಂದುಗಳು—ಸೋಮದ ಹನಿಗಳೊಂದಿಗೆ—ನೀವು ಆನಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಒಳಗಿನ ಹರ್ಷವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ.

Mantra 15

एतावतश्चिदेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः । अदाभ्यस्य मन्मभिः ॥

ಇಷ್ಟರವರೆಗೆ ಕೂಡ ಮರ್ಥ್ಯನು ಇವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡಬಹುದು—ಅದಾಭ್ಯ (ಅಪರಾಜಿತ)ನ ಮನ್‌ಮಗಳೆಂಬ ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನಾ-ರೂಪಗಳ ಮೂಲಕ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಜವಾದ ಸುಮ್ನವೆಂದರೆ: ಜಯಿಸಲಾಗದ ರಕ್ಷೆಯೂ ಉನ್ನತಿಯೂ ಆದ ವರ.

Mantra 16

ये द्रप्सा इव रोदसी धमन्त्यनु वृष्टिभिः । उत्सं दुहन्तो अक्षितम् ॥

ಯಾರು ದ್ರಪ್ಸಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿ, ವೃಷ್ಟಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅನುಸರಿಸಿ, ಎರಡು ರೋದಸೀ (ದ್ವಿಲೋಕ)ಗಳನ್ನು ಉಸಿರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಿತ ಉತ್ಸವನ್ನು ದೋಹಿ ಹೊರತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ—ಅವರೇ ಆ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಸತ್ತೆಯನ್ನು ಆನಂದ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಧಾರೆಗಳಿಂದ ಫಲವತ್ತಾಗಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 17

उदु स्वानेभिरीरत उद्रथैरुदु वायुभिः । उत्स्तोमैः पृश्निमातरः ॥

ಉದು—ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾನಗಳಿಂದ (ಪ್ರತಿಧ್ವನಿತ ನಾದಗಳಿಂದ) ಏಳಿರಿ; ಉದು—ನಿಮ್ಮ ರಥಗಳಿಂದ ಏಳಿರಿ; ಉದು—ನಿಮ್ಮ ವಾಯುಗಳಿಂದ ಏಳಿರಿ; ಉದು—ನಿಮ್ಮ ಸ್ತೋಮಗಳಿಂದ (ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳಿಂದ) ಏಳಿರಿ, ಹೇ ಪೃಶ್ನಿಮಾತರಃ (ಪೃಶ್ನಿಯ ಸಂತಾನಗಳೇ)! ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣದ ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸತ್ತೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿರಿ.

Mantra 18

येनाव तुर्वशं यदुं येन कण्वं धनस्पृतम् । राये सु तस्य धीमहि ॥

ಯಾರಿಂದ ತುರ್ವಶ ಮತ್ತು ಯದು ಸಹಾಯ ಪಡೆದರೋ, ಯಾರಿಂದ ಕಣ್ವನು ಧನದ ವಿಜೇತನಾಗಿದನೋ—ಆ ಶಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ, ರಾಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಗಾಗಿ, ನಾವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 19

इमा उ वः सुदानवो घृतं न पिप्युषीरिषः । वर्धान्काण्वस्य मन्मभिः ॥

ಹೇ ಸುದಾನವೋ, ನಿಮ್ಮ ಈ ಪೋಷಕ ಧಾರೆಗಳು ಘೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ; ಕಣ್ವನ ಮನ್‌ಮ (ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ತುತಿ-ವಚನಗಳು)ಗಳಿಂದ ಬಲಗೊಂಡಿವೆ—ನಮ್ಮ ಅಂತರ್ಯಾಗಗಳು ಸಮೃದ್ಧ ಪೋಷಣೆಯಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.

Mantra 20

क्व नूनं सुदानवो मदथा वृक्तबर्हिषः । ब्रह्मा को वः सपर्यति ॥

ಹೇ ಸುದಾನವೋ, ಈಗ ನೀವು ಎಲ್ಲಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತೀರಿ—ಯಜ್ಞಾಸನ (ಬರ್ಹಿಸ್) ಹಾಸಿದವರೇ? ಯಾವ ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಯಾವ ವಚನ-ಜ್ಞಾತ, ಯುಕ್ತ ಉಪಾಸನೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ?

Mantra 21

नहि ष्म यद्ध वः पुरा स्तोमेभिर्वृक्तबर्हिषः । शर्धाँ ऋतस्य जिन्वथ ॥

ಹೇ ಪವಿತ್ರ ಆಸನವಾದ ಬರ್ಹಿಸ್‌ನ್ನು ಹಾಸುವವರೇ! ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ನೀವು ಋತದ ಶರ್ಧವನ್ನು (ಸಮೂಹವನ್ನು) ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ—ವಾಣಿ/ಶಬ್ದದಿಂದ ನಿಯತ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೀರಿ.

Mantra 22

समु त्ये महतीरपः सं क्षोणी समु सूर्यम् । सं वज्रं पर्वशो दधुः ॥

ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವರು ಮಹಾನ್ ಆಪಃಗಳನ್ನು ಸಮ್ಮಿಲಿತಗೊಳಿಸಿದರು; ಒಟ್ಟಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು; ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು; ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಜ್ರವನ್ನು ಸಂಧಿ-ಸಂಧಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು—ಋತದ ಏಕ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಏಕತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾ.

Mantra 23

वि वृत्रं पर्वशो ययुर्वि पर्वताँ अराजिनः । चक्राणा वृष्णि पौंस्यम् ॥

ಸಂಧಿ-ಸಂಧಿಯಾಗಿ ಅವರು ವೃತ್ರನ ವಿರುದ್ಧ ಹೊರಟರು; ಅಚಲ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಅವರು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿದರು—ಹೇ ಬಲವಂತನೇ! ವೀರಬಲ (ಪೌಂಸ್ಯ)ವನ್ನು ರೂಪಿಸಿ; ಹೀಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಮುರಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತ ಪ್ರಕಾಶ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Mantra 24

अनु त्रितस्य युध्यतः शुष्ममावन्नुत क्रतुम् । अन्विन्द्रं वृत्रतूर्ये ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ತ್ರಿತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅವರು ಶೌರ್ಯಬಲ (ಶುಷ್ಮ)ವನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸಂಕಲ್ಪ (ಕ್ರತು)ವನ್ನೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಂದರು; ವೃತ್ರ-ನಿರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸಾಗಿದರು.

Mantra 25

विद्युद्धस्ता अभिद्यवः शिप्राः शीर्षन्हिरण्ययीः । शुभ्रा व्यञ्जत श्रिये ॥

ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚನ್ನು ಹಿಡಿದವರು, ಸ್ವರ್ಗಮುಖವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರು, ಕಿರಣಮಯ ಗಂಡರಕ್ಷೆಗಳು (ಶಿಪ್ರಾ) ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಣ ಶಿರೋಭೂಷಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು—ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು ಶ್ರೀ (ಶೋಭೆ)ಗಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡರು.

Mantra 26

उशना यत्परावत उक्ष्णो रन्ध्रमयातन । द्यौर्न चक्रदद्भिया ॥

ನೀನು, ಆಸೆಯಿಂದ, ಪರಾವತದ ಅತಿದೂರ ಲೋಕದಿಂದ ವೃಷಭನಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಭೇದ (ರಂಧ್ರ)ವನ್ನು ತೆರೆದಾಗ, ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ)ವೂ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿತು—ಹೇಗೋ ಭೀತನಾದಂತೆ.

Mantra 27

आ नो मखस्य दावनेऽश्वैर्हिरण्यपाणिभिः । देवास उप गन्तन ॥

ಹೇ ದೇವರೆ, ಯಜ್ಞದ ಆನಂದವನ್ನು ದಾನಮಾಡಲು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಅಶ್ವಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುವರ್ಣಪ್ರಭೆಯ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ—ನಮ್ಮ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿರಿ.

Mantra 28

यदेषां पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहितः । यान्ति शुभ्रा रिणन्नपः ॥

ಅವರ ಚಿತ್ತರೆಯಾದ (ಪೃಷತೀ) ರಥದ ಮೇಲೆ ಇರುವಾಗ, ಕೆಂಪಾದ (ರೋಹಿತ) ಧುರಿಯನ್ನು ಎಳೆಯುವಾಗ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸಾಗುತ್ತವೆ—ನೀರನ್ನು ಕಂಪಿಸಿ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ತಳ್ಳುತ್ತವೆ.

Mantra 29

सुषोमे शर्यणावत्यार्जीके पस्त्यावति । ययुर्निचक्रया नरः ॥

ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಪೀಡಿತ ಸೋಮದಲ್ಲಿ, ಶರ್ಯಣಾವತಿಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ನಿವಾಸಸಮೃದ್ಧ ಆರ್ಜೀಕದಲ್ಲಿ—ಚಕ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ನರರು (ವೀರರು) ಹೋದರು; ತಮ್ಮ ಪಥದಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾಗಿ.

Mantra 30

कदा गच्छाथ मरुत इत्था विप्रं हवमानम् । मार्डीकेभिर्नाधमानम् ॥

ಹೇ ಮರುತರೆ, ಯಾವಾಗ ನೀವು ಹೀಗೆ—ಹವಿಸುವ, ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಋಷಿಯ ಬಳಿಗೆ—ಬರುವರು? ನಿಮ್ಮ ಕೃಪಾಮಯ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುವವನಿಗೆ ನೆರವಾಗಿರಿ.

Mantra 31

कद्ध नूनं कधप्रियो यदिन्द्रमजहातन । को वः सखित्व ओहते ॥

ಹೇ ‘ಕದ್ಧ’ಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರೇ, ಈಗ ಹೇಳಿರಿ—ನೀವು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಏಕೆ ತ್ಯಜಿಸಿಲ್ಲ? ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಖಿತ್ವದ ಬಂಧದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ?

Mantra 32

सहो षु णो वज्रहस्तैः कण्वासो अग्निं मरुद्भिः । स्तुषे हिरण्यवाशीभिः ॥

ಬಲಿಷ್ಠರಾದ, ವಜ್ರಹಸ್ತರಾದ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಕಣ್ವರು—ಮರುತರ ಜೊತೆಗೆ—ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಸುವರ್ಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ವಾಣಿಗಳಿಂದ.

Mantra 33

ओ षु वृष्णः प्रयज्यूना नव्यसे सुविताय । ववृत्यां चित्रवाजान् ॥

ಓ, ವೃಷಣ (ಬಲಿಷ್ಠ ದೇವ)ಗಾಗಿ—ಅಗ್ರಯಜ್ಞೀ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು, ನವೀನ ಭವಕ್ಕಾಗಿ, ಸುಗತಿಗಾಗಿ—ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸಿ ಕರೆತರುವೆನು, ಚಿತ್ರವಾಜ (ವಿವಿಧ ಬಲ-ಸಂಪತ್ತು) ಹೊಂದಿದವರನ್ನು.

Mantra 34

गिरयश्चिन्नि जिहते पर्शानासो मन्यमानाः । पर्वताश्चिन्नि येमिरे ॥

ಅಂತರಂಗದ ‘ಗಿರಿಗಳು’ ಸಹ ವಶವಾಗಿ ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತವೆ; ಪ್ರತಿರೋಧಕ ಘನ ಗುಂಪುಗಳು, ತಾವು ಅಚಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ತೊಲಗುತ್ತವೆ. ‘ಪರ್ವತಗಳು’ ಸಹ ತಡೆದು ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ—ದೈವ ಬಲವು ಅಡ್ಡಿಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಿದಾಗ.

Mantra 35

आक्ष्णयावानो वहन्त्यन्तरिक्षेण पततः । धातारः स्तुवते वयः ॥

ತೀಕ್ಷ್ಣ ದೃಷ್ಟಿಯವರಾದ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾರೆ—ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತ; ಸ್ತುತಿಸುವವನಿಗೆ ಧಾತಾರರು (ದೈವ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು) ಪ್ರಗತಿಯ ಪಂಖ-ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 36

अग्निर्हि जानि पूर्व्यश्छन्दो न सूरो अर्चिषा । ते भानुभिर्वि तस्थिरे ॥

ಅಗ್ನಿಯು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪುರಾತನ, ಜನ್ಮಜಾತ ಜ್ಞಾತನು; ಛಂದಸ್ಸಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತನ್ನ ಜ್ವಾಲೆ (ಅರ್ಚಿಷಾ) ಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಕಿರಣಗಳು (ಭಾನುಭಿಃ) ಮೂಲಕ ಈ ಶಕ್ತಿಗಳು ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತವೆ.