Sukta 125

Mantra 1

अहं रुद्रेभिर्वसुभिश्चराम्यहमादित्यैरुत विश्वदेवैः । अहं मित्रावरुणोभा बिभर्म्यहमिन्द्राग्नी अहमश्विनोभा ॥

Ich wandle mit den Rudras und den Vasus; ich wandle mit den Ādityas und mit allen Göttern. Ich trage beide, Mitra und Varuṇa; ich trage Indra und Agni; ich trage beide Aśvins.

Mantra 2

अहं सोममाहनसं बिभर्म्यहं त्वष्टारमुत पूषणं भगम् । अहं दधामि द्रविणं हविष्मते सुप्राव्ये यजमानाय सुन्वते ॥

Ich trage Soma, den Zerschmetterer (der Hindernisse); ich trage Tvaṣṭṛ, und auch Pūṣan und Bhaga. Ich lege den Schatz für den Opfernden nieder — reich an Schutz — für den Opferherrn, der Soma presst.

Mantra 3

अहं राष्ट्री संगमनी वसूनां चिकितुषी प्रथमा यज्ञियानाम् । तां मा देवा व्यदधुः पुरुत्रा भूरिस्थात्रां भूर्यावेशयन्तीम् ॥

Ich bin die Herrscherin, die Sammlerin der Schätze; ich bin die Wissende, die Erste unter den Opferwürdigen. Mich haben die Götter an vielen Orten eingesetzt — weithin gegründet, in vieles eintretend, in viele Gestalten und Wesen.

Mantra 4

मया सो अन्नमत्ति यो विपश्यति यः प्राणिति य ईं शृणोत्युक्तम् । अमन्तवो मां त उप क्षियन्ति श्रुधि श्रुत श्रद्धिवं ते वदामि ॥

Durch mich isst er die Speise — wer schaut mit erwachtem Blick, wer atmet (Prāṇa), wer das gesprochene Wort hört. Die mich nicht kennen, wohnen nahe bei mir, ohne mich zu besitzen. Höre, o Hörender: Ich sage dir, was mit Vertrauen (Śraddhā) festzuhalten ist.

Mantra 5

अहमेव स्वयमिदं वदामि जुष्टं देवेभिरुत मानुषेभिः । यं कामये तंतमुग्रं कृणोमि तं ब्रह्माणं तमृषिं तं सुमेधाम् ॥

Ich selbst, aus eigener Macht, spreche dies — willkommen den Göttern und auch den Menschen. Wen ich begehre, den mache ich gewaltig; ihn mache ich zum Brahmanen, ihn zum Ṛṣi, ihn zum Klarerweise.

Mantra 6

अहं रुद्राय धनुरा तनोमि ब्रह्मद्विषे शरवे हन्तवा उ । अहं जनाय समदं कृणोम्यहं द्यावापृथिवी आ विवेश ॥

Ich spanne für Rudra den Bogen, um mit dem Pfeil den Hasser des Brahman (des heiligen Wortes) zu erschlagen. Ich schaffe dem Menschen den sieghaften Eifer; ich bin in Himmel und Erde eingegangen und wohne darin.

Mantra 7

अहं सुवे पितरमस्य मूर्धन्मम योनिरप्स्वन्तः समुद्रे । ततो वि तिष्ठे भुवनानु विश्वोतामूं द्यां वर्ष्मणोप स्पृशामि ॥

Ich gebäre den Vater auf dem Gipfel dieses Daseins; mein Schoß ist in den Wassern, in der Tiefe des Ozeans. Von dort erhebe ich mich und schreite durch alle Welten; und mit meinem Leib der Weite berühre ich jenen fernen Himmel.

Mantra 8

अहमेव वात इव प्र वाम्यारभमाणा भुवनानि विश्वा । परो दिवा पर एना पृथिव्यैतावती महिना सं बभूव ॥

Ich fahre hervor wie der Wind, alle Welten ergreifend. Jenseits des Himmels, jenseits dieser Erde — so groß werde ich durch meine Macht.