Prakarana 4

រសដ៏សំខាន់នៃលង្កាកាណ្ឌគឺវីរៈ ប៉ុន្តែមិនមែនជាការប្រយុទ្ធធម៌តែមួយមុខទេ គឺជាធម្មវីរៈ ដែលប្រកបដោយករុណា (ព្រះគុណរបស់ព្រះរាម) ហាស្យៈ/វិនោទៈ (ការសន្ទនាដ៏មុតស្រួចរបស់អង្គទៈនិងរាវណៈ) និងរោទ្រៈ (ការក្រោធនៃសត្វស្វាដោយសារការប្រមាថរបស់រាវណៈ)។ នៅក្នុងផ្នែកនេះ តួនាទីរបស់អង្គទៈជាទូតបង្ហាញពីសមគួរនៃទាស្យភក្តី៖ ទោះបីជាអាចសម្លាប់រាវណៈបានក៏ដោយ គាត់បានឃាត់ខ្លួនដោយសារការភ័យខ្លាចមិនឱ្យបង្កឱនទឹកជ្រោះដល់ព្រះរាម ដែលជាសីលធម៌ធម្មសាស្ត្ររបស់តុលសីទាស ថាអំណាចត្រូវតែនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងនៃចរិតធម៌ នៅទីនោះហើយជាសម្រស់នៃភក្តី។ មានកិត្តិយសរបស់រាវណៈ ការញាប់ញ័រនៃសភា និងមកុដធ្លាក់ចុះដី គឺជានិមិត្តសញ្ញានៃការសាបសូន្ធនៃអហង្ការ។ ការផ្តល់យោបល់របស់មន្ទោទរីគឺជាកំពូលនៃរដ្ឋប្រហារដោយករុណា៖ ដោយរំលឹកប្រវត្តិសាស្ត្រ (មារីច ពាលី ខរទូសណៈ) នាងបង្ហាញរាវណៈពីការជិតដល់នៃកាល។ ចុងក្រោយ ការផ្តល់យោបល់របស់ព្រះរាមនិងការបង្កើតទ័ពបួនប្រការ (ចតុរង្គ) ប្រែក្លាយលីលាទៅជាធម្មតារបៀប ដែលបង្រៀនសាសកថាថាសម្រាប់មុក្តី រួមជាមួយភក្តី ត្រូវការនីតិ វិន័យ និងធម៌នៃសហគមន៍ផងដែរ។