Opening the text
ส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัทสอนว่า สาม (การร้องเพลงเวท) และสาธุ (ความดี) เป็นสิ่งเดียวกัน สิ่งที่ดีคือสาม สิ่งที่ไม่ดีคืออสาม ผู้ที่ทำสมาธิบนสามในฐานะความดีดึงดูดคุณธรรมทั้งหมด ซึ่งเข้ามาและก้มต่อผู้ที่รู้เช่นนี้
ในส่วนนี้ของฉันโทคยา อุปนิษัท สามันห้าส่วนถูกทำสมาธิว่าแพร่หลายในโลกต่างๆ ลำดับบนและล่ำดับล่างกลับกัน ผู้รู้สิ่งนี้บรรลุโลกทั้งปวง
ส่วนนี้ของฉันโดคยาอุปนิษัทอธิบายการทำสมาธิเกี่ยวกับสามะห้าส่วนในปรากฏการณ์ฝน หิงการาคือลมที่นำหน้า ปรัสตวาคือการก่อตัวของเมฆ อุทคีถาคือฝนตก ปรติหาราคือสายฟ้าและฟ้าร้อง และนิธนาคือการหยุดของฝน ผู้ทำสมาธิเช่นนี้ทำให้ฝนตก
ส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัทสอนการทำสมาธิเกี่ยวกับสามานห้าส่วนในน้ำทั้งหมด เมฆคือฮิงการา ฝนคือปรัสตาวา แม่น้ำที่ไหลไปทางตะวันออกคืออุทคีถา ทางตะวันตกคือปรติหารา และมหาสมุทรคือนิธนะ
ในส่วนนี้ของจันโดกยาอุปนิษัท สอนการทำสมาธิแห่งสามันห้าส่วนในฤดูกาล ฤดูใบไม้ผลิคือหิงกาล ฤดูร้อนคือปรัสตาวะ ฤดูฝนคืออุทคีถะ ฤดูใบไม้ร่วงคือปรติหาระ และฤดูหนาวคือนิธนะ ผู้รู้นี้อยู่อย่างกลมกลืนกับฤดูกาลและเจริญรุ่งเรือง
ส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัทสอนการทำสมาธิเกี่ยวกับสามเวทห้าส่วนในอาณาจักรสัตว์ แพะ แกะ วัว ม้า และมนุษย์เป็นตัวแทนของส่วนต่างๆ การทำสมาธิที่ถูกต้องนำไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองในปศุสัตว์
บุคคลควรบูชา Sāma ห้าชั้น parovarīya ในลมหายใจชีวิต: prāṇa คือ hiṅkāra การพูดคือ prastava สายตาคือ udgītha การได้ยินคือ pratihāra จิตใจคือ nidhana ผู้รู้สิ่งนี้กลายเป็นผู้เหนือกว่าและพิชิตโลกสูงสุด
ส่วนนี้ระบุการพูดเจ็ดประการกับสามาศักดิ์สิทธิ์ การพูดถูกเปรียบเหมือนวัวที่ให้นมแห่งอาหาร ผู้ที่ทำสมาธิเรื่องนี้จะมั่งคั่งด้วยอาหารและความเจริญรุ่งเรือง
ส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัทสอนการบูชาพระอาทิตย์ (Aditya) เป็นสามเจ็ดส่วน ส่วนประกอบต่างๆ ของการร้องสามสัมพันธ์กับช่วงเวลาของวันและประเภทของสิ่งมีชีวิต สิ่งมีชีวิตทั้งหมดพึ่งพาพระอาทิตย์-สาม ผู้เข้าใจสิ่งนี้กลายเป็นหนึ่งกับสามทั้งหมด
ส่วนนี้ของจานโดกยาอุปนิษัทอธิบายการทำสมาธิสามาเจ็ดส่วนที่วัดโดยตนเองและนำไปสู่หลังความตาย แต่ละส่วนมีจำนวนพยางค์เฉพาะ รวม 22 พยางค์ ผ่านการทำสมาธินี้ ผู้แสวงหาบรรลุดวงอาทิตย์และเหนือกว่าดวงอาทิตย์สูงสุดและโลกปราศจากความเศร้าโศก
ในส่วนที่ 11 ของฉันโดคยา อุปนิษัท คายาตรสามได้ถูกเชื่อมโยงกับพลังชีวิตห้าประการ ผู้รู้สิ่งนี้ย่อมเป็นสิ่งมีชีวิตแท้จริงและได้รับอายุยืน ชื่อเสียง และความยิ่งใหญ่แห่งจิตใจ
ส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัทระบุเพลิง (อัคนี) กับรถันตรสามันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่ละขั้นตอนของไฟ—ควัน เปลว ถ่าน มอด ดับ—สอดคล้องกับโครงสร้างห้าส่วนของการสวดสามัน ผู้รู้ความสัมพันธ์นี้ย่อมได้รับรัศมีทางจิตวิญญาณ อายุยืน บุตร ทรัพย์ และชื่อเสียง โดยถือคำปฏิญาณไม่ดูหมิ่นไฟ
ส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัทสอนว่า วามเทวยสามันถูกถักทอเข้าสู่การรวมแห่งสามีภรรยา (มิถุน) แต่ละองค์ประกอบดนตรีสอดคล้องกับขั้นตอนหนึ่ง ผู้รู้ความสอดคล้องนี้จะได้บุตร อายุยืน และความยิ่งใหญ่ ความรู้นี้เป็นคำปฏิญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ควรละเว้น
ส่วนนี้ของฉันโดคยาอุปนิษัทเชื่อมโยงการขับขานสามกับการเคลื่อนไหวประจำวันของดวงอาทิตย์ ทุกขั้นตอนของการขับขานสอดคล้องกับขั้นตอนของดวงอาทิตย์ ผู้ที่ทำสมาธิตามความสอดคล้องนี้ย่อมรุ่งโรจน์ มีอายุยืน และได้รับพรจากลูกหลานและชื่อเสียง การไม่วิจารณ์ดวงอาทิตย์อันรุ่งโรจน์คือพรตศักดิ์สิทธิ์
ในส่วนนี้ของฉันโดคยาอุปนิษัท วัฏจักรฝนถูกระบุว่าเทียบเท่ากับโครงสร้างห้าส่วนของการร้องสามเวท. เมฆรวมตัวคือ Hinkara การก่อตัวของเมฆคือ Prastava ฝนตกคือ Udgitha ฟ้าผ่าและฟ้าร้องคือ Pratihara และฝนหยุดคือ Nidhana. ผู้ที่พิจารณาความสัมพันธ์นี้จะได้รับปศุสัตว์ อายุยืน บุตร และชื่อเสียง. ไม่ควรตำหนิฝน—นี่คือศีลจรรย์.
ส่วนนี้ของฉันโดคยาอุปนิษัทเชื่อมโยงหกฤดูกาลกับพยัญชนะของการร้องสามเวท: ฤดูใบไม้ผลิ=หิมการ, ฤดูร้อน=ปรัสตาว, ฤดูฝน=อุทคีถ, ฤดูใบไม้ร่วง=ปรติหาร, ฤดูหนาว=นิธน. การจัดเรียงไวราชนี้เผยหลักการจักรวาลอธิปไตยที่ทอทอยู่ในวัฏจักรเวลา. ผู้รู้สิ่งนี้ย่อมเจริญรุ่งเรืองด้วยบุตร สัตว์ และความรุ่งโรจน์ทางจิตวิญญาณ. การไม่วิจารณ์ฤดูกาลคือการถือศีล.
ในส่วนที่สิบเจ็ดของ Chhandogya Upanishad ชักวรี สามาน ถูกระบุเท่ากับอาณาจักรจักรวาลห้าแห่ง — โลกเป็น hinkara ชั้นบรรยากาศเป็น prastava สวรรค์เป็น udgitha ทิศทั้งหลายเป็น pratihara และมหาสมุทรเป็น nidhanam สามานเหล่านี้ถูกถักทอเข้าในโลกทั้งหลาย ผู้รู้สิ่งนี้ยึดมั่นในทุกอาณาจักร มีอายุยืน มีบุตรมาก และมีชื่อเสียง คำปฏิญาณคือไม่ด่าทอโลกทั้งหลาย
ในส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัท ส่วนต่างๆ ของการขับร้องสามเวทถูกเชื่อมโยงกับแพะ วัว ม้า และมนุษย์ ผู้รู้ได้รับปศุสัตว์ อายุยืน และชื่อเสียง การไม่ดูถูกสัตว์เป็นคำปฏิญาณศักดิ์สิทธิ์
ในส่วนนี้ของ Chhandogya Upanishad ร่างกายมนุษย์ถูกนำเสนอเป็นบทสวด Sama อันศักดิ์สิทธิ์ที่มีห้าส่วน ส่วนประกอบของ Sama ทั้งห้าถูกจับคู่กับผม ผิวหนัง เนื้อ กระดูก และไขกระดูก ทำให้ร่างกายเป็น Yajnayajniya Sama ผู้รู้สิ่งนี้กลายเป็นนายแห่งอวัยวะ ได้ชีวิตยืนยาวเต็ม ลูกหลาน ปศุสัตว์ และชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ การถือศีลไม่กินไขกระดูกเป็นเวลาหนึ่งปีมาพร้อมกับการปฏิบัตินี้
ส่วนนี้ของจานโดกยาอุปนิษัทเชื่อมส่วนต่างๆ ของสามกับเทพจักรวาล ได้แก่ ไฟ ลม ดวงอาทิตย์ ดาวฤกษ์ และดวงจันทร์ ผู้รู้สิ่งนี้ย่อมบรรลุการรวมกับเทพ อายุครบถ้วน และชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่
ส่วนนี้ของ Chhandogya Upanishad สอนว่า Sāman ถูกทอเข้ากับทุกสิ่งที่มีอยู่ อวัยวะทั้งห้าของมันสอดคล้องกับไตรลักษณ์ต่างๆ ในจักรวาล ผู้ใดรู้สิ่งนี้กลายเป็นทุกสิ่ง และทุกทิศนำส่วยบูชามาให้เขา การปฏิญาณอันยิ่งใหญ่คือการบูชาด้วยความเชื่อว่า ข้าพเจ้าคือทุกสิ่ง
ส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัทแสดงการทำสมาธิเกี่ยวกับเสียงสันสกฤตและความเชื่อมโยงกับเทพเจ้าในจักรวาล เสียงสระเป็นของพระอินทร์ เสียงเสียดแทรกเป็นของพระปราชาปติ เสียงกักเป็นของเทพแห่งความตาย
ส่วนนี้ของจานโดคยาอุปนิษัทอธิบายสามสาขาของธรรมะ คือการเซ่นสรวง-การศึกษา-การทาน การบำเพลญ และการพักอาศัยที่บ้านครู การอุทิศตนอย่างเต็มที่ต่อครูย่อมได้รับโลกที่เป็นมงคล และการตั้งมั่นในพรหมันทำให้เป็นอมตะ ปรชาปติทรงเพ่งโลก จากนั้นไหลออกซึ่งเวทสามอย่าง แล้วพยัญชนะ bhūr bhuvaḥ svaḥ และจากนั้นโอม เหมือนเข็มทะลุใบไม้ทั้งหมด โอมทะลุทะลุคำพูดทั้งหมด โอมคือทั้งหมดนี้
ส่วนนี้ของจานโดกยาอุปนิษัทอธิบายความสัมพันธ์อันลึกลับระหว่างพิธีบูชาประจำวันสาครั้งและเทพเจ้าพระเวท โดยเน้นว่าความรู้ทางจิตวิญญาณเป็นสิ่งจำเป็น
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.