Sukta 110

Mantra 1

दीर्घायुः प्राप्तिः। प्र॒त्नो हि कमीड्यो॑ अध्व॒रेषु॑ स॒नाच्च॒ होता॒ नव्य॑श्च सत्सि । स्वां चा॑ग्ने त॒न्वं पि॒प्राय॑स्वा॒स्मभ्यं॑ च॒ सौभ॑ग॒मा य॑जस्व

เพื่อให้ได้อายุยืน. ท่านนั้นเป็นผู้เก่าแก่ ควรแก่การสรรเสริญในพิธีบูชา; เป็นโหตฤ (Hotar) มาแต่ดึกดำบรรพ์ และยังประทับอยู่อย่างใหม่เสมอ. โอ อัคนี จงทำกายของท่านเอง (tanū) ให้รุ่งเรือง; และด้วยการบูชาของท่าน จงนำโชคสิริมงคล (saubhaga) มาสู่พวกเรา.

Mantra 2

ज्ये॒ष्ठ॒घ्न्यं जा॒तो वि॒चृतो॑र्य॒मस्य॑ मूल॒बर्ह॑णा॒त् परि॑ पाह्येनम्। अत्ये॑नं नेषद् दुरि॒तानि॒ विश्वा॑ दीर्घायु॒त्वाय॑ श॒तशा॑रदाय

จากอำนาจที่ “ฆ่าผู้ใหญ่กว่า” นั้น—ซึ่งเกิดจากผู้ฉีกกระจายของยมะ และจากผู้ถอนรากถอนโคน—ขอท่านจงคุ้มครองเขาโดยรอบ. ขอให้เขาถูกนำพ้นเคราะห์ร้ายทั้งปวง ไปสู่อายุยืน ไปสู่ร้อยฤดูใบไม้ร่วง.

Mantra 3

व्या॒घ्रेऽह्न्य॑जनिष्ट वी॒रो न॑क्षत्र॒जा जाय॑मानः सु॒वीरः॑ । स मा व॑धीत् पि॒तरं॒ वर्ध॑मानो॒ मा मा॒तरं॒ प्र मि॑नी॒ज्जनि॑त्रीम्

ผู้เกิดใน “วันเสือ” — วีรบุรุษ ผู้เกิดจากนักษัตร (Nakṣatra) ครั้นเกิดแล้วเป็นผู้มีวีรชนอันดี. ขอเขาเมื่อเติบใหญ่แล้วอย่าได้ฆ่าบิดา; และขออย่าได้ทำอันตรายมารดา—ผู้ให้กำเนิด—ไม่ว่าด้วยประการใด.