Devaki in the Devi Bhagavatam

ท่านได้ทำความผิดอันใดร่วมกับพระนางเทวกีผู้เป็นชายา? และเหตุใดบุตรทั้งหกของพระนางเทวกีจึงถูกทำลายสิ้น?

เหตุใดพระนางเทวกีและพระวสุเทพ พระบิดาและพระมารดาผู้ชราของพระกฤษณะผู้มีอานุภาพมหาศาล จึงไม่ได้รับการปลดปล่อยโดยพระหริผู้นี้?

ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งภารตะ ทั้งสองได้กลายเป็นพี่น้องสตรี คือเทวกีและโรหิณี ได้ยินมาว่าคำสาปอันยิ่งใหญ่นี้พระพิรุณทรงสาปด้วยความกริ้ว

จงฟังความจริงจากข้าถึงเหตุแห่งการอวตารของวสุเทพ และเหตุแห่งการอวตารของเทวกีและโรหิณีด้วย

โอ้กษัตริย์ผู้ประเสริฐสุด อทิติจึงได้กำเนิดเป็นนางเทวกีด้วยส่วนหนึ่งของนางเอง

โอ มุนี! เหตุใดพระนางเทวกีและพระวสุเทพ ผู้ซึ่งมีพระโอรสเป็นพระหริ (กฤษณะ) และพระอนันต์ (พลราม) ผู้ทรงพลังมหาศาล จึงต้องเสวยความทุกข์ยากเช่นนั้น?

ในทำนองเดียวกัน บุตรทั้งหกของพระนางเทวกีถูกกังสะสังหาร แม้จะทรงอานุภาพ แต่พระหริก็มิได้ทรงเปลี่ยนแปลงโชคชะตา จากนั้นจึงเกิดคำสาปต่อเหล่าถาวะ การทำลายล้างที่ประภาส การพินาศอย่างรุนแรงของตระกูล และการที่เหล่าชายาถูกปล้นชิงไป

และข้าจะย้ายพระเศษะ (พลราม) จากครรภ์ของนางเทวกีไปยังนางโรหิณี ด้วยพลังศักติของข้า ทั้งสองจะทำหน้าที่ทำลายล้างคนชั่ว

พระนางอดิติได้มาเกิดเป็นเทวกี ธิดาของเทวกะในตอนนั้น พระนางได้ติดตามกัศยปะ (วสุเทพ) เนื่องจากคำสาปของพระพิรุณอย่างแน่นอน

พระนางถูกมอบให้แก่วสุเทพโดยเทวกะผู้มีจิตใจสูงส่ง เมื่อพิธีวิวาห์ได้จัดขึ้นที่นั่น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากฟากฟ้าในตอนนั้น

'ดูก่อนกังสะ กังสะ ผู้มีโชคดียิ่ง! บุตรคนที่แปดผู้รุ่งโรจน์ที่เกิดจากครรภ์ของเทวกีจะเป็นผู้สังหารเจ้า'

'ข้าควรทำอย่างไรดี?' เขาครุ่นคิดในตอนนั้น 'หากข้าฆ่านางเสียตอนนี้ ความตายของข้าก็จะไม่เกิดขึ้นในเร็ววันนี้'

'ไม่มีทางแก้ปัญหาอื่นใดในเรื่องที่นำมาซึ่งความกลัวตายนี้ แต่ทว่า นางเป็นพี่น้องของบิดาข้า (ลูกพี่ลูกน้อง) ผู้ควรแก่การเคารพ ข้าจะฆ่านางได้อย่างไร?' เขาคิด

เขาพิจารณาอีกครั้ง 'อนิจจา ความตายของข้ามาจากพี่น้องของข้าเอง! ผู้มีปัญญาพึงรักษาชีวิตของตนไว้แม้จะต้องทำบาปก็ตาม'

เมื่อคิดได้ดังนั้น กังสะผู้บาปหนาก็รีบหยิบดาบขึ้นมาและจับสตรีผู้เลอโฉม (เทวกี) โดยการจิกผมของนาง

กังสะผู้มีใจชั่วร้ายชักดาบออกจากฝัก ด้วยความปรารถนาจะฆ่านาง เขาได้ฉุดกระชากเจ้าสาวที่เพิ่งแต่งงานใหม่ต่อหน้าสายตาผู้คนทั้งหลาย

ด้วยความกล้าหาญอันน่าอัศจรรย์ พวกเขาตะโกนว่า 'ปล่อยนาง! ปล่อยนาง!' ด้วยความเมตตา พวกเขาพยายามช่วยเทวกี มารดาแห่งเหล่าเทพให้เป็นอิสระ

เหล่าผู้อาวุโสกล่าวว่า 'โอ้ผู้กล้า นางเป็นน้องสาวของบิดาท่าน (ลูกพี่ลูกน้อง) เป็นผู้ที่ควรแก่การเคารพ และยังเป็นหญิงสาว ท่านไม่ควรฆ่านางเลย โอ้ผู้กล้า ในระหว่างงานเฉลิมฉลองการแต่งงานของนางเช่นนี้'

'ดูก่อนกังสะ วันนี้ข้าพูดความจริง เพราะโลกทั้งสามดำรงอยู่ได้ด้วยความจริง ข้าจะมอบบุตรทุกคนที่เกิดจากเทวกีให้แก่ท่าน'

หลังจากที่ทำให้กังสะสงบลงและปลดปล่อยเทวกีแล้ว บุตรแห่งศูระ (วาสุเทพ) ผู้มีเกียรติยศอันยิ่งใหญ่และว่องไว บัดนี้ปราศจากความกลัว ได้กลับไปยังบ้านของตนพร้อมด้วยเหล่าญาติและเจ้าสาวที่เพิ่งแต่งงานใหม่