Varaha Purana 20.28: Adhyaya 20, Shloka 28
The Birth of the Aśvins: Solar Lineage, Saṃjñā and Chāyā, and the Granting of a Hymn and Boons
ॐ नमस्ते निष्क्रिय निष्प्रपञ्च निराश्रय निरपेक्ष निरालम्ब निर्गुण निरालोक निराधार निर्जय निराकार । ब्रह्मन् महाब्रह्मन् ब्राह्मणप्रिय पुरुष महापुरुषोत्तम । देव महादेवोत्तम स्थाणो स्थितस्थापक । भूत महाभूत भूताधिपति यक्ष महायक्ष यक्षाधिपते । गुह्य महागुह्याधिपते सौम्य महासौम्य सौम्याधिपते । पक्षि महापक्षिपते दैत्य महादैत्याधिपते । रुद्र महारुद्राधिपते विष्णु महाविष्णुपते । परमेश्वर नारायण प्रजापतये नमः । एवं स्तुतस्तदा ताभ्यामश्विभ्यां स प्रजापतिः । तुतोष परमप्रीत्या वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ २०.२८ ॥
oṃ namaste niṣkriya niṣprapañca nirāśraya nirapekṣa nirālamba nirguṇa nirāloka nirādhāra nirjaya nirākāra | brahman mahābrahman brāhmaṇapriya puruṣa mahāpuruṣottama | deva mahādevottama sthāṇo sthitasthāpaka | bhūta mahābhūta bhūtādhipati yakṣa mahāyakṣa yakṣādhipate | guhya mahāguhyādhipate saumya mahāsaumya saumyādhipate | pakṣi mahāpakṣipate daitya mahādaityādhipate | rudra mahārudrādhipate viṣṇu mahāviṣṇupate | parameśvara nārāyaṇa prajāpataye namaḥ | evaṃ stutas tadā tābhyām aśvibhyāṃ sa prajāpatīḥ | tutoṣa paramaprītyā vākyaṃ cedam uvāca ha || 20.28 ||
โอม ขอนอบน้อมแด่พระองค์—ผู้ไร้การกระทำ ผู้พ้นจากความแผ่ขยายแห่งโลกปรากฏการณ์ ผู้ไร้ที่พึ่ง ไร้ความขึ้นต่อ ไร้สิ่งค้ำจุน ไร้คุณลักษณะ ไร้ขอบเขตที่เห็นได้ ไร้ฐานรองรับ ผู้ไม่อาจพิชิต และไร้รูป. ข้าแต่พรหมัน มหาพรหมัน ผู้เป็นที่รักของพราหมณ์ทั้งหลาย บุรุษ ผู้เป็นมหาปุรุษอุตตม. ข้าแต่เทวะ ผู้ประเสริฐยิ่งในหมู่มหาเทวะ สถาณุ ผู้สถาปนาสิ่งที่ตั้งมั่น. ข้าแต่ภูต มหาภูต เจ้าแห่งสรรพภูต. ข้าแต่ยักษะ มหายักษะ เจ้าแห่งยักษะ. ข้าแต่เจ้าแห่งคุหยะทั้งหลาย. ข้าแต่ผู้ละมุน มหาละมุน เจ้าแห่งความละมุน. ข้าแต่นก เจ้าแห่งมหานก. ข้าแต่ไทตยะ เจ้าแห่งมหาไทตยะ. ข้าแต่รุทระ เจ้าแห่งมหารุทระ. ข้าแต่วิษณุ เจ้าแห่งมหาวิษณุ. ข้าแต่ปรเมศวร นารายณ์ ขอนอบน้อมแด่ประชาปติ. ครั้นอัศวินทั้งสองสรรเสริญดังนี้ ประชาปติทรงยินดียิ่ง แล้วตรัสถ้อยคำนี้
Aśvinīkumāras (the twin Aśvins), with narrative voice by the text’s narrator
FAQs
It exemplifies Purāṇic stotra-style theology by layering nirguṇa (attribute-less) descriptors with sovereign titles (lord of yakṣas, guhyas, rudras), showing how late-classical Sanskrit texts integrate philosophical abstraction with mythic cosmology.
No specific geographic site is named in this verse; it functions as a hymn and narrative transition (the Aśvins’ praise leading to Prajāpati’s reply).
Rather than a direct moral rule, the verse models a philosophical posture of humility and intellectual reverence: acknowledging the ultimate principle as independent, formless, and beyond worldly supports, before proceeding to discourse or request.
Ask anything about this verse
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.