Opening the text

আয়ুস-ৰক্ষা আৰু ৰক্ষাকৱচ: মৃত্যুৰ পৰা প্ৰাণ/মন পুনৰুদ্ধাৰ কৰি জীৱনশক্তি ঘূৰাই অনা, আৰু ব্যক্তি তথা ক্ৰিয়াক শত্রুভাৱাপন্ন সত্তা, যাদু-টোনা আৰু ক্ষয়ৰ পৰা সীল/বন্ধনেৰে সুৰক্ষিত কৰা। উপথিম: (1) মৃত্যু-নিবাৰণ—প্ৰাণ/মন পুনৰুজ্জীৱন, (2) ৰক্ষোঘ্ন আৰু যাতুধান-প্ৰশমন—দৈত্য/ডাইনীবিদ্যা নিৰ্বাসন, (3) প্ৰতিসৰ-মণি আৰু বন্ধনী ৰক্ষা—প্ৰতিমন্ত্ৰ, জাল, সীলিং, (4) গৰ্ভ-ৰক্ষা আৰু সূতিকাৰক্ষা—গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসূতি-উত্তৰ সুৰক্ষা, (5) ঔষধি-সংহতি—ঔষধীয় উদ্ভিদসমূহক চিকিৎসক ৰূপে আহ্বান/সমবেত কৰা।
AVŚ 8.1 এটা মৃত্যু-নিবাৰণকাৰী চিকিৎসামূলক সূক্ত; ই মৃত্যুৰ গ্ৰাসৰ পৰা বিপন্ন ব্যক্তিক “উঠাই” আনি মন, প্ৰাণ আৰু জীৱনীশক্তিক পুনৰ জীৱিতসকলৰ মাজত স্থাপন কৰে। ইয়াত দ্যাৱা-পৃথিৱী, প্ৰজাপতি, সকলো দেৱতাৰ সমষ্টি, আৰু ঔষধিসকলক—সোম-ৰাণী বুলি প্ৰশংসিত—আহ্বান কৰি ৰোগীক সূৰ্যৰ অংশলৈ আৰু অমৃতৰ পৰিসৰলৈ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
AV 8.2 এটা আথৰ্বণীয় পৰম্পৰাৰ এক দীঘল সুৰক্ষা-চিকিৎসামূলক অনুক্ৰম, যিয়ে মৃৎযু (মৃত্যু) আৰু সকলো অনুপ্ৰৱেশকাৰী অনিষ্টৰ সন্মুখীন হৈ পীড়িত ব্যক্তিক পুনৰ সম্পূৰ্ণতাৰ দিশে “উঠাই” আনিবলৈ লক্ষ্য কৰে। ই ব্ৰহ্মন (মন্ত্ৰ-শক্তি) ক বর্ম/কৱচ হিচাপে ধৰি এক অপমাৰ্জনীয় সুৰক্ষা-ঢাল গঢ়ে, আৰু দৈনন্দিন স্পৰ্শ-ক্ষেত্ৰসমূহ—বিশেষকৈ বস্ত্ৰ আৰু কটিবন্ধ/মেখলা—পবিত্ৰ-অভিষেক কৰি, স্পৰ্শক নিজেই মঙ্গলময় আৰু অনাহতিকাৰক কৰি তোলে।
AV 8.3 এটা ৰক্ষোঘ্ন সূক্ত, য’ত অগ্নিক সকলো দিশৰ ৰক্ষক আৰু বৈৰী সত্তাসকলৰ সক্ৰিয় বধকাৰী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে—মানৱ শত্রু, ৰক্ষস আৰু যাতুধান—সকলোকে। ঋগ্বেদ-সদৃশ ত্ৰিষ্টুভ দীক্ষণত ই অগ্নিৰ শক্তিক অভিষেক কৰি জ্বলাই তোলে, দিন-ৰাতি অবিচ্ছিন্ন সুৰক্ষা বিচাৰে, যি বস্তুৱে ভুক্তভোগীক ‘ধৰি’ ৰাখিছে তাক ছিঙি আঁতৰাবলৈ কয়, আৰু আক্ৰমণকাৰীসকলক দগ্ধ/ভস্ম কৰি ভক্ষণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে, যাতে তেওঁলোকৰ আক্রমণ পুনৰ ঘূৰি নাহে।
AV 8.4 এটা ৰক্ষোঘ্ন সূক্ত, য’ত ইন্দ্ৰৰ দানৱ-বধৰ আদৰ্শক অস্ত্ৰ কৰি যাতুধান, ৰাক্ষস আৰু গোপন জাদুকৰ/টোনা-টুনিকাৰীক যজ্ঞীয় আৰু সামাজিক পৰিসৰৰ পৰা শুদ্ধ কৰি আঁতৰোৱা হয়। ইয়াত বৈৰী সত্তা আৰু সিহঁতৰ ছদ্মবেশ (বিশেষকৈ নিশাচৰ, জন্তু- আৰু পক্ষী-ৰূপ) তালিকাভুক্ত কৰি সিহঁতক চেপি-চুৰি কৰি বহিষ্কাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিয়া হয়; লগতে নিন্দুক আৰু সমৃদ্ধি-নাশকসকলক ধ্বংসকাৰী শক্তি (অহি/নিৰৃতি)ৰ দিশে ঘূৰাই দিয়া হয়। ইয়াৰ শক্তি নাম ধৰি চিনাক্ত কৰা, উন্মোচন কৰা আৰু গুপ্ত আক্রমণক বলপূৰ্বক উচাটাই আঁতৰোৱাত—যাৰ ফলত অৰ্পণ, গৃহ আৰু সমাজ অক্ষুণ্ণ থাকে।
AV 8.5 এটা প্ৰতি-সৰা-মণি (ৰক্ষাকবচ) সূক্ত, য’ত পৰিধানকাৰীৰ ওপৰত ব্যক্তিৰূপী প্ৰতিবিধান/প্ৰতি-মন্ত্ৰক পবিত্ৰ কৰি বান্ধি দিয়া হয়—আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ, বৈৰী অভিপ্ৰায় উলটাই দিবলৈ, আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰ ওপৰত বিজয় নিশ্চিত কৰিবলৈ। পদ্যসমূহত মণিক বীৰ, সৰ্বৰক্ষক আৰু পৰম মঙ্গলময় বুলি প্ৰশংসা কৰা হৈছে—সন্তান-সন্ততি আৰু ধন-সম্পদ ৰক্ষা কৰি, দিন-ৰাতি নিৰ্ভয়তা স্থাপন কৰে। শেষ অংশত ইন্দ্ৰৰ অধিকাৰৰ অধীনত এই বান্ধন স্থাপন কৰি সুৰক্ষা অধিক তীব্ৰ কৰা হয়, ফলত মণি ‘অজেয়’ হৈ সৰ্বত্ৰ অপায় নিবারণ কৰে।
অথৰ্ববেদ ৮.৬ গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱোত্তৰ (শুই থকা) সময় সুৰক্ষিত ৰাখিবলৈ এক ৰক্ষামূলক-চিকিৎসামূলক সূক্ত। ইয়াত ভ্ৰূণক স্থিৰ কৰি ৰখা আৰু সীমান্তীয়/অশুভ, শিকারী ধৰণৰ শক্তিসমূহক দূৰ কৰা লক্ষ্য। “দুটা ঔষধ” (ভেষজৌ) ক তীব্ৰ ৰক্ষক হিচাপে ব্যক্তিত্ব দিয়া হৈছে; সিহঁতক প্ৰায়ে কঁকালবন্ধ/গিৰ্ডল-ধৰণৰ মন্ত্র-তাবিজৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়, যি উপকাৰী বস্তু “দৃঢ়কৈ ধৰি” ৰাখে যাতে সি সৰি নাযায়। দেহগত সুৰক্ষাৰ লগতে, এই সূক্তই সামাজিক-আচাৰগত মঙ্গলও বিচাৰে—অশুভ প্ৰভাৱ আঁতৰাই নাৰী আৰু তেওঁৰ শিশুৰ বাবে শুভ প্ৰতিষ্ঠা (“সুনাম”) নিশ্চিত কৰে।
অথৰ্ববেদ ৮.৭ এটা বিস্তৃত ওষধি-সূক্ত, য’ত ৰং, আকাৰ আৰু বৃদ্ধি-স্বভাৱ অনুসাৰে শ্ৰেণীবদ্ধ সকলো ঔষধীয় উদ্ভিদ-সমাজক আহ্বান কৰি ৰোগীৰ চাৰিওফালে জীৱন্ত চিকিৎসক ৰূপে একত্ৰ হ’বলৈ কোৱা হৈছে। সূক্তটোৱে ওষধিসকলক অনুৰোধ কৰে যাতে সিহঁতে নিজৰ সামূহিক বীৰ্য (প্ৰভাৱ/শক্তি) প্ৰয়োগ কৰি যক্ষ্মা (ক্ষয়/শোষণ-ধৰণৰ ব্যাধি) দূৰ কৰে আৰু বিপদৰ বহুস্তৰীয় বন্ধন—মৃত্যুৰ পাষ আৰু অপবিত্ৰতা-সদৃশ দোষসহ—ৰ পৰা ভুক্তভোগীক “উঠাই” মুক্ত কৰে। এই সূক্তৰ শক্তি এই কথাত যে উপচাৰক মন্ত্ৰ–ঔষধ একেলগে গাঁথা এক সংযোগ হিচাপে ধৰা হয়: উচ্চাৰিত আহ্বানে ওষধিসকলক একত্ৰ কৰে, সক্ৰিয় কৰে, আৰু মুক্তি আৰু পুনৰুদ্ধাৰৰ দিশে সিহঁতৰ চিকিৎসা-শক্তিক নিৰ্দেশিত কৰে।
AVŚ 8.8 এটা আথৰ্বণিক বিজয়-আৰু-বান্ধনি সূক্ত, য’ত দিৱ্য “জাল” (জাল/ইন্দ্ৰজাল) ৰ চিত্ৰকল্পনা ব্যৱহাৰ কৰি শত্রু সেনাক ধৰা, ঢাকি/অস্পষ্ট কৰা আৰু পিছুৱাই দিয়া বৰ্ণনা কৰা হৈছে—দুষ্ট বাক্য (মালিগ্নেণ্ট স্পিচ) ৰে আক্ৰমণ কৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বীসকলকো ধৰি। ই সাধ্য, ৰুদ্ৰ, বসু, আদিত্য আদি দেৱগণক একেটা একীভূত কৰ্তৃত্ব/শক্তি হিচাপে—“এটা উত্তোলিত”—আহ্বান কৰে, যাতে প্ৰতিবাধা দমন কৰি বৈৰীক তমস্ (অক্ষমকাৰী অন্ধকাৰ) ত ঢাকি পেলায়। সূক্তটো পুনঃপুন “জয়” ধ্বনিৰে সমাপ্ত হয় আৰু শত্রুসকলৰ ওপৰত “আবৰণ বিস্তাৰ” (নীল-লোহিত) কৰাৰ এটা সীল-মন্ত্ৰক্ৰিয়াৰে আচার-সমাপ্তি আৰু কাৰ্যসিদ্ধি চিহ্নিত কৰে।
AV 8.9 এটা ব্ৰহ্মোদ্য-সদৃশ, পুষ্টিক সূক্ত; য’ত যজ্ঞ-কর্মক বিশ্ব-স্থাপত্যৰ সৈতে বান্ধি ধৰা হৈছে আৰু যজ্ঞ, কাল, ছন্দ আৰু জননশক্তিৰ মাজৰ সম্বন্ধ (বন্ধু)সমূহ গণনা কৰি “মোহৰ মাৰি/স্থিৰ” কৰা হৈছে। হোম, সমিধ, আজ্য, ঋতু, ছন্দস্ আৰু দীক্ষাক সম্পূৰ্ণ গোটত (বিশেষকৈ সপ্তক গঠনত) একেলগে মিলাই, ই ঋত/ব্যৱস্থাক স্থিৰ কৰে, যজ্ঞ বা কাল-সম্পৰ্কীয় ভুল ৰোধ কৰে, আৰু প্ৰাচুৰ্য—উৰ্বৰতা, ধাৰাবাহিকতা আৰু শুভ দীপ্তি—বঢ়ায়।
AV 8.10-এ সমৃদ্ধি আৰু ব্ৰহ্মবৰ্চস (দীপ্ত বাক্-শক্তি) ক এক সৃষ্টিতত্ত্বমূলক বন্ধুৰে বুজোৱা হৈছে—বিৰাজক প্ৰথম বিস্তৃত আধাৰ হিচাপে ধৰা হৈছে, যাৰ পৰা পোষক ছন্দ-ৰূপ (সামান) জীৱন্ত শক্তি ৰূপে উদ্ভৱ হয়। প্ৰামাণ্য সামান-যুগলসমূহ আৰু সিহঁতৰ দেহগত উপমা (থন/উদৰ, বাছুৰ, স্তন) গণনা কৰি, এই সূক্তই যজ্ঞসিদ্ধিক ‘দোহি’ যজমানৰ ক্ষেত্ৰলৈ আনে—অন্ন, বল, যশ, আৰু কাৰ্যকৰ উচ্চাৰণ।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.