Sukta 2

Mantra 1

यो मर्त्येष्वमृत ऋतावा देवो देवेष्वरतिर्निधायि । होता यजिष्ठो मह्ना शुचध्यै हव्यैरग्निर्मनुष ईरयध्यै ॥

ಮರ್ತ್ಯರೊಳಗೆ ಅಮೃತನಾಗಿರುವ, ಋತವಾನ್ ದೇವನು, ದೇವರೊಳಗೆ ಅಚಲ ಚೇತನ ಪ್ರೇರಕನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿರುವವನು—ಅಗ್ನಿ, ಹೋತಾರ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯ ಯೋಗ್ಯನು. ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಅವನು ಶುಚಿಧೀ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಬುದ್ಧಿ)ಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹವ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾನವನನ್ನು ಊರ್ಧ್ವಗತಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

इह त्वं सूनो सहसो नो अद्य जातो जाताँ उभयाँ अन्तरग्ने । दूत ईयसे युयुजान ऋष्व ऋजुमुष्कान्वृषणः शुक्राँश्च ॥

ಇಲ್ಲಿ, ಹೇ ಸಹಸದ ಸೂನು, ಇಂದು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಜನಿಸಿದವನೇ, ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಎರಡೂ ಜನ್ಮಗಳ/ಎರಡು ಲೋಕಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು. ದೂತನಾಗಿ ನೀನು ಸಾಗುತ್ತೀ—ಉನ್ನತ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾ—ಬಲಿಷ್ಠ, ನೇರವಾಗಿ ಓಡಿಸಲ್ಪಡುವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದವುಗಳನ್ನು; ಮಾನವ ಮತ್ತು ದೈವದ ಮಧ್ಯದ ಪಥವು ನೆರವೇರಲೆಂದು.

Mantra 3

अत्या वृधस्नू रोहिता घृतस्नू ऋतस्य मन्ये मनसा जविष्ठा । अन्तरीयसे अरुषा युजानो युष्माँश्च देवान्विश आ च मर्तान् ॥

ಅತೀವ ವೇಗವುಳ್ಳವು ನಿನ್ನ ಅಶ್ವಗಳು—ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವ, ರಕ್ತವರ್ಣದ, ಘೃತದಿಂದ ಸಿಂಚಿತ; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಋತಕ್ಕಾಗಿ ಅತಿಜವಿಷ್ಠವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ನೀನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತೀ—ಅರುಣ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾ—ದೇವರನ್ನೂ ಮಾನವ ಕುಲಗಳನ್ನೂ ಒಂದೇ ಪ್ರವಾಹವಾಗಿ ಋತದ ಕಡೆಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 4

अर्यमणं वरुणं मित्रमेषामिन्द्राविष्णू मरुतो अश्विनोत । स्वश्वो अग्ने सुरथः सुराधा एदु वह सुहविषे जनाय ॥

ಅರ್ಯಮನ್, ವರುಣ, ಮಿತ್ರ—ಇವರನ್ನು ಕರೆ; ಇಂದ್ರ-ವಿಷ್ಣು, ಮರುತರು ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನರನ್ನೂ ಕರೆ. ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಸುಅಶ್ವವಂತ, ಸುರಥ, ಸುರಾಧ—ಸುಹವಿಷ ಅರ್ಪಿಸುವ ಜನರ ಬಳಿಗೆ ಅವರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೊತ್ತು ತರು; ಮಾನವ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ಪೂರ್ಣ ಸಭೆ ಅವತರಿಸಲಿ.

Mantra 5

गोमाँ अग्नेऽविमाँ अश्वी यज्ञो नृवत्सखा सदमिदप्रमृष्यः । इळावाँ एषो असुर प्रजावान्दीर्घो रयिः पृथुबुध्नः सभावान् ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಯಜ್ಞವು ಗೋಮಾನ್ (ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ), ಅವಿಮಾನ್ (ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ), ಅಶ್ವೀ (ವೇಗಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ) ಆಗುತ್ತದೆ; ಅದು ನೃವತ್‌ (ವೀರಪುರುಷರನ್ನು) ಸಖಿಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿ, ತನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಮೃಷ್ಯ—ಅಜೇಯ—ಆಗಿದೆ. ಓ ತೇಜಸ್ವಿ ಅಸುರ, ಇದು ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ: ಇಳಾ (ಇಳಾ/ಇಡಾ—ಪ್ರೇರಣೆ, ಪ್ರಕಾಶನ)ಯಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಪ್ರಜಾವಾನ್ ಯಜ್ಞ; ಅದು ದೀರ್ಘ ರಯಿ (ದೀರ್ಘ ಸಂಪತ್ತು) ನೀಡುತ್ತದೆ, ಪೃಥುಬುಧ್ನ (ವಿಸ್ತೃತ ಆಧಾರವಿರುವ) ಮತ್ತು ಸಭಾವಾನ್ (ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ) ಆಗಿದೆ.

Mantra 6

यस्त इध्मं जभरत्सिष्विदानो मूर्धानं वा ततपते त्वाया । भुवस्तस्य स्वतवाँ: पायुरग्ने विश्वस्मात्सीमघायत उरुष्य ॥

ಯಾರು ನಿನಗೆ ಇಂಧನವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೋ—ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಲು—ಅಥವಾ ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನೇ ತಪಿಸುತ್ತಾನೋ (ತಪಸ್ಸಿನ ಉರಿಯಲ್ಲಿ), ಅವನಿಗೆ, ಓ ಅಗ್ನೇ, ನೀನು ಸ್ವತವಾನ್—ಸ್ವಬಲದಿಂದ ಸಮರ್ಥ—ರಕ್ಷಕನಾಗುತ್ತೀ. ಎಲ್ಲ ಅಘಾಯತರು (ದುರ್ಭಾವನೆಯವರು) ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ವೈರವಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ವಿಶಾಲ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಕಾಪಾಡು.

Mantra 7

यस्ते भरादन्नियते चिदन्नं निशिषन्मन्द्रमतिथिमुदीरत् । आ देवयुरिनधते दुरोणे तस्मिन्रयिर्ध्रुवो अस्तु दास्वान् ॥

ಯಾರು ನಿನಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ತರುತ್ತಾನೋ—ಅನ್ನ ಕೊರತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ—ಯಾರು ಆನಂದಕರ ಅತಿಥಿ (ಅಗ್ನಿ)ಯನ್ನು ಆಸನಗೊಳಿಸಿ ಎತ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೋ; ದೇವಯು (ದೇವಾನ್ವೇಷಿ) ಗೃಹದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದಾಗ, ಆ ದಾತನಿಗೆ ಧ್ರುವ ರಯಿ—ಅಚಲ ಸಮೃದ್ಧಿ—ಇರಲಿ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ ದಾನಸಂಪತ್ತು.

Mantra 8

यस्त्वा दोषा य उषसि प्रशंसात्प्रियं वा त्वा कृणवते हविष्मान् । अश्वो न स्वे दम आ हेम्यावान्तमंहसः पीपरो दाश्वांसम् ॥

ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೋ, ಯಾರು ಉಷಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಹವಿಷ್ಮಾನ್ ಅರ್ಪಣದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಿಯನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ—ಸ್ವದಮದಲ್ಲಿರುವ ಅಶ್ವದಂತೆ ಅವನ ಗೃಹಕ್ಕೆ ನೀನು ಮರಳಿ ಬಾ. ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಲಗಾಮನ್ನು ಹಿಡಿದವನೇ, ದಾಶ್ವಾಂಸನಾದ ಆ ದಾತನನ್ನು ಅಂಹಸ್—ಸಂಕಟ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ—ಅಡ್ಡವಾಗಿ ದಾಟಿಸು.

Mantra 9

यस्तुभ्यमग्ने अमृताय दाशद्दुवस्त्वे कृणवते यतस्रुक् । न स राया शशमानो वि योषन्नैनमंहः परि वरदघायोः ॥

ಯಾರು ನಿನಗೆ, ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಅಮೃತನಿಗಾಗಿ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಮತ್ತು ಯತಸ್ರುಕ್ (ನಿಯತ ಸ್ರುಚಿ) ಮೂಲಕ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ದುವಸ್—ಭಕ್ತಿಸೇವೆ—ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ರಾಯ—ಸಮೃದ್ಧಿ—ಯಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅಂಹಸ್ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳದು, ಅಘಾಯು (ದುರುದ್ದೇಶಿಯ) ದುಷ್ಟತೆಯೂ ಅಲ್ಲ.

Mantra 10

यस्य त्वमग्ने अध्वरं जुजोषो देवो मर्तस्य सुधितं रराणः । प्रीतेदसद्धोत्रा सा यविष्ठासाम यस्य विधतो वृधासः ॥

ಯಾರ ಅಧ್ವರ—ಯಜ್ಞಮಾರ್ಗ—ವನ್ನು ನೀನು, ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತೀಯೋ—ದೇವನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಮರಣಶೀಲನ ಸುಧಿತ (ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ) ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನೇ—ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೋತ್ರಾ—ಯಾಜಕಶಕ್ತಿ—ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೇ ಯವಿಷ್ಠ, ವಿಧಾತ (ಸೇವಕ)ನಾದ ಅವನಿಗಾಗಿ ವೃಧಾಸಃ—ವೃದ್ಧಿಗಳು/ವಿಕಾಸಗಳು—ಹೆಚ್ಚುತ್ತವೆ.

Mantra 11

चित्तिमचित्तिं चिनवद्वि विद्वान्पृष्ठेव वीता वृजिना च मर्तान् । राये च नः स्वपत्याय देव दितिं च रास्वादितिमुरुष्य ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ವಿದ್ಯಾವಂತನೇ! ಚಿತ್ತಿಯನ್ನು ಅಚಿತ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಿ ನಮಗಾಗಿ ಯಥಾರ್ಥ ವಿವೇಕಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸು; ಅಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲದ ಚಲನೆಗಳಿಂದ ಅವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸು. ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ದೃಢ ಆಧಾರವನ್ನು ಆರಿಸುವವನಂತೆ, ವಕ್ರವಾದ ಪಾಪಮಯ ಮರಣ್ಯ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡು. ನಮಗೆ ರಾಯಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯನ್ನೂ, ಸುಪತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸು; ದಿತಿಯನ್ನೂ ನೀಡು, ಅಡಿತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

Mantra 12

कविं शशासुः कवयोऽदब्धा निधारयन्तो दुर्यास्वायोः । अतस्त्वं दृश्याँ अग्न एतान्पड्भिः पश्येरद्भुताँ अर्य एवैः ॥

ಅದಬ್ಬಧ ಕವಿಗಳು ಕವಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ನಿನ್ನ ಪಥಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ದೃಶ್ಯ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ನೋಡು—ನಿನ್ನ ಗತಿಗಳಿಂದ ನೀನು ಆರ್ಯ, ಉದಾತ್ತನು.

Mantra 13

त्वमग्ने वाघते सुप्रणीतिः सुतसोमाय विधते यविष्ठ । रत्नं भर शशमानाय घृष्वे पृथु श्चन्द्रमवसे चर्षणिप्राः ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ವಾಘತ (ಅರ್ಪಿಸುವವ)ಗೆ ಸುಪ್ರಣೀತಿ—ಪೂರ್ಣ ನಾಯಕತ್ವ; ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಯಜಮಾನನಿಗೆ, ಹೇ ಯವಿಷ್ಠ! ಶ್ರಮಿಸುವ, ಉರಿಯುವ ಸಾಧಕನಿಗೆ ರತ್ನವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು. ಚರ್ಷಣಿಪ್ರಾಃ—ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ಜನರಿಗೆ—ನಿನ್ನ ಸಹಾಯ ವಿಶಾಲವೂ ಚಂದ್ರ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ)ವೂ ಆಗಲಿ.

Mantra 14

अधा ह यद्वयमग्ने त्वाया पड्भिर्हस्तेभिश्चकृमा तनूभिः । रथं न क्रन्तो अपसा भुरिजोॠतं येमुः सुध्य आशुषाणाः ॥

ಮತ್ತೆ, ಹೇ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದಲೂ, ಕೈಗಳಿಂದಲೂ, ನಮ್ಮದೇ ದೇಹಗಳಿಂದಲೂ ನಿನಗಾಗಿ ಒಂದು ಕರ್ಮವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದಾಗ—ಶ್ರಮದಿಂದ ರಥದಂತೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ—ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು, ಪ್ರೇರಣೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗಿಗಳಾದವರು ಋತ (ṛta)ವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ.

Mantra 15

अधा मातुरुषसः सप्त विप्रा जायेमहि प्रथमा वेधसो नॄन् । दिवस्पुत्रा अङ्गिरसो भवेमाद्रिं रुजेम धनिनं शुचन्तः ॥

ಆಮೇಲೆ ಮಾತೃ ಉಷಸ್‌ (ಪ್ರಭಾತ)ದಿಂದ ನಾವು ಏಳು ವಿಪ್ರರು (ಪ್ರೇರಿತ ಋಷಿಗಳು) ಆಗಿ ಜನಿಸೋಣ; ನರರನ್ನು ರೂಪಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗರಾಗೋಣ. ದಿವನ ಪುತ್ರರಾದ ಅಂಗಿರಸರು ಆಗೋಣ; ಶುಚಿತ್ವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಧನವನ್ನು ಒಳಗಿಟ್ಟಿರುವ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಒಡೆದು ಆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡೋಣ.

Mantra 16

अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासो अग्न ऋतमाशुषाणाः । शुचीदयन्दीधितिमुक्थशासः क्षामा भिन्दन्तो अरुणीरप व्रन् ॥

ಆಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳು—ಪುರಾತನರು—ಋತ (ṛta)ಕ್ಕಾಗಿ ಆತುರರಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಹೇ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಹಾಗೆಯೇ: ಶುಚಿಗಳಾಗಿ, ವಚನವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ, ಅವರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದರು. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಅವರು ಅರುಣ (ಕೆಂಪು) ಬೆಳಕುಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದರು.

Mantra 17

सुकर्माणः सुरुचो देवयन्तोऽयो न देवा जनिमा धमन्तः । शुचन्तो अग्निं ववृधन्त इन्द्रमूर्वं गव्यं परिषदन्तो अग्मन् ॥

ಸುಕರ್ಮಿಗಳು, ಸುರುಚಿಗಳು (ಪ್ರಕಾಶಮಯರು), ದೇವಯಂತರು—ದೇವಮುಖರಾಗಿರುವ ಅವರು—ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಉಸಿರಿನಿಂದ ದೇವರಂತೆ ತಮ್ಮ ಜನ್ಮವನ್ನು ಹೊಡೆದು ರೂಪಿಸಿದರು. ತಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದರು; ಜ್ಞಾನಕಿರಣರೂಪವಾದ ಗವ್ಯಗಳ ವಿಶಾಲ ಗೋಶಾಲೆ (ಊರ್ವ) ಸುತ್ತಲು ಹೋಗಿ ಕುಳಿತರು.

Mantra 18

आ यूथेव क्षुमति पश्वो अख्यद्देवानां यज्जनिमान्त्युग्र । मर्तानां चिदुर्वशीरकृप्रन्वृधे चिदर्य उपरस्यायोः ॥

ಯೂಥದಂತೆ, ಕ್ಷುಮತಿ—ಸಮೃದ್ಧ ಜೀವನಶಕ್ತಿಗಳು—ಅಂದು ದೃಶ್ಯವಾದವು, ದೇವರ ಉಗ್ರ ಜನ್ಮವು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ. ಮರಣಶೀಲರಿಗೂ ಉರ್ವಶೀಗಳು—ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು—ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಕೂಡ ಆರ್ಯನು ಪರಸ್ಯಾಯೋಃ—ಉನ್ನತ ಜೀವನಬಲವನ್ನು—ಕಂಡುಕೊಂಡನು.

Mantra 19

अकर्म ते स्वपसो अभूम ऋतमवस्रन्नुषसो विभातीः । अनूनमग्निं पुरुधा सुश्चन्द्रं देवस्य मर्मृजतश्चारु चक्षुः ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಸುಕರ್ಮಿಗಳು—ಸ್ವಪಸ—ಆಗಿದ್ದೇವೆ; ವಿಭಾತಿ ಉಷಸ್ಸುಗಳು ಋತ—ಸತ್ಯವ್ಯವಸ್ಥೆ—ಯನ್ನು ಹರಿಸಿ ಹೊರಹಾಕಿವೆ. ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅನೂನ—ದೋಷರಹಿತ—ಮತ್ತು ಸುಶ್ಚಂದ್ರ—ಸುಂದರ ಪ್ರಕಾಶಮಯ—ಮಾಡಿದರು; ದೇವನ ಚಾರು ಚಕ್ಷು—ಅಗ್ನಿದೃಷ್ಟಿ—ಯನ್ನು ಮರ್ಮೃಜತ, ಹೊಳಪುಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 20

एता ते अग्न उचथानि वेधोऽवोचाम कवये ता जुषस्व । उच्छोचस्व कृणुहि वस्यसो नो महो रायः पुरुवार प्र यन्धि ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ವಿಧಾತಾ, ಈ ಉಚ್ಚಥಗಳನ್ನು ನಾವು ನಿನಗೆ—ಕವಿ, ದ್ರಷ್ಟೃಗೆ—ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಅವನ್ನು ನೀನು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸು. ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಜ್ವಲಿಸು; ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಸು (ಶ್ರೇಯಸ್ಸು) ಉಂಟುಮಾಡು. ಅನೇಕ ಇಷ್ಟರೂಪಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಮಹಾ ರಾಯಿಯ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಸು.