Sukta 173

Mantra 1

आ त्वाहार्षमन्तरेधि ध्रुवस्तिष्ठाविचाचलिः । विशस्त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद्राष्ट्रमधि भ्रशत् ॥

ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದಿದ್ದೇನೆ—ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಧ್ರುವವಾಗಿ, ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರು. ಎಲ್ಲ ಜನರು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸಲಿ; ನಿನ್ನಿಂದ ರಾಜ್ಯ (ರಾಷ್ಟ್ರ) ಜಾರಿಹೋಗದಿರಲಿ—ಅಂತರರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಿರತೆಯಲ್ಲಿ ಧಾರಿತವಾಗಿರಲಿ.

Mantra 2

इहैवैधि माप च्योष्ठाः पर्वत इवाविचाचलिः । इन्द्र इवेह ध्रुवस्तिष्ठेह राष्ट्रमु धारय ॥

ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು; ಜಾರಿಹೋಗಬೇಡ. ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲ. ಇಂದ್ರನಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಧ್ರುವವಾಗಿ ನಿಂತಿರು; ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯೇ ರಾಜ್ಯ (ರಾಷ್ಟ್ರ), ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಧರಿಸು.

Mantra 3

इममिन्द्रो अदीधरद्ध्रुवं ध्रुवेण हविषा । तस्मै सोमो अधि ब्रवत्तस्मा उ ब्रह्मणस्पतिः ॥

ಇವನನ್ನು ಇಂದ್ರನು ಧ್ರುವ ಹವಿಷಿನಿಂದ ಧ್ರುವನಾಗಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಸೋಮನು ಸಮ್ಮತಿಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಅವನಿಗೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಯೂ ಹೇಳಿದನು—ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಕೇಂದ್ರದ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾ.

Mantra 4

ध्रुवा द्यौर्ध्रुवा पृथिवी ध्रुवासः पर्वता इमे । ध्रुवं विश्वमिदं जगद्ध्रुवो राजा विशामयम् ॥

ಧ್ರುವವಾಗಿದೆ ದ್ಯೌಃ (ಆಕಾಶ), ಧ್ರುವವಾಗಿದೆ ಪೃಥಿವೀ, ಧ್ರುವವಾಗಿವೆ ಈ ಪರ್ವತಗಳು. ಧ್ರುವವಾಗಿದೆ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು—ಚಲಿಸುವುದಾದರೂ. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ರಾಜನು ಜನಗಳಿಗಾಗಿ ಧ್ರುವನಾಗಿರಲಿ—ಸ್ಥಿರ, ಅಚಲ.

Mantra 5

ध्रुवं ते राजा वरुणो ध्रुवं देवो बृहस्पतिः । ध्रुवं त इन्द्रश्चाग्निश्च राष्ट्रं धारयतां ध्रुवम् ॥

ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವು ಧ್ರುವವಾಗಿರಲಿ—ರಾಜ ವರುಣನು ಅದನ್ನು ಧ್ರುವಗೊಳಿಸಲಿ; ದೇವ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೂ ಅದನ್ನು ಧ್ರುವಗೊಳಿಸಲಿ. ಇಂದ್ರನೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ನಿನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಧ್ರುವತೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲಿ—ಅಚಲ ಸ್ಥಿರತೆಯಲ್ಲಿ.

Mantra 6

ध्रुवं ध्रुवेण हविषाभि सोमं मृशामसि । अथो त इन्द्रः केवलीर्विशो बलिहृतस्करत् ॥

ಧ್ರುವ ಹವಿಷಿನಿಂದ ಧ್ರುವತೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸೋಮವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅನಂತರ ಇಂದ್ರನು ಜನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಿ—ಬಲಿ (ಉಪಹಾರ/ಕರ) ತರುವವರಾಗಿ, ವಿಧೇಯರಾಗುವಂತೆ.