Sukta 77

Mantra 1

आ स॒त्यो या॑तु म॒घवां॑ ऋजी॒षी द्रव॑न्त्वस्य॒ हर॑य॒ उप॑ नः । तस्मा॒ इदन्धः॑ सुषुमा सु॒दक्ष॑मि॒हाभि॑पि॒त्वं क॑रते गृणा॒नः

ขอให้ผู้สัตย์จริงเสด็จมา—อินทราผู้เอื้อเฟื้อ ผู้เป็นสหายแห่งการคั้น (โสมะ); ขอให้ม้าสีน้ำตาลทองของท่านวิ่งมาหาเรา. เพื่อท่าน เราได้คั้นเครื่องดื่มโสมะ (soma) ไว้อย่างดี จัดเตรียมอย่างถูกต้อง; ณ ที่นี้ เมื่อเราสรรเสริญอยู่ ท่านจักทำให้การดื่มนั้นเป็นของท่านเอง.

Mantra 2

अव॑ स्य शू॒राध्व॑नो॒ नान्ते॒ऽस्मिन् नो॑ अ॒द्य सव॑ने म॒न्दध्यै॑ । शंसा॑त्यु॒क्थमु॒शने॑व वे॒धाश्चि॑कि॒तुषे॑ असु॒र्याऽय मन्म॑

โอ้วีรบุรุษ ขออย่าให้เขาทอดทิ้งเราที่ปลายทางแห่งหนทาง—ในวันนี้ ณ พิธีคั้นน้ำบูชา (savana) นี้ เพื่อความรื่นเริงเบิกบานของเรา ผู้มีญาณดลใจประกาศบทสรรเสริญดุจอุศนา (Uśanā) เป็นเจตนาศักดิ์สิทธิ์ (manman) สำหรับผู้รู้เท่าทัน เพื่ออำนาจแห่งความเป็นเจ้าเหนือ.

Mantra 3

क॒विर्न नि॒ण्यं वि॒दथा॑नि॒ साध॒न् वृषा॒ यत् सेकं॑ विपिपा॒नो अर्चा॑त्। दि॒व इ॒त्था जी॑जनत् स॒प्त का॒रूनह्ना॑ चिच्चक्रुर्व॒युना॑ गृ॒णन्तः॑

ดุจฤๅษีผู้หยั่งรู้ (kavi) ผู้บรรลุสิ่งเร้นลับและกิจพิธี (vidatha) วัวผู้ทรงพลัง (vṛṣa) —เมื่อดื่มหยดน้ำศักดิ์สิทธิ์ (seka) อย่างลึกซึ้งแล้วขับสรรเสริญ—ก็ให้กำเนิดนักขับเจ็ดองค์จากสวรรค์; และแม้ในเวลากลางวัน พวกเขาก็กระทำกิจอันเป็นระเบียบ (vayunā) สรรเสริญก้องกังวาน.

Mantra 4

स्व॑१र्यद् वेदि॑ सु॒दृशी॑कम॒र्कैर्महि॒ ज्योती॑ रुरुचु॒र्यद्ध॒ वस्तोः॑ । अ॒न्धा तमां॑सि॒ दुधि॑ता वि॒चक्षे॒ नृभ्य॑श्चकार॒ नृत॑मो अ॒भिष्टौ॑

เมื่อเขาค้นพบสวรรค์ด้วยบทสรรเสริญ ให้ปรากฏงามน่าดู และเมื่อแสงอันยิ่งใหญ่ส่องประกายยามอรุณ—แล้วเขาก็แลเห็นความมืดบอดทั้งหลายที่ถูกสั่นสะท้านให้สลายไป และได้ทำการคุ้มครองเกื้อหนุนเพื่อมนุษย์ ในฐานะผู้กล้าหาญยิ่ง.

Mantra 5

व॒व॒क्ष इन्द्रो॒ अमि॑तमृजि॒ष्यु॑१भे आ प॑प्रौ॒ रोद॑सी महि॒त्वा। अत॑श्चिदस्य महि॒मा वि रे॑च्य॒भि यो विश्वा॒ भुव॑ना ब॒भूव॑

อินทราได้แผ่ขยาย—หาประมาณมิได้ ผู้พุ่งตรงอย่างรวดเร็ว; ด้วยความยิ่งใหญ่ของท่านได้เติมเต็มสองโลก (ฟ้าและดิน). เพราะฉะนั้นพระสิริของท่านจึงแผ่ไปเกินประมาณ—ผู้เป็นเหนือสรรพภพทั้งปวง.

Mantra 6

विश्वा॑नि श॒क्रो नर्या॑णि वि॒द्वान॒पो रि॑रेच॒ सखि॑भि॒र्निका॑मैः । अश्मा॑नं चि॒द् ये बि॑भि॒दुर्वचो॑भिर्व्र॒जं गोम॑न्तमु॒शिजो॒ वि व॑व्रुः

ศักระ (ผู้ทรงพลัง) ผู้รู้กิจแห่งวีรบุรุษทั้งปวง ได้ปลดปล่อยสายน้ำพร้อมสหาย ตามความปรารถนา. แม้ก้อนศิลาก็ยังถูกผ่าออกด้วยวาจา; เหล่าผู้เร่าร้อนใฝ่หาได้เปิดคอกที่อุดมด้วยโค.

Mantra 7

अ॒पो वृ॒त्रं व॑व्रि॒वांसं॒ परा॑ह॒न् प्राव॑त् ते॒ वज्रं॑ पृथि॒वी सचे॑ताः । प्रार्णां॑सि समु॒द्रिया॑ण्यैनोः॒ पति॒र्भवं॒ छव॑सा शूर धृष्णो

สายน้ำ—ผู้ที่วฤตระได้โอบล้อมไว้—ท่านได้ฟาดให้ถอยไป; แผ่นดินยินยอมและเกื้อหนุนให้วัชระของท่านพุ่งไป. กระแสน้ำดุจมหาสมุทรพลันทะลักออกมา: จงเป็นเจ้าแห่งมันด้วยเดชานุภาพเถิด โอ้วีรบุรุษ ผู้กล้าหาญไม่หวั่นไหว.

Mantra 8

अ॒पो यदद्रिं॑ पुरुहूत॒ दर्द॑रा॒विर्भु॑वत् स॒रमा॑ पू॒र्व्यं ते॑ । स नो॑ ने॒ता वाज॒मा द॑र्षि॒ भूरिं॑ गो॒त्रा रु॒जन्नङ्गि॑रोभिर्गृणा॒नः

โอ้ผู้ถูกอัญเชิญเนืองนิตย์ เมื่อท่านผ่าศิลาออกไป เหล่าน้ำก็ปรากฏและพวยพุ่งออกมา; สรมา (Saramā) ก็เผยตน—นี่คือกิจอันเก่าแก่ของท่าน. ขอท่านเป็นผู้นำของเรา: จงชี้และนำรางวัลอันอุดม (vāja) มาสู่ที่นี่; เมื่อได้รับการสรรเสริญร่วมกับเหล่าอังคิรส (Aṅgirasa) จงทลายคอกโค (go-trā) และปลดปล่อยฝูงโค.