Sukta 9

Mantra 1

आत्मा। अ॒स्य वा॒मस्य॑ पलि॒तस्य॒ होतु॒स्तस्य॒ भ्राता॑ मध्य॒मो अ॒स्त्यश्नः॑ । तृ॒तीयो॒ भ्राता॑ घृ॒तपृ॑ष्ठो अ॒स्यात्रा॑पश्यं वि॒श्पतिं॑ स॒प्तपु॑त्रम्

ಆತ್ಮಾ—ಈ ಸೌಮ್ಯ, ಬಿಳಿಕೂದಲ ಹೋತೃನದು; ಅವನ ಮಧ್ಯಮ ಸಹೋದರನು ‘ಅಶ್ನ’ (ಕಲ್ಲು). ಅವನ ಮೂರನೆಯ ಸಹೋದರನು ಘೃತಪೃಷ್ಟ (ತುಪ್ಪಿನ ಬೆನ್ನಿನವನು). ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಜನರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ, ಏಳು ಪುತ್ರಗಳಿರುವವನನ್ನು ಕಂಡೆನು.

Mantra 2

स॒प्त यु॑ञ्जन्ति॒ रथ॒मेक॑चक्र॒मेको॒ अश्वो॑ वहति स॒प्तना॑मा । त्रि॒नाभि॑ च॒क्रम॒जर॑मन॒र्वं यत्रे॒मा विश्वा॒ भुव॒नाधि॑ त॒स्थुः

ಏಳು ಜನರು ಏಕಚಕ್ರ ರಥವನ್ನು ಜೂಗಿಸುತ್ತಾರೆ; ಒಬ್ಬನೇ ಅಶ್ವ—ಏಳು ನಾಮಗಳವನು—ಅದನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ನಾಭಿಗಳಿರುವ ಚಕ್ರ, ಅಜರ, ಅಚ್ಯುತ—ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ.

Mantra 3

इ॒मं रथ॒मधि॒ ये स॒प्त त॒स्थुः स॒प्तच॑क्रं स॒प्त व॑ह॒न्त्यश्वाः॑ । स॒प्त स्वसा॑रो अ॒भि सं न॑वन्त॒ यत्र॒ गवां॒ निहि॑ता स॒प्त नामा॑

ಈ ರಥದ ಮೇಲೆ ಏಳು ಮಂದಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ; ಇದು ಏಳು ಚಕ್ರಗಳ ರಥ, ಮತ್ತು ಏಳು ಅಶ್ವಗಳು ಇದನ್ನು ಹೊರುತ್ತವೆ. ಏಳು ಸಹೋದರಿಯರು ಒಂದಾಗಿ ಇದರ ಕಡೆಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅಲ್ಲಿ ಗೋವುಗಳ ಏಳು ನಾಮಗಳು ನಿಹಿತವಾಗಿ (ಸಂಚಿತವಾಗಿ) ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Mantra 4

को द॑दर्श प्रथ॒मं जाय॑मानमस्थ॒न्वन्तं॒ यद॑न॒स्था बिभ॑र्ति । भूम्या॒ असु॒रसृ॑गा॒त्मा क्वऽस्वित् को वि॒द्वांस॒मुप॑ गा॒त् प्रष्टु॑मे॒तत्

ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಮೊದಲಜನನನ್ನು ಯಾರು ಕಂಡರು? ಅಸ್ಥಿಯುಳ್ಳವನನ್ನು ಅಸ್ಥಿರಹಿತವಾದುದು (ಅನಸ್ಥಾ) ಹೇಗೆ ಧರಿಸುತ್ತದೆ? ಭೂಮಿಯ ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪ ಆತ್ಮ—ಅಸುರ-ರಸದಿಂದ ತುಂಬಿದವನು—ಅವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಹೇಳಿರಿ? ಇದನ್ನು ಕೇಳಲು ಯಾವ ವಿದ್ವಾಂಸನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು?

Mantra 5

इ॒ह ब्र॑वीतु॒ य ई॑म॒ङ्ग वेदा॒स्य वा॒मस्य॒ निहि॑तं प॒दं वेः । शी॒र्ष्णः क्षी॒रं दु॑ह्रते॒ गावो॑ अस्य व॒व्रिं वसा॑ना उद॒कं प॒दापुः॑

ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೇಳಲಿ—ಯಾರು, ಹೇಳಿರಿ, ಈ ಅದ್ಭುತ ಪಕ್ಷಿಯ ಗುಪ್ತ ಸ್ಥಾನ/ಪದವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಸುಗಳು ಹಾಲು ದೋಹುತ್ತವೆ; ತೊಡೆಯನ್ನು ಆವರಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿ, ಪಾದಚಿಹ್ನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ನೀರನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 6

पाकः॑ पृच्छामि॒ मन॒सावि॑जानन् दे॒वाना॑मे॒ना निहि॑ता प॒दानि॑ । व॒त्से ब॒ष्कयेऽधि॑ स॒प्त तन्तू॒न् वि त॑त्निरे क॒वय॒ ओत॒वा उ॑

ನಾನು ಅರಿಯದವನಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ—ಇವು ದೇವರ ಗುಪ್ತ ಪದಗಳು/ಸ್ಥಾನಗಳು. ಕರುಮೇಲೆ, ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭ-ಕರುಮೇಲೆ, ಏಳು ತಂತುಗಳನ್ನು ಕವಿಗಳು—ನೇಕಾರರು—ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 7

अचि॑कित्वांस्चिकि॒तुष॑श्चि॒दत्र॑ क॒वीन् पृ॑च्छामि वि॒द्वनो॒ न वि॒द्वान्। वि यस्त॒स्तम्भ षडि॒मा रजां॑स्य॒जस्य॑ रू॒पे किमपि॑ स्वि॒देक॑म्

ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಕವಿಗಳಾದ ಋಷಿಗಳನ್ನು—ವಿವೇಕಿಗಳನ್ನೂ ಸಹ—ಕೇಳುತ್ತೇನೆ; ತಿಳಿದವನಂತೆ ಕಾಣುವವನು, ಆದರೂ ತಿಳಿದವನು ಅಲ್ಲ: ಯಾರು ಈ ಆರು ರಜಾಂಸಿಗಳನ್ನು (ವಿಸ್ತಾರ/ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು) ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಕಂಬದಂತೆ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು—ಅಜ (ಅಜನ್ಮ)ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ—ಆ ಏಕಮಾತ್ರ ವಸ್ತು, ಹೇಳಿರಿ, ಏನು?

Mantra 8

मा॒ता पि॒तर॑मृ॒त आ ब॑भाज धी॒त्यग्रे॒ मन॑सा॒ सं हि ज॒ग्मे। सा बी॑भ॒त्सुर्गर्भ॑रसा॒ निवि॑द्धा॒ नम॑स्वन्त॒ इदु॑पवा॒कमी॑युः

ಋತದ (ಕ್ರಮ/ಸತ್ಯದ) ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಮಾತೆಯು ಪಿತೆಯನ್ನು ಪಾಲುಗೊಳಿಸಿದಳು; ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಿತ ಧೀತಿಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳು ನಿಜವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಗರ್ಭರಸದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾದ ಆ ಭಯಂಕರಿ, ದೃಢವಾಗಿ ನೆಡಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು—ಅವಳ ಉಪವಾಕ (ಆಹ್ವಾನ-ಕ್ರಿಯೆ) ಕಡೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ಭಕ್ತರು ನಿಜವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿದರು.

Mantra 9

यु॒क्ता मा॒तासि॑द्धु॒रि दक्षि॑णाया॒ अति॑ष्ठ॒द् गर्भो॑ वृज॒नीष्व॒न्तः । अमी॑मेद् व॒त्सो अनु॒ गाम॑पश्यद् विश्वरू॒प्यंऽ त्रि॒षु योज॑नेषु

ಹೇ ಮಾತೆ, ನೀನು ಬಲಭಾಗದ ದಂಡ/ಯುಗದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ವ್ರಜನೀಷು (ಗೃಹ-ವೇಲಿಗಳ) ಒಳಗೆ ಗರ್ಭವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿತು. ಕರು ಕೂಗಿತು; ಹಸುವಿನ ಹಿಂದೆ ಹೋದಂತೆ ಅವಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತು—ಮೂರು ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ವಿಶ್ವರೂಪತೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.

Mantra 10

ति॒स्रो मा॒तॄस्त्रीन् पि॒तॄन् बिभ्र॒देक॑ ऊ॒र्ध्वस्त॑स्थौ॒ नेमव॑ ग्लापयन्त । म॒न्त्रय॑न्ते दि॒वो अ॒मुष्य॑ पृ॒ष्ठे वि॑श्व॒विदो॒ वाच॒मवि॑श्वविन्नाम्

ಮೂರು ಮಾತೃಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮೂರು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಒಬ್ಬನೇ (ಪರಮ ತತ್ತ್ವ) ಮೇಲೇಳಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು; ಅವರು ಚಕ್ರದ ನೇಮಿಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ದೂರದ ದಿವ್ಯದ ಪೃಷ್ಠದ ಮೇಲೆ ಸರ್ವಜ್ಞರು ಪರಾಮರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸಲು ‘ಅವಿಶ್ವವಿದ್’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ವಾಣಿಯನ್ನು (ಪ್ರೇರಿಸಿ) ಚಲನೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 11

पञ्चा॑रे च॒क्रे प॑रि॒वर्त॑माने॒ यस्मि॑न्नात॒स्थुर्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । तस्य॒ नाक्ष॑स्तप्यते॒ भूरि॑भारः स॒नादे॒व न च्छि॑द्यते॒ सना॑भिः

ಐದು ಅರೆಗಳ ಚಕ್ರವು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ಅದರ ಅಕ್ಷವು ಬಹುಭಾರವಿದ್ದರೂ ಧೂಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪುರಾತನ ಕಾಲದಿಂದ ಅದು ಮುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಅದರ ನಾಭಿ ಅಖಂಡವಾಗಿದೆ.

Mantra 12

पञ्च॑पादं पि॒तरं॒ द्वाद॑शाकृतिं दि॒व आ॑हुः परे॒ अर्धे॑ पुरी॒षिण॑म्। अथे॒मे अ॒न्य उप॑रे विचक्ष॒णे स॒प्तच॑क्रे॒ षड॑र आहु॒रर्पि॑तम्

ಐದು ಪಾದಗಳಿರುವ ಪಿತೃ, ಹನ್ನೆರಡು ರೂಪಗಳಿರುವ—ದಿವ್ಯದ—ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ದೂರದ ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ‘ಪುರೀಷಿಣ’ (ಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ) ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ನಂತರ ಇತರರು, ವಿವೇಕಿಗಳು, ಮತ್ತೊಂದು ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅವನು ಏಳು-ಚಕ್ರಗಳ (ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ) ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ—ಆರು ಅರೆಗಳಿರುವವನು.

Mantra 13

द्वाद॑शारं न॒हि तज्जरा॑य॒ वर्व॑र्ति च॒क्रं परि॒ द्यामृ॒तस्य॑ । आ पु॒त्रा अ॑ग्ने मिथु॒नासो॒ अत्र॑ स॒प्त श॒तानि॑ विंश॒तिश्च॑ तस्थुः

ಹನ್ನೆರಡು ಅರೆಗಳಿರುವದು—ನಿಜವಾಗಿ ಆ ಚಕ್ರವು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಜೀರ್ಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಋತದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರು ಜೋಡಿ-ಜೋಡಿಯ ಸಂಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ—ಏಳು ನೂರು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಇಪ್ಪತ್ತು.

Mantra 14

सने॑मि च॒क्रम॒जरं॒ वि वा॑वृत उत्ता॒नायां॒ दश॑ यु॒क्ता व॑हन्ति । सूर्य॑स्य॒ चक्षू॒ रज॑सै॒त्यावृ॑तं॒ यस्मि॑न्नात॒स्थुर्भुव॑नानि॒ विश्वा॑

ಕಡೆಯುಳ್ಳ ಚಕ್ರವು, ಅಜರ, ಮುಂದಕ್ಕೆ ಉರುಳಿಹೋಗಿದೆ; ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹರಡಿದ ಪಥದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಯುಕ್ತರು (ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು) ಅದನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸೂರ್ಯನ ಚಕ್ಷು ರಜಸದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳೂ ತಮ್ಮ ದೃಢ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ.

Mantra 15

स्त्रियः॑ स॒तीस्ताँ उ॑ मे पुं॒सः आ॑हुः॒ पश्य॑दक्ष॒ण्वान् न वि चे॑तद॒न्धः । क॒विर्यः पु॒त्रः स ई॒मा चि॑केत॒ यस्ता वि॑जा॒नात् स पि॒तुष्पि॒तास॑त्

ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸತೀಗಳೇ; ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಪುರುಷರು ನನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ‘ಪುರುಷ’ರೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದರೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಅಂಧನು ಇದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕವಿ—ಪುತ್ರನು—ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಯಾರು ಅವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವನೋ, ಅವನು ಪಿತೃನಿಗೂ ಪಿತೃನಾಗುವನು.

Mantra 16

सा॒कं॒जानां॑ स॒प्तथ॑माहुरेक॒जं षडिद् य॒मा ऋष॑यो देव॒जा इति॑ । तेषा॑मि॒ष्टानि॒ विहि॑तानि धाम॒श स्था॒त्रे रे॑जन्ते॒ विकृ॑तानि रूप॒शः

ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಅವರು ‘ಏಳನೆಯವನು’—ಏಕಜನ್ಮ—ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆರು ಮಂದಿ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಇರುವ ಋಷಿಗಳು, ದೇವಜಾತರು—ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಇಷ್ಟವಾದ ಪಾಲುಗಳು ಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ, ಸ್ಥಿರ ಆಧಾರದೊಳಗೆ ರೂಪರೂಪವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 17

अ॒वः परे॑ण प॒र ए॒नाव॑रेण प॒दा व॒त्सं बिभ्र॑ती॒ गौरुद॑स्थात्। सा क॒द्रीची॒ कं स्वि॒दर्धं॒ परा॑गा॒त् क्वऽस्वित्सूते न॒हि यू॒थे अ॒स्मिन्

ದೂರದ ಪಾದದಿಂದ ಕೆಳಗೆ, ನಂತರ ಸಮೀಪದ ಪಾದದಿಂದ—ಕರುವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಗೋವು ಎದ್ದು ನಿಂತಿದೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಹೋದಳು? ಎಲ್ಲಿ, ಹೇಳಿರಿ, ಅವಳು ಹೆರುತ್ತಾಳೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಯೂಥದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಇಲ್ಲ.

Mantra 18

अ॒वः परे॑ण पि॒तरं॒ यो अ॑स्य॒ वेदा॒वः परे॑ण प॒र ए॒ना व॑रेण । क॒वी॒यमा॑नः॒ क इ॒ह प्र वो॑चद् दे॒वं मनः॒ कुतो॒ अधि॒ प्रजा॑तम्

ಪಾರದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸಹಾಯ—ಈ ಸರ್ವದ ಪಿತೆಯನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿದಿರುವನೋ; ಪಾರದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸಹಾಯ—ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪಾರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರದಿಂದ. ಕವಿಪ್ರೇರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ದೈವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು? ಅದು ಎಲ್ಲಿಂದ, ಯಾವ ಎತ್ತರದಿಂದ ಜನ್ಮವಾಯಿತು?

Mantra 19

ये अ॒र्वाञ्च॒स्ताँ उ॒ परा॑च आहु॒र्ये परा॑ञ्च॒स्ताँ उ॑ अ॒र्वाच॑ आहुः । इन्द्र॑श्च॒ या च॒क्रथुः॑ सोम॒ तानि॑ धु॒रा न यु॒क्ता रज॑सो वहन्ति

ಯಾವವು ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಮುಖಮಾಡಿವೆ, ಅವನ್ನೇ ಜನರು ‘ಪರಾಂಚ್’ (ದೂರಮುಖ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಯಾವವು ದೂರಕ್ಕೆ ಮುಖಮಾಡಿವೆ, ಅವನ್ನೇ ‘ಅರ್ವಾಂಚ್’ (ಇತ್ತಮುಖ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ಸೋಮ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ನೀನು ರೂಪಿಸಿದ ಆ ವಿಧಿಗಳು—ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ ನೊಗಗಳಂತೆ, ರಜಸ್ (ಆಕಾಶೀಯ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು) ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 20

द्वा सु॑प॒र्णा स॒युजा॒ सखा॑या समा॒नं वृ॒क्षं परि॑ षस्वजाते । तयो॑र॒न्यः पिप्प॑लं स्वा॒द्वत्त्यन॑श्नन्न॒न्यो अ॒भि चा॑कशीति

ಎರಡು ಸುಪರ್ಣರು (ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳವರು), ಜೊತೆಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡ ಸ್ನೇಹಿತರು—ಒಂದೇ ಮರವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಸಿಹಿಯಾದ ಪಿಪ್ಪಲ (ಪಿಪ್ಪಲದ ಫಲ)ವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ತಿನ್ನದೆ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 21

यस्मि॑न् वृ॒क्षे म॒ध्वदः॑ सुप॒र्णा नि॑वि॒शन्ते॒ सुव॑ते॒ चाधि॒ विश्वे॑ । तस्य॒ यदा॒हुः पिप्प॑लं स्वा॒द्वग्रे॒ तन्नोन्न॑श॒द् यः पि॒तरं॒ न वेद॑

ಯಾವ ಮರದಲ್ಲಿ ಮಧುಭಕ್ಷಕ ಸುಪರ್ಣರು ನೆಲೆಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ—ಅವರು ಅದರ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಿಹಿಯಾದ ಪಿಪ್ಪಲವನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ, ಪಿತೆಯನ್ನು ಅರಿಯದವನು ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳಬಾರದು.

Mantra 22

यत्रा॑ सुप॒र्णा अ॒मृत॑स्य भ॒क्षमनि॑मेषं वि॒दथा॑भि॒स्वर॑न्ति । ए॒ना विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य गो॒पाः स मा॒ धीरः॒ पाक॒मत्रा वि॑वेश

ಯಲ್ಲಿ ಸುಪರ್ಣರು ಅಮೃತದ ಅನಿಮೇಷ (ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸದ) ಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ವಿಧಥಾ (ಯಜ್ಞಸಭೆ/ಪವಿತ್ರ ಸತ್ರ)ಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ವರದಿಂದ ಗಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ—ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದ ಭುವನದ ಗೋಪರು (ರಕ್ಷಕರು) ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆಯೇ, ಧೀರ (ಜ್ಞಾನಿ)ನು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ; ಅಪಾಕ/ಅಪರಿಪಕ್ವ (ಅಜ್ಞಾನಿ)ನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸದಿರಲಿ.