Sukta 96

Mantra 1

प्र ते महे विदथे शंसिषं हरी प्र ते वन्वे वनुषो हर्यतं मदम् । घृतं न यो हरिभिश्चारु सेचत आ त्वा विशन्तु हरिवर्पसं गिरः ॥

ಹೇ ಮಹಾನ್! ವಿದಥ (ಸಭೆ)ಯಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೇ ಹರೀ (ನಿನ್ನ ತಾಮ್ರ-ಸುವರ್ಣ ಅಶ್ವಗಳೇ), ಯತ್ನಶೀಲ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಆನಂದ-ಮದವನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಗಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇಗೆ ಹರಿಗಳ (ನಿನ್ನ ಹರಿತ ಶಕ್ತಿಗಳ/ಅಶ್ವಗಳ) ಮೂಲಕ ಘೃತದಂತೆ ಮಧುರ, ಮನೋಹರ ಧಾರೆ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಗಿರಃ (ವಾಣಿ-ಸ್ತುತಿಗಳು) ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ—ಹೇ ಹರಿವರ್ಪಸ (ಸುವರ್ಣ-ಪ್ರಭಾಮಯ ರೂಪವಂತ)!

Mantra 2

हरिं हि योनिमभि ये समस्वरन्हिन्वन्तो हरी दिव्यं यथा सदः । आ यं पृणन्ति हरिभिर्न धेनव इन्द्राय शूषं हरिवन्तमर्चत ॥

ಹರಿಯ ಯೋನಿ (ತಾಮ್ರ-ಸುವರ್ಣ ಮೂಲ) ಕಡೆಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸ್ವರಿಸುವವರು, ದಿವ್ಯ ಸದಃ (ಆಸನ/ಧಾಮ) ಕಡೆಗೆ ಹೋದಂತೆ, ಆ ಎರಡು ಹರಿಗಳನ್ನು (ಅಶ್ವದ್ವಯವನ್ನು) ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಅವರು ಹರಿಗಳಿಂದ, ಧೇನುಗಳು ಹಾಲಿನಿಂದ ತುಂಬುವಂತೆ, ತುಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ—ಹೇ ಹರಿವಂತ (ಹರಿಗಳಿರುವವನೇ)—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಬಲದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಆ ಉಗ್ರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡಿರಿ.

Mantra 3

सो अस्य वज्रो हरितो य आयसो हरिर्निकामो हरिरा गभस्त्योः । द्युम्नी सुशिप्रो हरिमन्युसायक इन्द्रे नि रूपा हरिता मिमिक्षिरे ॥

ಅವನ ವಜ್ರವು ಹರಿತ-ಸುವರ್ಣ, ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ರೂಪಿತ; ಸಂಕಲ್ಪದಲ್ಲೂ ಹರಿತ, ಕೈಗಳ ಹಿಡಿತದಲ್ಲೂ ಹರಿತ. ದ್ಯುಮ್ನಿ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮಹಿಮೆ)ಯಲ್ಲಿ ಸುಶಿಪ್ರ (ಸುಂದರ ತುಟಿಯವನು) ಹರಿಮನ್ಯು (ಹರಿತ ಉನ್ಮಾದ)ದ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಹರಿತ ರೂಪಗಳು ಮಿಶ್ರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ.

Mantra 4

दिवि न केतुरधि धायि हर्यतो विव्यचद्वज्रो हरितो न रंह्या । तुददहिं हरिशिप्रो य आयसः सहस्रशोका अभवद्धरिम्भरः ॥

ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟನೀಯವಾದ ಪ್ರಕಾಶ-ಧ್ವಜವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಹರಿತ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ) ವಜ್ರವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಹರಿತದಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಂದರ-ಒಠ್ಠಗಳವನು (ಇಂದ್ರ) ಆಯಸ (ಲೋಹೀಯ) ಬಲದಿಂದ ಅಹಿ—ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಸರ್ಪವನ್ನು ತಿವಿದು ಭೇದಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹರಿಮ್ಭರ—ಸುವರ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಧಾರಕ—ಸಾವಿರ ಶೋಕ (ಜ್ವಾಲೆ/ಕಿರಣ)ಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

त्वंत्वमहर्यथा उपस्तुतः पूर्वेभिरिन्द्र हरिकेश यज्वभिः । त्वं हर्यसि तव विश्वमुक्थ्यमसामि राधो हरिजात हर्यतम् ॥

ಹರಿಕೇಶ ಇಂದ್ರನೇ! ಪೂರ್ವ ಯಜ್ವರುಗಳಿಂದ ಉಪಸ್ತುತ (ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ)ನಾಗುವಾಗ ನೀನು ನೀನೇ ಸದಾ ಇಷ್ಟನೀಯನು. ನೀನು ಹರ್ಯಸಿ—ಆನಂದಿಸುತ್ತೀ; ಉಕ್ಥ್ಯ (ಸ್ತುತಿಸಾಧ್ಯ)ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನದೇ. ಹರಿಜಾತನೇ! ನಿನ್ನ ರಾಧಸ್ (ಅಕ್ಷಯ ದಾನ/ಸಮೃದ್ಧಿ) ಅಸಮ (ಅನುಪಮ)ವಾಗಿದೆ—ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟನೀಯ.

Mantra 6

ता वज्रिणं मन्दिनं स्तोम्यं मद इन्द्रं रथे वहतो हर्यता हरी । पुरूण्यस्मै सवनानि हर्यत इन्द्राय सोमा हरयो दधन्विरे ॥

ಆ ಎರಡು ಹರ್ಯತ (ಇಷ್ಟನೀಯ) ಹರಿ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಅಶ್ವಶಕ್ತಿಗಳು) ರಥದಲ್ಲಿ ವಜ್ರಿಣ—ವಜ್ರಧಾರಿ, ಮಂದಿನ—ಆನಂದದಾತ, ಸ್ತೋಮ್ಯ—ಸ್ತುತಿಯೋಗ್ಯ, ಮದದಲ್ಲಿ (ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ) ಇರುವ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅವನಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಸವನ (ಸೋಮ-ಪೀಡನ/ಪ್ರೆಸ್ಸಿಂಗ್)ಗಳು ಹರ್ಯತವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ; ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಹರಯಃ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸೋಮಪಾನ—ಪ್ರವೃತ್ತವಾಗುತ್ತವೆ.

Mantra 7

अरं कामाय हरयो दधन्विरे स्थिराय हिन्वन्हरयो हरी तुरा । अर्वद्भिर्यो हरिभिर्जोषमीयते सो अस्य कामं हरिवन्तमानशे ॥

ಆತ್ಮನ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಹರಿಗಳು (ಇಂದ್ರನ ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಅಶ್ವ-ಶಕ್ತಿಗಳು) ತಾವೇ ಜೂತೆಯಾಗುತ್ತವೆ; ಸ್ಥಿರ ಆಧಾರದ ಕಡೆಗೆ ಹುರಿದುಂಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ಎರಡು ತ್ವರಿತ ಹರಿಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತವೆ. ಅರ್ವದಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷಭರಿತ ಸಮ್ಮತಿಯ ಸಂಗತಿಗೆ ಸೇರುವವನು—ಹರಿವಂತನಾದ ಇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಇಷ್ಟಕಾಮ/ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 8

हरिश्मशारुर्हरिकेश आयसस्तुरस्पेये यो हरिपा अवर्धत । अर्वद्भिर्यो हरिभिर्वाजिनीवसुरति विश्वा दुरिता पारिषद्धरी ॥

ತಾಮ್ರವರ್ಣ ದಾಡಿಯವನು, ತಾಮ್ರವರ್ಣ ಕೇಶವನು, ಲೋಹದಂತೆ ದೃಢ, ತ್ವರಿತ ಪಾನಕর্তಾ—ಆ ಹರಿಪಾ (ಹರಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ) ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅರ್ವದಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಹರಿಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಾಜಿನೀವಸು (ಬಲ-ಸಂಪತ್ತಿನ ಧನಿಕ) ಆಗಿ, ಎಲ್ಲ ದುರಿತಗಳನ್ನು ದಾಟಿಸುವವನು—ಆ ಎರಡು ಹರಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಪಾರಮಾಡಲಿ.

Mantra 9

स्रुवेव यस्य हरिणी विपेततुः शिप्रे वाजाय हरिणी दविध्वतः । प्र यत्कृते चमसे मर्मृजद्धरी पीत्वा मदस्य हर्यतस्यान्धसः ॥

ಎರಡು ಸ್ರುವಗಳಂತೆ ಅವನ ಎರಡು ಹರಿಣಿಗಳು ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಚಲಿಸುತ್ತವೆ; ಶಿಪ್ರಗಳಲ್ಲಿ (ಗಲ್ಲ/ಜೂತದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ) ವಾಜ (ಬಲ-ಪೌರುಷ)ಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಎರಡು ಹರಿಣಿಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಚಮಸ (ಪಾತ್ರೆ)ಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹರಿಗಳು ಅದನ್ನು ಮರ್ಮೃಜ—ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಹರ್ಷಕರ ಸೋಮರಸದ ಮದವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಮದದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತವೆ.

Mantra 10

उत स्म सद्म हर्यतस्य पस्त्योरत्यो न वाजं हरिवाँ अचिक्रदत् । मही चिद्धि धिषणाहर्यदोजसा बृहद्वयो दधिषे हर्यतश्चिदा ॥

ನಿಜಕ್ಕೂ, ಹರ್ಯತ (ಆನಂದಮಯ)ನ ಸದ್ಮದಲ್ಲೂ ಪಸ್ತ್ಯದಲ್ಲೂ ಹರಿವಾನ್ ಇಂದ್ರನು ಬಹುಪೋಷಕ ವಾಜಕ್ಕಾಗಿ, ಬಹುಮಾನಕ್ಕೆ ಓಡುವ ಅಶ್ವದಂತೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಇಷ್ಟಕರ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹಾ ಧಿಷಣೆಯೂ ಚೇತನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ನೀನು ವಿಶಾಲವೂ ಉನ್ನತವೂ ಆದ ವಯಃ/ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀ—ಹೌದು, ಹರ್ಯತ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ.

Mantra 11

आ रोदसी हर्यमाणो महित्वा नव्यंनव्यं हर्यसि मन्म नु प्रियम् । प्र पस्त्यमसुर हर्यतं गोराविष्कृधि हरये सूर्याय ॥

ಮಹತ್ವದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತ ನೀನು ಎರಡು ರೋದಸೀ (ದ್ವಿಲೋಕ)ಗಳವರೆಗೆ ಏರುತ್ತೀ; ನವೀನ-ನವೀನವಾಗಿ ಪ್ರಿಯ ಮನನವನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತೀ. ಹೇ ಅಸುರ (ಬಲದ ಅಧಿಪತಿ), ಹರ್ಯತ ಪಸ್ತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸು; ಹರಿಗಾಗಿ, ಸೂರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಗೋವು—ಜ್ಞಾನಕಿರಣ—ವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸು.

Mantra 12

आ त्वा हर्यन्तं प्रयुजो जनानां रथे वहन्तु हरिशिप्रमिन्द्र । पिबा यथा प्रतिभृतस्य मध्वो हर्यन्यज्ञं सधमादे दशोणिम् ॥

ಮುಂದೆ ಸಾಗುವಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುವ ನಿನ್ನನ್ನು, ಜನರ ಪ್ರಯುಜ (ಯುಕ್ತ ಶಕ್ತಿಗಳು) ರಥದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ತರುವುದು; ಹೇ ಹರಿಶಿಪ್ರ ಇಂದ್ರ. ಅರ್ಪಿತ ಮಧುವಿನ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಕುಡಿಯುವರೋ ಹಾಗೆ ಕುಡಿ; ಹರ್ಷದಿಂದ ಸಧಮಾದದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು—ದಶೋಣಿ, ದಶವಿಧ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ವಿಧಿ.

Mantra 13

अपाः पूर्वेषां हरिवः सुतानामथो इदं सवनं केवलं ते । ममद्धि सोमं मधुमन्तमिन्द्र सत्रा वृषञ्जठर आ वृषस्व ॥

ಹರಿವಃ, ಹಿಂದಿನ ಸುತಗಳ ಪಾನವನ್ನು ಬಿಡು; ಈಗ ಈ ಸವನವು ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರವೇ. ಇಂದ್ರನೇ, ಮಧುಮಯ ಸೋಮವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿ ಕುಡಿಯು; ಹೋ ವೃಷಭ, ಸದಾ ನಿನ್ನ ಜಠರದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸುರಿದುಕೋ—ಆನಂದಬಲದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೋ.