
Rishi: Ṛgvedic attribution (common for AV 20): Indra-stuti seer per RV parallel; in AV usage treated as traditional ṛṣi of the borrowed hymn.
Devata: Indra
Chandas: Triṣṭubh (by RV-stotra style; AV 20 largely preserves RV meters)
AV 20.70 ঋগ্বেদীয় শৈলীৰ পৰা গৃহীত এক ইন্দ্ৰ-স্তুতি; অথৰ্বণীয় প্ৰয়োগত ইয়াক বিজয় আৰু সমৃদ্ধিৰ মন্ত্র-চৰ্ম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ইয়াত পৃথিৱী, অন্তৰীক্ষ আৰু স্বৰ্গ—সকলো দিশৰ পৰা ইন্দ্ৰক আহ্বান কৰি, সāti—জয়, লাভ/অধিগ্ৰহণ আৰু আধিপত্য—দান কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়। এই সূক্তৰ শক্তি এইখিনিতে যে, সু-সজ্জিত গিৰস্ (পবিত্ৰ উচ্চাৰণ)ৰ দ্বাৰা ইন্দ্ৰৰ মিত্ৰতা নিজৰ পক্ষত কেন্দ্ৰীভূত কৰি যজ্ঞ-মণ্ডললৈ টানি আনা হয়, আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী জনসমূহৰ পৰা আঁতৰাই তেওঁৰ সমৰ্থন নিজৰ দিশলৈ ঘূৰাই দিয়া হয়।
Mantra 1
वी॒लु चि॑दारुज॒त्नुभि॒र्गुहा॑ चिदिन्द्र॒ वह्नि॑भिः । अवि॑न्द उ॒स्रिया॒ अनु॑
ছেদনশক্তিসমূহে তুমি দুৰ্গম দুৰ্গও ফালি পেলালা; গুহাৰ ভিতৰতো, হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ প্ৰেৰক বাহকসকলৰ সহায়ে। তাৰ পাছত তুমি ৰঙা-ৰঙা গাইসমূহ (উস্ৰিয়া) বিচাৰি উলিয়ালা।
Mantra 2
दे॒व॒यन्तो॒ यथा॑ म॒तिमच्छा॑ वि॒दद् व॑सुं॒ गिरः॑ । म॒हाम॑नूषत श्रु॒तम्
দেৱ-অন্বেষীসকল, যেন তেওঁলোকৰ মন সোজাকৈ ধন-নিধিৰ ওচৰ পায়, তেনেকৈ পবিত্ৰ গীত-বাণীসমূহে বসুধন বিচাৰি পায়। ‘শ্ৰুত’ পৰম্পৰা তেওঁলোকে মহাভাৱে গঢ়ি তুলিলে।
Mantra 3
इन्द्रे॑ण॒ सं हि दृक्ष॑से संजग्मा॒नो अबि॑भ्युषा । म॒न्दू स॑मा॒नव॑र्चसा
ইন্দ্ৰৰ সৈতে নিশ্চয় তুমি প্ৰকাশিত হওঁৱা; নিৰ্ভয়জনৰ সৈতে একত্ৰ হৈ আগবাঢ়া—হে মন্দূ—সমান তেজস্বিতাৰে।
Mantra 4
अ॒न॒व॒द्यैर॒भिद्यु॑भिर्म॒खः सह॑स्वदर्चति । ग॒णैरिन्द्र॑स्य॒ काम्यैः॑
নিৰ্দোষ, অভিভাৱক শক্তিসমূহেৰে মখ (যজ্ঞ) মহিমাৰে দীপ্তি মাৰে; ইন্দ্ৰৰ কাম্য গণসমূহৰ সৈতে।
Mantra 5
अतः॑ परिज्म॒न्ना ग॑हि दि॒वो वा॑ रोच॒नादधि॑ । सम॑स्मिन्नृञ्जते॒ गिरः॑
ইয়াৰ পৰা, হে দূৰগামী, আহা—স্বৰ্গৰ পৰা বা দীপ্তিময় লোকৰ পৰা। ইয়াত স্তোত্ৰ-গিৰিসমূহ যথাযথভাৱে একেলগে গাঁথি সজোৱা হয়।
Mantra 6
इ॒तो वा॑ सा॒तिमीम॑हे दि॒वो वा॒ पार्थि॑वा॒दधि॑ । इन्द्रं॑ म॒हो वा॒ रज॑सः
ইয়াৰ পৰা, বা স্বৰ্গৰ পৰা, বা ওপৰৰ পাৰ্থিৱ লোকৰ পৰা—আমি জয়-সিদ্ধি বিচাৰোঁ; ইন্দ্ৰকেই বিচাৰোঁ, বা মহৎ ৰজস্ (মধ্যলোক)-ৰ বিস্তাৰৰ পৰা।
Mantra 7
इन्द्र॒मिद् गा॒थिनो॑ बृ॒हदिन्द्र॑म॒र्केभि॑र॒र्किणः॑ । इन्द्रं॒ वाणी॑रनूषत
গাথা-গায়কসকলে ইন্দ্ৰকেই স্তৱ কৰে; ঋক্-কাৰিগৰসকলে নিজৰ ঋচাৰে ইন্দ্ৰকেই স্তৱ কৰে; কণ্ঠস্বরসমূহে ইন্দ্ৰকেই প্ৰশংসা কৰিছে।
Mantra 8
इन्द्र॒ इद्धर्योः॒ सचा॒ संमि॑श्ल॒ आ व॑चो॒युजा॑ । इन्द्रो॑ व॒ज्री हि॑र॒ण्ययः॑
ইন্দ্ৰ নিশ্চয়েই দুটা হৰ্য (বাদামী) অশ্বৰ সৈতে সঙ্গত, ঘনিষ্ঠভাৱে সংযুক্ত হৈ—বাক্য-যুগ্ম (বাক্-যোগে জোঁতা) হৈ—ইয়ালৈ আহে। বজ্ৰধাৰী ইন্দ্ৰ সোণালী দীপ্তিময়।
Mantra 9
इन्द्रो॑ दी॒र्घाय॒ चक्ष॑स॒ आ सूर्यं॑ रोहयद् दि॒वि। वि गोभि॒रिन्द्र॑मैरयत्
ইন্দ্ৰ দীঘল স্থিতি আৰু দৰ্শনৰ বাবে দিৱ্যত সূৰ্যক আৰোহণ কৰালে। উজ্জ্বল গাভীসমূহৰ সৈতে বিস্তৃতভাৱে ইন্দ্ৰক গতি দিলে।
Mantra 10
इन्द्र॒ वाजे॑षु नोऽव स॒हस्र॑प्रधनेषु च । उ॒ग्र उ॒ग्राभि॑रू॒तिभिः॑
হে ইন্দ্ৰ, বিজয়-প্ৰতিযোগিতাসমূহত আৰু সহস্ৰ-পণৰ সংঘৰ্ষসমূহতো আমাক ৰক্ষা-সহায় কৰা। হে উগ্ৰ, তোৰ উগ্ৰ সহায়সমূহেৰে।
Mantra 11
इन्द्रं॑ व॒यं म॑हाध॒न इन्द्र॒मर्भे॑ हवामहे । युजं॑ वृ॒त्रेषु॑ व॒ज्रिण॑म्
মহাধনসম্পন্ন ইন্দ্ৰক আমি আহ্বান কৰোঁ; সৰু প্ৰয়োজনতো ইন্দ্ৰকেই আমি মাতোঁ—বজ্ৰধাৰী, বৃত্ৰসমূহৰ মাজত যুঁজত জোঁতা সহায়কক।
Mantra 12
स नो॑ वृषन्न॒मुं च॒रुं सत्रा॑दाव॒न्नपा॑ वृधि । अ॒स्मभ्य॒मप्र॑तिष्कुतः
হে বৃষভ! সদা দাতা, আমাৰ বাবে এই পানীসমূহ বৃদ্ধি কৰা; আৰু এই চৰু-পাক নৈবেদ্যও—আমালৈ দিয়া, হে যাক কোনেও বাধা দিব নোৱাৰে।
Mantra 13
तु॒ञ्जेतु॑ञ्जे॒ य उत्त॑रे॒ स्तोमा॒ इन्द्र॑स्य व॒ज्रिणः॑ । न वि॑न्धे अस्य सुष्टु॒तिम्
প্ৰতি আঘাততে—যি উচ্চতৰ স্তোত্ৰসমূহ ইন্দ্ৰৰ, বজ্ৰধাৰীৰ—সেইবোৰ নাথাকিলে মই তেওঁৰ বাবে সু-গঠিত স্তুতি লাভ নকৰোঁ।
Mantra 14
वृषा॑ यू॒थेव॒ वंस॑गः कृ॒ष्टीरि॑य॒र्त्योज॑सा । ईशा॑नो॒ अप्र॑तिष्कुतः
বৃষভ, যেন গোটৰ আগুৱাই যোৱা নেতা; নিজৰ তেজে তেওঁ জনসমূহক আগবঢ়াই নিয়ে—সাৰ্বভৌম, যাক কোনেও আঁতৰাব নোৱাৰে।
Mantra 15
य एक॑श्चर्षणी॒नां वसू॑नामिर॒ज्यति॑ । इन्द्रः॒ पञ्च॑ क्षिती॒नाम्
যি একাই জনসমূহৰ ধন-সম্পদ শাসন কৰে—পাঁচ বাসস্থানৰ ইন্দ্ৰ।
Mantra 16
इन्द्रं॑ वो वि॒श्वत॒स्परि॒ हवा॑महे॒ जने॑भ्यः । अ॒स्माक॑मस्तु॒ केव॑लः
হে ইন্দ্ৰ, সকলো দিশৰ পৰা, বিশ্বজুৰি, আমি তোমাক আহ্বান কৰোঁ—অন্য লোকসকলৰ পৰা আঁতৰাই। তেওঁ কেৱল আমাৰেই হওক।
Mantra 17
एन्द्र॑ सान॒सिं र॒यिं स॒जित्वा॑नं सदा॒सह॑म्। वर्षि॑ष्ठमू॒तये॑ भर
হে ইন্দ্ৰ, সহায়ৰ বাবে ইয়ালৈ আন বিজয়-দাতা ধন—জয়-আনয়নকাৰী, সদায় দমনকাৰী—সৰ্বাধিক প্ৰচুৰ ধন।
Mantra 18
नि येन॑ मुष्टिह॒त्यया॒ नि वृ॒त्रा रु॒णधा॑महै । त्वोता॑सो॒ न्यर्व॑ता
যে শক্তিৰে মুষ্টিঘাত-নিধনত আমি তেওঁলোকক তললৈ দমাই দিওঁ, সেই শক্তিৰে বাধাদানকাৰীসকলক আমি আবদ্ধ কৰোঁ। তোমাৰ সহায়ত, অশ্বসহ, আমি তেওঁলোকক তললৈ দমাই দিওঁ।
Mantra 19
इन्द्र॒ त्वोता॑स॒ आ व॒यं वज्रं॑ घ॒ना द॑दीमहि । जये॑म॒ सं यु॒धि स्पृधः॑
হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ সহায়ত আমিয়ে আগুৱাই যাওঁ। ঘাতক বজ্ৰখন আমি প্ৰয়োগ কৰোঁ; যুদ্ধত আমি সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰতিদ্বন্দ্বী শত্রুবোৰক জয় কৰোঁ।
Mantra 20
व॒यं शूरे॑भि॒रस्तृ॑भि॒रिन्द्र॒ त्वया॑ यु॒जा व॒यम्। सा॒स॒ह्याम॑ पृतन्य॒तः
আমি বীৰসকলৰ সৈতে, অক্ষত আৰু দৃঢ়সকলৰ সৈতে—হে ইন্দ্ৰ, তোমাক যুঁজাৰ সঙ্গী কৰি—যুদ্ধ উচটোৱা শত্রুবোৰক আমি দমন কৰোঁ।
Sāti means “winning” in a broad sense—victory in contest and the successful acquisition of advantages such as wealth, cattle, status, or strategic gain, granted through Indra’s support.
It widens the summons so Indra’s power is invoked as universally available and immediately reachable, wherever the decisive help must come from—making the request for victory comprehensive and unstoppable.
Its primary Atharvanic use is paustika and saṃgrāmika: securing success, protection, and advantage. It does contain competitive language (turning Indra away from “other peoples”), but it functions mainly as a victory-and-favor consolidation prayer rather than a direct destructive spell.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.