ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ

তেওঁৰ মন অতিশয় প্ৰসন্ন হ’ল; আৰু ৰামৰ পৰা পৰম-সম্মত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ লাভ কৰি তেওঁ নৰসমূহৰ মাজত অধিক উৎকৃষ্ট হ’ল।

কাৰণ তেওঁ ব্ৰহ্মবিদ্যাৰ জ্ঞানীসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ, আৰু ব্ৰহ্মাস্ত্ৰত অদ্বিতীয়। সেইহেতু বন্ধুসম্বন্ধৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বিবাদত দ্ৰোণে নিশ্চয়েই মোক পৰাজিত কৰিছিল।

গুৰুৰ আদেশত মই ব্ৰাহ্ম অস্ত্ৰ আৰু পৌৰন্দৰ অস্ত্ৰত সম্পূৰ্ণ নিপুণ। আজি মই ৰণত তোমাক জয় কৰিবলৈ থিয় হৈছোঁ—হে বীৰ, অচল থাক।

সি শয্যাৰ পাতা-মাটিৰ পৰা দৰ্ভৰ তৃণ লৈ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰেৰে তাক সংযোজিত কৰিলে; প্ৰলয়াগ্নিৰ দৰে দীপ্ত হৈ সি খগৰ দিশে অভিমুখে জ্বলি উঠিল।

ৰাঘৱ, মই তোমাক মহৎ দিৱ্য দণ্ডচক্ৰ প্ৰদান কৰিম। তাৰ পাছত, হে বীৰ, ধৰ্মচক্ৰ, কালচক্ৰ আৰু অতিউগ্ৰ বিষ্ণুচক্ৰ—সঙ্গে ঐন্দ্ৰ অস্ত্ৰো। হে নৰশ্ৰেষ্ঠ, বজ্ৰাস্ত্ৰ, শৈৱ শ্ৰেষ্ঠ শূল, ব্ৰহ্মশিৰ অস্ত্ৰ আৰু ঐষীক অস্ত্ৰো, হে ৰাঘৱ। হে মহাবাহো, অনুত্তম…

ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰ বসিষ্ঠে নিজৰ দণ্ডেৰে সেই সকলো অস্ত্ৰ গিলি পেলালে। সিহঁত শান্ত হোৱাৰ পাছত গাধিনন্দন বিশ্বামিত্ৰে ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰিলে।

তেতিয়া সেই অতিমহাবলী—মাণ্ডহাতৃৰ পুত্ৰ, ভুবন-একজয়ী—দানৱৰ অধিপতি তাৰকক বধ কৰিবলৈ সাজু হ’ল। ধনু ধৰি ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ উত্থাপন কৰিলে।

এই কথা জানিবা: দেৱতাসকলে অতি দুৰ্জয় দহ কোটি বাহিনী নিধন কৰিছে। তৎক্ষণাৎ সকলো অস্ত্ৰ ৰোধক ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ মুকলি কৰা।

তেওঁ তৎক্ষণাৎ ব্ৰাহ্ম অস্ত্ৰ প্ৰয়োগ কৰিলে, যি সকলো অস্ত্ৰ নিবাৰণকাৰী। তাৰ দ্বাৰা লোকভীষণ ৰৌদ্ৰ অস্ত্ৰ শান্ত হ’ল।

ব্ৰহ্মাই ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ দান কৰিলে; বৰুণে উত্তম পাশ প্ৰদান কৰিলে। আৰু চন্দ্ৰ-তেজ সদৃশ দীপ্ত শঙ্খ—যাৰ ধ্বনি মঙ্গলময়।

তাৰ পাছত ত্ৰয়োদশীত অক্ষ আদিৰ সৈতে যুদ্ধ আৰম্ভ হ’ল। চতুৰ্দশীত শক্ৰজিতৰ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰত বানৰ বদ্ধ হ’ল।

তেতিয়া ৰজা বীৰমণি অত্যন্ত ক্ৰোধিত হ’ল। তেওঁ নিজৰ ধনুত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ ধাৰণ কৰিলে - শত্ৰুক জ্বলাই দিয়া এক অদ্ভুত অস্ত্ৰ।