Sukta 32

Mantra 1

अपूर्व्या पुरुतमान्यस्मै महे वीराय तवसे तुराय । विरप्शिने वज्रिणे शंतमानि वचांस्यासा स्थविराय तक्षम् ॥

ಅಪೂರ್ವವೂ ಅತ್ಯಧಿಕವೂ ಆದ ವಚನಗಳನ್ನು ನಾವು ಅವನಿಗಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತೇವೆ—ಮಹಾವೀರನಿಗೆ, ಬಲಿಷ್ಠನಿಗೆ, ತುರ (ವೇಗಶೀಲ)ನಿಗೆ; ವಿಶಾಲಕರ್ಮನಾದ ವಜ್ರಧಾರಿಗಿಗೆ. ಸ್ಥವಿರ (ಅಚಲ)ನಾದ ಅವನಿಗಾಗಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಾಣಿಯನ್ನು ನಾವು ಕೆತ್ತುತ್ತೇವೆ.

Mantra 2

स मातरा सूर्येणा कवीनामवासयद्रुजदद्रिं गृणानः । स्वाधीभिॠक्वभिर्वावशान उदुस्रियाणामसृजन्निदानम् ॥

ಕವಿಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ, ಸೂರ್ಯನ ಮೂಲಕ, ಅವನು ಎರಡು ಮಾತೃಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ಅದ್ರಿ (ಶಿಲೆ)ಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು. ಸ್ವಾಧೀ (ಸ್ವನಿಯಂತ್ರಿತ) ಧೀಗಳಿಂದಲೂ ಋಕ್ವ (ಋಚಾ ಗಾನಕರು)ಗಳಿಂದಲೂ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡು, ಉಸ್ರಿಯಾ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಗೋವೃಂದ)ಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊರತಂದು, ಅವುಗಳ ಗುಪ್ತ ನಿದಾನ (ನಿವಾಸ/ಸ್ಥಾನ)ವನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.

Mantra 3

स वह्निभिॠक्वभिर्गोषु शश्वन्मितज्ञुभिः पुरुकृत्वा जिगाय । पुरः पुरोहा सखिभिः सखीयन्दृळ्हा रुरोज कविभिः कविः सन् ॥

ವಹ್ನಿ (ಅಗ್ನಿವಾಹಕರು)ಗಳೊಡನೆ ಮತ್ತು ಋಕ್ವ (ಗಾನಕರು)ಗಳೊಡನೆ, ಗೋಷು (ಕಿರಣ/ಗೋವೃಂದಗಳ ಮಧ್ಯೆ) ಸದಾ, ಮಿತಜ್ಞು (ಮಿತವಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು)ಗಳೊಡನೆ, ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅವನು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಪುರಃಪುರೋಹಾ (ದುರ್ಗಭೇದಕ), ಸಖರೊಂದಿಗೆ ಸಖ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿ, ದೃಢ ಪ್ರತಿರೋಧಗಳನ್ನು ಒಡೆದನು; ಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕವಿ ಆಗಿ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕವಿತ್ವಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

Mantra 4

स नीव्याभिर्जरितारमच्छा महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । पुरुवीराभिर्वृषभ क्षितीनामा गिर्वणः सुविताय प्र याहि ॥

ಹೇ ಗಿರ್ವಣ (ಸ್ತುತಿಪ್ರಿಯ) ದೇವಾ! ನೀನು ನಿನ್ನ ಆಧಾರಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾ ವಾಜಗಳ (ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿಗಳ)ೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಚಂಡ ಶುಷ್ಮ (ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸು)ಗಳೊಂದಿಗೆ ಜರಿತಾರ (ಸ್ತೋತೃ)ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ. ಹೇ ಜನಗಳ ವೃಷಭ! ನಿನ್ನ ಬಹುವೀರ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸುವಿತ (ಶುಭ ಪಥ, ಕಲ್ಯಾಣಕರ ಗತಿ)ಗಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಾ; ನಮಗೆ ಸದುಗಮನ (ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಾಪ್ತಿ)ವನ್ನು ನೀಡು.

Mantra 5

स सर्गेण शवसा तक्तो अत्यैरप इन्द्रो दक्षिणतस्तुराषाट् । इत्था सृजाना अनपावृदर्थं दिवेदिवे विविषुरप्रमृष्यम् ॥

ಹೀಗೆ, ಸರ್ಗ (ಉದ್ಗಮ/ಉಕ್ಕು) ಮತ್ತು ಶವಸ (ಬಲ)ದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ತುರಾಷಾಟ್ (ಅಜೇಯ ಜಯಶಾಲಿ) ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಅತಿ (ವೇಗವಂತ) ಅಶ್ವಗಳೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಹೊರತಂದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸೃಜಿಸುತ್ತಾ, ಹಿಂದಿರುಗದ ಗುರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ದಿನೇದಿನೇ ಅವರು ಅಪ್ರಮೃಷ್ಯ (ಅಲಂಘ್ಯ, ಅಸ್ಪರ್ಶ್ಯ) ಪ್ರಾಪ್ತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅದನ್ನು ಆಕಾಂಕ್ಷಿಸಿದರು.