Adhyaya 1

Verse 1

श्रीगणेशाय नमः श्रीगुरुभ्यो नमः । अथ ब्रह्मोत्तरखंडमारंभः । ॐ नमः शिवाय । ज्योतिर्मात्रस्वरूपाय निर्मलज्ञानचक्षुषे । नमः शिवाय शांताय ब्रह्मणे लिंगमूर्त्तये

聖なるガネーシャに帰依し奉る。尊きグルたちに帰依し奉る。ここにブラフモーッタラカンダが始まる。オーム、シヴァに帰依し奉る——その本性は清浄なる光のみ、御眼は無垢の智慧。寂静なるシヴァ、至上のブラフマン、リンガの御姿として顕れる御方に帰依し奉る。

Verse 2

ऋषय ऊचुः । आख्यातं भवता सूत विष्णोर्माहात्म्यमुत्तमम् । समस्ताघहरं पुण्यं समसेन श्रुतं च नः

聖仙たちは言った。「スータよ、あなたはヴィシュヌの最上の大いなる御威光を説いてくださった——それは聖にして一切の罪を滅するもの。われらはそれを余すところなく聴聞した。」

Verse 3

इदानीं श्रोतुमिच्छामो माहात्म्यं त्रिपुरद्विषः । तद्भक्तानां च माहात्म्यमशेषाघहरं परम्

「いま我らは、トリプラを滅する御方（シヴァ）の御偉大さを聴きたい。さらに、その御方の信奉者たちの偉大さも——至上にして、あらゆる罪を余さず滅するものを。」

Verse 4

तन्मंत्राणां च माहात्म्यं तथैव द्विजसत्तम । तत्कथायाश्च तद्भक्तेः प्रभावमनुवर्णय

「おお最勝の再生者よ、御方のマントラの偉大さをも語り、またその聖なる物語（カター）と、御方への信愛（バクティ）の威力を説き明かしてほしい。」

Verse 5

सूत उवाच । एतावदेव मर्त्यानां परं श्रेयः सनातनम् । यदीश्वरकथायां वै जाता भक्तिरहैतुकी

スータは言った。「これこそが、死すべき者にとって最高にして永遠の善である――主の御物語を語り聞くことによって、理由なき信愛（バクティ）が生じるとき。」

Verse 6

अतस्तद्भक्तिलेशस्य माहात्म्यं वर्ण्यते मया । अपि कल्पायुषा नालं वक्तुं विस्तरतः क्वचित्

「ゆえに私は、その信愛のほんの一滴ほどの偉大さを説こう。たとえ一カルパの寿命を得ても、それを詳らかに語り尽くすことはできない。」

Verse 7

सर्वेषामपि पुण्यानां सर्वेषां श्रेयसामपि । सर्वेषामपि यज्ञानां जपयज्ञः परः स्मृतः

「あらゆる功徳の行いの中で、あらゆる福祉の道の中で、またあらゆる供犠の中で、ジャパ・ヤジュニャ――真言を繰り返し唱える供犠――が最上であると伝えられる。」

Verse 8

तत्रादौ जपयज्ञस्य फलं स्वस्त्ययनं महत् । शैवं षडक्षरं दिव्यं मंत्रमाहुर्महर्षयः

「その道においてまず、ジャパ・ヤジュニャの果報は大いなる吉祥と安寧である。大聖仙たちは、神聖なるシヴァの六音節の真言を説く。」

Verse 9

देवानां परमो देवो यथा वै त्रिपुरांतकः । मंत्राणां परमो मंत्रस्तथा शैवः षडक्षरः

「三城を滅ぼす者トリプラーンタカ（シヴァ）が諸神の中の至上神であるように、シヴァの六音節の真言もまた、諸真言の中の至上の真言である。」

Verse 10

एष पंचाक्षरो मंत्रो जप्तॄणां मुक्तिदायकः । संसेव्यते मुनिश्रेष्ठैरशेषैः सिद्धिकांक्षिभिः

この五音の真言は、ジャパして唱える者に解脱を授ける。最勝の牟尼たち、成就（シッディ）を求めるすべての者が、恭敬してこれを修する。

Verse 11

अस्यैवाक्षरमाहात्म्यं नालं वक्तुं चतुर्मुखः । श्रुतयो यत्र सिद्धांतं गताः परमनिर्वृताः

四面の梵天でさえ、この字真言の偉大さを語り尽くすには足りない。そこにおいてヴェーダは究竟の結論に至り、至上の安らぎに憩う。

Verse 12

सर्वज्ञः परिपूर्णश्च सच्चिदानंदलक्षणः । स शिवो यत्र रमते शैवे पंचाक्षरे शुभे

全知にして円満、存在・意識・至福（サット・チット・アーナンダ）を本性とする御方—その吉祥なるシヴァ派の五音真言において、シヴァは歓喜して遊ぶ。

Verse 13

एतेन मंत्रराजेन सर्वोपनिषदात्मना । लेभिरे मुनयः सर्वे परं ब्रह्म निरामयम्

この真言の王、すなわち一切のウパニシャッドを本質とするものによって、すべての牟尼は、あらゆる患いなき至上のブラフマンを得た。

Verse 14

नमस्कारेण जीवत्वं शिवेऽत्र परमात्मनि । ऐक्यं गतमतो मंत्रः परब्रह्ममयो ह्यसौ

恭敬の礼拝（ナマスカーラ）によって、個としての在り方はここで至上の自己たるシヴァに融け合い、一体となる。ゆえにこの真言は、まさしくパラブラフマンそのものである。

Verse 15

भवपाशनिबद्धानां देहिनां हितकाम्यया । आहोंनमः शिवायेति मंत्रमाद्यं शिवः स्वयम्

世の生成の縄に縛られた身ある衆生を憐れみ、シヴァ自らが根源の真言を宣した――「オーム、ナマハ・シヴァーヤ」。

Verse 16

किं तस्य बहुभिर्मंत्रैः किं तीर्थैः किं तपोऽध्वरैः । यस्योंनमः शिवायेति मंत्रो हृदयगोचरः

「オーム、ナマハ・シヴァーヤ」の真言が心に宿るなら、他の多くの真言や巡礼、苦行や供犠に何の要があろうか。

Verse 17

तावद्भ्रमंति संसारे दारुणे दुःखसंकुले । यावन्नोच्चारयंतीमं मंत्रं देहभृतः सकृत्

この真言をただ一度も唱えぬかぎり、身を持つ者は苦しみに満ちた苛烈なサンサーラをさまよい続ける。

Verse 18

मंत्राधिराजराजोऽयं सर्ववेदांतशेखरः । सर्वज्ञाननिधानं च सोऽयं चैव षडक्षरः

これは真言の王たる王、あらゆるヴェーダーンタの頂の宝珠、そして一切智の宝蔵――まさにこの六音の真言である。

Verse 19

कैवल्यमार्गदीपोऽयमविद्यासिंधुवाडवः । महापातकदावाग्निः सोऽयं मंत्रः षडक्षरः

この六音の真言は解脱（カイヴァリヤ）への道を照らす灯であり、無明の海を干し尽くす海底の火であり、重罪を焼き払う山林の大火である。

Verse 21

नास्य दीक्षा न होमश्च न संस्कारो न तर्पणम् । न कालो नोपदेशश्च सदा शुचिरयं मनुः

この真言には、正式なディークシャ（灌頂）も、ホーマ（護摩）も、浄化のサンスカーラも、タルパナ（供水）も要らない。特別な時刻も、煩雑な教示も不要である—この真言は常に清浄である。

Verse 22

महापातकविच्छित्त्यै शिव इत्यक्षरद्वयम् । अलं नमस्कियायुक्तो मुक्तये परिकल्पते

大罪さえ断ち切るためには、「シ・ヴァ（Śi‑va）」の二音で足りる。これが恭敬の礼拝と結びつくとき、解脱（モークシャ）への直道となる。

Verse 23

उपदिष्टः सद्गुरुणा जप्तः क्षेत्रे च पावने । सद्यो यथेप्सितां सिद्धिं ददातीति किमद्भुतम्

真のサッドグルによって授けられ、清めの聖地にてジャパとして唱えられるなら、望む成就をただちに与える—そこに何の不思議があろうか。

Verse 24

अतः सद्गुरुमाश्रित्य ग्राह्योऽयं मंत्रनायकः । पुण्यक्षेत्रेषु जप्तव्यः सद्यः सिद्धिं प्रयच्छति

ゆえに、真のサッドグルに帰依して、この主なる真言を受け取るべきである。功徳ある聖地にて唱えるなら、ただちに成就（シッディ）を授ける。

Verse 25

गुरवो निर्मलाः शांताः साधवो मितभाषिणः । कामक्रोधविनिर्मुक्ताः सदाचारा जितेंद्रियाः

真の師たちは清らかで静謐である。聖なるサードゥとして言葉は節度を保ち、欲と怒りを離れ、正しい行いに住し、諸感官を制する。

Verse 26

एतैः कारुण्यतो दत्तो मंत्रः क्षिप्रं प्रसिद्ध्यति । क्षेत्राणि जपयोग्यानि समासात्कथयाम्यहम्

かかる師たちが慈悲より授けた真言は、たちまち霊験を現す。いま我は、ジャパ（真言誦持）にふさわしき聖地を略して語ろう。

Verse 27

प्रयागं पुष्करं रम्यं केदारं सेतुबंधनम् । गोकर्णं नैमिषारण्यं सद्यः सिद्धिकरं नृणाम्

プラヤーガ、麗しきプシュカラ、ケーダーラ、セートゥバンダナ、ゴーカルナ、ナイミシャーラニヤ—これらは人々に即時の成就をもたらす。

Verse 28

अत्रानुवर्ण्यते सद्भिरितिहासः पुरातनः । असकृद्वा सकृद्वापि शृण्वतां मंगलप्रदः

ここに善き人々によって古の聖なる物語が語られる。幾度聞こうとも、たとえ一度でも、聞く者に吉祥を授ける。

Verse 29

मथुरायां यदुश्रेष्ठो दाशार्ह इति विश्रुतः । बभूव राजा मतिमान्महोत्साहो महाबलः

マトゥラーには、ヤドゥ族の最勝として「ダーシャールハ」と名高い王がいた。思慮に富み、大いなる事業心と強大な力を備えていた。

Verse 30

शास्त्रज्ञो नयवाक्छूरो धैर्यवानमितद्युतिः । अप्रधृष्यः सुगंभीरः संग्रामेष्वनिवर्त्तितः

彼はシャーストラに通じ、政道の策と言葉において勇ましく、堅忍にして光輝は量り知れなかった。攻め難く、深い威厳をたたえ、戦場で決して退かなかった。

Verse 31

महारथो महेष्वासो नानाशास्त्रार्थकोविदः । वदान्यो रूपसंपन्नो युवा लक्ष णसंयुतः

彼は大いなる戦車の勇士にして、強弓の名手、また多くのシャーストラ（śāstra）の義に通じていた。施しに富み、容姿端麗で若く、吉祥の相と高貴なる徳を具えていた。

Verse 32

स काशिराजतनयामुपयेमे वराननाम् । कांतां कलावतीं नाम रूपशीलगुणान्विताम्

彼はカーシー（Kāśī）王の娘で、麗しく輝く面差しのカラーヴァティー（Kalāvatī）という姫を娶った。彼女は美貌と良き品性、そして徳を備えていた。

Verse 33

कृतोद्वाहः स राजेंद्रः संप्राप्य निजमंदिरम् । रात्रौ तां शयनारूढां संगमाय समाह्वयत्

婚礼を終えると、その王の中の王は自らの宮殿へ帰った。夜、彼女が寝台に横たわるのを見て、夫婦の交わりのために呼び寄せた。

Verse 34

सा स्वभर्त्रा समाहूता बहुशः प्रार्थिता सती । न बबंध मनस्तस्मिन्न चागच्छ तदंतिकम्

夫に呼ばれ、幾度も願われたが、その貞淑なる女性は心をそれに向けず、彼のもとへ近づきもしなかった。

Verse 35

संगमाय यदाहूता नागता निजवल्लभा । बलादाहर्तुकामस्तामुदतिष्ठन्महीपतिः

交わりのために呼ばれても愛しき妻が来なかったので、王は力ずくで連れて来ようとして立ち上がった。

Verse 36

राज्ञ्युवाच । मा मां स्पृश महाराज कारणज्ञां व्रते स्थिताम् । धर्माधर्मौ विजानासि मा कार्षीः साहसं मयि

王妃は言った。「大王よ、わたしに触れないでください。わたしはその理由を知り、誓願に堅く住しています。あなたはダルマとアダルマを弁える方—どうか私に乱暴や軽率な振る舞いをなさらぬように。」

Verse 37

क्वचित्प्रियेण भुक्तं यद्रोचते तु मनीषिणाम् । दंपत्योः प्रीतियोगेन संगमः प्रीतिवर्द्धनः

時に、愛する人から受け取るものは、賢者にとっても喜ばしい。夫婦において、相互の愛情から生じる結びつきは、さらに愛を増し育てる。

Verse 38

प्रियं यदा मे जायेत तदा संगस्तु ते मयि । का प्रीतिः किं सुखं पुंसां बलाद्भोगेन योषिताम्

私のうちに愛が生じたなら、その時こそあなたと結ばれましょう。力ずくで女を貪ることに、男のどこに愛があり、どこに幸せがありましょうか。

Verse 39

अप्रीतां रोगिणीं नारीमंतर्वत्नीं धृतव्रताम् । रजस्वलामकामां च न कामेत बलात्पुमान्

男は、望まぬ女、病める女、身ごもる女、誓戒を守る女、月のもののある女、欲のない女を、力で求めてはならない。

Verse 40

प्रीणनं लालनं पोषं रंजनं मार्दवं दयाम् । कृत्वा वधूमुपगमेद्युवतीं प्रेमवान्पतिः । युवतौ कुसुमे चैव विधेयं सुखमिच्छता

愛ある夫は、まず彼女を喜ばせ、いたわり、養い、楽しませ、柔和と慈悲を示してから、若き花嫁に近づくべきである。幸福を求める者は、若い女性を花のように扱え—そっと、慎み深く。

Verse 41

इत्युक्तोऽपि तया साध्व्या स राजा स्मरविह्वलः । बलादाकृष्य तां हस्ते परिरेभे रिरंसया

その貞淑なる女がいかに諫めても、王は欲情に惑わされ、力ずくでその手を引き寄せ、快楽を求めて抱きしめた。

Verse 42

तां स्पृष्टमात्रां सहसा तप्तायःपिंडसन्निभाम् । निर्दहंतीमिवात्मानं तत्याज भयविह्वलः

触れた刹那、彼女は灼けた鉄塊のように感じられ、まるで己の身を焼き尽くすかのごとく、王は恐れに震えて退き、手を放した。

Verse 43

राजोवाच । अहो सुमहदाश्चर्यमिदं दृष्टं तव प्रिये । कथमग्निसमं जातं वपुः पल्लवकोमलम्

王は言った。「ああ、愛しき者よ、なんと大いなる不思議を見たことか。若芽のように柔らかなその身が、いかにして火のごとくなったのか。」

Verse 44

इत्थं सुविस्मितो राजा भीतः सा राजवल्लभा । प्रत्युवाच विहस्यैनं विनयेन शुचिस्मिता

かくして王は大いに驚き、恐れを抱いた。王の愛妃はやさしく微笑み、静かに笑って、へりくだって答えた。

Verse 45

राज्ञ्युवाच । राजन्मम पुरा बाल्ये दुर्वासा मुनिपुंगवः । शैवीं पंचाक्षरीं विद्यां कारुण्येनोपदिष्टवान्

王妃は言った。「王よ、昔わたしが幼い頃、聖仙の中でも最勝なるドゥルヴァーサが、慈悲をもってシヴァのパンチャークシャリー（五字真言）の聖なる智を授けてくださいました。」

Verse 46

तेन मंत्रानुभावेन ममांगं कलुषोज्झितम् । स्प्रष्टुं न शक्यते पुंभिः सपापैर्देवैवर्जितैः

その真言の霊験によって、わが身は穢れを離れて清らかとなった。罪に重く、神聖なる行いを欠く者は、わたしに触れることはできない。

Verse 47

त्वया राजन्प्रकृतिना कुलटागणिकादयः । मदिरास्वादनिरता निषेव्यंते सदा स्त्रियः

王よ、そなたは生まれつきの性向により、遊女や高級娼婦のような女たちと常に交わり、酒の味に溺れる者らを侍らせている。

Verse 48

न स्नानं क्रियते नित्यं न मंत्रो जप्यते शुचिः । नाराध्यते त्वयेशानः कथं मां स्प्रष्टुमर्हसि

そなたは日々沐浴もせず、清浄に真言を誦さず、イーシャーナ（シヴァ）を礼拝もしない。されば、どうしてわたしに触れるに足るのか。

Verse 49

राजोवाच तां समाख्याहि सुश्रोणि शैवीं पंचाक्षरीं शुभाम् । विद्याविध्वस्तपापोऽहं त्वयीच्छामि रतिं प्रिये

王は言った。「美しい腰の君よ、吉祥なるシヴァの五字真言（パンチャークシャリー）をわたしに説いてくれ。その聖なる智によって罪が滅せられたなら、愛しき者よ、そなたと結ばれたい。」

Verse 50

राज्ञ्युवाच । नाहं तवोपदेशं वै कुर्यां मम गुरुर्भवान् । उपातिष्ठ गुरुं राजन्गर्गं मंत्र विदांवरम्

王妃は言った。「あなたに教えを授けることはいたしません。あなたはわが夫であり、ゆえにわたしの敬う年長者です。王よ、真言に通じた者の中で最勝なる師ガルガにお仕えしなさい。」

Verse 51

सूत उवाच । इति संभाषमाणौ तौ दंपती गर्गसन्निधिम् । प्राप्य तच्चरणौ मूर्ध्ना ववंदाते कृताञ्जली

スータは語った。かく語り合いながら、その夫婦はガルガの御前に至り、頭をその御足に置いて、合掌して礼拝した。

Verse 52

अथ राजा गुरुं प्रीतमभिपूज्य पुनःपुनः । समाचष्ट विनीतात्मा रहस्यात्ममनोरथम्

その後、王は謙虚さによって心を鎮め、喜ぶ師を幾度も恭しく供養し、胸奥に秘めた願いを打ち明けた。

Verse 53

राजोवाच । कृतार्थं मां कुरु गुरो संप्राप्तं करुणार्द्रधीः । शैवीं पंचाक्षरीं विद्यामुपदेष्टुं त्वमर्हसि

王は言った。「師よ、我が生を成就させてください。慈悲により心和らぎてここに来られたあなたは、シヴァの五字真言パーンチャークシャリーの聖なる智を、どうか私に授けるにふさわしい。」

Verse 54

अनाज्ञातं यदाज्ञातं यत्कृतं राजकर्मणा । तत्पापं येन शुद्ध्येत तन्मंत्रं देहि मे गुरो

王の務めによって犯した罪が、知ってであれ知らずであれ、師よ、その過ちを清め得る真言を私にお授けください。

Verse 55

एवमभ्यर्थितो राज्ञा गर्गो ब्राह्मणपुंगवः । तौ निनाय महापुण्यं कालिंद्यास्तटमुत्तमम्

王にこのように請われて、婆羅門の中の第一人者ガルガは、夫婦をカ―リンディー（ヤムナー）の最上にして大いなる功徳の岸辺へと導いた。

Verse 56

तत्र पुण्यतरोर्मूले निषण्णोऽथ गुरुः स्वयम् । पुण्यतीर्थजले स्नातं राजानं समुपोषितम्

そこでは、聖なる樹の根もとに師（グル）がみずから坐し、王はその聖なるティールタの水に沐浴して斎戒し、整えて立っていた。

Verse 57

प्राङ्मुखं चोपवेश्याथ नत्वा शिवपदाम्बुजम् । तन्मस्तके करं न्यस्य ददौ मंत्रं शिवात्मकम्

王を東に向けて坐らせ、シヴァの蓮華の御足に礼拝し、その頭上に手を置いて、シヴァの本質を宿す真言（マントラ）を授けた。

Verse 58

तन्मंत्रधारणादेव तद्गुरोर्हस्तसंगमात् । निर्ययुस्तस्य वपुषो वायसाः शतकोटयः

その真言を受持したただそれだけで、また師の手に触れたことにより、王の身体から烏があふれ出た――数百倶胝にも及んだ。

Verse 59

ते दग्धपक्षाः क्रोशंतो निपतंतो महीतले । भस्मीभूतास्ततः सर्वे दृश्यंते स्म सहस्रशः

翼を焼かれ、鳴き叫びつつ地に落ち、やがて皆ことごとく灰となった――幾千とも見えた。

Verse 60

दृष्ट्वा तद्वायसकुलं दह्यमानं सुविस्मितौ । राजा च राजमहिषी तं गुरुं पर्यपृच्छताम्

その烏の群れが燃え尽きてゆくのを見て、王と王妃は大いに驚き、かの師に問いかけた。

Verse 61

भगवन्निदमाश्चर्यं कथं जातं शरीरतः । वायसानां कुलं दृष्टं किमेतत्साधु भण्यताम्

ああ福徳の主よ、これはまことに驚くべきこと—いかにしてこの身より生じたのですか。鴉の群れが一面に見えます。これは何事でしょう。正しくお説きください。

Verse 62

श्रीगुरुरुवाच राजन्भवसहस्रेषु भवता परिधावता । संचितानि दुरन्तानि संति पापान्यनेकशः

尊き師は言われた。「王よ、汝は幾千の生をさまよい巡り、その間に尽きがたき無数の罪が幾重にも積み重なったのだ。」

Verse 63

तेषु जन्मसहस्रेषु यानि पुण्यानि संति ते । तेषामाधिक्यतः क्वापि जायते पुण्ययोनिषु

その幾千の生のうち、汝にある功徳が、どこかで優勢となるとき、人は吉祥にして福徳ある胎（高き生）に生まれる。

Verse 64

तथा पापीयसीं योनिं क्वचित्पापेन गच्छति । साम्ये पुण्यान्ययोश्चैव मानुषीं योनिमाप्तवान्

また罪によって、時により下劣なる胎へと赴く。しかし功徳と罪とが等しいとき、人としての生を得る。

Verse 66

कोटयो ब्रह्महत्यानामगम्यागम्यकोटयः । स्वर्णस्तेयसुरापानभ्रूणहत्या दिकोटयः । भवकोटिसहस्रेषु येऽन्ये पातकराशयः

ブラフマハティヤー（婆羅門殺し）に等しき罪はクロールの数ほどあり、禁じられた交わりもまたクロールに次ぐクロール。さらに四方に満ちて、黄金の盗み、酒の飲用、胎児殺しなどの罪もクロールに及ぶ—そして幾千クロールの生を経て積み重なった、ほかの罪業の山もある。

Verse 67

क्षणाद्भस्मीभवंत्येव शैवे पंचाक्षरे धृते । आसंस्तवाद्य राजेंद्र दग्धाः पातककोटयः

ただちに灰となる、シヴァのパンチャークシャリーを堅く保持し修するならば。王よ、今日あなたからは無数の罪が焼き尽くされた。

Verse 68

अनया सह पूतात्मा विहरस्व यथासुखम् । इत्याभाष्य मुनिश्रेष्ठस्तं मंत्रमुपदिश्य च

「彼女とともに、魂は清められたのだから、望むままに生き、楽しむがよい。」そう語って、最勝の聖仙はその真言をも授けた。

Verse 69

शैवी पंचाक्षरी विद्या यदा ते हृदयं गता । अघानां कोटयस्त्वत्तः काकरूपेण निर्गताः

シヴァのパンチャークシャリーの智慧があなたの心に入るとき、無数の罪は烏の姿となってあなたから去っていった。

Verse 70

ततः स्वभवनं प्राप्य रेजतुःस्म महाद्युती राजा दृढं समाश्लिष्य पत्नीं चन्दनशीतलाम् । संतोषं परमं लेभे निःस्वः प्राप्य यथा धनम्

やがて自らの館に至ると、光り輝く二人はいよいよ照り映えた。王は白檀のように涼やかな妃を固く抱きしめ、貧者が財を得たように、至上の満足を得た。

Verse 71

अशेषवेदोपनिषत्पुराणशास्त्रावतंसोऽयमघांतकारी । पंचाक्षरस्यैव महाप्रभावो मया समासात्कथितो वरिष्ठः

この教えは、あらゆるヴェーダ、ウパニシャッド、プラーナ、シャーストラの冠飾りであり、罪を滅する。優れし者よ、パンチャークシャラただ一つの大いなる力を、我は簡潔に説き示した。

Verse 120

तस्मात्सर्वप्रदो मंत्रः सोऽयं पञ्चाक्षरः स्मृतः । स्त्रीभिः शूद्रैश्च संकीर्णैर्धार्यते मुक्तिकांक्षिभिः

ゆえに、この一切の加護を授ける真言は、五音（pañcākṣara）の真言として知られる。解脱（モークシャ）を願う者は、女人も、シュードラも、また混合の身分の者も、これを心に保ち唱えるべきである。