Sukta 105

Mantra 1

त्वमि॑न्द्र॒ प्रतू॑र्तिष्व॒भि विश्वा॑ असि॒ स्पृधः॑ । अ॒शस्ति॒हा ज॑नि॒ता वि॑श्व॒तूर॑सि॒ त्वं तू॑र्य तरुष्य॒तः

โอ้ อินทรา ในการบุกตะลุยอันนำหน้า ท่านยืนต้านศัตรูแห่งการชิงชัยทั้งปวง. ผู้สังหารคำด่า ผู้ก่อกำเนิด ผู้พิชิตทั่วทิศคือท่าน; และสำหรับผู้เพียรพยายามเพื่อชัยชนะ ท่านคือผู้ชนะผู้ให้ชัย.

Mantra 2

अनु॑ ते॒ शुष्मं॑ तु॒रय॑न्तमीयतुः क्षो॒णी शिशुं॒ न मा॒तरा॑ । विश्वा॑स्ते॒ स्पृधः॑ श्नथयन्त म॒न्यवे॑ वृत्रं यदि॑न्द्र॒ तूर्व॑सि

ภายหลังฤทธานุภาพอันพุ่งพล่านของท่าน โลกทั้งสองผู้ค้ำจุน—แผ่นดินและฟ้า—เร่งรุดตามไป ดุจมารดาสองนางเข้าหาทารก. ศัตรูและการท้าทายทั้งปวงของท่านถูกบดขยี้เพื่อเดชโทสะของท่าน เมื่อท่านมีชัย โอ้ อินทรา ท่านปราบวฤตระ (Vṛtra) ลงได้.

Mantra 3

इ॒त ऊ॒ती वो॑ अ॒जरं॑ प्रहे॒तार॒मप्र॑हितम्। आ॒शुं जेता॑रं॒ हेता॑रं रथीत॑म॒मतू॑र्तं तुग्र्या॒वृध॑म्

จากที่นี้ ขอให้มีความอุปถัมภ์อันไม่รู้ชราแก่พวกท่าน—ผู้เร่งเร้าอันไม่อาจต้านทาน; ผู้พิชิตอันรวดเร็ว ผู้ฟาดฟัน ผู้เป็นสารถีเลิศ ผู้ไม่อาจปราบ และผู้เพิ่มพูนทุครียะ (Tugrya).

Mantra 4

यो राजा॑ चर्षणी॒नां याता॒ रथे॑भि॒रध्रि॑गुः । विश्वा॑सां तरु॒ता पृत॑नानां॒ ज्येष्ठो॒ यो वृ॑त्र॒हा गृ॒णे

ท่านผู้นั้นเป็นราชาแห่งหมู่ชน เสด็จไปด้วยรถศึกทั้งหลายโดยไม่ติดขัด เป็นผู้ข้ามพ้นและชนะศึกทั้งปวง เป็นประมุขผู้ยิ่งใหญ่—ข้าพเจ้าขับสรรเสริญท่าน ผู้สังหารวฤตระ (Vṛtra-han).

Mantra 5

इन्द्रं॒ तं शु॑म्भ पुरुहन्म॒न्नव॑से॒ यस्य॑ द्वि॒ता वि॑ध॒र्तरि॑ । हस्ता॑य॒ वज्रः॒ प्रति॑ धायि दर्श॒तो म॒हो दि॒वे न सूर्यः॑

จงประดับอินทรา—ผู้ฟาดฟันมาก—เพื่อเป็นที่พึ่งช่วยเรา; วัชระ (อาวุธสายฟ้า) ของท่านถูกวางไว้ในพระหัตถ์โดยนัยสองประการ ในฐานะผู้ค้ำจุน. งามสว่างน่าชม ยิ่งใหญ่ดุจดวงอาทิตย์ในสวรรค์.