Sukta 1

Mantra 1

त्वां ह्यग्ने सदमित्समन्यवो देवासो देवमरतिं न्येरिर इति क्रत्वा न्येरिरे । अमर्त्यं यजत मर्त्येष्वा देवमादेवं जनत प्रचेतसं विश्वमादेवं जनत प्रचेतसम् ॥

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ದೇವರುಗಳು ಸದಾ ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಏಕಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ದೈವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನಾಗಿ, ತಪ್ಪದ ನಾಯಕನಾಗಿ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಜಾಗೃತ ಕ್ರತು (ಸಚೇತನ ಸಂಕಲ್ಪ)ದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮರಣಶೀಲರೊಳಗೆ ಇರುವ ಅಮರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಜಿಸಿರಿ; ನಮ್ಮೊಳಗೆ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸು—ದೇವತ್ವದತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ದೇವತ್ವವನ್ನು; ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪ್ರಚೇತಸ್ (ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ) ದೇವತ್ವವನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉದ್ಭವಗೊಳಿಸು.

Mantra 2

स भ्रातरं वरुणमग्न आ ववृत्स्व देवाँ अच्छा सुमती यज्ञवनसं ज्येष्ठं यज्ञवनसम् । ऋतावानमादित्यं चर्षणीधृतं राजानं चर्षणीधृतम् ॥

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರ ವರುಣನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿಸಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆ; ಸುಮತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ತರು—ಯಜ್ಞಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನಾದ, ಯಜ್ಞವಂತ ವರುಣನನ್ನು. ಋತವಾನ್ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು, ಚರ್ಷಣೀಧೃತ (ಜನರನ್ನು ಧಾರಿಸುವ) ರಾಜನನ್ನು—ಮಾನವಧರ್ಮ-ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆಧಾರಕ ವರುಣನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತರು.

Mantra 3

सखे सखायमभ्या ववृत्स्वाशुं न चक्रं रथ्येव रंह्यास्मभ्यं दस्म रंह्या । अग्ने मृळीकं वरुणे सचा विदो मरुत्सु विश्वभानुषु । तोकाय तुजे शुशुचान शं कृध्यस्मभ्यं दस्म शं कृधि ॥

ಓ ಸಖನೇ, ನಿನ್ನ ಸಖನ ಕಡೆ ತಿರುಗು; ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರಥಚಕ್ರದ ವೇಗದ ಓಟದಂತೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬಾ—ನಮಗಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬಾ, ಓ ದಸ್ಮ (ಅದ್ಭುತಕರ್ಮಿ). ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ವಿಶ್ವಭಾನು ಮರುತ್ಗಳೊಂದಿಗೆ ವರುಣನ ಕೃಪೆಯನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಡು. ನಮ್ಮ ಸಂತಾನಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೂ, ಓ ಜ್ವಲಿಸುವವನೇ, ನಮಗೆ ಶಾಂತಿ-ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಮಾಡು; ಓ ದಸ್ಮ, ನಮಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮಾಡು.

Mantra 4

त्वं नो अग्ने वरुणस्य विद्वान्देवस्य हेळोऽव यासिसीष्ठाः । यजिष्ठो वह्नितमः शोशुचानो विश्वा द्वेषांसि प्र मुमुग्ध्यस्मत् ॥

ಓ ಅಗ್ನೇ, ವರುಣನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ನೀನು ದೇವನ ಕ್ರೋಧವೂ ಬಂಧನವೂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸಿ ದೂರಕ್ಕೆ ನಡೆಸು. ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಹನಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯ, ತೀವ್ರವಾಗಿ ಜ್ವಲಿಸುವವನೇ—ನಮ್ಮಿಂದ ಎಲ್ಲ ವೈರವನ್ನೂ ಒಳದ್ವೇಷಗಳನ್ನೂ ದೂರ ಓಡಿಸು.

Mantra 5

स त्वं नो अग्नेऽवमो भवोती नेदिष्ठो अस्या उषसो व्युष्टौ । अव यक्ष्व नो वरुणं रराणो वीहि मृळीकं सुहवो न एधि ॥

ಆದುದರಿಂದ, ಓ ಅಗ್ನೇ, ನಮ್ಮಿಗೆ ಅತಿನಿಕಟವಾದ, ಕೆಳವರೆಗೆ ತಲುಪುವ ಆಧಾರವಾಗು—ಈ ಉಷಸ್ಸಿನ ವಿಸ್ತಾರಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪ. ಆನಂದದಿಂದ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ವರುಣನಿಗೆ ಯಜಿಸು; ಕೃಪೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತರು; ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಬಹುದಾದವನಾಗಿ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗು ಮತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸು.

Mantra 6

अस्य श्रेष्ठा सुभगस्य संदृग्देवस्य चित्रतमा मर्त्येषु । शुचि घृतं न तप्तमघ्न्यायाः स्पार्हा देवस्य मंहनेव धेनोः ॥

ಈ ಶುಭನ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಮರ್ತ್ಯರೊಳಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಚಿತ್ರವಾದುದು, ದೇವನ ದೃಷ್ಟಿ. ಅಘ್ನ್ಯಾ ಗೋವಿನಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಾಪಿಸಿದ ಶುದ್ಧ ಘೃತದಂತೆ ಅದು ಪವಿತ್ರವೂ ಆಕಾಂಕ್ಷಿತವೂ; ದೇವನ ದಾನವು ಹಾಲುಕೊಡುವ ಹಸುವಿನ ಉಕ್ಕುವ ಸಮೃದ್ಧಿಯಂತಿದೆ.

Mantra 7

त्रिरस्य ता परमा सन्ति सत्या स्पार्हा देवस्य जनिमान्यग्नेः । अनन्ते अन्तः परिवीत आगाच्छुचिः शुक्रो अर्यो रोरुचानः ॥

ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ಪರಮ ಜನ್ಮಗಳಿವೆ—ಸತ್ಯವೂ ಸ್ಪೃಹಣೀಯವೂ ಆದವು—ಅಗ್ನಿದೇವನ ಈ ಜನಿಮಾನಗಳು. ಅನಂತದೊಳಗೆ ಆವರಿತನಾಗಿ ಅವನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ: ಶುಚಿ, ಶುಕ್ರ, ಆರ್ಯ, ಮರುಮರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ.

Mantra 8

स दूतो विश्वेदभि वष्टि सद्मा होता हिरण्यरथो रंसुजिह्वः । रोहिदश्वो वपुष्यो विभावा सदा रण्वः पितुमतीव संसत् ॥

ಅವನು ದೂತನು; ಎಲ್ಲ ಸದ್ಮಗಳನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹೋತೃ—ಹಿರಣ್ಯರಥ, ಹವಿಯಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವ ಜಿಹ್ವೆಯುಳ್ಳವನು. ರೋಹಿದಶ್ವಯುಕ್ತ, ರೂಪವಂತ, ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು—ಸದೇವ ರಣ್ವ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಿತುಮತ್ ಸಮೃದ್ಧನಂತೆ ಆಸೀನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

स चेतयन्मनुषो यज्ञबन्धुः प्र तं मह्या रशनया नयन्ति । स क्षेत्यस्य दुर्यासु साधन्देवो मर्तस्य सधनित्वमाप ॥

ಅವನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಯಜ್ಞಬಂಧುವೆಂದು ಚೇತನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಅವರು ಮಹಾ ರಶನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಇವನ ದುರ್ಯಾಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ದೇವನು ಮর্ত್ಯನ ಸಾಧನದಲ್ಲಿ ಸಧನಿತ್ವ—ಸಹಭಾಗಿತ್ವವನ್ನು—ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 10

स तू नो अग्निर्नयतु प्रजानन्नच्छा रत्नं देवभक्तं यदस्य । धिया यद्विश्वे अमृता अकृण्वन्द्यौष्पिता जनिता सत्यमुक्षन् ॥

ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅರಿತಿರುವ ಆ ಅಗ್ನಿಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿ, ದೇವಭಾಗವಾದ ರತ್ನದ ಕಡೆಗೆ—ಅವನಿಂದ ದೊರೆಯಬೇಕಾದ ದಾನದ ಕಡೆಗೆ—ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಧೀ (ಪವಿತ್ರ ಬುದ್ಧಿ)ಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಮೃತ ದೇವರುಗಳು ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ದ್ಯೌಃ ಪಿತಾ, ಜನಿತಾ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೀಜವೂ ಸಾರವೂ ಆಗಿ ಸುರಿದನು.

Mantra 11

स जायत प्रथमः पस्त्यासु महो बुध्ने रजसो अस्य योनौ । अपादशीर्षा गुहमानो अन्तायोयुवानो वृषभस्य नीळे ॥

ಅವನು ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ—ಮಧ್ಯಲೋಕದ ಮಹಾ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ರಜಸ್ಸಿನ ಈ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ. ಪಾದವಿಲ್ಲದ, ಶಿರವಿಲ್ಲದವನು, ಒಳಗಿನ ಗುಹ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡು; ವೃಷಭ (ಮಹಾಶಕ್ತಿ)ಯ ಸ್ಥಿರ ನೀಳದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಯೌವನದಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 12

प्र शर्ध आर्त प्रथमं विपन्याँ ऋतस्य योना वृषभस्य नीळे । स्पार्हो युवा वपुष्यो विभावा सप्त प्रियासोऽजनयन्त वृष्णे ॥

ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸುತ್ತದೆ ಶರ್ಧ—ಮೊದಲನೆಯ ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ—ಋತದ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ, ವೃಷಭನ ಸ್ಥಿರ ನೀಳಕ್ಕೆ. ಆಕಾಂಕ್ಷಿತ, ಯೌವನಯುತ, ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೀಪ್ತ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು; ಏಳು ಪ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವನನ್ನು ವೃಷ್ಣೇ (ಮಹಾಬಲವಂತನ)ಿಗಾಗಿ ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟವು.

Mantra 13

अस्माकमत्र पितरो मनुष्या अभि प्र सेदुॠतमाशुषाणाः । अश्मव्रजाः सुदुघा वव्रे अन्तरुदुस्रा आजन्नुषसो हुवानाः ॥

ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಪಿತೃಗಳು ಋತ—ಸತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತ್ವರಿತ ಯತ್ನದಿಂದ ಮುಂದುವರಿದರು. ಅಶ್ಮವ್ರಜ—ಕಲ್ಲಿನ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದವರು ಒಳಗೆ ಸುದುಘಾ—ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಹಾಲುಹೊರೆಯುವ ಧಾರೆಗಳನ್ನು—ತೆರೆದರು; ಉಷಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಕೆಂಪು ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದರು.

Mantra 14

ते मर्मृजत ददृवांसो अद्रिं तदेषामन्ये अभितो वि वोचन् । पश्वयन्त्रासो अभि कारमर्चन्विदन्त ज्योतिश्चकृपन्त धीभिः ॥

ದರ್ಶನವಂತರಾದವರು ಅದ್ರಿ—ಕಲ್ಲನ್ನು—ಕೆಲಸಮಾಡಿ ಮಸಕಿದರು; ಅವರ ಸುತ್ತಲಿನ ಇತರರು ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವರ ನೀಡಿ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಪಶುಗಳನ್ನು ದಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಗೋಪಾಲಕರಂತೆ ಅವರು ಕರ್ಮ-ರಚನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಸ್ತುತಿ ಹಾಡಿದರು; ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಪ್ರಕಾಶಿತ ಧೀಗಳಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ರೂಪ ನೀಡಿದರು.

Mantra 15

ते गव्यता मनसा दृध्रमुब्धं गा येमानं परि षन्तमद्रिम् । दृळ्हं नरो वचसा दैव्येन व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः ॥

ಕಿರಣಗಳ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದ ದೃಢ, ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಅದ್ರಿ—ಕಲ್ಲನ್ನು—ಸುತ್ತುವರಿದರು. ದೈವೀ ವಚನದಿಂದ ಆ ನರ-ಉಶಿಜರು ದೃಢ ವ್ರಜವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ತೆರೆದರು; ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗೋಮಂತವಾದ ಗೋಶಾಲೆ/ಪೆನ್ನನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದರು.

Mantra 16

ते मन्वत प्रथमं नाम धेनोस्त्रिः सप्त मातुः परमाणि विन्दन् । तज्जानतीरभ्यनूषत व्रा आविर्भुवदरुणीर्यशसा गोः ॥

ಅವರು ಪೋಷಕ ಧೇನು (ಗೋ)ಯ ಮೊದಲ ನಾಮವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರು; ಮತ್ತು ಮಾತೆಯ ಪರಮ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು—ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು—ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಶಕ್ತಿಗಳು ಅದನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದವು; ಗೋವಿನ ತೇಜಸ್ವಿ ಅರುಣ ಕಿರಣಗಳು ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದವು.

Mantra 17

नेशत्तमो दुधितं रोचत द्यौरुद्देव्या उषसो भानुरर्त । आ सूर्यो बृहतस्तिष्ठदज्राँ ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन् ॥

ಘನವಾದ ತಮಸ್ಸು ನಾಶವಾಯಿತು; ದ್ಯೌ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು. ದಿವ್ಯ ಉಷಸ್ಸಿನ ಭಾನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿತು. ನಂತರ ಸೂರ್ಯನು ಮಹತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಖಂಡ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಂತನು—ಮರ್ತ್ಯರೊಳಗೆ ನೇರವನ್ನೂ ನೋಡುವವನು, ವಕ್ರತೆಯನ್ನೂ ನೋಡುವವನು.

Mantra 18

आदित्पश्चा बुबुधाना व्यख्यन्नादिद्रत्नं धारयन्त द्युभक्तम् । विश्वे विश्वासु दुर्यासु देवा मित्र धिये वरुण सत्यमस्तु ॥

ನಂತರ ಜಾಗೃತರಾಗಿ ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ದ್ಯುಲೋಕಗಳಿಂದ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರತ್ನವನ್ನು (ಧನವನ್ನು) ಧರಿಸಿದರು. ಸತ್ತೆಯ ಎಲ್ಲ ದ್ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಉಪಸ್ಥಿತರಿರಲಿ; ಹೇ ಮಿತ್ರ, ಹೇ ವರುಣ—ನಮ್ಮ ಧೀ (ಚಿಂತನೆ-ಪ್ರೇರಣೆ)ಗಾಗಿ ಸತ್ಯವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ.

Mantra 19

अच्छा वोचेय शुशुचानमग्निं होतारं विश्वभरसं यजिष्ठम् । शुच्यूधो अतृणन्न गवामन्धो न पूतं परिषिक्तमंशोः ॥

ನಾನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಶುದ್ಧ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದಹಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಹೋತಾರನನ್ನು, ವಿಶ್ವಭರಸನನ್ನು, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅತಿಶಯ ಯೋಗ್ಯನನ್ನು. ಅವನು ಗೋವುಗಳ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಉದ್ದರವನ್ನು ತುಂಬಿದನು—ಗೋವಿನ ಹಾಲಿನಂತೆ; ಶುದ್ಧೀಕೃತ ಸೋಮರಸವು ಸುತ್ತಮುತ್ತೆಲ್ಲಾ ಸುರಿದಂತೆಯೇ.

Mantra 20

विश्वेषामदितिर्यज्ञियानां विश्वेषामतिथिर्मानुषाणाम् । अग्निर्देवानामव आवृणानः सुमृळीको भवतु जातवेदाः ॥

ಯಜ್ಞಾರ್ಹರಾದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅದಿತಿಯಂತೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮಾನವರಿಗೆ ಅತಿಥಿಯಂತೆ—ದೇವರ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಅಗ್ನಿ, ಜಾತವೇದ, ನಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೃಪಾಳುವಾಗಲಿ.