Anuvaka 1
Pagpapanumbalik ng kabuuan at mapalad na kaayusan sa pamamagitan ng Atharvanic na kaalaman, mga protektibong kapangyarihan, at pagpapagaling na paglayo sa mga gapos. Gnostic na pag-akyat sa nakatagong 'pinakamataas na istasyon' (paramaṃ dhāma) at kaalaman sa imortalidad. Pagpapakalma sa mga liminal na nilalang (Gandharva, Apsaras) na nagpapabala sa kalusugan at kadalisayan ng ritwal. Paghahinto sa mga patolohikal na daloy (āsrāva) at pagbubuklod sa mga bitak ng katawan. Proteksyon ng anting-anting (Jāṅgiḍa maṇi) laban sa viṣkandha at mga lumalamang na puwersa. Ritwal na pagpapalakas sa pamamagitan ng Soma-Indra at proteksyong direksyonal sa pamamagitan ng Agni. Pagbabalik/pagtanggal ng mga sumpa at pagpapakawala ng mga gapos (pāśa) mula sa kṣetriya at Nirṛti. Para sa mga sambahayan at practitioner na humaharap sa sakit (paglabas, pagkasayang, talamang 'field-born' na karamdaman), dinamika ng sumpa/masamang-mata, presyon ng karibal, at ang pangangailangan ng kasaganaan, kadalisayan, at mga ligtas na hangganan.
Suktas in Anuvaka 1
Sukta 1
Ang AVŚ 2.1 ay isang siksik na himnong gnostiko-paustika na tumuturo sa isang "pinakamataas na himpilan" (paramaṃ dhāma) na nakatago sa yungib (guhā), na mapupuntahan sa pamamagitan ng pagkilala sa lihim na istruktura ng imortalidad (amṛta). Sa pamamagitan ng pagpupuri sa tanging tagaalam na nagtatakda ng mga banal na pangalan at utos, itinatampok ng himno ang mahabang buhay, proteksyon sa kamatayan, at katanyangan ng mga ninuno bilang bunga ng tamang kaalaman at pagkakaisa sa nakatagong dhāman.
Sukta 2
Ang himalayong ito ay tumutugon sa Gandharva at sa mga Apsarases bilang mga nilalang na nasa hangganan, na mabilis gumalaw at ang kanilang biglaang pagdating ay nakakagambala sa kaayusan ng tao, sa kalusugan, at sa kadalisayan ng ritwal. Sa pamamagitan ng pagbibigay ng pangalan, pagpupuri, at pagtukoy sa kanilang kinalalagyan, lalo na sa pagtatakda ng kanilang 'upuan' sa Samudra (mangyang katubigan), ang tagasanay ay nakakakuha ng kapangyarihan upang tawagin, paalisin, o neutralisahin ang kanilang impluwensya. Ang lakas nito ay nasa pagkilala at paghahawak: pagmamapa kung saan sila nararapat at kung paano sila gumagalaw (ā ca parā ca yanti).
Sukta 3
Ang ganitong himno ng pagpapagaling ay isang bhaiṣajya-panlaban sa āsrāva, ang patolohikal na "tumatakbong" pagtulo tulad ng mga umiihiwang sugat o pagdurugo, na naglalayong pigilan ang daloy at ibalik ang pagiging buo ng katawan. Ito ay itinatampok ang gamot bilang isang kosmiko at maraming-pinagmulan na kapangyarihan (bundok, lupa, dagat), at paulit-ulit na tinatatak ang paggagamot sa pamamagitan ng pagpapatibay na ang gamot ay nagpatahimik na at nagtaboy sa sakit.
Sukta 4
Ang maikling himno ng panggagamot na Atharvanic na ito ay nagpapalakas sa Jāṅgiḍa bilang isang diyos-naibigay na maṇi (anting-anto/remedyo) na nagpoprotekta sa tagapagdala mula sa mga sakit na uri ng Viṣkandha, mga pwersa ng rākṣasa, at mga "maninila" (attrins). Ito ay ginagawa ang remedyo bilang isang unibersal na gamot (viśvabheṣaja) na hindi lamang nagtataboy sa mga mapanirang ahente at pangkukulam (kṛtyā) kundi pati na rin ay "nagdadala pasulong" ang buhay ng tao sa kabila ng panganib.
Sukta 5
Ang pitong-talang himalay na ito ay nag-aanyaya kay Indra sa pagpiga, na hinhihikayat siyang pumasok sa rito, uminom ng sariwang pinigang Soma, at magalak sa pamamagitan ng mabuting papuri. Ang lakas ni Indra mula sa Soma ay ikinakabit sa kanyang arketipal na tagumpay laban sa sawa-na-hadlang, na ginagawang maililipat ang kabusukan at mapanghimagsik na lakas ng diyos sa patron para sa sigla, tagumpay, at pagbasag ng mga balakid.
Sukta 6
Ang maikling himnong Atharvavediko na ito ay nagtatatag kay Agni bilang sapatnahā, ang pumatay sa mga karibal, na ang sinag ay kumakalat sa apat na dako upang makakuha ng isang protektadong sakop. Sa pamamagitan ng pag-uugnay sa paglago ni Agni sa kosmikong panahon (mga taon, panahon, mga siklo) at sa paglalagay sa kanya bilang isang bantay ng tahanan, ang sukta ay ginagawang apotropaikong puwersa ang domestikong apoy na tumatalo sa masamang hangarin at nagpapatatag sa panlipunan at maharlikang kaayusan.
Sukta 7
Ang AVŚ 2.7 ay isang maikling himno ng śāpa-mocana na tumuturing sa sinasalitang sumpa (śapatha/śāpa) bilang isang materyal na sakit na maaaring hugasan, pindutin, at sa huli ay ibalik sa nagpadala nito. Inaapela nito ang paglilinis na Āpaḥ (Mga Tubig) at ang likas na "mata" (cakṣus) ng mantra upang matunaw ang mga sumpang mula sa karibal at mula sa kamag-anak, na ibinabalik ang kaligtasan sa ritwal at panlipunan ng taong apektado.
Sukta 8
Ang Atharvaveda 2.8 ay isang maikling panalangin ng pagpapagaling at pagpapalayas na naglalayong magpaluwag at mapalabas ang kṣetriya na sakit, na inisip bilang isang mahigpit na tali na nakatali sa itaas at ibaba. Ito ay nananalangin sa mga tagapagligtas na sina Vicṛtā at Tārakā na 'magpaluwag', at ginagamit ang virút na baging bilang gamot na sumisira sa kṣetriya, na iniuunat ang kapangyarihan ng rito hanggang sa mga kasangkapang pangungung na ritwal na 'pumuputol' at nag-aalis ng sakit.
Sukta 9
Ang limang-taludtod na himno ng Atharvaveda ay nananalangin sa isang mapagpalang presensya na nagdadala ng kasaganaan, tulad ni Bhaga na "mabuting kapalaran," upang dumating, magbangon, at tumagal sa gitna ng mga buhay, na tinitiyak ang panlipunang pagpapatuloy at masaganang supling. Sa aspeto ng pagpapagaling, ang kapangyarihang ito ay inilalarawan bilang isang gamot na lumalampas sa mga epidemya at nagpoprotekta sa "mga kuta ng buhay," na suportado ng maraming manggagamot at mga halamang-gamot. Ang sukta ay pinagsasama ang katatagan ng paustika at katiyakan ng bhaiṣajya: ang mabuting kapalaran ay dumadating bilang proteksyon, lakas, at mabisang gamot.
Sukta 10
Ang AVŚ 2.10 ay isang pāśamocana (pagpapakawala ng gapos) na himil ng pagpapagaling na ritwal na 'nagpapakawala' sa isang nagdurusa mula sa talamak, sa bukid na dala-sakit, sa nakapapahinang sakit, at sa kamatayang hila ni Nirṛti, na tinatanaw ang kondisyon bilang pisikal at moral-ritual na limitasyon. Sa pamamagitan ng pagtawag kay Varuṇa bilang panginoon ng pāśa at sa pagpapahayag na ang pasyente ay anāgas ('walang sala') sa pamamagitan ng brahman (kapangyarihan ng mantra), ibinabalik nito ang tao sa mapalad na pagkakahanay sa ṛta, na pinatotohanan ng Langit-at-Lupa.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.