HomeUpanishadsAvadhutaVerse 31

Verse 31

Avadhuta

धन्योऽहं धन्योऽहं दुःखं सांसारिकं न वीक्षेऽद्य ।

धन्योऽहं धन्योऽहं स्वस्याज्ञानं पलायितं क्वापि ॥३१॥

धन्यः अहम् । धन्यः अहम् । दुःखम् सांसारिकम् न वीक्षे अद्य ।

धन्यः अहम् । धन्यः अहम् । स्वस्य अज्ञानम् पलायितम् क्व अपि ॥३१॥

dhanyo'haṃ dhanyo'haṃ duḥkhaṃ sāṃsārikaṃ na vīkṣe'dya |

dhanyo'haṃ dhanyo'haṃ svasyājñānaṃ palāyitaṃ kvāpi ||31||

ข้าพเจ้าเป็นผู้เป็นสิริมงคล ข้าพเจ้าเป็นผู้เป็นสิริมงคล; วันนี้ข้าพเจ้าไม่แลเห็นทุกข์ทางโลก. ข้าพเจ้าเป็นผู้เป็นสิริมงคล ข้าพเจ้าเป็นผู้เป็นสิริมงคล; อวิชชาของตนได้หนีไปไกล ณ ที่ใดที่หนึ่ง.

Blessed am I, blessed am I; today I do not behold worldly sorrow. Blessed am I, blessed am I; my own ignorance has fled—somewhere (away).

Moksha (liberation) through destruction of avidyāMahavakya: Supports the realization implied by “अहं ब्रह्मास्मि” (Aham Brahmāsmi): with Self-knowledge, saṃsāric duḥkha is sublated.AtharvaChandas: Prose/Upaniṣadic mixed meter (not reliably classifiable as a strict Vedic chandas)