เทวี in the Brahmanda Purana

เราคืออัคนีผู้มีเดชยิ่งใหญ่; โสมนี้คืออัมพิกาของเรา เราคือทั้งอัคนีและโสม; โดยปรกฤติ เราเองคือปุรุษะ

ขอนอบน้อมแด่พระนาถะ ผู้เป็นพระสวามีแห่งรุกมินี ผู้รู้เวทานตะ. โอ้มหาเทวี จงสวดมนต์นี้ทั้งกลางวันและกลางคืน.

ด้วยความเมามัวในอำนาจและสมบัติแห่งไตรโลก เจ้าจึงดูหมิ่นมัน—พวงมาลัยที่มหาเทวีทรงสวม และที่พรหมาเป็นต้นยังบูชา

กาลก่อน พระมายาอันเป็นเทวี ผู้มุ่งให้โลกฟื้นชีวิต ได้บังเกิดสร้างเหล่าเทพทั้งปวง ตลอดจนพวกอสูรและมนุษย์ด้วย

ผู้ใดมีความบริสุทธิ์แล้วสวดภาวนา “อัมพิกาหฤทัย” ผู้นั้นย่อมเป็นผู้ผ่องใส แม้กษัตริย์ในสามวรรณะ ก็มีข้อกำหนดให้สวดตามลำดับเพียงครึ่งหนึ่งของทวิชะ หรือครึ่งของครึ่งนั้น

บาปทั้งปวงที่ได้กระทำ—จะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม—ได้กล่าวว่าเครื่องชำระคือ การระลึกถึงพระบาทของพระปราศักติ

ผู้ต่ำช้าที่ดื่มสุราโดยไม่บูชาพระปราศักติ จะต้องอยู่ในนรกเรารวะเป็นเวลาหลายปีเท่าจำนวนหยด

ด้วยการบูชาพระปราศักติ ด้วยการประพฤติยามะและนิยามะ ด้วยจันทรายณะ และด้วยตบะกฤจฉระตามจำนวนวัน—พราหมณ์ย่อมชำระได้แม้โทษที่ทวีคูณซึ่งทำโดยเจตนา

โอ้ ผู้ไร้เดียงสา จงบูชาก่อนที่ศัตรูจะผงาดขึ้น; เมื่อบูชาแล้ว พระภควตีเทวีย่อมบันดาลความเกษมแก่ท่านทั้งหลาย

จากกึ่งกลางนั้นได้อุบัติรูปอันประเสริฐยิ่งเป็นวงจักร และ ณ ใจกลางวงจักรนั้น มหาเทวีปรากฏ มีรัศมีดุจสุริยะยามอรุณ

ครั้นได้เห็นมหาเทวีนั้น เหล่าเทพทั้งปวงพร้อมพระอินทร์ต่างปลื้มปีติ แล้วกราบนอบน้อมซ้ำแล้วซ้ำเล่าต่อพระเทวีผู้เป็นอาตมันแห่งสรรพสิ่ง

ครั้นเมื่อพระเทวีทอดพระเนตร พวกเขาทั้งปวงก็พลันพ้นจากไข้ทันที กายอวัยวะบริบูรณ์ แข็งดุจวัชระ มีกำลังยิ่งใหญ่ แล้วจึงสรรเสริญมหาเทวีอัมพิกา ผู้ประทานความปรารถนาทั้งสิ้น

ชัยแด่พระเทวีผู้เป็นที่รักของศรีกัณฐะ (ศิวะ); ชัยแด่ศรีลลิตาอัมพิกา ชัยแด่พระศรีวิชัยา ผู้ประทานชัยชนะ ศรี และความรุ่งเรือง

โอ้ อัมพิกา! จันทร์ สุริยะ และไฟคือสายตาของพระองค์; ทิศทั้งหลายคือพระกรของพระองค์. ลมคือพระลมหายใจ และศรุติทั้งปวงคือพระวาจา.

พระนางผู้ทรงแบ่งแยกนามและรูปด้วยลีลาของพระองค์ และทรงสถิตครอบครองสิ่งเหล่านั้นโดยไม่ยึดติด ทรงประทานอรรถะและกามะ ขอนอบน้อมแด่มหาเทวี ผู้เป็นสรรพศักติ นอบน้อมแล้วนอบน้อมอีก

ครั้นสรรเสริญมหาเทวีดังนี้แล้ว เหล่าเทพทั้งปวงพร้อมพระอินทร์ได้กราบนอบน้อมซ้ำแล้วซ้ำเล่า และด้วยใจเรียบง่ายได้ไปพึ่งพระนางเป็นที่ลี้ภัย

เหล่าเทวฤๅษีมีนารทเป็นต้นมาชุมนุม ณ พระมหิศวรี; และหมู่อัปสราทั้งปวงก็พากันมาถึงพระมหาเทวีองค์นั้น

เขาสร้างนครทิพย์ดุจอมรปุรี; แล้วพระภควตีทุรคา ผู้เป็นอธิเทพแห่งมนตร์ทั้งปวงก็ปรากฏ

พระศยามา อธิเทพแห่งวิทยา เสด็จไปยังอัมพิกา; เหล่าแม่เทพีตั้งแต่พราหมีเป็นต้นก็มาถึง โดยมีหมู่ภูตของตนรายล้อม

พระสกันทะผู้เป็นมหาคเณศวร บฏุกะ และวีรภัทรก็มา; แล้วพวกเขากราบนอบน้อมและสรรเสริญพระมหาเทวี