Sukta 71

Mantra 1

म॒हां इन्द्रः॑ प॒रश्च॒ नु म॑हि॒त्वम॑स्तु व॒ज्रिणे । द्यौर्न प्र॑थि॒ना शवः॑

ইন্দ্ৰ মহান; আৰু তাৰো অধিক দূৰলৈ বিস্তৃত। এতিয়া বজ্ৰিণৰ বাবে মহিমা হওক—তাঁৰ বল আকাশৰ দৰে বিস্তৃত প্ৰসাৰিত।

Mantra 2

स॒मो॒हे वा॒ य आश॑त॒ नर॑स्तो॒कस्य॒ सनि॑तौ । विप्रा॑सो वा धिया॒यवः॑

সমূহৰ আকস্মিক ধাক্কাত যি নৰসকলে তাক লাভ কৰিলে—সন্তান-লাভৰ জয়ত; অথবা ধী-অন্বেষী বিপ্ৰসকল, চিন্তাৰে সন্ধান কৰা লোকসকল—

Mantra 3

यः कु॒क्षिः सो॑म॒पात॑मः समु॒द्र इ॑व॒ पिन्व॑ते । उ॒र्वीरापो॒ न का॒कुदः॑

যাৰ কুক্ষি—সোম-পানত সৰ্বাধিক—সমুদ্ৰৰ দৰে ফুলে-ফেঁপাই উঠে; উৰু-আপঃ যেন, কাকুদ (উঠা ঢৌ-শিখৰ) সদৃশ—

Mantra 4

ए॒वा ह्य॑स्य सू॒नृता॑ विर॒प्शी गोम॑ती म॒ही। प॒क्वा शाखा॒ न दा॒शुषे॑

এইদৰে হি, তাৰ সুনৃতা (কৃপাময় সত্যবাণী) দূৰলৈ বিস্তৃত, গোমতী, মহী; দাশুষে (উদাৰ যজমানলৈ) পক্ব শাখাৰ দৰে—

Mantra 5

ए॒वा हि ते॒ विभू॑तय ऊ॒तय॑ इन्द्र॒ माव॑ते । स॒द्यश्चि॒त् सन्ति॑ दा॒शुषे॑

এনেদৰেই, হে দানশীল ইন্দ্ৰ, তোমাৰ প্ৰকাশিত বিভূতি আৰু ৰক্ষা-সহায়সমূহ দানশীল উপাসক/যজমানৰ বাবে—হাঁ, তৎক্ষণাৎ—উপস্থিত থাকে।

Mantra 6

ए॒वा ह्य॑स्य॒ काम्या॒ स्तोम॑ उ॒क्थं च॒ शंस्या॑ । इन्द्रा॑य॒ सोम॑पीतये

কাৰণ সঁচাকৈয়ে, তেওঁৰ বাবে কামনা-সফল কৰা স্তোত্ৰ আৰু গম্ভীৰ উক্থ (ঋক্-হিম্ন) ঘোষণা কৰাটো যোগ্য—সোম-পানকাৰী ইন্দ্ৰৰ উদ্দেশে।

Mantra 7

इन्द्रेहि॒ मत्स्यन्ध॑सो॒ विश्वे॑भिः सोम॒पर्व॑भिः । म॒हां अ॑भि॒ष्टिरोज॑सा

হে ইন্দ্ৰ, আহা; সকলো সোম-পৰ্ব (চাপনি/নিষ্কাষণ) সহ সোম-ৰসত আনন্দ কৰা। তোমাৰ বলত মহৎ সহায়-ৰক্ষা আছে।

Mantra 8

एमे॑नं सृजता सु॒ते म॒न्दिमिन्द्रा॑य म॒न्दिने॑ । चक्रिं॒ विश्वा॑नि॒ चक्र॑ये

সোম পিষা হ’লে এই আনন্দদায়ক পানীয় ঢালি দিয়া—আনন্দিত ইন্দ্ৰৰ বাবে, আনন্দ দানকাৰী। সকলো কৰ্ম সম্পাদনকাৰী কৰ্তাৰ বাবে, সকলো কৰ্ম সম্পন্ন কৰিবলৈ।

Mantra 9

मत्स्वा॑ सुशिप्र म॒न्दिभि॒ स्तोमे॑भिर्विश्वचर्षणे । सचै॒षु सव॑ने॒ष्वा

হে সুন্দৰ-ওঁঠৰ জন, আনন্দদায়ক পানীয়েৰে, স্তোত্ৰ-প্ৰশংসাৰে আনন্দ কৰা; হে সকলো মানুহৰ অধিপতি, এই সৱনসমূহত (সোম-চাপত) ইয়ালৈ সংযুক্ত হওক।

Mantra 10

असृ॑ग्रमिन्द्र ते॒ गिरः॒ प्रति॒त्वामुद॑हासत । अजो॑षा वृष॒भं पति॑म्

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ গিৰঃ (গীত/স্তোত্ৰ) প্ৰেৰণ কৰা হ’ল; তোমাৰ প্ৰতিই সিহঁতে উচ্চস্বৰে আহ্বান কৰিলে। তুমি বৃষভ—স্বামীক গ্ৰহণ কৰিলা।

Mantra 11

सं चो॑दय चि॒त्रम॒र्वाग् राध॑ इन्द्र॒ वरे॑ण्यम्। अस॒दित् ते॑ वि॒भु प्र॒भु

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ চিত্ৰ (উজ্জ্বল) আৰু বাছনি-যোগ্য শ্ৰেষ্ঠ দান-ধন ইয়ালৈ উদ্দীপিত কৰি আন। নিশ্চয়েই সেয়া ঘটক—তুমি সৰ্বব্যাপী, প্ৰভাৱশালী প্ৰভু।

Mantra 12

अ॒स्मान्त्सु तत्र॑ चोद॒येन्द्र॑ रा॒ये रभ॑स्वतः । तुवि॑द्युम्न॒ यश॑स्वतः

হে ইন্দ্ৰ, তাত (সেই পথত) আমাক ভালদৰে আগুৱাই দিয়া—ধনলৈ; হে ৰভস্বত (বলৱান), তুৱিদ্যুম্ন (বহু মহিমা-সম্পন্ন), যশস্বত (উচ্চ যশযুক্ত)।

Mantra 13

सं गोम॑दिन्द्र॒ वाज॑वद॒स्मे पृ॒थु श्रवो॑ बृ॒हत्। वि॒श्वायु॑र्धे॒ह्यक्षि॑तम्

হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ ওপৰত গোমত ধন, বীৰ্য-জয়ী ধন দান কৰা; প্ৰশস্ত, বিস্তৃত আৰু মহান যশ দিয়া। আৰু সকলো দিশত অক্ষয়, অবিনাশী আয়ু আমাৰ দেহত স্থাপন কৰা।

Mantra 14

अ॒स्मे धे॑हि॒ श्रवो॑ बृ॒हद् द्यु॒म्नं स॑हस्र॒सात॑मम्। इन्द्र॒ ता र॒थिनी॒रिषः॑

আমাৰ ভিতৰত মহান যশ স্থাপন কৰা, আৰু সহস্ৰ-বিজয়ী অতি উত্তম দ্যুম্ন (তেজ-গৌৰৱ) দিয়া। হে ইন্দ্ৰ, সেই ৰথবাহী সমৃদ্ধিৰ প্ৰেৰণা (ইষ) আমাৰলৈ দিয়া।

Mantra 15

वसो॒रिन्द्रं॒ वसु॑पतिं गी॒र्भिर्गृ॒णन्त॑ ऋ॒ग्मिय॑म्। होम॒ गन्ता॑रमू॒तये॑

গীৰ্ভি (স্তোত্ৰ)ৰে ধনপতি ইন্দ্ৰক—ঋগ্মিয়, স্তৱনীয়ক—প্ৰশংসা কৰা। হে হোম (আহ্বায়ক), সহায়ৰ বাবে আগমনকাৰীক স্তৱ কৰা।

Mantra 16

सु॒तेसु॑ते॒ न्योऽकसे बृ॒हद् बृ॑ह॒त एद॒रिः । इन्द्रा॑य शू॒षम॑र्चति

প্ৰতিটো সোম-পেষণত তেওঁ নিজৰ আসনত স্থিৰ হয়—মহান, মহানজনৰ প্ৰেৰক; ইন্দ্ৰৰ বাবে তেওঁ তীব্ৰ শূষ (বীৰ্য/বল) গাই-স্তৱ কৰে।