Adhyaya 21

Verse 1

। ब्राह्मणा ऊचुः । मार्कंडेन कदा तत्र स्थापितः प्रपितामहः । कस्मिन्स्थाने कृतस्तेन स्वाश्रमो मुनिना वद

バラモンたちは言った。「マールカṇḍेयはいつ、そこに『プラピターマハ』を安置したのか。さらに、その聖仙はどの場所に自らの庵（アーシュラマ）を築いたのか。どうか我らに語ってください。」

Verse 2

सूत उवाच । मृकण्डाख्यो द्विजश्रेष्ठ आसीद्वेदविदां वरः । चमत्कारपुराभ्याशेवानप्रस्याश्रमे स्थितः

スータは語った。「ヴェーダに通じた者の中で最勝の、ムリカṇḍु（Mṛkaṇḍu）という名の至高のブラーフマナがいた。奇瑞の都カマトカーラプラの近くで、彼は林住期（ヴァーナプラスタ）のアーシュラマに住していた。」

Verse 3

शांतात्मा नियमोपेतश्चकार सुमहत्तपः । तस्यैवं वर्तमानस्य वानप्रस्थस्य चाश्रमे

心は静まり、戒律の修行に具わって、彼は大いなる苦行（タパス）を行った。その林住者がこのように自らのアーシュラマに住していたとき——

Verse 4

पश्चिमे वयसि प्राप्ते पुत्रो जज्ञे सुशोभनः । सर्वलक्षणसंपूर्णः पूर्णचंद्रसमप्रभः

やがて晩年に至ったとき、きわめて麗しい一子が生まれた——あらゆる吉祥の相を具え、満月のごとく光り輝いていた。

Verse 5

मार्कंड इति नामाऽथ तस्य चक्रे पिता स्वयम् । सोऽतीव ववृधे बालस्तस्मिन्नाश्रम उत्तमे

そして父は自ら彼に「マールカṇḍa（Mārkaṇḍa）」という名を授けた。その子はこの上なく優れたアーシュラマで、めざましく成長した。

Verse 6

शुक्लपक्षं समासाद्य तारापतिरिवांबरे । वर्धमानस्य तस्यैवमतीताः पंच वत्सराः । बालक्रीडाप्रसक्तस्य पितुरुत्सङ्गवर्तिनः

白月の半月が天にて星々の主のごとく満ちてゆくように、その子もまた成長した。かくして五年が過ぎ——幼子の遊びに心を寄せ、父の膝の上に抱かれていた。

Verse 7

कस्यचित्त्वथ कालस्य कश्चित्तत्र समागतः । सामुद्रिकस्य कृत्स्नस्य वेत्ता ज्ञानविधानभू

やがてしばらくして、そこに一人の者が来た――サームドリカ（相貌・身体相の学）をことごとく究め、体系だった知の源となる師であった。

Verse 8

स तं शिशुं समालोक्य नखाग्रान्मूर्द्धजावधिम् । विस्मयोत्फुल्लनयन ईषद्धास्यमथाऽकरोत्

彼はその幼子を、爪先から頭頂の髪に至るまで見つめた。驚きに目を見開き、やがてほのかに微笑んだ。

Verse 9

मृकंडोऽपि समालोक्य ज्ञानिनं सस्मिताननम् । पप्रच्छ विनयोपेतः किंचित्तुष्टेन चेतसा

ムリカṇḍुもまた、穏やかに微笑む賢者を見て、礼を尽くして問いかけた。心は幾分満ち足り、静まっていた。

Verse 10

मृकण्ड उवाच । कस्मात्त्वं विप्रशार्दूल वीक्ष्येमं मम दारकम् । सुचिरं विस्मयाविष्टस्ततोऽभूः सस्मिताननः

ムリカṇḍુは言った。「おお、婆羅門の中の虎よ。わが子この幼子を見て、なぜ久しく驚嘆に沈み、その後ほほえみの面となったのか。」

Verse 11

सूत उवाच । असकृत्तेन संपृष्टः सकृद्ब्राह्मणसत्तमः । ततश्च कथयामास हास्यकारणमेव हि

スータは語った。幾度も問われたその最勝の婆羅門は、ついに口を開き、まさにその微笑の理由を説き明かした。

Verse 12

ब्राह्मण उवाच । लक्षणानि शिशोरस्य दृश्यंते यानि सन्मुने । गात्रस्थानि भवेत्सत्यं तैः पुमानजरामरः

バラモンは言った。「おお善き牟尼よ、この子の身に見える身体の徴が、まことに正しい箇所に定まっているならば、それは老いと死を超える人となるしるしである。」

Verse 13

अस्य भावि पुनश्चाऽस्माद्दिवसान्निधनं शिशोः । षड्भिर्मासैर्न सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम्

「しかし、この日よりこの子は再び死ぬ運命にある——六か月のうちに、疑いはない。これこそ我が告げた真実である。」

Verse 14

एवं ज्ञात्वा द्विजश्रेष्ठ कुरुष्वाऽस्य हितं च यत् । इह लोके परे चैव बालकस्य ममाऽज्ञया

「これを知ったなら、二度生まれし者のうち最勝よ、我が命に従い、この子のために、この世と来世の双方に真に益あることをなせ。」

Verse 15

एवमुक्त्वा स विप्रेंद्रो जगामाऽभीप्सितां दिशम् । मृकण्डोऽपि ततस्तस्य चक्रे मौंजीनिबन्धनम्

そう言い終えると、そのバラモンの長は望む方角へ去って行った。ついでムリカṇḍुも、わが子のためにムンジャ草の帯を結ぶ儀（聖なる入門・ウパナヤナ）を執り行った。

Verse 16

अकालेऽपि कुमारस्य किंचिद्ध्यात्वा निजे हृदि । कारणं कारणज्ञः स ततः प्रोवाच तं सुतम्

本来の時期より早かったが、彼は胸中でしばし思案した。因を知る者として、やがてその子に向かって語りかけた。

Verse 17

यं कं चिद्वीक्षसे पुत्र भ्रममाणं द्विजोत्तमम् । तस्यावश्यं त्वया कार्यं विनयादभि वादनम्

わが子よ、さまよい歩くいかなる最上のバラモンを見かけても、必ずへりくだって恭しく礼拝（ナマスカーラ）を捧げなさい。

Verse 19

एवं तस्य व्रतस्थस्य षण्मासा दिवसैस्त्रिभिः । हीनाः स्युर्ब्राह्मणेंद्राणां नमस्कारपरस्य च

このように、誓戒に堅く住し礼拝に専心する者には、最上のバラモンたちの恩寵によって、六か月が三日だけ短くなった。

Verse 20

तान्दृष्ट्वा स मुनीन्सर्वान्नमश्चक्रे मुनेः सुतः । दीर्घायुर्भव तैरुक्तः सर्वैरपि पृथक्पृथक्

そのすべての聖仙を見て、仙人の子は礼拝した。すると彼らは各々順に、「汝よ、長寿であれ」と祝福した。

Verse 21

अथ तं बालभावेन कौतुकाद्ब्रह्मचारिणः । चिरं दृष्ट्वाऽब्रवीद्वाक्यं वसिष्ठो मुनिपुंगवः

その後、聖仙の中の第一であるヴァシシュタは、幼子のような素朴さと好奇心から、そのブラフマチャーリンを久しく見つめ、次の言葉を語った。

Verse 22

सर्वैरेष शिशुः प्रोक्तो दीर्घा युरिति सादरम् । तृतीयेऽह्नि पुनः प्राणांस्त्यक्ष्यत्ययमसंशयः

皆は愛情をもってこの子を「長寿」と称えたが、今より三日目に、この者は必ずや命の息を捨てるであろう――疑いはない。

Verse 23

तन्न युक्तं भवेदीदृगस्माकं वचनं द्विजाः । तस्मात्तत्क्रियतां कर्म येनायं स्याच्चिरायुधृक्

おお、二度生まれし者たちよ、我らの言葉がこのような結末となるのは相応しくない。ゆえに、この子が久しく命を保つ者となるよう、そのための行いをなせ。

Verse 24

ततो मिथः समालोच्य सर्वे ते मुनिपुंगवाः । प्रोचुर्न जीवनोपायो भवेन्मुक्त्वा पितामहम्

それから彼らは互いに相談し、すべての最勝の聖仙は言った。「命を救う手立ては、ピターマハ（梵天ブラフマー）に近づくほかない。」

Verse 25

तस्मात्तस्य पुरो नीत्वा बालोऽयं क्षीणजीवितः । क्रियतां तस्य वाक्येन यथा स्याच्चिरजीवभाक्

ゆえに、寿命の尽きかけたこの子を御前へ連れて行き、御言葉のとおりに行え。そうすれば、この子は長寿の分け前を得るであろう。

Verse 26

ततस्तु ते समादाय सत्वरं ब्रह्मचारिणम् । ब्रह्मलोकं समाजग्मुस्त्यक्त्वा तीर्थपराक्रमम्

それから彼らはその梵行者を急ぎ伴い、巡礼の営みと聖なる旅路をひとまず置いて、梵天界ブラフマローカへと赴いた。

Verse 27

ततः प्रणम्य तं देवं वेदोक्तैः स्तवनैर्द्विजाः । स्तुत्वाऽथ संविधे तस्य निषेदुस्तदनन्तरम्

ついで二度生まれし者たちはその神に礼拝し、ヴェーダに説かれた讃歌をもって称えた。かく讃嘆し終えると、彼らはその御前に坐した。

Verse 28

तेषामनंतरं सोऽपि नमश्चक्रे पितामहम् । बालः प्रोक्तश्च दीर्घायुर्भवेति च स्वयंभुवा

その後、少年もまたピターマハ（梵天ブラフマー）に頭を垂れて礼拝した。すると自生の主みずから宣して言われた。「この子が長寿でありますように。」

Verse 29

अथोवाच मुनीन्सर्वान्विश्रांतान्पद्मयोनिजः । कुतो यूयं समायाताः सांप्रतं केन हेतुना

そのとき蓮華より生まれし者（梵天ブラフマー）は、すべての聖仙が憩っているのを見て彼らに告げた。「汝らはいま、いずこより来たり、いかなる理由にて来たのか。」

Verse 30

प्रोच्यतां चापि यत्कृत्यं युष्माकं क्रियतेऽधुना । मद्गृहे संप्रयातानां कोऽयं बालोऽपि सद्व्रती

また、いま汝らがなすべき務め、ここへ来た目的をも告げよ。さらに我が家に来た以上—この善き誓戒に堅く、修行の規律に篤き少年は何者か。

Verse 31

मुनय ऊचुः । तीर्थयात्राप्रसंगेन भ्रममाणा महीतलम् ः । चमत्कारपुराभ्याशे वयं प्राप्ताः पितामह

聖仙たちは言った。「聖なるティールタ巡礼の縁により、われらは地上を遍歴しておりました。おおピターマハよ、われらはチャマトカーラプラの近くに到りました。」

Verse 32

तत्रानेन वयं देव बालकेनाऽभिवादिताः । क्रमात्सर्वेरपि प्रोक्तो दीर्घायुरिति सादरम्

その地にて、主よ、この少年は敬虔にわれらを礼拝して迎えた。そこでわれらは順に、慈しみをもって彼を祝福し、「長寿であれ」と告げた。

Verse 33

एतस्य तु पुनः शेषमायुषो दिवसत्र यम् । विद्यते विबुधश्रेष्ठ व्रीडितास्तेन वै वयम्

ああ、神々の中の最勝者よ。彼の寿命の残りはただ三日である。ゆえに我らは、長寿の祝福を授けたことをまことに恥じている。

Verse 34

ततश्चैनं समादाय वयं प्राप्तास्तवांतिकम् । भवताऽपि तथा प्रोक्तो दीर्धायु र्बालकोऽस्त्वयम्

それゆえ我らは彼を伴い、あなたの御前に参上した。どうかあなたも同じく宣言されよ――「この少年が長寿でありますように」と。

Verse 35

तस्माद्यथा वयं सत्या भवता सह पद्मज । भवाम कुरु तत्कृत्यमेतस्मादागता वयम्

ゆえに、蓮華より生まれし御方よ、あなたと共に我らが真実を保てるよう、なすべきことをなされよ。このためにこそ我らは来た。

Verse 36

सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मुनीनां पद्मसंभवः । प्रोवाच प्रहसन्वाक्यं समादाय च बालकम्

スータは語った。賢仙たちの言葉を聞くと、蓮華より生まれし者（梵天）は少年を取り、微笑みつつ次の言葉を告げた。

Verse 37

मत्प्रसादादयं बालोजरामृत्युवि वर्जितः । भविष्यति न संदेहो वेदविद्याविचक्षणः

「我が恩寵により、この少年は老いと死を離れる—疑いはない—そしてヴェーダの知と学において明敏となるであろう。」

Verse 38

तस्मात्प्राग्धरणीपृष्ठं व्रजध्वं मुनिसत्तमाः । बालमेनं समादाय तस्मिन्नेवास्य मंदिरं

それゆえ、最勝の牟尼たちよ、地上へ戻りなさい。この童子を伴い、まさにその場所に彼の住まいを定めよ。

Verse 39

यावदस्य पिता वृद्धः पुत्रदर्शनविह्वलः । न याति निधनं सार्धं धर्मपत्न्या द्विजोत्तमाः

その老いた父が—子を見たい渇望に打たれ—正妻（ダルマの妻）とともに死に赴かぬように、最勝の二度生まれの者たちよ。

Verse 40

अथाऽयाताश्च तं बालं सर्वे ते मुनि सत्तमाः । आगत्य वसुधापृष्ठं तस्यैवाश्रमसंनिधौ

その後、最勝の牟尼たちは皆その童子のもとへ来た。地上に至り、まさにその庵（アーシュラマ）の近くで、彼をそこに降ろした。

Verse 41

अमुंचन्नग्नितीर्थे तं समाभाष्य ततः परम् । तीर्थयात्राकृते पश्चाज्जग्मुरन्यत्र सत्वरम्

彼らはアグニティールタにその子を残し、さらに言葉をかけたのち、ティールタ巡礼を続けるため、急ぎ他所へ向かった。

Verse 42

एतस्मिन्नंतरे विप्रो मृकंडः सुतवत्सलः । नापश्यत्स्वसुतं पश्चाद्विललाप सुदुःखितः

その間、子を深く慈しむ婆羅門ムリカンダは、わが子の姿を見いだせなかった。やがて激しい悲嘆に沈み、嘆き泣いた。

Verse 43

अहो मे तनयोऽभीष्टः कथमद्य न दृश्यते । कूपांतः पतितः किं नु किं व्यालैर्वा निपातितः

ああ、わが愛しき息子よ——なぜ今日は姿が見えぬのか。井戸の中に落ちたのか、それとも猛獣に打ち倒されたのか。

Verse 44

कृत्वा मां दुःखसंतप्तं मातरं चापि पुत्रकः । प्रस्थितो दीर्घमध्वानं विरुद्धं कृतवान्विधिः

私を——そして母をも——悲しみに焼かせたまま、その子は長い道へ旅立った。運命は正しき法（ダルマ）に背いて働いた。

Verse 45

पश्य ब्राह्मणि पापेन मया दुष्कृतकारिणा । न बालस्य मुखं दृष्टं प्रस्थितस्य यमालये

見よ、ブラーフマニーよ。罪深く悪をなしたこの私のゆえに、子がヤマの住処へ旅立つとき、その顔すら拝めなかった。

Verse 46

कथितं ज्ञानिना तेन मम पूर्वं महात्म ना । षङ्भिर्मासैः सुतस्तेऽयं देहत्यागं करिष्यति

先に、悟りあるその大いなる聖者は私に告げた。「六か月のうちに、そなたのこの子は身を捨てるであろう」と。

Verse 47

सोऽहं पुत्रस्य दुःखेन साधयिष्ये हुताशनम् । यावच्छोकाग्निना कायो दह्यते न वरान ने

ゆえに私は、子を思う悲しみに打たれて供犠の火（フタ―シャナ）を整えよう。美しき面の人よ、我が身はすでに憂いの火に焼かれている。

Verse 48

ब्राह्मण्युवाच । ममापि मतमेतद्धि यत्त्वया परिकीर्तितम् । तत्किं चिरयसि ब्रह्मञ्छीघ्रं दारूणि चानय

婆羅門女は言った。「まことに、あなたが宣言したとおり、それは私の思いでもあります。なぜためらうのです、婆羅門よ。急いで薪も持って来てください。」

Verse 49

येनाऽहं भवता सार्धं प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् । पुत्रशोकेन संतप्ता सुभृशं दुःखशांतये

「子を失う悲しみに焼かれるこの私が、あなたと共に火神（フタ―シャナ）の火中へ入り、苦しみをことごとく鎮めたいのです。」

Verse 50

सूत उवाच । एवं तयोः प्रवदतोर्दंपत्योर्द्विज सत्तमाः । आजगामाऽथ संहृष्टः स बालः सन्निधिं तयोः

スータは語った。「その婆羅門の夫婦がそのように語り合っていると、ああ二度生まれの最勝者よ、その少年は大いに喜びつつ来たりて、二人のもとへ近づいた。」

Verse 51

तं दृष्ट्वा ब्राह्मणो हृष्टो ब्राह्मण्या सहितस्तदा । आनंदाश्रुप्लुताक्षोऽथ सम्मुख स्तमुपाद्रवत्

それを見て、婆羅門は妻とともに歓喜した。やがて喜びの涙に目を潤ませ、まっすぐ少年へと駆け寄った。

Verse 52

भूयोभूयः परिष्वज्य सभार्यः पृष्टवांस्तदा । क्व गतः स्वाश्रमाद्वत्स चिरात्कस्मादिहाऽगतः

妻とともに幾度も抱きしめて、婆羅門は尋ねた。「愛しい子よ、我らのアーシュラマからどこへ行っていたのだ。なぜこれほど久しくして、ここへ来たのか。」

Verse 53

शोकार्णवे परिक्षिप्य मां सभार्यं वयोऽधिकम् । तन्मा पुत्रक भूयस्त्वमीदृक्कर्म करिष्यसि

汝は我を—汝の母とともに—悲嘆の大海へ投げ入れた、われらはすでに老い進めり。ゆえに愛しき子よ、二度とこのような業をなすな。

Verse 54

मार्कंडेय उवाच । अत्राऽद्य मुनयः प्राप्ता मया ते चाभिवादिताः । क्रमेण विनयात्तात स्मरमाणेन ते वचः

マールカṇḍेयは言った。「今日ここに聖仙たちが来臨し、父よ、汝の言葉を憶念しつつ、順序正しく、へりくだって彼らに礼拝を捧げた。」

Verse 55

दीर्घायुर्भव तैरुक्तः सर्वैरेव द्विजोत्तमैः । दृष्ट्वा मां विस्मयाविष्टैर्बालकं व्रतिनं विभो

すべての最勝の二度生まれの者たちは我に「長寿たれ」と告げた。幼子にしてなお誓戒を守る修行者たる我を見て、尊き御方よ、彼らは驚嘆に満たされた。

Verse 56

अथ तात समालोक्य तेषां मध्यगतो मुनिः । वसिष्ठस्तान्मुनीन्सर्वान्प्रोवाच प्रहसन्निव

その後、父よ、彼らのただ中に立つ聖仙ヴァシシュタは彼らを見渡し、微笑むかのようにして、すべての仙人たちに語りかけた。

Verse 57

वसिष्ठ उवाच । दीर्घायुर्भव यः प्रोक्तो युष्माभिर्मुनिपुंगवाः । तृतीये दिवसे सोऽयं बालः पंचत्वमेष्यति

ヴァシシュタは言った。「仙人の中の最勝者たちよ、汝らが授けた『長寿たれ』という祝福も、三日目にはこの童子はなお死に至るであろう。」

Verse 58

ततस्ते मुनयो भीता असत्यात्तात तत्क्षणात् । समादाय ययुस्तत्र यत्र ब्रह्मा व्यवस्थितः

そのとき彼らの聖仙たちは虚偽を恐れ、父よ、まさにその瞬間に身支度を整えて、梵天ブラフマーのまします所へと赴いた。

Verse 59

नमस्कृतेन तेनाऽपि प्रोक्तोऽहं पद्मयोनिना । दीर्घायुर्भव पृष्टश्च कुतस्त्वमिह चागतः

我が身をもって礼拝したにもかかわらず、蓮華生の梵天ブラフマーは私に「長寿であれ」と告げ、さらに「汝はいずこよりここへ来たのか」と問われた。

Verse 60

अथ तैर्मुनिभिः सर्वैर्वृत्तांतं तस्य कीर्तितम् । आशीर्वादोद्भवं प्रोक्तं ततो वयमिहागताः

ついでその諸聖仙は皆、彼にまつわる一切の顛末を語り、それが祝福より生じたものだと告げた。ゆえに我らはここへ来たのである。

Verse 61

यथाऽयं बालको देव त्वत्प्रसादात्पितामह । दीर्घायुर्जायते लोके तथा त्वं कर्तुमर्हसि

主よ—祖父なる梵天ブラフマーよ—御慈悲により、この子が世において長寿となるように、まさにそれを成し得るのはあなたである。どうかお成しください。

Verse 62

ततोऽहं ब्रह्मणा तात जरामरणवर्जितः । विहितः प्रेषितस्तूर्णं स्वगृहं प्रति तैः समम्

それから、いとしき者よ、梵天ブラフマーは私を老いと死より免れし者と定め、彼らとともに速やかに我が家へと遣わされた。

Verse 63

ते तु मां मुनयोत्रैव प्रमुच्याश्रमसन्निधौ । स्नानार्थं विविशुः सर्वे ह्रदेऽत्रैव सुशोभने

しかしその牟尼たちは、庵（アーシュラマ）の近くに私をそこへ残し、聖なる沐浴のために、ここにあるこの麗しい湖へ皆そろって入っていった。

Verse 64

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मृकंडो हर्षसंयुतः । प्रययौ सत्वरं तत्र यत्र ते मुनयः स्थिताः

その言葉を聞くや、歓喜に満たされたムリカンダは、牟尼たちの留まる場所へと急ぎ向かった。

Verse 65

प्रणम्य तान्मुनीन्सर्वान्कृताञ्जलिपुटः स्थितः । प्रोवाच वः प्रसादेन कुलं मे वृद्धिमागतम्

すべての牟尼に礼拝し、合掌して立ち、彼は言った。「皆さまのご加護により、わが家系は栄えました。」

Verse 66

साधु प्रोक्तमिदं कैश्चिदाचार्यैर्मुनिसत्तमाः । साधुलोकं समाश्रित्य विख्यातं च जगत्त्रये

おお最勝の牟尼よ、これはある師（アーチャールヤ）たちによって善く説かれた。善き人々の集いに依りて、三界に名高いのである。

Verse 67

साधूनां दर्शनं पुण्यं तीर्थभूता हि साधवः । तीर्थं फलति कालेन सद्यः साधुसमागमः

聖者をひと目見るだけでも功徳がある。正しき人々こそ生けるティールタ（聖地）だからである。ティールタは時を経て果を結ぶが、サードゥとの邂逅はただちに果をもたらす。

Verse 68

तस्मादतिथयः प्राप्ता यूयं सर्वेऽद्य मे गृहम् । प्रकरोमि किमातिथ्यं प्रोच्यतां द्विजसत्तमाः

それゆえ、客人として汝らが来た以上、今日ここにいる者は皆わが家の客である。いかなるもてなしを捧げるべきか。告げよ、二度生まれの最勝者たちよ。

Verse 69

ऋषय ऊचुः । एतदेव मुनेऽस्माकमातिथ्यं कोटिसंमितम् । अल्पायुरपि ते बालो यज्जातो मृत्युवर्जितः

仙人たちは言った。「これこそが、牟尼よ、我らにとって千万にも値するもてなしである。寿命短しと定められていた汝の子が、死を免れて生まれたのだから。」

Verse 70

मृकण्ड उवाच । मृत्युनाऽलिंगितं बालमस्मदीयं मुनीश्वराः । भवद्भिरद्य संरक्ष्य कुलं कृत्स्नं समुद्धृतम्

ムリカンダは言った。「尊き牟尼たちよ、死はすでに我が子を抱き締めていた。だが今日、汝らの守護によって、我が一族はことごとく救い上げられ、再び立てられた。」

Verse 71

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नाऽस्ति निष्कृतिः

「婆羅門を殺す者、酒に溺れる者、盗む者、また誓戒を破る者には、善き人々が贖罪を定めた。だが恩を忘れる者には、贖いは存在しない。」

Verse 72

तस्मात्कृतघ्नतादोषो न स्यान्मम मुनीश्वराः । यथा कार्यं भवद्भिश्च तथा सर्वैर्न संशयः

「ゆえに、最勝の牟尼たちよ、恩知らずの咎が我にあってはならぬ。汝らがなすべきことは、疑いなく、皆がそのとおりに行うがよい。」

Verse 73

ऋषय ऊचुः । यदि प्रत्युपकाराय मन्यसे त्वं द्विजोत्तम । गृहं कुरुष्व नो वाक्याद्देवस्य परमेष्ठिनः

聖仙たちは言った。「もし相応の報恩をなそうと思うなら、ああ最勝の再生者よ、我らの言葉に従い、ここに神パラメーシュティン（Parameṣṭhin）の御住まいを建立せよ。」

Verse 74

येनाऽयं बालकस्तेऽद्य कृतो मृत्युविवर्जितः । तस्मात्स्थापय तीर्थेन देवं तं प्रपितामहम्

「彼の御力によって、この子は今日、死を免れた。ゆえにこの聖なるティールタに、その神—プラピターマハ（ピターマハ、梵天ブラフマー）を安置せよ。」

Verse 75

पुत्रेण सहितः पश्चादाराधय दिवानिशम् । वयमेव त्वया सार्धं तं च देवं पितामहम्

「その後、汝は子と共に、昼夜たえず彼を礼拝せよ。我らもまた汝と共に、その神ピターマハを礼拝しよう。」

Verse 76

नित्यं प्रपूजयिष्यामस्तथान्येऽपि द्विजोत्तमाः । बालेनाऽनेन सार्धं ते सख्यमत्र स्थितं यतः । बालसख्यमिति ख्यातं नाम्ना तेन भविष्यति

「我らは常に供養し、他の最勝の再生者たちもまた同じくするであろう。ここにおいて汝とこの子の友情が定まったゆえ、この地はその名により『バーラサキヤ（Bālasakhya）』として知られるようになる。」

Verse 77

तीर्थमन्यैरिति ख्यातं बालकानां हितावहम् । रोगार्तानां भयार्तानामस्माकं वचनात्सदा

「この聖地はまた、他の人々によっても、子らに利益をもたらすティールタとして称えられよう—常に我らの宣言により—病に悩む者、恐れに苦しむ者のために。」

Verse 78

अस्मिंस्तीर्थे शिशुं लोकाः स्नापयिष्यंति ये द्विज । रोगार्तं वा भयार्तं वा पीडितं वा ग्रहादिभिः

おお二度生まれの者よ、このティールタにて幼子を沐浴させる人々は—病に悩まされようと、恐れに苦しもうと、グラハ等の障りに責められようと—

Verse 79

भविष्यति न संदेहः सर्वदोषविवर्जितः । पितामहप्रसादेन तथाऽस्मद्वचनाद्द्विज

疑いはない。彼はあらゆる過失と苦患を離れるであろう。ピターマハ（梵天ブラフマー）の恩寵により、また我らの言葉によっても、二度生まれの者よ。

Verse 80

ये पुनर्मानुषा विप्र निष्कामाः श्रद्धयान्विताः । स्नानमात्रं करिष्यंति ते यांति परमां गतिम्

しかし、婆羅門よ、私欲を離れ、信（シュラッダー）に満ちた人々は、この聖なる渡しでただ沐浴するだけでも、最高の境地に至る。

Verse 81

एवमुक्त्वाथ ते सर्वे मुनयः शंसितव्रताः । तमामंत्र्य मुनिं जग्मुस्तीर्थान्यन्यानि सत्वराः

かく語り終えると、称えられる誓戒を守るすべての聖仙たちは、その牟尼に別れを告げ、他のティールタへと急ぎ去った。

Verse 82

मृकण्डोऽपि सपुत्रश्च तस्मिन्स्थाने पितामहम् । स्थापयामास संहृष्टो ज्येष्ठे ज्येष्ठास्थिते विधौ

ムリカṇḍुもまた子と共に、歓喜してその場所にピターマハ（梵天ブラフマー）を安置した。イェーシュタ月のイェーシュター（ナクシャトラ）において、正しい作法の儀礼が執り行われた時である。

Verse 83

ततश्चाऽराधयामास दिवारात्रमतंद्रितः । सपुत्रः श्रद्धया युक्तः संप्राप्तश्च परां गतिम्

その後、彼は昼夜たゆまず礼拝し、子とともに信（シュラッダー）を具えて、至上の境地に到達した。

Verse 84

सूत उवाच । ततःप्रभृति तत्तीर्थं बालसख्यमिति स्मृतम् । पावनं सर्वजंतूनां बालानां रोगनाशनम्

スータは言った。「その時以来、そのティールタは『バーラサキヤ』と称えられる。あらゆる生きものを清め、子どもの病を滅する。」

Verse 85

ज्येष्ठे ज्येष्ठासु यो बालस्तत्र स्नानं समाचरेत् । न स पीडामवाप्नोति यावत्संवत्सरं द्विजाः

おお二度生まれの者たちよ、子がジェーシュタ月に、ジェーシュター宿の日にそこで沐浴するなら、その子は満一年のあいだ苦患を受けない。

Verse 86

ग्रहभूतपिशाचानां शाकिनीनां विशेषतः । अगम्यः सर्वदुष्टानां तथाऽन्येषां प्रजायते

とりわけ、グラハ、ブータ、ピシャーチャ、シャーキニーらに近づかれず、また他のあらゆる邪悪な力に対しても、侵しがたい者となる。