Adhyaya 258

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वाक्पारुष्यादिप्रकरणं नाम सप्तपञ्चाशदधिकद्विशतत्मो ऽध्यायः अथाष्टपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः ऋग्विधानं अग्निर् उवाच ऋग्यजुःसामाथर्वविधानं पुष्करोदितम् भुक्तिमुक्तिकरं जप्याद्धोमाद्रामाय तद्वदे

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ “ವಾಕ್ಪಾರುಷ್ಯಾದಿ” ಎಂಬ ಪ್ರಕರಣವು 257ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಈಗ 258ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ “ಋಗ್ವಿಧಾನ” ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಪುಷ್ಕರನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಋಕ್, ಯಜುಃ, ಸಾಮ ಮತ್ತು ಅಥರ್ವ ವಿಧಾನದ ಕ್ರಮಗಳು ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ನೀಡುವವು; ರಾಮನಿಗಾಗಿ ಜಪ ಹಾಗೂ ಹೋಮದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನೂ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 2

पुष्कर उवाच प्रतिवेदन्तु कर्माणि कार्याणि प्रवदामि ते प्रथमं ऋग्विधानं वै शृणु त्वं भुक्तिमुक्तिदम्

ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದರು—ಪ್ರತಿ ವೇದದ ಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲು ಋಗ್ವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳು; ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 3

अन्तर्जले तथा होमे जपती मनसेप्सितम् कामं करोति गायत्री प्राणायामाद्विशेषतः

ನೀರಿನೊಳಗೆ ನಿಂತು ಅಥವಾ ಹೋಮದ ವೇಳೆ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದರೆ।

Verse 4

गायत्र्या दशसाहस्रो जपो नक्ताशनो द्विज बहुस्नातस्य तत्रैव सर्वकल्मषनाशनः

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ ಮಾಡುವ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಪುನಃಪುನಃ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ದಶಸಹಸ್ರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಆ ನಿಯಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸರ್ವ ಕಲ್ಮಷಗಳು (ಪಾಪಗಳು) ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 5

दशायुतानि जप्त्वाथ हविष्याशी स मुक्तिभाक् प्रणवो हि परं ब्रह्म तज्जपः सर्वपापहा

ನಂತರ ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ಹವಿಷ್ಯ (ಯಜ್ಞೀಯ ಆಹಾರ)ವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ ಬದುಕುವವನು ಮುಕ್ತಿಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ। ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ವೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ಅದರ ಜಪವು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 6

ओंकारशतजप्तन्तु नाभिमात्रोदके स्थितः जलं पिवेत् स सर्वैस्तु पापैर् वै विप्रमुच्यते

ಓಂಕಾರವನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ನಾಭಿವರೆಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೀರನ್ನು ಪಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

मात्रात्रयं त्रयो वेदास्त्रयो देवास्त्रयो ऽग्नयः महाव्याहृतयः सप्त लोका होमो ऽखिलाघहा

ಗಾಯತ್ರಿಯ ಮೂರು ಮಾತ್ರೆಗಳು, ಮೂರು ವೇದಗಳು, ಮೂರು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳು; ಏಳು ಮಹಾವ್ಯಾಹೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಏಳು ಲೋಕಗಳು—(ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ) ಹೋಮವು ಅಖಿಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 8

गायत्री परमा जाप्या महाव्याहृतयस् तथा अन्तर्जले तथा राम प्रोक्तश् चैवाघमर्षणः

ಗಾಯತ್ರಿ ಪರಮ ಜಪ್ಯಮಂತ್ರ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾವ್ಯಾಹೃತಿಗಳೂ. ಜಲದೊಳಗೆಯೂ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ರಾಮನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಅಘಮರ್ಷಣ (ಸೂಕ್ತ)ವೂ ಪಾಪನಿವಾರಣಾರ್ಥವೇ।

Verse 9

अग्निमीले पुरोहितं सूत्को ऽयं वह्निदैवतः पापैर् हि विप्रमुच्यत इति ग , घ , ञ च शिरसा धारयन् वह्निं यो जपेत्परिवत्सरम्

ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧ್ಯಾನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ವರ್ಷ ‘ಅಗ್ನಿಮೀಳೆ ಪುರೋಹಿತಂ’ ಎಂಬ ಸೂತ್ಕಮಂತ್ರವನ್ನು—ವಹ್ನಿ ದೇವತೆಯಾಗಿ, ‘ಇದರಿಂದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ನಿಶ್ಚಯ ವಿಮುಕ್ತಿ’ ಎಂದು—ಗ, ಘ, ಞ ಅಕ್ಷರಗಳೊಂದಿಗೆ ಜಪಿಸುವವನು ಪಾಪಮಲಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

होमं त्रिषवणं भैक्ष्यमनग्निज्वलनञ्चरेत् अतः परमृचः सप्त वाय्वाद्या याः प्रकीर्तिताः

ತ್ರಿಷವಣಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಅಗ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅಗ್ನಿ-ಪ್ರಜ್ವಲನದ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ವಾಯು ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ, ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಳು ಋಕ್ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 11

ता जपन् प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते मेधाकामो जपेन्नित्यं सदसन्यमिति त्यचम्

ಆ ಋಕ್ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ನಿಯಮದಿಂದ ನಿತ್ಯ ಜಪಿಸುವವನು ಇಷ್ಟಕಾಮ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮೇಧೆ (ಬುದ್ಧಿ) ಬಯಸುವವನು ‘ಸದಸನ್ಯಂ’ ಎಂಬ ತ್ಯಚಮಂತ್ರವನ್ನು ಸದಾ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 12

अन्वयो यन्निमाः प्रोक्ताः नवर्चो मृत्युनाशनाः शुनःशेफमृषिं बद्धः सन्निरुद्धो ऽथ वा जपेत्

ಯೋಗ್ಯ ಅನ್ವಯದಂತೆ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಒಂಬತ್ತು ಋಕ್ ಮಂತ್ರಗಳು ಮೃತ್ಯುನಾಶಕಗಳು. ಬಂಧಿತನಾಗಿರುವವನು ಅಥವಾ ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಧನಾಗಿರುವವನು, ಶುನಃಶೇಫ ಋಷಿಯನ್ನು ಮಾದರಿಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಇವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 13

मुच्यते सर्वपापेभ्यो गदी वाप्यगदो भवेत् य इच्छेच्छाश्वतं कामं मित्रं प्राज्ञं पुरन्दरं

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಗದಾಧಾರಿಯಾಗಿಯೂ (ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಯೋಧನಾಗಿಯೂ) ಆಗಬಹುದು ಅಥವಾ ರೋಗರಹಿತನಾಗಬಹುದು. ಶಾಶ್ವತ ಕಾಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು, ಮಿತ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕು।

Verse 14

ऋग्भिः षोड्शभिः कुर्यादिन्द्रियस्येति दिने दिने हिरण्यस्तूपमित्येतज्जपन् शत्रून् प्रबाधते

ಹದಿನಾರು ಋಗ್ವೇದ ಋಚೆಗಳೊಂದಿಗೆ ‘ಇಂದ್ರಿಯಸ್ಯ’ ಎಂಬ ವಿಧಾನದಂತೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ಜಪ/ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ‘ಹಿರಣ್ಯಸ್ತೂಪಂ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ಜಪಿಸಿದರೆ ಶತ್ರುಗಳು ನಿಗ್ರಹಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 15

क्षेमी भवति चाध्वानो ये ते पन्था जपन् नरः रौद्रीभिःषड्भिरीशानं स्तूयाद्यो वै दिने दिने

ಯಾತ್ರಾಮಾರ್ಗಗಳು ಕ್ಷೇಮವಾಗುತ್ತವೆ; ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ‘ಯೇ ತೇ ಪಂಥಾಃ’ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು ನಿರ್ಭಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದಿನೇ ದಿನೇ ಆರು ರೌದ್ರೀ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಈಶಾನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವವನು ಕ್ಷೇಮ-ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

चरुं वा कल्पयेद्रौद्रं तस्य शान्तिः परा भवेत् उदित्युदन्तमादित्यमुपतिष्ठन् दिने दिने

ಅಥವಾ ಉಗ್ರ ಉಪದ್ರವಗಳ ಶಮನಾರ್ಥ ರೌದ್ರ-ಚರುವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಪರಮ ಶಾಂತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿದಿನ ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಉದಯದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 17

क्षिपेज्जलाञ्जलीन् सप्त मनोदुःखविनाशनं द्विषन्तमित्यथार्धर्चं यद्विप्रान्तं जपन् स्मरेत्

ಏಳು ಜಲಾಂಜಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಮನೋದಃಖ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ‘ದ್ವಿಷಂತಂ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಅರ್ಧಋಚೆಯನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಅರ್ಥ-ಭಾವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.

Verse 18

आगस्कृत् सप्तरात्रेण विद्वेषमधिगच्छति आरोग्यकामी रोगी वा प्रस्कन्नस्योत्तमं जपेत्

ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದವನು ಏಳು ರಾತ್ರಿಗಳೊಳಗೆ ದ್ವೇಷ/ವೈರವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನು—ಅಥವಾ ರೋಗಿಯೂ—ವ್ಯಾಧಿಗ್ರಸ್ತನಿಗಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 19

उत्तमस्तस्य चार्धर्चो जपेद्वै विविधासने उदयत्यायुरक्ष्यय्यं तेजो मध्यन्दिने जपेत्

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸಾಧಕನು ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಅರ್ಧಋಚೆಯೊಡನೆ ವಿವಿಧ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಅಕ್ಷಯ ಆಯುಷ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 20

सन्निबद्धो ऽथेति क , ख , ज च अस्तं प्रतिगते सूर्ये द्विषन्तं प्रतिबाधते न वयश्चेति सूक्तानि जपन् शत्रून्नियच्छति

ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತವಾದ ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿ ‘ಕ, ಖ, ಜ’ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ದ್ವೇಷಿಸುವವನನ್ನು ತಡೆದು ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ‘ನ ವಯಃ…’ ಇತ್ಯಾದಿ ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 21

एकादश सुपर्णस्य सर्वकामान्विनिर्दिशेत् आध्यात्मिकीः क इत्य् एता जपन्मोक्षमवाप्नुयात्

ಸರ್ವಕಾಮಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸುಪರ್ಣನ ಏಕಾದಶವಿಧ ಮಂತ್ರಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವರೂಪದ ‘ಕ’ ಇತ್ಯಾದಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

आ नो भद्रा इत्य् अनेन दीर्घमायुरवाप्नुयात् त्वं सोमेति च सूक्तेन नवं पश्येन्निशाकरं

‘ಆ ನೋ ಭದ್ರಾಃ…’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ‘ತ್ವಂ ಸೋಮ…’ ಎಂಬ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದ ನಿಶಾಕರ (ಚಂದ್ರ)ನ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 23

उपतिष्ठेत् समित्पाणिर्वासांस्याप्नोत्यसंशयं आयुरीप्सन्निममिति कौत्स सूक्तं सदा जपेत्

ಸಮಿತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ‘ಇಮಮ್ ಇತಿ’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಕೌತ್ಸ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಸದಾ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 24

आपनः शोशुचदिति स्तुत्वा मध्ये दिवाकरं यथा मुञ्चति चेषोकां तथा पापं प्रमुञ्चति

“ಆಪನಃ ಶೋಶುಚದ್…” ಎಂಬ ವಚನಗಳಿಂದ ದೇವತೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ, ಸಾಧಕನು ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 25

जातवेदस इत्य् एतज्जपेत् स्वस्त्ययनं पथि भयैर् विमुच्यते सर्वैः स्वस्तिमानाप्नुयात् गृहान्

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ “ಜಾತವೇದಸ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನವಾಗಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಭಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಕ್ಷೇಮ-ಮಂಗಳದಿಂದ ಮನೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 26

व्युष्टायाञ्च तथा रात्र्यामेतद्दुःस्वप्ननाशनं प्रमन्दिनेति सूयन्त्या जपेद्गर्भविमोचनं

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿಯೂ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಜಪ ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಸವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯು “ಪ್ರಮಂದಿನೇ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಗರ್ಭವಿಮೋಚನಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಸುಲಭ ಪ್ರಸವಕ್ಕೆ।

Verse 27

जपन्निन्द्रमिति स्नातो वैश्यदेवन्तु सप्तकं मुञ्चत्याज्यं तथा जुह्वत् सकलं किल्विषं नरः

“ಇಂದ್ರಮ್…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ವೈಶ್ವದೇವ ಸಪ್ತಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹೋಮಿಸಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

इमामिति जपन् शश्वत् कामानाप्नोत्यभीप्सितान् मानस्तोक इति द्वाभ्यां त्रिरात्रोपोषितः शुचिः

“ಇಮಾಮ್…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸದಾ ಜಪಿಸಿದರೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಾಮನೆಗಳು ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ “ಮಾನ…” ಮತ್ತು “ಸ್ತೋಕ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಎರಡು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 29

औडुम्बरीश् च जुहुयात्समिधश्चाज्यसंस्कृताः छित्त्वा सर्वान्मृत्युपाशान् जीवेद्रोगविवर्जितः

ತುಪ್ಪಿನಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತವಾದ ಔಡುಂಬರೀ (ಉದುಂಬರ) ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಎಲ್ಲ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಛೇದಿಸಿ ರೋಗರಹಿತನಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

ऊर्ध्वबाहुरनेनैव स्तुत्वा सम्भुं तथैव च मानस्तोकेति च ऋचा शिखाबन्धे कृते नरः

ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ ಇದೇ ವಿಧದಿಂದ ಶಂಭು (ಶಿವ)ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಶಿಖಾಬಂಧ ಮಾಡುವಾಗ ‘ಮಾ ನಃ ಸ್ತೋಕೆ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಕ್ ಅನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 31

अघृष्यः सर्वभूतानां जायते संशयं विना चित्रमित्युपतिष्ठेत त्रिसन्ध्यं भास्करं तथा

ಅವನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಿಗೆ ಅಘೃಷ್ಯ (ಅಜೇಯ/ಅಸ್ಪರ್ಶ್ಯ)ನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಚಿತ್ರಂ’ ಎಂಬ ಆಮಂತ್ರಣದಿಂದ ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರ (ಸೂರ್ಯ)ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 32

समित्पाणिर्नरो नित्यमीप्सितं धनमाप्नुयात् अथ स्वप्नेति च जपन् प्रातर्मध्यन्दिने दिने

ಸಮಿಧೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಪುರುಷನು ನಿತ್ಯವೂ ಇಚ್ಛಿತ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ‘ಅಥ ಸ್ವಪ್ನೇ’ ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರತಿದಿನ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 33

दुःस्वप्नञ्चार्हते कृत्स्नं भोजनञ्चाप्नुयाच्छुभम् उभे पुमानिति तथा रक्षोघ्नः परिकीर्तितः

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ಶುಭವಾದ ಭೋಜನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಉಭೇ ಪುಮಾನ’ ಎಂಬ ಪದವೂ ರಕ್ಷೋಘ್ನ (ರಾಕ್ಷಸನಾಶಕ) ಎಂದು ಪರಿಕೀರ್ತಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 34

उभे वासा इति ऋचो जपन् कामानवाप्नुयात् न सागन्निति च जपन् मुच्यते चाततायिनः

“ಉಭೇ ವಾಸಾ” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಕ್‌ನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಇಷ್ಟಭೋಗಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾಮ್ಯಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ “ನ ಸಾಗನ್ನ್” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಕ್‌ ಜಪಿಸಿದರೆ ಆತತಾಯಿತ್ವದ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 35

कया शुभेति च जपन् जातिश्रैष्ठमवाप्नुयात् इमन्नृसोममित्येतत् सर्वान् कामानवाप्नुयात्

“ಕಯಾ ಶುಭೇತಿ” ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಜನ್ಮಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; “ಇಮನ್ನೃಸೋಮಮ್” ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮ್ಯಗಳು ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 36

पितरित्युपतिष्ठेत नित्यमर्थमुपस्थितं अग्ने नयेति सूक्तेन घृतहोमश् च मार्गगः

‘ಪಿತರಃ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ನಿತ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪಸ್ಥಿತನಾಗಿರಬೇಕು, ವಿಧಿಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿರಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಅಗ್ನೇ ನಯ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತದಿಂದ ಘೃತಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು—ಅದರಿಂದ (ಪಿತೃ/ಪ್ರೇತ) ಸನ್ಮಾರ್ಗಗಾಮಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 37

वीरान्नयमवाप्नोति सुश्लोकं यो जपेत् सदा कङ्कतो नेति सूक्तेन विषान् सर्वान् व्यपोहति

ಯಾರು ಸದಾ ಈ ಸುಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ವೀರರ ಗತಿ/ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ “ಕಙ್ಕತೋ ನೇತಿ” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತ ಜಪಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ವಿಷಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 38

यो जात इति सूक्तेन सर्वान् कामानवाप्नुयात् गणानामिति सूक्तेन श्निग्धमाप्नोत्यनुत्तमं

“ಯೋ ಜಾತಃ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತ ಜಪಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಮ್ಯಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; “ಗಣಾನಾಮ್…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತ ಜಪದಿಂದ ಅನುತ್ತಮ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ/ಸ್ನೇಹ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 39

यो मे राजन्नितीमान्तु दुःस्वप्नशमनीमृचं अध्वनि प्रस्थितो यस्तु पश्येच्छत्रूं समुत्थितं

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ನನ್ನ ಈ ದುಃಸ್ವಪ್ನಶಮನೀ ಋಕ್‌ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳು ಎದ್ದೇಳುವುದನ್ನು ಕಂಡರೆ, ರಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಅದನ್ನೇ ಜಪಿಸಲಿ.

Verse 40

अप्रशस्तं प्रशस्तं वा कुविदङ्ग इमं जपेत् द्वाविंशकं जपन् सूक्तमाध्यात्मिकमनुत्तमं

ಅಶುಭವಾಗಲಿ ಶುಭವಾಗಲಿ—ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಕುಶಲನಾದವನೂ ಇದನ್ನು ಜಪಿಸಲಿ. ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಮಂತ್ರಗಳಿರುವ ಈ ಅನುತ್ತಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಅಭೀಷ್ಟ ಫಲ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 41

पर्वसु प्रयतो नित्यमिष्टान् कामान् समश्नुते कृणुष्वेति जपन् सूक्तं जुह्वदाज्यं समाहितः

ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ನಿಯಮವಂತನಾಗಿರುವವನು ಇಷ್ಟಕಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ‘ಕೃಣುಷ್ವ’ ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 42

भोजनञ्चाप्नुयाच्छतमिति ख , ग , घ , ज च नित्यमन्नमुपस्थितमिति क , छ च आरातीनां हरेत् प्राणान् रक्षांस्यपि विनाशयेत् उपतिष्ठेत् स्वयं वह्निं परित्यृचा दिने दिने

‘ಆಹಾರವು ನೂರರಷ್ಟು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ’—ಖ, ಗ, ಘ, ಜ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಇದೆ; ಮತ್ತು ‘ಅನ್ನವು ನಿತ್ಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ’—ಕ, ಛ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಇದೆ. (ದೈನಂದಿನ ಸೇವೆಯಿಂದ) ಅವನು ಶತ್ರುಗಳ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹರಣಮಾಡಿ, ರಾಕ್ಷಸೀ ಬಾಧೆಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ದಿನವೂ ಬಿಡದೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಸ್ವತಃ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಪತಿಷ್ಠಿಸಬೇಕು.

Verse 43

तं रक्षति स्वयं वह्निर्विश्वतो विश्वतोमुखः हंसः शुचिः सदित्येतच्छुचिरीक्षेद्दिवाकरं

ಅವನನ್ನು ಸ್ವತಃ ಅಗ್ನಿಯೇ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅವನು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸರ್ವದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಖವಿರುವವನು. ‘ಹಂಸನು ಶುಚಿ; ಸೂರ್ಯನು ಸದಾ ಶುಚಿ’ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ ದಿವಾಕರನನ್ನು ನೋಡುವನು.

Verse 44

कृषिं प्रपद्यमानस्तु स्थालीपाकं यथाविधि जुहुयात् क्षेत्रमध्ये तु स्वनीस्वाहास्तु पञ्चभिः

ಕೃಷಿಕರ್ಮ ಆರಂಭಿಸುವವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಲೀಪಾಕ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಹೊಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸ್ವನೀ ಸ್ವಾಹಾ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಐದು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 45

इन्द्राय च मरुद्भ्यस्तु पर्जन्याय भगाय च यथालिङ्गन्तु विहरेल्लाङ्गलन्तु कृषीबलः

ಕೃಷಿಕನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ, ಮರುತ್ಗಳಿಗೆ, ಪರ್ಜನ್ಯನಿಗೆ ಮತ್ತು ಭಗನಿಗೆ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ನಿಗದಿತ ಲಿಂಗಗಳ (ಸೂಚಕಚಿಹ್ನೆಗಳ) ಪ್ರಕಾರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಕೃಷಿಯ ಬಲ ನಿಜಕ್ಕೂ ನೇಗಿಲೇ.

Verse 46

युक्तो धान्याय सीतायै सुनासीरमथोत्तरं गन्धमाल्यैर् नमस्कारैर् यजेदेताश् च देवताः

ಯೋಗ್ಯ ಸಿದ್ಧತೆಯೊಂದಿಗೆ ಧಾನ್ಯ, ಸೀತಾ (ನೇಗಿಲಿನ ಗೀರು/ಸಾಲು) ಮತ್ತು ನಂತರ ಸುನಾಸೀರನನ್ನು ಸುಗಂಧ, ಹಾರಗಳು ಹಾಗೂ ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಈ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 47

प्रवापने प्रलवने खलसीतापहारयोः अमोघङ्कर्म भवति वर्धते सर्वदा कृषिः

ಬಿತ್ತನೆ, ಕಳೆ ತೆಗೆಯುವುದು/ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ಕಣದಲ್ಲಿನ ಮರ್ಧನೆ (ಥ್ರೆಶಿಂಗ್), ಉಳುಮೆ ಮತ್ತು ಕೀಟನಿವಾರಣೆ—ಇವೆಲ್ಲದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ಅಫಲವಾಗದು; ಕೃಷಿ ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 48

समुद्रादिति सूक्तेन कामानाप्नोति पावकात् विश्वानर इति द्वाभ्यां य ऋग्भ्यां वह्निमर्हति

‘ಸಮುದ್ರಾತ್…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೆ ಪಾವಕ (ಅಗ್ನಿ) ಯಿಂದ ಇಷ್ಟಕಾಮ್ಯಗಳು ಲಭಿಸುತ್ತವೆ. ‘ವಿಶ್ವಾನರ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಎರಡು ಋಕ್‌ಗಳಿಂದ ಅವನು ಅಗ್ನಿಪೂಜೆಗೂ ಅಗ್ನಿಯಜ್ಞಕ್ಕೂ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 49

स तरत्यापदः सर्वा यशः प्राप्नोति चाक्षयं विपुलां श्रियमाप्नोति जयं प्राप्नोत्यनुत्तमं

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಆಪತ್ತುಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ; ಅಕ್ಷಯ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಅಪಾರ ಶ್ರೀಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅನುತ್ತಮ ಜಯವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 50

अग्ने त्वमिति च स्तुत्वा धनमाप्नोति वाञ्छितं प्रजाकामो जपेन्नित्यं वरुणदैवतत्रयं

“ಅಗ್ನೇ ತ್ವಮ್…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರೆ ಇಷ್ಟಧನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಸಂತಾನಕಾಂಕ್ಷಿಯು ವರುಣದೈವತ ತ್ರಯವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 51

स्वस्त्या त्रयं जपेत् प्रातः सदा स्वस्त्ययनं महत् स्वस्ति पन्था इति प्रोच्य स्वस्तिमान् व्रजते ऽध्वनि

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ‘ಸ್ವಸ್ತ್ಯಾ’ ಎಂಬ ಮೂರು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು—ಮಹತ್ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನವನ್ನು—ಯಾವಾಗಲೂ ಜಪಿಸಬೇಕು. “ಸ್ವಸ್ತಿ ಪಂಥಾಃ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಶುಭಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಡಬೇಕು.

Verse 52

विजिगीषुर्वनस्पते शत्रूणां व्याधितं भवेत् स्त्रिया गर्भप्रमूढाया गर्भमोक्षणमुत्तमं

“ವಿಜಿಗೀಷುರ್ವನಸ್ಪತೇ” ಮಂತ್ರ—ಜಯಕಾಂಕ್ಷಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳು ರೋಗಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಯುಳ್ಳ ಸ್ತ್ರೀಯಿಗೆ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗರ್ಭಮೋಚನೋಪಾಯವಾಗಿದೆ.

Verse 53

व्याधिकम्भवदिति ट अच्छावदेति सूक्तञ्च वृष्टिकामः प्रयिओजयेत् निराहारः क्लिन्नवासा न चिरेण प्रवर्षति

ಮಳೆ ಬಯಸುವವನು “ವ್ಯಾಧಿಕಂಭವದ್…” ಮಂತ್ರವನ್ನೂ “ಅಚ್ಚಾವದ್…” ಸೂಕ್ತವನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು. ಉಪವಾಸವಿದ್ದು ತೊಯ್ದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದರೆ ಬೇಗನೇ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ.

Verse 54

मनसः काम इत्य् एतां पशुकामो नरो जपेत् कर्दमेन इति स्नायात्प्रजाकामः शुचिव्रतः

ಪಶುಸಂಪತ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ನರನು “ಮನಸಃ ಕಾಮ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಲಿ. ಸಂತಾನಕಾಮಿಯಾದ ಶುದ್ಧವ್ರತಧಾರಿ “ಕರ್ಧಮೇನ…” ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ.

Verse 55

अश्वपूर्वा इति स्नायाद्राज्यकामस्तु मानवः राहिते चर्मणि स्नायात् ब्राह्मणस्तु यथाविधि

ರಾಜ್ಯಕಾಮಿಯಾದ ಮಾನವನು “ಅಶ್ವಪೂರ್ವಾ…” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ‘ರಾಹಿತ’ (ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಶುದ್ಧ) ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು/ಕುಳಿತು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿ.

Verse 56

राजा चर्मणि वैयाघ्रे छागे वैश्यस्तथैव च दशसाहस्रिको होमः प्रत्येकं परिकीर्तितः

ರಾಜನು ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಲಿ; ವೈಶ್ಯನು ಹಾಗೆಯೇ ಆಡುಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ. ಇವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಆಹುತಿಗಳ ಹೋಮ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 57

आगार इति सूक्तेन गोष्ठे गां लोकमातरं उपतिष्ठेद्व्रजेच्चैव यदिच्छेत्ताः सदाक्षयाः

“ಆಗಾರ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತದಿಂದ ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ‘ಲೋಕಮಾತೆ’ಯಾದ ಗೋವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ವ್ರಜಕ್ಕೂ ಹೋಗಲಿ. ಏನು ಬಯಸಿದರೂ ಆ ವರಗಳು ಸದಾ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 58

उपेतितिसृभीराज्ञो दुन्दुभिमभिमन्त्रयेत् तेजो बकञ्च प्राप्नोति शत्रुञ्चैव नियच्छति

ರಾಜನು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುವಾಗ ಯುದ್ಧದುಂದುಭಿಯನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಲಿ. ಅದರಿಂದ ಅವನು ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಶತ್ರುವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 59

तृणपाणिर्जपेत्सूक्तुं रक्षोघ्नं दस्युन्भिर्वृतः ये के च उमेत्यृचं जप्त्वा दीर्घमायुराप्नुयात्

ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೃಣವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದಸ್ಯುಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ರಕ್ಷೋಘ್ನ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ “ಯೇ ಕೇ ಚ …” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಗ್ವೇದ ಋಚೆಯನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ದೀರ್ಘಾಯು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 60

जीमूतसूक्तेन तथा सेनाङ्गान्यभिमन्त्रयेत् यधा लिङ्गं ततो राजा विनिहन्ति रणे रिपून्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಜೀಮೂತ-ಸೂಕ್ತದಿಂದ ಸೇನೆಯ ವಿವಿಧ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ದೊರಕುವ ಲಿಂಗ (ಶಕುನ-ಚಿಹ್ನ) ಅನುಸಾರ ರಾಜನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 61

आग्नेयेति त्रिभिःसूक्तैर् धनमाप्नोति चाक्षयं अमीवहेति सूक्तेन भूतानि स्थापयेन्निशि

“ಆಗ್ನೇಯೀ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೂರು ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಅಕ್ಷಯ ಧನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು “ಅಮೀವಹೇ…” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸ್ಥಂಭಿಸಬಹುದು (ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು)।

Verse 62

सबाधे विषमे दुर्गे बन्धा वा निर्गतः क्वचित् पलायन् वा गृहीतो वा सूक्तमेतत्तथा जपेत्

ಬಾಧೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ, ವಿಷಮ ಅಥವಾ ದುರ್ಗಮ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಕಠಿಣ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ—ಬಂಧಿತನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿರಲಿ, ಓಡುತ್ತಿದ್ದಿರಲಿ ಅಥವಾ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿ—ಆಗ ಈ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 63

त्रिरात्रं नियतोपोष्य श्रापयेत् पायसञ्चरुं तेनाहुतिशतं पूर्णं जुहुयात् त्र्यम्बकेत्यृचा

ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ನಿಯಮದಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಪಾಯಸ-ಚರು (ಹಾಲು-ಅಕ್ಕಿಯ ಹವಿಸು)ವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಅದೇ ಮೂಲಕ “ತ್ರ್ಯಂಬಕ—” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಚಾ (ಮಹಾಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಮಂತ್ರ) ಸಹಿತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ನೂರು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 64

अवाप्तवानिति ट समुद्दिश्य महादेवं जीवेदब्दशतं सुखं तच्चक्षुरित्यृचा स्नात उपतिष्ठेद्दिवाकरं

“ಅವಾಪ್ತವಾನ್ …” ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಸುಖವಾಗಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ನಂತರ “ತಚ್ಚಕ್ಷುಃ …” ಋಕ್‌ನಿಂದ ದಿವಾಕರ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಉಪತಿಷ್ಠಿಸಬೇಕು.

Verse 65

उद्यन्तं मध्यगञ्चैव दीर्घमायुर्जिजीविषुः इन्द्रा सोमेति सूक्तन्तु कथितं शत्रुनाशनं

ದೀರ್ಘಾಯು ಬಯಸುವವನು ಉದಯಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನಸೂರ್ಯ ಸಂಬಂಧಿತ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. “ಇಂದ್ರಾ ಸೋಮಾ …” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಶತ್ರುನಾಶಕವೆಂದು ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 66

यस्य लुप्तं व्रतं मोहाद्व्रात्यैर् वा संसृजेत्सह उपोष्याज्यं स जुहुयात्त्वमग्ने व्रतपा इति

ಯಾರ ವ್ರತವು ಮೋಹದಿಂದ ಲೋಪಗೊಂಡಿದೆಯೋ, ಅಥವಾ ವ್ರಾತ್ಯರು/ಅನಿಯಮಿತರ ಸಂಗವನ್ನು ಮಾಡಿದನೋ, ಅವನು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; “ತ್ವಮಗ್ನೇ ವ್ರತಪಾ” ಎಂದು ಪಠಿಸಬೇಕು.

Verse 67

आदित्येत्यृक् च सम्राजं जप्त्वा वादे जयी भवेत् महीति च चतुष्केण मुच्यते महतो भयात्

“ಆದಿತ್ಯ …” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಕ್ ಮತ್ತು “ಸಮ್ರಾಜ್” ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ವಾದದಲ್ಲಿ ಜಯಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. “ಮಹೀ …” ಅನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಪಠಿಸಿದರೆ ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 68

ऋचं महीति जप्त्वा यदि ह्य् एतत् सर्वकामानवाप्नुयात् द्वाचत्वारिंशतिं चैन्द्रं जप्त्वा नाशयते रिपून्

“ಮಹೀ …” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಋಕ್ ಅನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಗಳು ಲಭಿಸುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಮಂತ್ರವನ್ನು ನಲವತ್ತೆರಡು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಶತ್ರುಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 69

वाचं महीति जप्त्वा च प्राप्नोत्यारोग्यमेव च शन्नो भवेति द्वाभ्यान्तु भुक्त्वान्नं प्रयतः शुचिः

“ವಾಚಂ ಮಹೀ” ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಊಟವಾದ ನಂತರ ನಿಯಮಶೀಲನಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ‘ಶನ್ನೋ ಭವ’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಎರಡು ಋಚಗಳನ್ನು ಕಲ್ಯಾಣಾರ್ಥ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 70

हृदयं पाणिना स्पृष्ट्वा व्याधिभिर् नाभिभूयते उत्तमेदमिति स्नातो हुत्त्वा शत्रुं प्रमापयेत्

ಕೈಯಿಂದ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ರೋಗಗಳಿಂದ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ‘ಉತ್ತಮೇದಂ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಹೋಮ ಮಾಡಿ ಶತ್ರುವಿನ ನಾಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 71

शन्नोग्न इति सूक्तेन हुतेनान्नमवाप्नुयात् कन्या वारर्षिसूक्तेन दिग्दोषाद्विप्रमुच्यते

‘ಶನ್ನೋ ಅಗ್ನೇ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತದೊಂದಿಗೆ ಹೋಮಾಹುತಿ ನೀಡಿದರೆ ಅನ್ನ (ಪೋಷಣೆ) ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕನ್ಯೆ ‘ವಾರರ್ಷಿ-ಸೂಕ್ತ’ದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ ದಿಗ್ದೋಷದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 72

यदत्य कव्येत्युदिते जप्ते ऽवश्यं जगद्भवेत् यद्वागिति च जप्तेन वाणी भवति संस्कृता

ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ‘ಯದತ್ಯಕಾವ್ಯ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕಾವ್ಯರಚನೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಯದ್ವಾಕ್…’ ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ವಾಣಿ ಸಂಸ್ಕೃತವಾಗಿ, ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 73

वाचो विदितमिति त्वेतां जपन् वाचं समश्नुते पवित्राणां पवित्रन्तु पावमान्येत्यृचो मताः

‘ವಾಚೋ ವಿದಿತಂ’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರಋಚೆಯನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು ವಾಣಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪಾವಮಾನೀ ಋಚಗಳು ‘ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ’ವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧಿಕಾರಕವೆಂದು ಮತಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 74

वैखानसा ऋचस्त्रिंशत्पवित्राः परमा मताः आदित्येति प्रसंम्राजमिति ग , घ , ञ संस्थितेति क , छ , च ऋचो द्विषष्टिः प्रोक्ताश् च परस्वेत्यृषिसत्तम

ವೈಖಾನಸ ಋಗ್ವೇದ ಋಚಗಳು—ಮೂವತ್ತು ‘ಪವಿತ್ರ’ ಮಂತ್ರಗಳು—ಪರಮವೆಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಕೆಲವು ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ‘ಆದಿತ್ಯೇತಿ’ ಮತ್ತು ‘ಪ್ರಸಂಮ್ರಾಜಮ್ ಇತಿ’ (ಗ, ಘ, ಞ) ಎಂದು, ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ‘ಸಂಸ್ಥಿತೇತಿ’ (ಕ, ಛ, ಚ) ಎಂದು ಪಾಠಭೇದವಿದೆ. ಹೇ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ, ‘ಪರಸ್ವೇತಿ’ ಪಾಠದೊಂದಿಗೆ ಋಚಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಅರವತ್ತೆರಡೂ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 75

सर्वकल्मषनाशाय पावनाय शिवाय च स्वादिष्टयेतिसूक्तानां सप्तषष्टिरुदाहृता

ಎಲ್ಲ ಕಲ್ಮಷನಾಶ, ಪಾವನತೆ ಮತ್ತು ಶಿವಮಂಗಳಕ್ಕಾಗಿ ‘ಸ್ವಾದಿಷ್ಟ…’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಅರವತ್ತೇಳು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 76

दशोत्तराण्यृचाञ्चैताः पावमान्यः शतानि षट् एतज्जपंश् च जुह्वच्च घोरं मृत्युभयं जयेत्

ಇವು ಪವಮಾನ ಋಚಗಳು—ಒಟ್ಟು ಆರು ನೂರು ಹತ್ತು. ಇವುಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಾಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಭಯಾನಕ ಮೃತ್ಯುಭಯವನ್ನು ಜಯಿಸಬಹುದು.

Verse 77

आपोहिष्टेति वारिस्थो जपेत्पापभयार्दने प्रदेवन्नेति नियतो जपेच्च मरुधन्वसु

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ‘ಆಪೋ ಹಿ ಷ್ಠಾ…’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಾಪಭಯ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಜಪಿಸಬೇಕು. ನಿಯಮಪಾಲನೆಯೊಂದಿಗೆ ‘ಪ್ರದೇವನ್ನ…’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಮರುಧನ್ವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 78

प्राणान्तिके भये प्राप्ते क्षिप्रमायुस्तु विन्दति प्रावेयामित्यृचमेकां जपेच्च मनसा निशि

ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಭಯ ಬಂದಾಗ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಯುಷ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ರಾತ್ರಿ ‘ಪ್ರಾವೇಯಾಮ್…’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಒಂದು ಋಚೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 79

व्युष्टायामुदिते सूर्ये द्यूते जयमवाप्नुयात् मा प्रगामेति मूढश् च पन्थानं पथि विन्दति

ಪ್ರಭಾತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳಗಿ ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಿದಾಗ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಜಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. “ಹೊರಡಬೇಡ” ಎನ್ನುವ ಮೂಢನೂ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ದಾರಿಯನ್ನೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಯಾಣ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 80

क्षीणायुरिति मन्येत यङ्कञ्चित् सुहृदं प्रियं यत्तेयमिति तु स्नातस्तस्य मूर्धानमालभेत्

ಯಾರಾದರೂ “ನನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಪ್ರಿಯ ಸುಹೃದನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು “ಇದು ನಿನ್ನದು” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

Verse 81

सहस्रकृत्वः पञ्चाहं तेनायुर्विन्दते महत् इदं मेध्येति जुहुयात् घृतं प्राज्ञः सहस्रशः

ಐದು ದಿನಗಳು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಮಹತ್ತಾದ ದೀರ್ಘಾಯು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿ “ಇದು ಮೇಧ್ಯ (ಶುದ್ಧಿಕರ)” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ತುಪ್ಪ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 82

पशुकामो गवां गोष्ठे अर्थकामश् चतुष्पथे वयः सुपर्ण इत्य् एतां जपन् वै विन्दते श्रियं

ಪಶುಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ, ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಚತುಷ್ಪಥದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. “ವಯಃ ಸುಪರ್ಣ …” ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶ್ರೀ—ಸಮೃದ್ಧಿ, ಶುಭಭಾಗ್ಯ—ಸಿಗುತ್ತದೆ.

Verse 83

हविष्यन्तीयमभ्यस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते तस्य रोगा विनश्यन्ति कायाग्निर्वर्धते तथा

ಹವಿಷ್ಯಂತೀ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅವನ ರೋಗಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದೇಹಾಗ್ನಿ—ಜಠರಾಗ್ನಿ—ಹಾಗೆಯೇ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 84

या ओषधयः स्वस्त्ययनं सर्वव्याधिविनाशनं वृहस्पते अतीत्येतद्वृष्टिकामः प्रयोजयेत्

ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನ ಸಾಧನವಾಗಿಯೂ ಮಂಗಳರಕ್ಷಕವಾಗಿಯೂ ಸರ್ವರೋಗನಾಶಿನಿಯಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಆ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು—ಹೇ ಬೃಹಸ್ಪತೇ—ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ವೃಷ್ಟಿಕಾಮನು ಆ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 85

सर्वत्रेति परा शान्तिर्ज्ञेया प्रतिरथस् तथा सूत सांकाश्यपन्नित्यं प्रजाकामस्य कीर्तितं

‘ಸರ್ವತ್ರಾ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಪರಮ ಶಾಂತಿದಾಯಕವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಪ್ರತಿರಥ’ ಕೂಡ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಹೇ ಸೂತ, ‘ಸಾಂಕಾಶ್ಯಪ’ನು ಸಂತಾನಕಾಮಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಕರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 86

अहं रुद्रेति एतद्वाग्मी भवति मानवः न योनौ जायते विद्वान् जपन्रात्रीति रात्रिषु

‘ಅಹಂ ರುದ್ರಃ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ಮಾನವನು ವಾಗ್ಮಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪಂಡಿತನು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ‘ರಾತ್ರಿ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಅವನು ಪುನಃ ಯೋನಿಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 87

रात्रिसूक्तं जपन्न्रात्री रात्रिं क्षेमी जयेन्नरः कल्पयन्तीति च जपन्नित्यं कृत्त्वारिनाशनं

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿರಾತ್ರಿ ‘ರಾತ್ರಿ-ಸೂಕ್ತ’ವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ನರನು ಕ್ಷೇಮವಂತನಾಗಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಕಲ್ಪಯಂತೀ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿತ್ಯ ಜಪಿಸಿದರೆ ಶತ್ರುನಾಶ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 88

आयुष्यञ्चैव वर्चस्यं सूक्तं दाक्षायणं महत् उत देवा इति जपेदामयघ्नं धृतव्रतः

ಆಯುರ್ವೃದ್ಧಿಗೂ ತೇಜೋವೃದ್ಧಿಗೂ ಮಹತ್ ದಾಕ್ಷಾಯಣ-ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ವ್ರತಧಾರಿಯು ‘ಉತ ದೇವಾ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ರೋಗನಾಶಕ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 89

अयमग्ने जनित्येतज्जपेदग्निभये सति अरण्यानीत्यरण्येषु जपेत्तद्भयनाशनं

ಅಗ್ನಿಭಯ ಉಂಟಾದಾಗ ‘ಅಯಮ್ ಅಗ್ನೇ ಜನಿತಾ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ‘ಅರಣ್ಯಾನೀ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅದು ಆ ಭಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 90

ब्राह्म्नीमासाद्य सूक्ते द्वे ऋचं ब्राह्मीं शतावरीं पृथगद्भिर्घृतैर् वाथ मेधां लक्ष्मीञ्च विन्दति

ಬ್ರಾಹ್ಮಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಎರಡು ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ-ಋಚನ್ನೂ ಜಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಿ ಮತ್ತು ಶತಾವರಿಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಮೇಧೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

Verse 91

मास इत्य् असपत्नघ्नं संग्रामं विजिगीषतः ब्रह्मणो ऽग्निः संविदानं गर्भमृत्युनिवारणं

‘ಮಾಸ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರವು ‘ಅಸಪತ್ನಘ್ನ’—ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿ-ನಾಶಕ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯ ಬಯಸುವವನು ಇದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು. ‘ಬ್ರಹ್ಮಣೋऽಗ್ನಿಃ’ ಮಂತ್ರವು ಸಂವಿದಾನ (ಒಪ್ಪಂದ/ಸಮಾಧಾನ) ಸಾಧನೆಗೆ. ‘ಗರ್ಭಮೃತ್ಯುನಿವಾರಣ’ ಮಂತ್ರವು ಗರ್ಭಸ್ಥ ಮರಣ ತಡೆಯಲು.

Verse 92

अपहीति जपेत्सूक्तं शुचिर्दुस्वप्ननाशनं येनेदमिति वैजप्त्वा समाधिं विन्दते परं

ಶುದ್ಧನಾಗಿ ‘ಅಪಹೀತಿ’ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಅದು ದುಸ್ವಪ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಯೇನೇದಂ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಪರಮ ಸಮಾಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 93

मयो भूर्वात इत्य् एतत् गवां स्वस्त्ययनं परं शाम्बरीमिन्द्रजालं वा मायामेतेन वारयेत्

‘ಮಯೋ ಭೂರ್ ವಾತ…’—ಇದು ಹಸುಗಳಿಗೆ ಪರಮ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನ (ಶುಭ-ರಕ್ಷಾ) ವಿಧಿ. ಇದರ ಮೂಲಕ ಶಾಂಬರೀ ಮಾಂತ್ರಿಕತೆ, ಇಂದ್ರಜಾಲ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಮಾಯಾ-ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕು.

Verse 94

महीत्रीणामवरोस्त्विति पथि स्वस्त्ययनं जपेत् अग्नये विद्विषन्नेवं जपेच्च रिपुनाशनं

ಯಾತ್ರಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ‘ಮಹೀತ್ರೀಣಾಮವరోऽಸ್ತ್ವ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿದೇವನಿಗೆ ಶತ್ರುದಮನ ಮಾಡುವ ರಿಪುನಾಶಕ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಇದೇ ವಿಧವಾಗಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 95

वास्तोष्पतेन मन्त्रेण यजेत गृहदेवताः जपस्यैष विधिः प्रोक्तो हुते ज्ञेयो विशेषतः

ವಾಸ್ತೋಷ್ಪತಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಗೃಹದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು (ಪೂಜಿಸಿ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು). ಈ ವಿಧಾನವನ್ನು ಜಪಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿದಾಗ ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 96

होमान्ते दक्षिणा देया पापशान्तिर्हुतेन तु हुतं शाम्यति चान्नेन अन्नहेमप्रदानतः

ಹೋಮಾಂತದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಆಹುತಿಗಳಿಂದ ಪಾಪಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅನ್ನದಿಂದ—ಅನ್ನದಾನ ಮತ್ತು ಹೇಮದಾನದಿಂದ—ಕರ್ಮದ ಶೇಷಫಲವೂ ಶಮನಗೊಂಡು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Verse 97

विप्राशिषस्त्वमोघाः स्युर्बहिःस्नानन्तु सर्वतः सिद्धार्थका यवा धान्यं पयो घृतं तथा

ವಿಪ್ರರ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ಅಮೋಘವಾಗಿವೆ. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಬಾಹ್ಯಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥಕ (ಬಿಳಿ ಸಾಸಿವೆ), ಯವ, ಧಾನ್ಯ, ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ ಇವನ್ನೂ (ಉಪಯೋಗಿಸಿ/ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು).

Verse 98

क्षीरवृक्षास्तथेध्मन्तु होमा वै सर्वकामदाः समिधः कण्ठकिन्यश् च राजिका रुधिरं विषं

ಕ್ಷೀರವೃಕ್ಷಗಳ ಸಮಿಧೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಇಂಧನವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು; ಇಂತಹ ಹೋಮಗಳು ಸರ್ವಕಾಮದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. (ದ್ರವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ) ಸಮಿಧ, ಕಂಠಕಿನೀ, ರಾಜಿಕಾ (ಸಾಸಿವೆ), ರುಧಿರ ಮತ್ತು ವಿಷವೂ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 99

अभिचारे तथा शैलं अशनं शक्तवः पयः दधि भैक्ष्यं फलं मूलमृग्विधानमुदाहृतं

ಅಭಿಚಾರಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾದ ನಿಯತ ಆಹಾರವಿಧಿ ಹೀಗಿದೆ—ಶೈಲಲವಣ (ಕಲ್ಲುಉಪ್ಪು), ಅನ್ನ, ಸಕ್ತು, ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ದೊರಕಿದ ಆಹಾರ, ಹಣ್ಣು, ಬೇರುಗಳು ಹಾಗೂ ಮೃಗಮಾಂಸವಿಧಾನವೂ।