Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 76, Shloka 19
दशरथस्य अन्त्येष्टि
विधानम् — Dasaratha’s Funeral Rites and Ayodhya’s Mourning
शिबिकाभिश्च यानैश्च यथार्हं तस्य योषितः।नगरा न्निर्ययुस्तत्र वृद्धैः परिवृता स्तदा।।2.76.19।।
śibikābhiś ca yānaiś ca yathārhaṃ tasya yoṣitaḥ |
nagarān niryayus tatra vṛddhaiḥ parivṛtās tadā || 2.76.19 ||
แล้วเหล่าสตรีฝ่ายในของพระราชา ตามฐานันดรศักดิ์ของตน บ้างขึ้นเสลี่ยง บ้างขึ้นยานพาหนะ อันมีนางพี่เลี้ยงชราห้อมล้อม ก็ออกจากนครไปยังสถานที่นั้นในกาลนั้น
Thereafter, the courtesans weeping uncontrollably and, lamenting again and again, alighted from carriages on the bank of the river Sarayu.
FAQs
Dharma is expressed as ordered conduct in crisis: even mourning follows appropriate roles and protections, reflecting social responsibility and decorum.
As funeral rites proceed, the royal women leave Ayodhyā for the riverside/cremation area in a guarded, rank-ordered procession.
Collective discipline and propriety—maintaining dignified conduct while honoring the deceased king.