Sukta 73

Mantra 1

तुभ्येदि॒मा सव॑ना शूर॒ विश्वा॒ तुभ्यं॒ ब्रह्मा॑णि॒ वर्ध॑ना कृणोमि । त्वं नृभि॒र्हव्यो॑ वि॒श्वधा॑सि

โอ วีรบุรุษ การคั้นบูชา (สวานะ) ทั้งปวงนี้แท้จริงเป็นของท่าน; เพื่อท่านข้าพเจ้าจัดทำพรหมมนต์ (brahman) อันเพิ่มพูนกำลัง. ท่านอยู่ท่ามกลางมนุษย์ เป็นผู้เดียวที่ควรถูกอัญเชิญในทุกประการ.

Mantra 2

नू चि॒न्नु ते॒ मन्य॑मानस्य द॒स्मोद॑श्नुवन्ति महि॒मान॑मुग्र । न वीर्यऽमिन्द्र ते॒ न राधः॑

แม้บัดนี้ สำหรับท่านผู้สำคัญตน—ผู้พิสดารและเกรียงไกร—ก็ไม่มีผู้ใดบรรลุถึงมหิมาอันยิ่งใหญ่ของท่านได้ โอ้อินทระ พละวีรของท่านไม่เสื่อม และทานานุเคราะห์ของท่านก็มิได้ขาดพร่อง

Mantra 3

प्र वो॑ म॒हे म॑हि॒वृधे॑ भरध्वं॒ प्रचे॑तसे॒ प्र सु॑म॒तिं कृ॑णुध्वम्। विशः॑ पू॒र्वीः प्र च॑रा चर्षणि॒प्राः

พวกท่านจงนำเครื่องบูชามาถวายแด่ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้เพิ่มพูนความยิ่งใหญ่; จงก่อให้เกิดความโปรดปรานอันดีแด่ผู้มีปรีชา เหล่าหมู่ชนดั้งเดิมอันมากมายเอ๋ย จงก้าวไปข้างหน้า—ผู้ค้ำจุนเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหลาย

Mantra 4

य॒दा वज्रं॒ हिर॑ण्य॒मिदथा॒ रथं॒ हरी॒ यम॑स्य॒ वह॑तो॒ वि सू॒रिभिः॑ । आ ति॑ष्ठति म॒घवा॒ सन॑श्रुत॒ इन्द्रो॒ वाज॑स्य दी॒र्घश्र॑वस॒स्पतिः॑

เมื่อเขาถือวชระ (vajra) อันเป็นทองคำ และแล้วขึ้นรถศึกที่ม้าคู่สีเหลืองทอง—หรี (harī)—ลากพาไปท่ามกลางเหล่าผู้อุปถัมภ์; ผู้เอื้อเฟื้อก็ยืนประจำที่—อินทระ ผู้มีเกียรติศักดิ์เก่าแก่ เจ้าแห่งรางวัลแห่งชัย ผู้เป็นนายแห่งชื่อเสียงยืนนาน

Mantra 5

सो चि॒न्नु वृ॒ष्टिर्यू॒थ्या॒३ स्वा सचां॒ इन्द्रः॒ श्मश्रू॑णि॒ हरि॑ता॒भि प्रु॑ष्णुते । अव॑ वेति सु॒क्षयं॑ सु॒ते मधूदिद् धू॑णोति॒ वातो॒ यथा॒ वन॑म्

แม้ท่านผู้นั้นเอง—ดุจฝนที่มาเป็นหมู่คณะ พร้อมด้วยหมู่พลของตน—อินทระพรมน้ำค้างให้หนวดเคราของตนด้วยม้าอาชาไนยสีเหลืองแกมน้ำตาล. ท่านเร่งลงสู่ที่พำนักอันงาม; ณ โสมะ (soma) ที่คั้นแล้ว ท่านสลัดความหวานออกมา ดุจลมเขย่าป่า.

Mantra 6

यो वा॒चा विवा॑चो मृ॒ध्रवा॑चः पु॒रू स॒हस्राशि॑वा ज॒घान॑ । तत्त॒दिद॑स्य॒ पौंस्यं॑ गृणीमसि पि॒तेव॒ यस्तवि॑षीं वावृ॒धे शवः॑

ท่านผู้ใดด้วยวาจาได้ปราบผู้โต้เถียง ผู้มีลิ้นเป็นศัตรู—มากมาย แม้ถืออาวุธนับพัน—ความเป็นชายอันองอาจของท่านนั้นเอง เราขับสรรเสริญ; ดุจบิดา ท่านผู้เพิ่มพูนแรงพุ่งพล่านและพลัง (śavas) ให้ยิ่งใหญ่ขึ้น.