Sukta 11

Mantra 1

दीर्घायुः प्राप्तिः। मु॒ञ्चामि॑ त्वा ह॒विषा॒ जीव॑नाय॒ कम॑ज्ञातय॒क्ष्मादु॒त रा॑जय॒क्ष्मात्। ग्राहि॑र्ज॒ग्राह॒ यद्ये॒तदे॑नं॒ तस्या॑ इन्द्राग्नी॒ प्र मु॑मुक्तमेनम्

การได้มาซึ่งอายุยืน. ข้าพเจ้าปลดปล่อยท่านด้วยเครื่องบูชา (havis) เพื่อชีวิต ให้พ้นจากโรคซูบซีดที่ไม่รู้ชื่อ (yakṣma) และจากโรคซูบซีดของกษัตริย์ (rājayakṣma). หาก “ผู้ฉกฉวย” (Grāhi) ได้จับเขาไว้ด้วยสิ่งนี้แล้ว ข้าแต่พระอินทระและพระอัคนี ขอจงปลดเขาออกจากการจับกุมนั้นโดยสิ้นเชิง.

Mantra 2

यदि॑ क्षि॒तायु॒र्यदि॑ वा॒ परे॑तो॒ यदि॑ मृ॒त्योर॑न्ति॒कं नी॑त ए॒व। तमा ह॑रामि॒ निरृ॑तेरु॒पस्था॒दस्पा॑र्शमेनं श॒तशा॑रदाय

หากอายุของเขาสิ้นแล้ว หรือหากเขาจากไปแล้ว หากแท้จริงเขาถูกพาเข้าใกล้ความตาย—ข้าพเจ้าจะพาเขากลับมาจากตักของนิรฤติ (Nirṛti) ทำให้เขาไม่ถูกต้องต้อง เพื่อให้มีอายุถึงร้อยฤดูใบไม้ร่วง.

Mantra 3

स॒ह॒स्रा॒क्षेण॑ श॒तवी॑र्येण श॒तायु॑षा ह॒विषाहा॑र्षमेनम्। इन्द्रो॒ यथै॑नं श॒रदो॒ नया॒त्यति॒ विश्व॑स्य दुरि॒तस्य॑ पा॒रम्

ด้วยพลังพันเนตร ด้วยเดชร้อยเท่า ด้วยอายุร้อยปี—ข้าพเจ้าชูใจเขาด้วยเครื่องบูชา. ขอพระอินทระทรงนำเขาผ่านฤดูใบไม้ร่วงทั้งหลาย ข้ามพ้นความชั่วร้ายทั้งปวง ไปถึงฝั่งไกลโพ้น.

Mantra 4

श॒तं जी॑व श॒रदो॒ वर्ध॑मानः श॒तं हे॑म॒न्तान् छ॒तमु॑ वस॒न्तान्। श॒तं त॒ इन्द्रो॑ अ॒ग्निः स॑वि॒ता बृह॒स्पतिः॑ श॒तायु॑षा ह॒विषाहा॑र्षमेनम्

ขอท่านจงมีชีวิตครบหนึ่งร้อยปี เจริญงอกงามผ่านหนึ่งร้อยฤดูใบไม้ร่วง หนึ่งร้อยฤดูหนาว และใช่แล้ว หนึ่งร้อยฤดูใบไม้ผลิ. ขออินทระ อัคนี สวิตฤ และพฤหัสปติ ด้วยเครื่องบูชา (havis) และด้วยอายุหนึ่งร้อยปี จงบันดาลให้บุรุษผู้นี้รุ่งเรืองเถิด.

Mantra 5

प्र वि॑शतं प्राणापानावन॒ड्वाहा॑विव व्र॒जम्। व्य॑१न्ये य॑न्तु मृ॒त्यवो॒ याना॒हुरित॑रान् छ॒तम्

จงก้าวเข้าไปเถิด โอ้ลมหายใจเข้าและลมหายใจออก (prāṇa และ apāna) ดุจโคผู้มีกำลังสองตัวเข้าสู่คอก. ขอให้ ‘ความตาย’ อื่นๆ จงถอยไปให้ไกล—ทั้งที่มนุษย์เรียกขาน และที่เหลืออยู่อีกนับร้อย.

Mantra 6

इ॒हैव स्तं॑ प्राणापानौ॒ माप॑ गातमि॒तो यु॒वम्। शरी॑रम॒स्याङ्गा॑नि ज॒रसे॑ वहतं॒ पुनः॑

จงตั้งอยู่ ณ ที่นี้เองเถิด ลมหายใจเข้า (ปราณะ, prāṇa) และลมหายใจออก (อปานะ, apāna) เอ๋ย; พวกเจ้าทั้งสองอย่าได้จากไปจากที่นี่. จงพาร่างกายและอวัยวะของเขากลับคืนอีกครั้ง ให้ดำเนินต่อไปจนถึงความชรา.

Mantra 7

ज॒रायै॑ त्वा॒ परि॑ ददामि ज॒रायै॒ नि धु॑वामि त्वा । ज॒रा त्वा॑ भ॒द्रा ने॑ष्ट॒ व्य॑१न्ये य॑न्तु मृ॒त्यवो॒ याना॒हुरित॑रान् छ॒तम्

ข้าพเจ้ามอบเจ้าไว้แก่ความชรา; ข้าพเจ้าตั้งเจ้าไว้มั่นคงในความชรา. ขอให้ความชราอันเป็นมงคลนำพาเจ้าไป; ขอให้ความตายอื่น ๆ จงถอยไป—ทั้งที่ผู้คนเรียกขาน และที่เหลืออีกหนึ่งร้อยประการ.

Mantra 8

अ॒भि त्वा॑ जरि॒माहि॑त॒ गामु॒क्षण॑मिव॒ रज्ज्वा । यस्त्वा॑ मृ॒त्युर॒भ्यध॑त्त॒ जाय॑मानं सुपा॒शया॑ । तं ते॑ स॒त्यस्य॒ हस्ता॑भ्या॒मुद॑मुञ्च॒द् बृह॒स्पतिः॑

ความชราถูกวางทับบนเจ้า ดุจใช้เชือกผูกแม่โคหรือพ่อโค. ความตายใดมีบ่วงที่ถักแน่น ได้รัดเจ้าไว้ตั้งแต่กำเนิด—พันธนาการนั้น พระพฤหัสปติ (Bṛhaspati) ได้ใช้ ‘มือแห่งสัจจะ’ คลายและดึงออกให้แก่เจ้า.