Adhyaya 217: Eulogy of the Merits (Phalaśruti) of the Dharāṇī–Varāha Dialogue

Verse 1

अथ धरणीवराहसंवादफलश्रुतिवर्णनम् ॥ सनत्कुमार उवाच ॥ उक्तं भगवता सर्वं यथावत्परमेष्ठिना ॥ पृष्टेन संशयं सम्यक्परं कृत्वार्थनिश्चयम् ॥

ឥឡូវនេះ ជាការពិពណ៌នាអំពី ផលស្រុតិ (phalaśruti) គឺអានិសង្សដែលបានប្រកាស នៃសន្ទនារវាង ធរណី និង វរាហៈ។ សនត្កុមារ បាននិយាយថា៖ ព្រះភគវាន ព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិបតី បានមានព្រះបន្ទូលទាំងអស់យ៉ាងត្រឹមត្រូវ; ពេលត្រូវសួរ ព្រះองค์បានបំបាត់សង្ស័យទាំងស្រុង ហើយបានបង្កើតការសម្រេចន័យដ៏ត្រឹមត្រូវ។

Verse 2

भगवद्विश्वरूपस्य स्थाणोरप्रतिमौजसः ॥ क्रीडतो लोकनाथस्य कानने मृगरूपिणः ॥

អំពីព្រះភគវានក្នុងរូបវិશ્વរូប—អំពី ស្ថាណុ ដែលមានពលានុភាពមិនមានអ្វីប្រៀបបាន—អំពីព្រះលោកនាថ ដែលទ្រង់យករូបសត្វព្រៃ ហើយកម្សាន្តលេងនៅក្នុងព្រៃ។

Verse 3

यथा शरीरं शृङ्गं च पुण्यक्षेत्रे प्रतिष्ठितम् ॥ हिताय जगतस्तत्र तीर्थानि च यथाभवन् ॥

អំពីរបៀបដែលព្រះកាយ និងស្នែង ត្រូវបានស្ថាបនានៅក្នុងដែនបុណ្យ (បរិសុទ្ធ) និងអំពីរបៀបដែលនៅទីនោះ ទីរថៈ (tīrtha) ទាំងឡាយ បានកើតមានឡើង ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់លោក—(សូមប្រាប់)។

Verse 4

तन्मे ब्रूहि महाभाग यथातत्त्वं जगत्पते ॥ ब्रह्मोवाच ॥ पुलस्त्यो वक्ष्यते शेषं यदतोऽन्यन्महामुने ॥

សូមប្រាប់ខ្ញុំផង ឱ មហាភាគ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃលោក តាមសច្ចៈដូចដែលវាជាក់ស្តែង។ ព្រះព្រហ្មា មានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ មហាមុនី ពុលស្ត្យៈ នឹងពន្យល់អំពីអ្វីដែលនៅសល់ និងអ្វីផ្សេងទៀតដែលលើសពីនេះ។

Verse 5

सर्वेषामेव तीर्थानामेषां फलविनिश्चयम् ॥ कुरु राज्यं पुरस्कृत्य मुनीनां पुरतो वने ॥

សូមកំណត់នូវផល (បុណ្យផល) នៃទីរថៈទាំងអស់នេះ; ចូរធ្វើដោយដាក់រាជ្យជាមុខ ហើយនៅក្នុងព្រៃ មុខមាត់សភាមុនីទាំងឡាយ។

Verse 6

पुत्रो मे मत्समः सम्यग्वेदवेदाङ्गतत्त्ववित् ॥ यच्छ्रुत्वा पुरुषस्तात विमुक्तः सर्वकिल्बिषैः

“កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំស្មើនឹងខ្ញុំ ពិតប្រាកដជាអ្នកដឹងតថភាពនៃវេទ និងវេទាង្គ។ ពេលបានស្តាប់ដូចនេះ ឱអ្នកជាទីស្រឡាញ់ មនុស្សម្នាក់រួចផុតពីបាបទាំងអស់។”

Verse 7

यशस्वी कीर्त्तिमान्भूत्वा वन्द्यते प्रेत्य चेह च ॥ श्रोतव्यमेतत्सततं चातुर्वर्ण्यैः सुसंयुतैः

“ពេលមានយស និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ មនុស្សត្រូវបានគោរពទាំងនៅលោកនេះ និងក្រោយស្លាប់។ ពាក្យនេះគួរត្រូវស្តាប់ជានិច្ចដោយអ្នកដែលសមរម្យជាមួយចតុវណ្ណៈទាំងបួន។”

Verse 8

माङ्गल्यं च शिवं चैव धर्मकामार्थसाधकम् ॥ श्रीभूतिजननं पुण्यमायुष्यं विजयावहम्

“វាជាមង្គល និងជាកុសលប្រយោជន៍ បំពេញធម៌ កាម និងអត្ថ។ វាបង្កើតស្រី និងភូតិ (សម្បត្តិ និងសុខសាន្ត) ជាបុណ្យ បន្ថែមអាយុ និងនាំមកជ័យជម្នះ។”

Verse 9

धन्यं यशस्यं पापघ्नं स्वस्तिकृच्छान्तिकारकम् ॥ श्रुत्वैवं पुरुषः सम्यङ्न दुर्गतिमवाप्नुयात्

“វាជាអភ័យមង្គល នាំយស បំផ្លាញបាប និងបង្កើតសុខសាន្តនិងសន្តិភាព។ ពេលបានស្តាប់ដូចនេះ មនុស្សម្នាក់ដោយត្រឹមត្រូវមិនធ្លាក់ចូលទុគ្គតិឡើយ។”

Verse 10

सनत्कुमारं संदिश्य विरराम महायशाः ॥ एतद्वः कथितं सर्वं मया तत्त्वेन सत्तमाः

“ក្រោយបានណែនាំសនត្កុមារ អ្នកមានយសដ៏ធំក៏ឈប់។ ‘ឱអ្នកប្រសើរបំផុតទាំងឡាយ អ្វីៗទាំងនេះ ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកទាំងអស់តាមសេចក្តីពិតដោយតថភាព។’”

Verse 11

वराहभूमिसंवादं सारमुद्धृत्य सत्तमाः ॥ यश्चैव कीर्त्तयेन्नित्यं श्रृणुयाद्वापि भक्तितः

ឱអ្នកប្រសើរបំផុត ដោយបានដកស្រង់សារសំខាន់ពីសន្ទនាបរិសុទ្ធរវាងព្រះវរាហៈ និងព្រះមាតាធរណី—អ្នកណាអានជាប្រចាំ ឬស្តាប់ដោយភក្តិ…

Verse 12

सर्वपापविनिर्मुक्तः स याति परमां गतिम् ॥ प्रभासे नैमिषारण्ये गङ्गाद्वारेऽथ पुष्करे

អ្នកនោះរួចផុតពីបាបទាំងអស់ ហើយទៅដល់គតិដ៏ខ្ពស់បំផុត។ ផលនេះក៏មាននៅប្រភាស, នៅនៃមិឝារ័ណ្យ, នៅគង្គាទ្វារ និងនៅពុស្ករ​ផងដែរ។

Verse 13

प्रयागे ब्रह्मतीर्थे च तीर्थे चामरकण्टके ॥ यत्पुण्यफलमाप्नोति तत्कोटिगुणितं भवेत्

នៅប្រាយាគ, នៅព្រហ្មតីរថ និងនៅទីរថនៅអមរកណ្ដក—ផលបុណ្យណាដែលទទួលបាននៅទីនោះ នឹងក្លាយជាគុណគោតិ (កោដិ) ដង។

Verse 14

कपिलां द्विजमुख्याय सम्यग्दत्त्वा तु यत्फलम् ॥ प्राप्नोति सकलं श्रुत्वा चाध्यायं तु न संशयः

ផលណាដែលទទួលបានដោយបរិច្ចាគគោ “កពិលា” (ពណ៌ត្នោតក្រហម) ដោយត្រឹមត្រូវទៅកាន់ទ្វិជៈ (ព្រាហ្មណ៍) អ្នកឧត្តម—ផលទាំងអស់នោះបានដោយស្តាប់អធ្យាយនេះ មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 15

श्रुत्वाऽस्यैव दशाध्यायं शुचिर्भूत्वा समाहितः ॥ अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः

ដោយបានស្តាប់ដប់អធ្យាយទាំងនេះ រួចក្លាយជាបរិសុទ្ធ និងផ្តោតចិត្តសមាធិ មនុស្សនឹងទទួលបានផលស្មើនឹងយជ្ញា អគ្និឝ្ដោម និង អតិរាត្រ។

Verse 16

यः पुनः सततं शृण्वन्नैरन्तर्येण बुद्धिमान् ॥ पारयेत्परया भक्त्या तस्यापि शृणु यत्फलम् ॥

ប៉ុន្តែអ្នកណាមានប្រាជ្ញា ស្តាប់ជានិច្ចដោយមិនផ្អាក ហើយបញ្ចប់ (គម្ពីរនេះ) ដោយភក្តិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់—សូមស្តាប់ផងនូវផលដែលកើតមានដល់គាត់។

Verse 17

सर्वयज्ञेषु यत्पुण्यं सर्वदानेषु यत्फलम् ॥ सर्वतीर्थाभिषेकेन यत्फलं मुनिभिः स्मृतम् ॥

បុណ្យដែលមានក្នុងយជ្ញាទាំងអស់ ផលដែលមានក្នុងការធ្វើទានទាំងអស់ និងផលដែលមុនីទាំងឡាយបានចងចាំថាកើតពីការងូត/អភិសេកនៅទីរថៈបរិសុទ្ធទាំងអស់—

Verse 18

तत्प्राप्नोति न सन्देहो वराहवचनं यथा ॥ यदेतत्पारयेद्भक्त्या मम माहात्म्यमुत्तमम् ॥

គាត់ទទួលបានទាំងអស់នោះ—គ្មានសង្ស័យ—តាមព្រះវាចនៈរបស់វរាហៈ ប្រសិនបើគាត់បញ្ចប់មាហាត្ម្យដ៏ឧត្តមរបស់ខ្ញុំនេះដោយភក្តិ។

Verse 19

तस्य नारायणो देवः सन्तुष्टः स्याद्धि सर्वदा ॥ यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या नैरन्तर्येण मानवः ॥

សម្រាប់គាត់ ព្រះនារាយណៈជាទេវតា នឹងពេញព្រះហឫទ័យជានិច្ច—គឺមនុស្សដែលស្តាប់នេះដោយភក្តិ និងដោយមិនផ្អាក។

Verse 20

श्रुत्वा तु पूजयेत्शास्त्रं यथा विष्णुं सनातनम् ॥ गन्धपुष्पैस्तथा वस्त्रैर्ब्राह्मणानां च तर्पणैः ॥

បន្ទាប់ពីស្តាប់ហើយ គួរគោរពបូជាសាស្ត្រ ដូចគោរពបូជាព្រះវិષ્ણុសនាតនៈ—ដោយក្លិនក្រអូប និងផ្កា ដូច្នេះដែរ ដោយវត្ថ្រ និងដោយការធ្វើតර්បណៈ/ការផ្តល់ការសម្រាកចិត្តដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍។

Verse 21

यथाशक्ति नृपो ग्रामैः पूजयेत्च वसुन्धरे ॥ श्रुत्वा तु पूजयेद्यः पौराणिकं नियतः शुचिः ॥

តាមសមត្ថភាពរបស់ព្រះរាជា គប្បីបូជាមាតាផែនដី វសុន្ធរា ដោយការផ្តល់ភូមិ/ដីធ្លី (ទានដី ឬទីលំនៅ)។ ហើយអ្នកណាដែលមានវិន័យ និងបរិសុទ្ធ ក្រោយស្តាប់ហើយបូជាគោរពពុរាណិក (អ្នកសូត្រ/អ្នកបកស្រាយពុរាណ) —

Verse 22

कीर्तयित्वा व्रजेत्त्वर्गं कल्यमुत्थाय मानवः ॥ सूत उवाच ॥ इत्युक्त्वा भगवान्देवः परमेष्ठी प्रजापतिः ॥

ក្រោយបានប្រកាស/សរសើរនោះ មនុស្សដែលក្រោកឡើងនៅពេលមង្គល នឹងទៅកាន់សួគ៌។ សូត្រ បាននិយាយថា៖ ក្រោយបានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់ដ៏ព្រះពរ—បរមេស្ឋិន ព្រះប្រជាបតិ—

Verse 23

अपुत्रस्य भवेत्पुत्रः सपौत्रस्य सुपौत्रकः ॥ यस्येदं लिखितं गेहे तिष्ठेत्सम्पूज्यते सदा ॥

អ្នកណាដែលគ្មានកូនប្រុស នឹងមានកូនប្រុស; អ្នកណាដែលមានចៅ នឹងមានចៅទួត—សម្រាប់អ្នកដែលក្នុងផ្ទះមានអត្ថបទដែលបានសរសេរនេះស្ថិតនៅ ហើយតែងតែត្រូវបានបូជាគោរពតាមវិធីត្រឹមត្រូវ។