ಯಮ in the Rig Veda

ಸವಿತೃನಿಗೆ ಮೂರು ದ್ಯಾವಃ (ಆಕಾಶಗಳು) ಇವೆ; ಎರಡು ಅವನ ಉಪಸ್ಥಾನಗಳು (ಆಧಾರ-ಆಸನಗಳು), ಮತ್ತು ಒಂದು ಯಮನ ಭುವನದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ರಥದ ನಾಭಿಯಂತೆ, ಅಮೃತ (ಅಮರ) ದೇವರುಗಳು ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿದವನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಿ.

ನಿಮ್ಮ ಸ್ತೋತೃನು ಯವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುವ ಮೃಗದಂತೆ ಆಗದಿರಲಿ—ಸತ್ಯ ಅರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ಆನಂದವಿಲ್ಲದ ಅಜೋಷ್ಯನಾಗದಿರಲಿ; ಯಮನ ಮಾರ್ಗದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ, ಒಳಗಿನ ವಿಲಯದ ಕೆಳಮುಖ ದಾರಿಗೆ, ಅವನು ಹೋಗದಿರಲಿ.

ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಅಥರ್ವನು ಮೊದಲಾಗಿ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು; ನಂತರ ವ್ರತಪಾ (ಧರ್ಮ-ರಕ್ಷಕ) ಸೂರ್ಯನು ವೇನ (ದೃಷ್ಟಾ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಉಶನಾ ಕಾವ್ಯ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಹಾಂಕುತ್ತ ಬಂದನು; ಯಮನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ಅಮೃತ (ಅಮರ ತತ್ತ್ವ)ವನ್ನು ನಾವು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ.

ದೃಢವಾಗಿ ಹಾರುವ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ತ್ವರಿತ-ಸುವರ್ಣ ಪ್ರೇರಣೆಗಳಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ದೇವರದೇ ವೇಗದ ಧಾವದಿಂದಲೋ—ನಿರಂತರ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತುತ್ತಾ—ಹೇ ನಾಸತ್ಯೌ, ಯಮದ ಪ್ರಧನ (ಸ್ಪರ್ಧೆ)ದಲ್ಲಿ ಆ ಗಧೆ ಸಾವಿರವನ್ನು ಗೆದ್ದಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮಿತಿಯೂ ಮರಣಮುಖಿ ಅಭ್ಯಾಸವೂ…

ಯಮನು ದತ್ತನಾದ ಈ ಅಶ್ವವನ್ನು ತ್ರಿತನು ಆಯುನಕ್—ಯೋಕ್ತಮಾಡಿದನು; ಇಂದ್ರನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಮೊದಲಾಗಿ ಅಧ್ಯತಿಷ್ಠತ್—ಏರಿ ನಿಂತನು. ಗಂಧರ್ವನು ಅದರ ರಶನಾ—ಲಗಾಮನ್ನು—ಹಿಡಿದನು; ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮೂಲದಿಂದ ವಸುಗಳು ಈ ಅಶ್ವವನ್ನು ನಿರತಷ್ಟ—ಆಕಾರಗೊಳಿಸಿದರು—ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ…

ಹೇ ಅರ್ವನ್ (ಅಶ್ವ), ನೀನು ಯಮನು—ಋತದ ನಿಯಮವೂ ಸಂಯಮವೂ; ನೀನು ಆದಿತ್ಯನು—ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸತ್ಯ. ಗುಪ್ತ ವ್ರತದಿಂದ ನೀನು ತ್ರಿತನು. ನೀನು ಸೋಮದೊಂದಿಗೆ ಸಮಮತಿಯಾದ ಸೌಹಾರ್ದದಲ್ಲಿ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೀ; ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಮೂರು ಬಂಧನಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಉನ್ನತ ಲೋಕದ ತ್ರಿವಿಧ…

ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಏಳನೆಯವನನ್ನು ‘ಏಕಜ’ (ಏಕಜನ್ಮ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆರು ಮಂದಿ ಯುಗ್ಮರು—ಎಂದು ದೇವಜ ಋಷಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಇಷ್ಟ ಆಸನಗಳು ಧಾಮಶಃ (ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ) ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಸ್ಥಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ, ರೂಪಶಃ ಅನೇಕ ವಿಭೇದಗಳಲ್ಲಿ…

ಅವನನ್ನು ಇಂದ್ರ, ಮಿತ್ರ, ವರುಣ, ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವನೇ ದಿವ್ಯ ಸುಪರ್ಣ—ಬಲಿಷ್ಠ ಪಂಖಗಳ ಗರುತ್ಮಾನ್. ಸತ್ ಒಂದೇ; ವಿಪ್ರರು ಅದನ್ನು ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅಗ್ನಿ, ಯಮ, ಮಾತರಿಶ್ವಾನ್ ಎಂದು ನಾಮಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅವರು ಹೃದಯದ ಗುಪ್ತ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಿವೇಕದ ಪ್ರಕೆತಗಳಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸಹಸ್ರ-ಶಾಖೆಯ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಮನ ನಿಯಮದಿಂದ ತಣಿದ ಪರಿಧಿಯನ್ನು ನೇಯುತ್ತಾ, ವಸಿಷ್ಠರು ಅಪ್ಸರಸೆಯರ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.

ಅವನು ಪ್ರಕೇತ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಿವೇಕಿ—ಉಭಯದ (ಮೇಲಿನದು-ಕೆಳಗಿನದು, ಒಳಗಿನದು-ಹೊರಗಿನದು) ತಿಳಿದವನು; ಸಹಸ್ರದಾನ, ಮತ್ತು ಸದಾನ—ಸತತ ಧಾರಕ. ಯಮನ ತಣಿದ ಪರಿಧಿಯನ್ನು ನೇಯಲು ಬಯಸುತ್ತ, ಅಪ್ಸರಾಸರನ್ನು ಪರಿವೃತನಾಗಿ ವಸಿಷ್ಠನು ಜನಿಸಿದನು.

ಸಾವಿರ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಆ ವೃಷಭನು ಸಮುದ್ರದ ಆಳದಿಂದ ಮೇಲೇಳಿದನು—ಆ ಸಹಸ್ಯ (ಮಹಾ) ಬಲದಿಂದ ನಾವು ಜನರನ್ನು ನಿದ್ರೆಗೆ ಇಳಿಸುತ್ತೇವೆ, ಶಾಂತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ.

ಯತ್ರ ವೈವಸ್ವತ ರಾಜನು ಇರುವನೋ, ಯತ್ರ ದಿವಃ ಅವರೋಧನಂ—ಸ್ವರ್ಗದ ಆವರಣ/ದ್ವಾರವೋ; ಯತ್ರ ಆ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಆಪಃ (ಜಲಧಾರೆಗಳು) ಇರುವವೋ—ಅಲ್ಲಿ ನನನ್ನು ಅಮೃತ (ಅಮರ)ನಾಗಿಸು. ಹೇ ಇಂದು (ಸೋಮ), ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಪರಿ ಸ್ರವ—ಸುತ್ತಲೂ ಮತ್ತು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹರಿಯು.

ಯಮನೆಡೆಗೆ—ಯಮಿಯೆಡೆಗೆ (ಜೋಡಿ) ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕಾಮನೆ ಬಂದಿಳಿದಿದೆ; ಒಂದೇ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಹಶಯನರಾಗುವಂತೆ. ಪತ್ನಿ ಪತಿಗೆ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುವಂತೆ ನಾನು ನನ್ನ ತನುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವೆ; ರಥದ ಚಕ್ರವನ್ನು ರಥಿಯದಿಂದ ಬಿಡಿಸುವಂತೆ, ನೀನು ಕೂಡ ಬಂಧನವನ್ನು ಒಡೆದು ಹೊರಬಾ.

ಅವಳು ರಾತ್ರಿಗಳಿಂದಲೂ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಿ; ಸೂರ್ಯನ ಚಕ್ಷು ಮರುಮರು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ. ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿ ಯುಗಲ—ಸಬಂಧು ಮತ್ತು ಸಂಯುಕ್ತ; ಯಮೀ ಯಮನನ್ನು ಧರಿಸಲಿ—ಅಜಾಮಿ (ಅನುಚಿತ ಸಂಯೋಗ)ವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಜೋಡಿ-ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವಿಭ್ರಮವಾಗಿ ಧರಿಸುವವಳಾಗಿ.

ಸಹೋದರನು ಏನು, ಅವನು ಅನಾಥನಾದರೆ? ಸಹೋದರಿಯೇನು, ನಿರೃತಿ (ವಿನಾಶ) ಅವಳ ಮೇಲೆ ಬಂದರೆ? ಕಾಮದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ತನುವಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ತನುವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸು.

ಅಯ್ಯೋ, ಅಯ್ಯೋ, ಹೇ ಯಮ—ನಿಜವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಹೃದಯವನ್ನೂ ನಾನು ಅರಿತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ನಿನ್ನನ್ನು, ಕಟ್ಟಿದವನಿಗೆ ಬೆಲ್ಟ್‌ ಹೇಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ ಹಾಗೆ, ಮತ್ತು ಲಿಬುಜಾ ಲತೆ ಮರವನ್ನು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಆಲಿಂಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಅಮೃತ (ಅಮರ)ದ ನಾಮವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ದುರ್ಮಂತ್ವ—ಕಷ್ಟಕರವಾಗುತ್ತದೆ; ಲಕ್ಷಣ ಒಂದೇ, ಆದರೆ ಅದು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಬಲವಂತನೇ, ಅಪ್ರಯುಚ್ಛನ್ (ಅವಿರತ)ವಾಗಿ ಯಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮತ್ತು ಮಾನವನಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಆ ಸುಮನ್ತ್ವ—ಶುಭ ಮನೋಭಾವವನ್ನು—ಕಾಪಾಡು…

ಯಮನ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವಂತೆ—ದೇವಯಂತ ಮಾನವರು ಈ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಮುಂದಿಟ್ಟು ತರುವಾಗ—ನೀವು ನಿಮ್ಮಿಗೆ ತಿಳಿದ ಸ್ವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳಿರಿ. ನಮ್ಮ ಸೋಮಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾಸ್ಥ ಆಸನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ; ಆಗ ಆನಂದವು ತನ್ನ ನಿಜ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ—ನಮ್ಮೊಳಗೆ—ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡಲಿ.

ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಅವನು ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ಆಯ್ದನು, ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಯ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರನ್ನು ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ? ಅವರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಯಜ್ಞರೂಪವಾಗಿ ಮಾಡಿದರು—ಪ್ರಿಯ ಋಷಿಯನ್ನು; ಯಮನು ತನ್ನ ತನುವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿ—ಮರ್ತ್ಯ ದೇಹವನ್ನೇ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು…

ಹವಿಷಿನಿಂದ ರಾಜ ಯಮನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿರಿ—ವಿವಸ್ವತನ ಪುತ್ರನನ್ನು; ಮಹಾ ಇಳಿಜಾರು ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಮೊದಲೇ ಮುಂದಾಗಿಹೋದವನು, ಅನೇಕರಿಗಾಗಿ ಪಥವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದವನು—ಪಾರದಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಸೇರುವ ಸಂಗಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಿಳಿದವನು.