Sukta 3.57
प्र मे विविक्वाँ अविदन्मनीषां धेनुं चरन्तीं प्रयुतामगोपाम् । सद्यश्चिद्या दुदुहे भूरि धासेरिन्द्रस्तदग्निः पनितारो अस्याः ॥
prá me vivikvā́m ávidan manīṣā́m dhēnúm cárantīm práyutām ágopām | sadyáś cid yā́ duduhé bhū́ri dhāsér índras tád agníḥ panitā́ro asyāḥ ||
میرے لیے آگے بڑھ کر سمجھدار نے الہامی خیال پایا: وہ گائے جو چلتی ہے، دور تک ہانکی گئی اور بے نگہبان۔ فوراً ہی اس نے اپنی ذات سے بھرپور غذا دی؛ اندر اور اگنی اس کے طلب گار اور مالک تھے۔
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.