Sukta 26

Mantra 1

विष्णुः। विष्णो॒र्नु कं॒ प्रा वो॑चं वी॒र्याऽणि॒ यः पार्थि॑वानि विम॒मे रजां॑सि । यो अस्क॑भाय॒दुत्त॑रं स॒धस्थं॑ विचक्रमा॒णस्त्रे॒धोरु॑गा॒यः

Viṣṇu. Welche Heldentaten Viṣṇus soll ich nun verkünden — dessen, der die irdischen Räume ausmaß; der den höchsten Sitz aufstützte, dreifach ausschreitend, der Weit-Schreitende.

Mantra 2

प्र तद् विष्णु॑ स्तवते वी॒र्याऽणि मृ॒गो न भी॒मः कु॑च॒रो गि॑रि॒ष्ठाः । प॒रा॒वत॒ आ ज॑गम्या॒त् पर॑स्याः

Zu preisen ist jene heldische Macht Viṣṇus: wie ein furchtbares Wild, frei umherstreifend, in den Bergen wohnend. Aus der Ferne — ja, aus der fernsten — möge er hierher kommen.

Mantra 3

यस्यो॒रुषु॑ त्रि॒षु वि॒क्रम॑नेष्वधिक्षि॒यन्ति॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । उ॒रु वि॑ष्णो॒ वि क्र॑मस्वो॒रु क्षया॑य नस्कृधि । घृ॒तं घृ॑तयोने पिब॒ प्रप्र॑ य॒ज्ञप॑तिं तिर

Auf dessen drei weiten Schritten alle Welten fest gegründet sind. Schreite weit, o Viṣṇu; bereite uns eine weite Wohnstatt. Trinke das Ghee (ghṛta), o aus Ghee Geborener; treibe voran — ja, treibe voran — trage den Herrn des Opfers hinüber.

Mantra 4

इ॒दं विष्णु॒र्वि च॑क्रमे त्रे॒धा नि द॑धे प॒दा। समू॑ढमस्य पांसु॒रे

Dies hat Viṣṇu ausgeschritten; dreifach setzte er seine Schritte. Fest machte er dieses sein Werk — in der staubigen Erde.

Mantra 5

त्रीणि॑ प॒दा वि च॑क्रमे॒ विष्णु॑र्गो॒पा अदा॑भ्यः । इ॒तो धर्मा॑णि धा॒रय॑न्

Drei Schritte tat Viṣṇu, der Hüter, untrüglich und unbetörbar; von hier aus trägt er die Satzungen (dharmāṇi).

Mantra 6

विष्णोः॒ कर्मा॑णि पश्यत॒ यतो॑ व्र॒तानि॑ पस्प॒शे। इन्द्र॑स्य॒ युज्यः॒ सखा॑

Schaut auf die Taten Viṣṇus, von dem her die Gelübde und Satzungen (vratāni) geschaut und geordnet wurden; Indras recht angeschirrter Freund und Gefährte.

Mantra 7

तद् विष्णोः॑ पर॒मं प॒दं सदा॑ पश्यन्ति सू॒रयः॑ । दि॒वीऽव॒ चक्षु॒रात॑तम्

Jenen höchsten Standort Viṣṇus schauen die Weisen immerdar: wie ein Auge, im Himmel ausgespannt.

Mantra 8

दि॒वो वि॑ष्ण उ॒त वा॑ पृथि॒व्या म॒हो वि॑ष्ण उ॒रोर॒न्तरि॑क्षात्। हस्तौ॑ पृणस्व ब॒हुभि॑र्व॒सव्यै॑रा॒प्रय॑च्छ॒ दक्षि॑णा॒दोत स॒व्यात्

Vom Himmel her, o Viṣṇu, oder von der Erde; vom Großen her, o Viṣṇu, aus dem weiten Luftraum — fülle unsere Hände mit vielen guten Schätzen; gewähre sie uns von rechts wie von links.