Sukta 112

Mantra 1

पाशमोचनम्। मा ज्ये॒ष्ठं व॑धीद॒यम॑ग्न ए॒षां मू॑ल॒बर्ह॑णा॒त् परि॑ पाह्येनम्। स ग्राह्याः॒ पाशा॒न् वि चृ॑त प्रजा॒नन् तुभ्यं॑ दे॒वा अनु॑ जानन्तु॒ विश्वे॑

فَكٌّ مِنَ الرِّباط. لا تقتلِ الأكبرَ سنًّا. هذا الرجلُ، يا أَغني، احفَظْهُ من كلِّ جانبٍ من اقتلاعِهم من الجذور. وبصفتِكَ العارفَ، اقطعِ الأَغلالَ القابِضَة؛ ولَكَ فَلْيُقِرَّ جميعُ الآلهةِ ويُجيزوا.

Mantra 2

उन्मु॑ञ्च॒ पाशां॒स्त्वम॑ग्न ए॒षां त्रय॑स्त्रि॒भिरुत्सि॑ता॒ येभि॒रास॑न्। स ग्राह्याः॒ पाशा॒न् वि चृ॑त प्रजा॒नन् पि॑तापु॒त्रौ मा॒तरं॑ मुञ्च॒ सर्वा॑न्

يا أَغني، أطلِقْ عُقَدَ أَحبالِ هؤلاء—ثلاثةً، مُثبَّتةً بثلاثةٍ، التي كانوا بها مُقيَّدين. وبصفتِكَ العارفَ، اقطعِ القيودَ القابِضَة؛ أطلِقِ الأبَ والابنَ، وأطلِقِ الأمَّ، وأطلِقْهم جميعًا.

Mantra 3

येभिः॒ पाशैः॒ परि॑वित्तो॒ विब॒द्धोऽङ्गे॑अङ्ग॒ आर्पि॑त॒ उत्सि॑तश्च । वि ते मु॑च्यन्तं वि॒मुचो॒ हि सन्ति॑ भ्रूण॒घ्नि पू॑षन् दुरि॒तानि॑ मृक्ष्व

بأيِّ أَحبالٍ أُحيطَ به، وشُدَّ بإحكام، وعلى كلِّ عضوٍ ثُبِّتَ وأُوثِق—وهو يُفَكّ، إذ إنَّ للفكِّ فاكّين حقًّا: يا بُوشَن (Pūṣan)، يا قاتلَ الجنين، امحُ الشرورَ والآثام.