Sukta 48

Mantra 1

अहं भुवं वसुनः पूर्व्यस्पतिरहं धनानि सं जयामि शश्वतः । मां हवन्ते पितरं न जन्तवोऽहं दाशुषे वि भजामि भोजनम् ॥

Ako ang sinaunang panginoon ng kasaganaan; pinipisan ko ang mga yaman magpakailanman. Tinatawag ako ng mga nilalang tulad ng isang ama; at sa nagbibigay ng alay, ipinamamahagi ko ang kasiyahan, isang panloob na pagkakabuhay at bahagi ng kaginhawaan.

Mantra 2

अहमिन्द्रो रोधो वक्षो अथर्वणस्त्रिताय गा अजनयमहेरधि । अहं दस्युभ्यः परि नृम्णमा ददे गोत्रा शिक्षन्दधीचे मातरिश्वने ॥

Ako si Indra, ang hadlang na lumalaban at ang lumalawak na dibdib ng kapangyarihang Atharvan; para kay Trita, ipinanganak ko ang mga sinag ng Liwanag mula sa ibabaw ng ahas. Itinayo ko ang lakas sa paligid laban sa mga dasyu; at itinuro ko ang mga nakatagong kulungan kay Dadhīci para kay Mātariśvan, upang ang lihim na Apoy ay madala.

Mantra 3

मह्यं त्वष्टा वज्रमतक्षदायसं मयि देवासोऽवृजन्नपि क्रतुम् । ममानीकं सूर्यस्येव दुष्टरं मामार्यन्ति कृतेन कर्त्वेन च ॥

Para sa akin, si Tvaṣṭṛ ang bumuo ng bakal na pwersa ng kulog; sa akin, ang mga diyos ay naglagay din ng kalooban at epektibong intensyon. Ang aking harapan ay mahirap lampasan tulad ng Araw; nagsisikap sila laban sa akin sa pamamagitan ng kanilang mga gawa at pagkilos, ngunit ako ay nananatiling hindi nababasag.

Mantra 4

अहमेतं गव्ययमश्व्यं पशुं पुरीषिणं सायकेना हिरण्ययम् । पुरू सहस्रा नि शिशामि दाशुषे यन्मा सोमास उक्थिनो अमन्दिषुः ॥

Inihahanda ko para sa nag-aalay ang yamang ito ng mga baka at kabayo, itong buhay na lakas na nagbubunga, ginto at armado sa sibat ng kapangyarihan. Libu-libo ang inaayos ko para sa nagbibigay ng sakripisyo, nang ang mga pagpiga ng Soma kasama ang kanilang mga himno ay nagpaligaya sa akin.

Mantra 5

अहमिन्द्रो न परा जिग्य इद्धनं न मृत्यवेऽव तस्थे कदा चन । सोममिन्मा सुन्वन्तो याचता वसु न मे पूरवः सख्ये रिषाथन ॥

Ako si Indra; hindi ako natalo kailanman, hindi ng yaman, ni hindi ako kailanman yumuko sa kamatayan. Humingi kayo sa akin, mga piga ng Soma, ng mabubuting bagay: O mga Pūru, huwag ninyong saktan ang aking pagkakaibigan.

Mantra 6

अहमेताञ्छाश्वसतो द्वाद्वेन्द्रं ये वज्रं युधयेऽकृण्वत । आह्वयमानाँ अव हन्मनाहनं दृळ्हा वदन्ननमस्युर्नमस्विनः ॥

Pinatumba ko ang mga matitibay na ito, nang isa't isa, na gumawa ng puwersa ng kidlat na sandata sa pakikipaglaban kay Indra. Habang sila'y tumatawag sa akin, sinuntog ko sila sa panga ng kapangyarihan; nananalita nang matibay, ang may-galang ay hindi yumuyuko sa mayabang.

Mantra 7

अभीदमेकमेको अस्मि निष्षाळभी द्वा किमु त्रयः करन्ति । खले न पर्षान्प्रति हन्मि भूरि किं मा निन्दन्ति शत्रवोऽनिन्द्राः ॥

Sa harap ng hamong ito, ako ay nag-iisa, isang puwersang hindi masisira. Bakit ang dalawa, o kahit tatlo, ay makababayad doon? Tulad ng mga butil sa pagbabayuhan, maraming balakid ang aking tinatamaan. Bakit ang mga kaaway, na kulang sa kapangyarihang Indra, ay patuloy na nanunuya sa akin?

Mantra 8

अहं गुङ्गुभ्यो अतिथिग्वमिष्करमिषं न वृत्रतुरं विक्षु धारयम् । यत्पर्णयघ्न उत वा करञ्जहे प्राहं महे वृत्रहत्ये अशुश्रवि ॥

Itinaguyod ko para sa mga tao ang isang sumusuportang lakas, si Atithigva, isang pagkain tulad ng puwersang pumipigil sa Vṛtra. Nang pinatay ko si Parṇaya, o sa laban sa Karañja, doon ang aking katanyagan ay kumalat sa dakilang gawa ng pagpatay kay Vṛtra.

Mantra 9

प्र मे नमी साप्य इषे भुजे भूद्गवामेषे सख्या कृणुत द्विता । दिद्युं यदस्य समिथेषु मंहयमादिदेनं शंस्यमुक्थ्यं करम् ॥

Sumulong para sa akin si Namī, ang kasama, para sa pagganyak at kasiyahan; muling ginawa niya ang pagkakaibigan sa paghahanap ng mga sinag na liwanag. Nang pinalaki ko ang kanyang kidlat na lakas sa mga laban, ginawa ko siyang isa na dapat ipahayag at awitin.

Mantra 10

प्र नेमस्मिन्ददृशे सोमो अन्तर्गोपा नेममाविरस्था कृणोति । स तिग्मशृङ्गं वृषभं युयुत्सन्द्रुहस्तस्थौ बहुले बद्धो अन्तः ॥

Sa gitnang rehiyong ito, ang Soma ay nakikita sa loob; ang tagapastol na nakatago ay ginagawang kitang-kita ang kalahating mundo. Siya, na nagnanais makipaglaban, ay tumayo, toro na may matatalim na sungay, ngunit ang manlilinlang ay nanatiling gapos sa loob ng siksik na kulungan.

Mantra 11

आदित्यानां वसूनां रुद्रियाणां देवो देवानां न मिनामि धाम । ते मा भद्राय शवसे ततक्षुरपराजितमस्तृतमषाळ्हम् ॥

Sa mga Āditya, sa mga Vasus, sa mga Rudriya, sa mga diyos ako, isang diyos, hindi pinabababa ang upuan ng kapangyarihan. Hinubog nila ako para sa isang mapalad na lakas: hindi natatalo, hindi tinatagos, at hindi malulupig.