Sukta 30

Mantra 1

प्र ते॑ म॒हे वि॒दथे॑ शंसिषं॒ हरी॒ प्र ते॑ वन्वे व॒नुषो॑ हर्य॒तं मद॑म्। घृ॒तं न यो हरि॑भि॒श्चारु॒ सेच॑त॒ आ त्वा॑ विशन्तु॒ हरि॑वर्पसं॒ गिरः॑

ข้าพเจ้าขอประกาศสรรเสริญแด่ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ในสภาพิธีอันศักดิ์สิทธิ์; โอ ม้าสีเหลืองทอง (หริ, Hari) ทั้งหลาย ข้าพเจ้ามุ่งไปหาท่านเพื่อให้ได้มาซึ่งความปีติเร่าร้อนสีทองของผู้ชนะ. ดุจเนยใส (ฆฤตะ, ghṛta) ผู้ใดรินเครื่องบูชาอันงามพร้อมกับม้าสีเหลืองทอง—ขอให้บทสวดทั้งหลายเข้าสู่ท่าน ผู้มีรัศมีสีทอง.

Mantra 2

हरिं॒ हि योनि॑म॒भि ये स॒मस्व॑रन् हि॒न्वन्तो॒ हरी॑ दि॒व्यं यथा॒ सदः॑ । आ यं पृ॒णन्ति॒ हरि॑भि॒र्न धे॒नव॒ इन्द्रा॑य शू॒षं हरि॑वन्तमर्चत

ผู้ใดขับร้องประสานเสียงมุ่งสู่ที่ประทับสีทอง และเร่งม้าสีเหลืองทอง (Hari) ดุจเร่งสภาพิธีแห่งสวรรค์; ผู้ใดเติมเต็มท่านด้วยเหล่า Hari ดุจนมที่โคให้นมหลั่งเต็ม—พวกท่านจงสรรเสริญเพื่ออินทรา (Indra) ซึ่งพลังอันพุ่งพล่านนั้น ผู้มีเหล่า Hari แวดล้อม.

Mantra 3

सो अ॑स्य॒ वज्रो॒ हरि॑तो॒ य आ॑य॒सो हरि॒र्निका॑मो॒ हरि॒रा गभ॑स्त्योः । द्यु॒म्नी सु॑शि॒प्रो हरि॑मन्युसायक॒ इन्द्रे॒ नि रू॒पा हरि॑ता मिमिक्षिरे

วัชระของท่านเป็นสีทอง เป็นโลหะอันแข็งกล้า; ตามพระประสงค์ก็เป็นสีทอง และในสองพระหัตถ์ก็เป็นสีทอง. ท่ามกลางรัศมี ท่านผู้มีริมฝีปากงาม ผู้มีโทสะสีทอง ผู้ถืออาวุธพุ่ง—ภายในอินทรา (Indra) รูปภาวะสีทองทั้งหลายได้ผสานแน่นมั่นแล้ว.

Mantra 4

दि॒वि न के॒तुरधि॑ धायि हर्य॒तो वि॒व्यच॒द् वज्रो॒ हरि॑तो॒ न रंह्या॑ । तु॒ददहिं हरि॑शिप्रो॒ य आ॑य॒सः स॒हस्र॑शोका अभवद्धरिंभ॒रः

ในสวรรค์ ดุจธงชัย ได้ตั้งไว้ซึ่งเครื่องหมายของผู้มีสีเหลืองอมน้ำตาล; วัชระสีเหลืองอมน้ำตาลแลบวาบแผ่ไปดุจม้าศึกที่พุ่งเร็ว. วัชระโลหะนั้น—โอ้ผู้มีริมฝีปากงาม—แทงอหิ งูใหญ่; ลุกโพลงด้วยเปลวพันประการ แล้วเป็นผู้แบกม้าสีอ่าว.

Mantra 5

त्वंत्व॑महर्यथा॒ उप॑स्तुतः॒ पूर्वे॑भिरिन्द्र हरिकेश॒ यज्व॑भिः । त्वं ह॑र्यसि॒ तव॒ विश्व॑मु॒क्थ्य॑१मसा॑मि॒ राधो॑ हरिजात हर्य॒तम्

ท่าน—ใช่แล้ว ท่าน—เมื่อครั้งโบราณถูกสรรเสริญโดยบรรดาผู้ประกอบยัญผู้มาก่อน ก็ยากจะต้านทานได้ โอ้อินทราผู้มีเกศาสีเหลืองอมน้ำตาล. ท่านส่องสว่างด้วยสีเหลืองอมน้ำตาล; สิ่งทั้งปวงที่ควรแก่บทสรรเสริญเป็นของท่าน. โอ้ผู้เกิดจากสีเหลืองอมน้ำตาล ข้าพเจ้าขอได้มาซึ่งทานของท่าน—พรสีเหลืองอมน้ำตาลอันน่าปรารถนายิ่ง.