Adhyaya 19

Verse 1

नारद उवाच । कालनेमी रुषाविष्टस्तेषां रूपं न बुद्धवान् । ततो निमिं च दैत्येन्द्रं मत्वा देवं महाजवः

ナーラダは言った。「怒りに呑まれたカーラネーミは、彼らの真の姿を見分けられなかった。そこでその俊速の者は、阿修羅の王ニミを神と取り違えた。」

Verse 2

केशेषु गृह्य तं वीरं चकर्ष च ननाद च । ततो निमिरुवाचेदं कालनेमिं महाबलम्

彼はその勇士の髪をつかんで引きずり、轟くように咆哮した。するとニミは、大力のカーラネーミに次の言葉を告げた。

Verse 3

अहं निमिः कालनेमे सुतं मत्वा वधस्व मा । भवता मोहितेनाजौ देवान्मत्वासुराः स्वकाः

「我はニミである。おおカーラネーミよ、我を汝の子と思って殺してはならぬ。戦場にて迷妄に覆われ、汝は神々を自らのアスラと取り違えたのだ。」

Verse 4

सुरैः सुदुर्जयाः कोट्यो निहतादश विद्धि तत् । सर्वास्त्रवारणं मुंच ब्रह्ममस्त्रं त्वरान्वितः

「知れ。攻略きわめて難き軍勢十倶胝は、すでに神々に討たれた。急ぎ、あらゆる飛び道具を防ぐ梵天の武器、ブラフマー・アストラを放て。」

Verse 5

स तेन बोधितो दैत्यो मुक्त्वा तं संभ्रमाकुलः । बाणं ब्रह्मास्त्रविहितं मुमोच त्वरयान्वितः

かく諭されしダイティヤは、驚き乱れて、ブラフマー・アストラの威力を宿す矢を、急ぎ放った。

Verse 6

ब्रह्मास्त्रं तत्प्रजज्वाल ततः खे सुमहाद्भुतम् । देवानां चाभवत्सैन्यं सर्वमेव भयाकुलम्

そのブラフマー・アストラは燃え上がり、虚空に大いなる奇瑞を現した。神々の軍勢はことごとく恐怖に包まれた。

Verse 7

शंबरास्त्रं ततः शांतं ब्राह्मप्रतिहतं तदा । तस्मिन्प्रतिहते ह्यस्त्रे भास्करः प्रभुः

その後、シャンバラの武器（シャンバラ・アストラ）は、ブラフマー・アストラに阻まれて鎮まった。かくしてその飛び道具が無力化されると、主バースカラ、すなわち太陽神は……

Verse 8

महेंद्रजालमास्ताय चक्रे भीषणां तनुम् । विस्फूर्जत्करसंघातसमाक्रांतजगत्त्रयः

大いなるインドラの幻網をまとい、彼は恐るべき姿を現した。閃き轟く無数の手は、三界を覆い尽くすかのようであった。

Verse 9

तताप दानवानीकं गलन्मज्जाङ्घ्रिशोणितम् । चक्षूंषि दानवेन्द्राणां चकारांधानि स प्रभुः

その主はダーナヴァの軍勢を焼き尽くし、四肢より髄と血が流れ出るほどであった。さらに魔王たちの眼を闇に沈め、盲とした。

Verse 10

गजानामगलन्मेदः पेतुश्चापि रथा भुवि । तुरंगमाः श्वसंतश्च घर्मार्ता रथिनोपि च

象の脂は溶け落ち、戦車は地に崩れた。馬は荒く息づき、御者たちさえ灼熱に苦しめられた。

Verse 11

इतश्चेतश्च सलिलं प्रार्थयंतस्तृषातुराः । गिरिद्रोणीश्च पादांश्च गिरिणां गहनानि च

渇きに責められ、彼らはあちらこちらで水を乞い、山の谷間や麓、そして山々の奥深い峡谷へと駆け込んだ。

Verse 12

तेषां प्रार्थयतां शीघ्रमन्योन्यं च विसर्पिणाम् । दावाग्निरज्वलत्तीव्रो घोरो नर्दग्धपादपः

彼らが走り回り、急ぎ互いに助けを呼び求めていると、恐るべき山火事が忽然と燃え上がり、猛き熱で周囲の樹々を焼き尽くした。

Verse 13

तोयार्थिनः पुरो दृष्ट्वा तोयं कल्लो लमालितम् । पुरःस्थितमपि प्राप्तुं न शेकुरुपसादितुम्

水を切に求めながら、目の前に水が見えても—波に乱れ騒ぐ水面ゆえに—彼らはそれに届かず、近づくことさえできなかった。

Verse 14

अप्राप्य सलिलं भूमावभ्याशे द्रुतमेव ते । तत्रतत्र व्यदृश्यन्त मृता दैत्येश्वराभुवि

水を得られぬまま、彼らは近くの地にたちまち倒れ伏した。ダイティヤの主の国土には、あちこちに死して横たわる姿が見えた。

Verse 15

रथा गजाश्च पतितास्तुरंगाश्च श्रमान्विताः । स्थिता वमंतो धावंतो गलद्द्रुतवसास्रजः

戦車と象は倒れ伏し、馬は疲労に圧されて、立ちすくむものも走り回るものも嘔吐し、花鬘や馬具は緩んで垂れ、滴り落ちた。

Verse 16

दानवानां कोटिकोटि व्यदृश्यतमृतं तदा । एवं क्षयो जानवानां तस्मिन्महति वर्तिते

その時、ダーナヴァは億に億を重ねて滅びたと見えた。かくして、あの大いなる壊滅が起こったとき、彼らの滅尽が成就した。

Verse 17

प्रकोपोद्भूतताम्राक्षः कालनेमी रुषातुरः । बभूव कालमेधाभः स्फुरद्रोमशतह्रदः

怒りの昂ぶりにより眼は赤く染まり、憤激に苛まれたカーレーネーミは、まるで破滅を告げる黒雲のごとくとなり、身は総毛立ち、毛は百の波紋のように逆立った。

Verse 18

गंभीरास्फोटनिर्ह्रादजगद्धृदयकंपनः । प्रच्छाद्य गगनं सूर्यप्रभां सर्वां व्यनाशयत्

深い雷鳴と、世界の心臓を震わせる轟きとともに、彼は天空を覆い、太陽の光輝をことごとく消し去った。

Verse 19

ववर्ष शीतं च जलं दानवेन्द्रबलं प्रति । दैत्यास्तां वृष्टिमासाद्य समाश्वस्तास्ततः क्रमात्

彼はダーナヴァ王の軍勢に向けて冷たい水を降らせた。その雨を受けたダイティヤたちは、次第に落ち着きを取り戻した。

Verse 20

बीजांकुरा इव म्लानाः प्राप्य वृष्टिं धरातले । ततः स मेघरूपेण कालनेमिर्महासुराः

地に降る雨を得て、しおれた種の芽がよみがえるように、かの大アスラ、カーラネーミもまた、そのとき雲の姿を取った。

Verse 21

शस्त्रवृष्टिं ववर्षोग्रां देवनीकेषु दुर्जयः । तया वृष्ट्या पीड्यमाना दैत्यैरन्यैश्च देवताः

その不敗の者は、神々の軍勢に向けて猛き武器の雨を降らせた。その飛来する矢弾の嵐、さらに他のダイティヤらにも圧され、神々は甚だしく苦しんだ。

Verse 22

गतिं कांचिन्न पश्यन्ति गावः शीतार्दिता इव । परस्परं व्यलीयंत गजेषु तुरगेषु च । रथेषु च भयत्रस्तास्तत्रतत्र निलिल्यिरे

いかなる逃げ道も見いだせず、冬の寒さに打たれた牛の群れのように、彼らは互いに押し寄せ身を寄せ合った。恐怖に駆られて、象や馬、さらには戦車にまでしがみつき、あちらこちらに隠れ伏して狼狽した。

Verse 23

एवं ते लीयमानाश्च निहताः कालने मिना । दृश्यंते पतिता देवाः शस्त्रभिन्नंगसंधयः

かくして、彼らはカーラネーミによって粉砕され、殺された。神々は倒れ伏し、その手足と関節は武器によって切り裂かれているのが見えた。

Verse 24

विभिन्ना भिन्नमूर्धानस्तथा भिन्नोरुजानवः । विपर्यस्तं रथांगैश्च पतितं ध्वजशक्तिभिः

頭は割れ、太腿や膝も砕かれた。戦車の部品によって転倒し、旗や槍によって打ち倒され、多くが倒れ伏していた。

Verse 25

तुरंगाणां सहस्राणि गजानामयुतानि च । रक्तेन तेषां घोरेण दुस्तरा चाभवन्मही

何千もの馬と何万もの象がそこに横たわり、その恐ろしい血によって大地は渡るのが困難となった。

Verse 26

एवमाजौ महादैत्यः कालनेमिर्महासुरः । जघ्ने मुहुर्तमात्रेण गंधर्वाणां दशायुतम्

かくして戦いにおいて、大ダイティヤであるカーラネーミ――強大なアスラ――は、わずか一ムフールタの間に十万のガンダルヴァを殺戮した。

Verse 27

यक्षाणां पंचलक्षाणि किंनराणां तथैव च । जघ्ने पिशाचमुख्यानां सप्तलक्षाणि निर्भयः

彼は恐れることなく、五十万のヤクシャと、同数のキンナラを殺し、ピシャーチャの長たち七十万を滅ぼした。

Verse 28

इतरेषां न संख्यास्ति सुरजातिनिकायिनाम् । जघ्ने स कोटिशः क्रद्धः कालनेमिर्मदोत्कटः

そのほかの天の種族の群れは、数え尽くすこともできなかった。憤怒し、驕りに膨れたカーラネーミは、彼らを幾千万（クロール）も討ち滅ぼした。

Verse 29

एवं प्रतिभये भीमे तदामर महाक्षये । संक्रुद्धावश्विनौ वीरौ चित्रास्त्रकवचोज्जवलौ

かくも凄まじい恐怖が起こり、不死なる者たちの大いなる滅びのただ中で、二人の勇士アシュヴィンは憤激した——妙なる武器に輝き、光り耀く甲冑に照り映えて。

Verse 30

जघ्नतुस्तौ रणे दैत्यमेकैकं षष्टिभिः शरैः । निर्भिद्य ते महादैत्यं सपुंखा विविशुर्महीम्

戦いにおいて二人はそのダイティヤを討ち、各々六十の矢を放った。大ダイティヤを貫いた矢は、羽根を残したまま大地へと突き入った。

Verse 31

ताभ्यां बाणप्रहारैस्तु किंचित्सोऽवाप्तचेतनः । जग्राह चक्रं लक्षारं तैलधौतं रणेऽधिकम्

二人の矢の連撃を受けて、彼はわずかに意識を取り戻した。すると戦場で、油で磨き上げられた、剃刀のごとき刃をもつ恐るべき円盤（チャクラ）を掴み取った。

Verse 32

तेन चक्रेण सोश्विभ्यां चिच्छेद रथकूबरम् । जग्राहाथ धनुर्दैत्यः शरांश्चाशीविषोपमान्

その円盤で彼は、二人のアシュヴィンの戦車の轅（くびき梁）を断ち切った。ついでダイティヤは弓を取り、毒蛇にも似た矢を手にした。

Verse 33

ववर्ष भिषजोर्मूर्ध्नि संछाद्याकाशगोचरम् । तावप्यस्त्रैः स्मृतैः सर्वाश्छेदतुर्दैत्यसायकान्

彼は二柱の神医の頭上に矢弾を雨のごとく降らせ、天空の広がりを覆い尽くした。だが二柱は自らの武器を想起し、ダイティヤの放つ矢をことごとく断ち切った。

Verse 34

तच्च करम तयोर्दृष्ट्वा विस्मितः कोपमाविशत् । जग्राह मुद्गरं भीम कालदंडविभीषणम्

その妙技を見て彼は驚嘆し、やがて憤怒に沈んだ。彼は死神の杖にも似ておぞましい、恐るべき棍棒（ムドガラ）を掴み取った。

Verse 35

स तदमुद्भ्राम्य वेगेन चिक्षेपास्य रथं प्रति । तं तु मुद्गरमायांतमालोक्यांबरगोचरे

彼はそれを烈しく振り回し、彼らの戦車めがけて投げ放った。だが、あの棍棒が大空を裂いて迫り来るのを見て、

Verse 36

मुक्त्वा रथावुभौ वेगादाप्लुतौ तरसाश्विनौ । तौ रथौ स तु निष्पिष्य मुद्गरोऽचलसंनिभः

俊速なるアシュヴィン双神は二つの戦車を捨て、勢いよく跳び退いた。山のごときその棍棒は、二つの戦車を押し潰した。

Verse 37

दारयामास धरणीं हेमजालपरिष्कृतः । तस्य कर्माथ तद्दृष्ट्वा भिषजौ चित्रयोधिनौ

金の網で飾られたそれは、大地さえも裂き開いた。その所業を見て、神医たる二柱——妙なる戦士たちは——

Verse 38

वज्रास्त्रं च प्रकुर्वाणौ दानवेंद्रमयुध्यताम् । घोरवज्रप्रहारैस्तु दानवः स परिक्षतः

金剛（ヴァジュラ）の武器を作り出し、二柱のアシュヴィンはダーナヴァの王と戦った。恐るべき金剛の雷撃に打たれ、そのダーナヴァは深く傷ついた。

Verse 39

रथो ध्वजो धनुश्चैव छत्रं च कवचं तथा । क्षणेन शतधा भूतं सर्वसैन्यस्य पश्यतः

彼の戦車も旗も弓も天蓋も鎧も、たちまちのうちに、全軍の見守る前で百の破片となって砕け散った。

Verse 40

तद्दृष्ट्वा दुकरं कर्म सोऽश्विभ्यां भीमविक्रमः । नारायणास्त्रं बलवान्मुमोच रणमूर्धनि

アシュヴィンが成し遂げたその難業を見て、凄まじき武勇の者は、戦いの最高潮において強大なるナーラーヤナの武器を放った。

Verse 41

ततः शशाम वज्रास्त्रं कालनेमिस्ततो रुषा । जीवग्राहं ग्राहयितुमश्विनौ तौ प्रचक्रमे

そのとき金剛の武器は鎮まり、カーラネーミは怒りに燃えて、二柱のアシュヴィンを「命を奪う掴み」なる死の捕縛に陥れようとし始めた。

Verse 42

तावभिप्रायमालक्ष्य संत्यज्य समरांगणम् । पदाती वेपमानांगौ प्रद्रुतौ वासवोयतः

その企みを見抜くと、二柱のアシュヴィンは戦場を離れた。手足を震わせ、いまや徒歩となって、ヴァーサヴァ（インドラ）の去った方角へと逃れ走った。

Verse 43

तयोरनुगतो दैत्यः कालनेमिर्नदन्मुहुः । प्राप्येंद्रस्य बलं क्रूरो दैत्यानीकपदानुगः

その二者のすぐ後を、ダーナヴァのカーラネーミが幾度も咆哮しつつ追った。残忍にして、アスラの軍勢の足取りに歩を合わせ、インドラの軍勢へと迫った。

Verse 44

स काल इव कल्पांते यदा वासवमाद्रुतः । तं दृष्ट्वा सर्वभूतानि विविशुर्विह्वलानि तु

彼がヴァーサヴァへと猛然と突進したとき、その姿は劫末の「時」そのもののようであった。これを見た万有は震え惑い、身を隠す場所へと逃れ入った。

Verse 45

हाहारावं प्रकुर्वाणास्तदा देवाश्च मेनिरे । पराजयं महेंद्रस्य सर्वलोकक्षयावहम्

そのとき神々は「ハー、ハー！」と叫び、マヘーンドラの敗北は一切世界の滅亡を招くと案じた。

Verse 46

चेलुः शिखरिणो मुख्याः पेतुरुल्का नभस्तलात् । जगर्जुर्जलदा दिक्षु संभूतश्च महारवः

名だたる山々は揺れ、火球が天より落ちた。雷雲は四方に轟き、巨大な騒然が起こった。

Verse 47

तां भूताविकृतिं दृष्ट्वा देवाः सेंद्रा भयावहाः । मनसा शरणं जग्मुर्वासुदेवं जगत्पतिम्

その恐るべき異変が衆生の間に現れたのを見て、神々は—インドラをも含め—恐怖に包まれた。彼らは心において、宇宙の主ヴァースデーヴァに帰依し、庇護を求めた。

Verse 48

नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च । जगद्धिताय कृष्णाय गोविंदाय नमोनमः

ダルマを愛し護る主、牛とバラモンに益を与える御方に帰依し奉る。全世界の安寧を願うクリシュナ、ゴーヴィンダに、重ねて重ねて礼拝する。

Verse 49

स नो रक्षतु गोविंदो भयार्तास्ते जगुः सुराः । सुराणां चिंतितं ज्ञात्वा भगवान्गरुडध्वजः

「どうかゴーヴィンダよ、我らを守り給え！」—恐れに苦しむ神々はこう叫んだ。神々の胸中を知り給う、ガルダを旗印とする世尊は（応えられた）。

Verse 50

विबुध्यैव च पर्यंकाद्योगनिद्रां विहाय सः । लक्ष्मीकरयुगांभोजलालितांघ्रिसरोरुहः

ただちに目覚め、寝台より起ちて、ヨーガの眠りを捨て給う。ラクシュミーの二つの蓮華の手にやさしく撫でられる、蓮華の御足をもつ御方。

Verse 51

शारदंबरनीराब्जकांतिदेहच्छविः प्रभुः । कौस्तुभोद्भासिहृदयः कांतकेयूरभास्करः

その主は、秋の空と青蓮華のごとき身の光を放ち給う。胸にはカウストゥバ宝珠が燦然と輝き、麗しき腕輪は太陽のようにきらめいた。

Verse 52

विमृश्य सुरसंक्षोभं वैनतेयमाताह्वयत् । आहूतेऽविस्थितेतस्मिन्गरुडे दुःखिते भृशम्

神々を襲う動揺を思いめぐらし、母ヴィナターはヴァイナテーヤ（ガルダ）を呼び寄せた。呼ばれたガルダはその場に立ち、ひどく悲しみに沈んでいた。

Verse 53

दिव्यनानास्त्रतीक्ष्णार्चिरारुह्यागात्सुराहवम् । तत्रापश्यत देवेंद्रं भयभीतमभिद्रुतम्

彼は鋭く燃え輝く神なる武具を乗り物として駆り、神々の戦場へと急行した。そこで彼は、恐怖に震え追われつつ逃げるインドラを見た。

Verse 54

दानवेंद्रैर्नवांभोदसच्छायैः सर्वथोत्कटैः । यथा हि पुरुषं घोरैरभाग्यैरर्थकांक्षिभिः

新たな雨雲のように黒く、あらゆる面で猛きダーナヴァの王たちによって、インドラは激しく追い詰められた。まるで財を求める恐るべき不運が人を襲うように。

Verse 55

तत्त्राणायाव्रजद्विष्णुः स्तूयमानो मुहुः सुरैः । अभाग्येभ्यः परित्रातुं सुकृतं निर्मलं यथा

彼らを救うため、ヴィシュヌは進み出た。神々はたびたび讃嘆した—それは、清らかな功徳（スクリタ）が不運から人を救い出すようであった。

Verse 56

अथापश्यत दैत्येंद्रो वियति द्युतिमंडलम् । स्फुरंतमुदयाच्छीघ्रं कांतं सूर्यशतं यथा

そのときダイティヤの王は、天空に輝きの輪がきらめきつつ速やかに昇るのを見た。百の太陽のごとく美しかった。

Verse 57

प्रभवं ज्ञातुमिच्छंतो दानवास्तस्य तेजसः । गरुडं तमथा पश्यन्कल्पांतानलभैरवम्

その輝きの源を知ろうとして、ダーナヴァたちはやがてガルダを見た。劫末の火のごとく恐るべき姿であった。

Verse 58

तत्र स्थितं चतुर्बाहुं हरिं चानुपमद्युतिम् । तमालोक्यासुरेंद्रास्तु हर्षसंपूर्णमानसाः

そこで彼らは、四臂にして比類なき光輝を放つハリ（ヴィシュヌ）を見た。御姿を拝したアスラの王たちは、心が歓喜で満ちあふれた。

Verse 59

अयं स देवः सर्वेषां शरणं केशवोऽरिहा । अस्मिञ्जिते जिताः सर्वा देवता नात्र संशयः

「この御方こそ、すべての者の帰依処、敵を滅するケーシャヴァである。もしこの御方が征服されれば、あらゆる神々も征服されたも同然、疑いはない。」

Verse 60

एनमाश्रित्य लोकेशा यज्ञभागभुजोऽमराः । इत्युक्त्वा ते समागम्य सर्व एव ततस्ततः

「この御方に依りてこそ、世界の主たる不死の神々—供犠（ヤジュニャ）の分け前を受ける者たち—は安泰である。」そう言い終えると、彼らは四方よりことごとく集い来た。

Verse 61

तं जघ्नुर्विविधैः शस्त्रैः परिवार्य समंततः । कालनेमिप्रभृतयो दश दैत्यमहारथाः

彼らは四方から取り囲み、さまざまな武器でその御方を打ちかかった。カーラネーミを先頭とする十人のダイティヤの大車戦士が攻め立てた。

Verse 62

षष्ट्या विव्याधबाणानां कालनेमिर्जनार्दनम् । निमिः शतेन बाणानां मथनोऽशीतिभिः शरैः

カーラネーミは六十の矢でジャナールダナ（ヴィシュヌ）を射抜き、ニミは百の矢で、マタナは八十の矢で打ちかかった。

Verse 63

जंभकश्चैव सप्तत्या शुंभो दशभिरेव च । शेषा दैत्ये श्वराः सव विष्णुमेकैकशः शरैः

ジャンバカは七十の矢で射かけ、シュンバは十の矢で打った。さらに残るダーナヴァの諸王も、各々順に、矢をもってヴィシュヌに襲いかかった。

Verse 64

दशभिर्दशभिः शल्यैर्जघ्नुः सगरुडं रणे । तेषाममृष्यत्तत्कर्म विष्णुर्दानवसूदनः

戦場にて彼らはガルダとともにヴィシュヌを打ち、各々が十の鉤ある鋭い投射を放った。ダーナヴァを滅するヴィシュヌは、その所業を耐え忍べなかった。

Verse 65

एकैकं दानवं जघ्ने षड्भिः पड्भिरजिह्नगैः । आकर्णकृष्टैर्भूयश्च कालनेमिस्त्रिभिः शरैः

彼はダーナヴァを一体ずつ、曲がらぬ六矢六矢で討ち、さらに弓を耳まで引き絞った三本の矢でカーラネーミを射抜いた。

Verse 66

विष्णुं विव्याध हृदये रोषाद्रक्तविलोचनः । तस्याशोभंत ते बाणा हृदये तप्तकांचनाः

怒りにより眼を赤くして、彼はヴィシュヌの胸の心臓を射貫いた。その矢は、灼けた黄金のごとく御胸に輝いた。

Verse 67

मयूखा इव संदीप्ताः कौस्तुभस्य स्फुरत्त्विषः । तैर्बाणैः किंचिदायस्तो हरिर्जग्राह मुद्गरम्

その矢は光条のごとく燃え、カウストゥバ宝珠の輝きを帯びてきらめいた。わずかに痛みを覚えたハリは、棍棒を取り上げた。

Verse 68

स तमुद्ग्राह्य वेगेन दानवाय मुमोच वै । दानवेन्द्रस्तमप्राप्तं वियत्येव शतैः शरैः

彼はそれを持ち上げ、力任せにダーナヴァに向かって投げつけた。しかしダーナヴァの王は、それが届く前に、空中で数百の矢を放ち撃ち落とした。

Verse 69

चिच्छेद तिलशः क्रुद्धो दर्शयन्पाणिलाघवम् । ततो विष्णुः प्रकुपितः प्रासं जग्राह भैरवम्

激怒した彼はそれを切り刻み、手の速さを見せつけた。するとヴィシュヌは大いに怒り、恐ろしい槍を手にした。

Verse 70

तेन दैत्यस्य हृदयं ताडयामास वेगतः । क्षणेन लब्धसंज्ञस्तु कालनेमिर्महासुरः

彼はそれを使ってダイティヤの心臓を激しく打った。一瞬にして、大阿修羅カーラネーミは意識を取り戻した。

Verse 71

शक्तिं जग्राह तीक्ष्णाग्रां हेमघंटाट्टहासिनीम् । तया वामं भुजं विष्णोर्बिभेद दितिनंदनः

彼は鋭い切っ先のシャクティ武器を掴み、黄金の鐘のように高らかに笑った。そしてディティの息子はそれを使ってヴィシュヌの左腕を貫いた。

Verse 72

भिन्नं शक्त्या भुजं तस्य स्रुतशोणितमाबभौ । नीले बला हके विद्युद्विद्योतंती यथा मुहुः

槍によって腕が裂かれると、血が噴き出し、暗い雨雲の中で明滅する稲妻のように、何度も何度も閃いた。

Verse 73

ततो विष्णुः प्रकुपितो जग्राह विपुलं धनुः । सप्तदश च नाराचांस्तीक्ष्णाग्रान्मर्मभेदिनः

そのときヴィシュヌは憤怒し、巨大なる弓を取り、さらに十七本の鉄の矢—鋭い鏃で急所を貫くもの—を手にした。

Verse 74

दैत्यस्य हृदयं षड्भिर्विव्याध च शरैस्त्रिभिः । चतुर्भिः सारथिं चास्य ध्वजं चैकेन पत्रिणा

彼は六本の矢で魔の心臓を貫き、さらに三本で重ねて射抜いた。四本で御者を傷つけ、一本の羽矢で旗印を打ち倒した。

Verse 75

द्वाभ्यां धनुर्ज्याधनुषी भुजं चैकेन पत्रिणा । स विद्धो हृदये गाढं दोषैर्मूढो यथा नरः

二本の矢で弓と弦を打ち、一本の羽矢で腕を貫いた。心臓を深く射られて、彼は惑乱した—自らの過失に迷わされる人のように。

Verse 76

स्रुतरक्तारुणः प्रांशुः पीडाचलितमानसः । चकंपे मारुतेनेव चोदितः किंशुकद्रुमः

流れる血に赤く染まり、背高く立つその者は、痛みに心を揺さぶられ、震えた—風にあおられるキンシュカの木のように。

Verse 77

ततः कंपितमालक्ष्य गदां जग्राह केशवः । तां च वेगेन चिक्षेप कालनेमिवधं प्रति

そこで震えるのを見たケーシャヴァは、棍棒を取り、力強く投げ放って、カーラネーミ討滅へと向けた。

Verse 78

सा पपात शिरस्युग्रा सहसा कालनेमिनः । संचूर्णितोत्तमां गस्तु निष्पिष्टमुकुटोसुरः

その恐ろしい棍棒は突然カーラネーミの頭上に落ちた。悪魔の立派な体は砕かれ、王冠は粉々に打ち砕かれた。

Verse 79

स्रुतरक्तौघरंध्रश्च स्रुतधातुरिवाचलः । पपात स्वे रथे भग्नो विसंज्ञः शिष्टजीवनः

傷口から血流がほとばしり、まるで鉱物が滲み出る山の如く、彼は自身の戦車の上に崩れ落ちた。体は砕け、意識はなく、わずかな命を残すのみであった。

Verse 80

पतितस्य रथोपस्थे दानवस्याच्युतोऽरिहा । स्मितपूर्वमुवाचेदं वाक्यं चक्रायुधः प्रभुः

悪魔が戦車の座席に倒れ伏していると、敵を滅ぼす者アチュタは、まず微笑んでから、円盤を武器とする主として、次のような言葉を述べた。

Verse 81

गच्छासुर विमुक्तोऽसि सांप्रतं जीव निर्वृतः । ततः स्वल्पेन कालेन अहमेव तवांतकः

「行け、アスラよ。今はお前を解放しよう。当面は安らかに生きるがよい。しかし、間もなく私が自らお前の最期となるであろう。」

Verse 82

एवं वचस्तस्य निशम्य विष्णोः सर्वेश्वरस्याथ रथं निमेषात् । निनाय दूरं किल कालनेमिनो भीतस्तदा सारथिर्लोकनाथात्

万物の主であるヴィシュヌの言葉を聞き、世界の守護者を恐れたカーラネーミの御者は、瞬く間に戦車を遠くへと走らせた。