Sukta 13

Mantra 1

सर्पविषनाशनम्। द॒दिर्हि मह्यं॒ वरु॑णो दि॒वः क॒विर्वचो॑भिरु॒ग्रैर्नि रि॑णामि ते वि॒षम्। खा॒तमखा॑तमु॒त स॒क्तम॑ग्रभ॒मिरे॑व॒ धन्व॒न् नि ज॑जास ते वि॒षम्

การทำลายพิษงู. เพราะวรุณะ (Varuṇa) ฤๅษีผู้สถิตในสวรรค์ ประทานแก่ข้าพเจ้า; ด้วยวาจาอันทรงฤทธิ์ ข้าพเจ้าขับไล่พิษของท่านออกไป. พิษที่ฝังอยู่ พิษที่มิได้ฝังอยู่ และพิษที่เกาะติด—ข้าพเจ้าได้จับยึดไว้แล้ว; ดุจแรงพุ่งพลันแล่นไป ข้าพเจ้าบดขยี้พิษของท่านให้สิ้น.

Mantra 2

यत् ते॒ अपो॑दकं वि॒षं तत् त॑ ए॒तास्व॑ग्रभम्। गृ॒ह्णामि॑ ते मध्य॒ममु॑त्त॒मं रस॑मु॒ताव॒मं भि॒यसा॑ नेश॒दादु॑ ते

พิษของท่านที่แห้งแล้งไร้น้ำ—พิษนั้นเอง ข้าพเจ้าได้จับยึดไว้ด้วยสิ่งเหล่านี้. ข้าพเจ้ารับเอาให้ท่านซึ่งรส (rasa) อันกลางและอันสูงสุด แม้กระทั่งอันต่ำสุด; ด้วยความเกรงกลัว ขออย่าให้พิษนั้นเข้าใกล้ท่าน.

Mantra 3

वृषा॑ मे॒ रवो॒ नभ॑सा॒ न त॑न्य॒तुरु॒ग्रेण॑ ते॒ वच॑सा बाध॒ आदु॑ ते । अ॒हं तम॑स्य॒ नृभि॑रग्रभं॒ रसं॒ तम॑स इव॒ ज्योति॒रुदे॑तु॒ सूर्यः॑

เสียงคำรามของข้าพเจ้าแข็งแรงดุจพญาวัว ดุจฟ้าร้องจากเมฆ; ด้วยวาจาอันดุดัน ข้าพเจ้าขับมันให้พ้นจากท่าน. ข้าพเจ้า พร้อมด้วยเหล่ามนุษย์ ได้ยึดเอารส (rasa) ออกจากความมืด; ดุจแสงจากความมืดมน ขอให้สุริยะ (Sūrya) ผุดขึ้น.

Mantra 4

चक्षु॑षा ते॒ चक्षु॑र्हन्मि वि॒षेण॑ हन्मि ते वि॒षम्। अहे॑ म्रि॒यस्व॒ मा जी॑वीः प्र॒त्यग॒भ्येऽतु त्वा वि॒षम्

With eye I smite thine eye; with poison I smite thy poison. O serpent, die—live not: backward, upon thee, let the venom go.

Mantra 5

कैरा॑त पृश्न॒ उप॑तृण्य॒ बभ्र॒ आ मे॑ शृणु॒तासि॑ता॒ अली॑काः । मा मे॒ सख्युः॑ स्ता॒मान॒मपि॑ ष्ठाताश्रा॒वय॑न्तो॒ नि वि॒षे र॑मध्वम्

O Kirāta, O Speckled, Upatṛṇya, O Brown—hear me, ye black, deceitful ones. Stand not, not even for a moment, in my friend’s domain: hissing and making yourselves heard, take your pleasure down in poison.

Mantra 6

अ॒सि॒तस्य॑ तैमा॒तस्य॑ ब॒भ्रोरपो॑दकस्य च । सा॒त्रा॒सा॒हस्या॒हं म॒न्योरव॒ ज्यामि॑व॒ धन्व॑नो॒ वि मु॑ञ्चामि॒ रथाँ॑ इव

From the Black, from Taimāta, from the Brown, and from the waterless; from Sātrāsāha’s fury—I release (thee) away, as a bowstring from the bow, as chariots are let go.

Mantra 7

आलि॑गी च॒ विलि॑गी च पि॒ता च॑ माता॒ च॑ । वि॒द्म वः॑ स॒र्वतो॒ ब॑न्ध्वर॑साः॒ किं क॑रिष्यथ

อาลิกีและวิลิกี ทั้งบิดาและมารดา—เรารู้จักพวกเจ้าจากทุกด้าน. ญาติผู้ไร้แก่นไร้พลังเอ๋ย พวกเจ้าจะทำอะไรได้เล่า?

Mantra 8

उ॒रु॒गूला॑या दुहि॒ता जा॒ता दा॒स्यसि॑क्न्या । प्र॒तङ्कं॑ द॒द्रुषी॑णां॒ सर्वा॑सामर॒सं वि॒षम्

ท่านบังเกิดเป็นธิดาแห่งอุรุกูลา (Urugūlā) จากทาสหญิงผู้มืดดำ. ปรตังกะ (Prataṅka) เอ๋ย—ในหมู่ดัทรฺศี (Dadr̥śī) ทั้งปวง—ขอให้พิษนี้เป็นพิษไร้น้ำเลี้ยง ไร้ยางสาร.

Mantra 9

क॒र्णा श्वा॒वित् तद॑ब्रवीद् गि॒रेर॑वचरन्ति॒का। याः काश्चे॒माः ख॑नि॒त्रिमा॒स्तासा॑मर॒सत॑मं वि॒ष॑म्

กรณา (Karnā), ศวาวิต (Śvāvit)—นางผู้ลงมาจากภูเขากล่าวดังนี้: ไม่ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นสิ่งใด ที่เกิดจากการขุดดิน (เกิดในโพรง) ขอให้พิษของพวกมันเป็นพิษที่ไร้น้ำเลี้ยงที่สุด.

Mantra 10

ता॒बुवं॒ न ता॒बुवं॒ न घेत् त्वम॑सि ता॒बुव॑म्। ता॒बुवे॑नार॒सं वि॒षम्

“ตาบุวาม (Tābuvam)”—ไม่ใช่ “ตาบุวาม”; ขออย่าให้มันเข้ายึดจับ. ท่านคือ ตาบุวาม. ด้วยตาบุวาม ขอให้พิษนี้ไร้น้ำเลี้ยง.

Mantra 11

त॒स्तुवं॒ न त॒स्तुवं॒ न घेत् त्वम॑सि त॒स्तुव॑म्। त॒स्तुवे॑नार॒सं वि॒षम्

“ตัสตุวัม (Tastuvam)”—ไม่ใช่ “ตัสตุวัม”; ขออย่าให้มันเข้ายึดจับเจ้า: เจ้านั่นแลคือ ตัสตุวัม. ด้วยตัสตุวัม จงทำให้พิษนั้นไร้น้ำเลี้ยง ไร้ฤทธิ์เดช.