Sukta 53
Rishi: Traditionally associated with Atharvanic seers; specific r̥ṣi attribution varies by ancillary tradition for late-book hymns.
Devata: Kāla (Time) as supreme lord; cosmogonic overlordship over Prajāpati.
Chandas: Anuṣṭubh (late Atharvanic style; four pādas of ~8 syllables).
บทสวดกาละ-สูคตะนี้ยกย่อง “กาล” (เวลา) ว่าเป็นผู้ปกครองจักรวาลสูงสุด ผู้ให้กำเนิดฟ้าและดิน ผู้จัดสรรอดีตและอนาคต และถึงกับเป็นปฐมบิดาของปรชาปติ ด้วยการสรรเสริญกาลว่าเป็นพลังทิพย์แรกเริ่มและเป็นเพลาแห่งระเบียบ บทสวดจึงทำให้การกำกับกาลเวลา (ฤดูกาลอันถูกต้อง วาระอันเหมาะสม) เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และวางรากฐานอำนาจพิธีกรรมไว้ในหลักจักรวาลที่เป็นผู้วัดและขับเคลื่อนสรรพสิ่งทั้งหมด
Kind of charm
Mantras
Mantra 1
कालः। का॒लो अश्वो॑ वहति स॒प्तर॑श्मिः सहस्रा॒क्षो अ॒जरो॒ भूरि॑रेताः । तमा रो॑हन्ति क॒वयो॑ विप॒श्चित॒स्तस्य॑ च॒क्रा भुव॑नानि॒ विश्वा॑
กาล (Kāla)—กาลคือม้าศึกผู้พาไป มีบังเหียนเจ็ดเส้น มีดวงตาพันดวง ไม่รู้ชรา มีพลังแห่งการก่อกำเนิดอุดม. กวีทั้งหลาย ผู้รู้แจ้งผู้หยั่งเห็น ขึ้นขี่กาลนั้น; ล้อของเขาคือโลกทั้งปวงที่มีอยู่.
Mantra 2
स॒प्त च॒क्रान् व॑हति का॒ल ए॒ष स॒प्तास्य॒ नाभी॑र॒मृतं॒ न्वक्षः॑ । स इ॒मा विश्वा॒ भुव॑नान्यञ्जत् का॒लः स ई॑यते प्रथ॒मो नु दे॒वः
กาละ (Kāla) แบกกงล้อเจ็ดกงเคลื่อนไป; เขามีเจ็ดปาก—ดุมล้อคืออมฤตะ (Amṛta) เพลาแน่นมั่นคง. เขาจัดวางและเรียงระเบียบโลกทั้งปวงนี้: กาละ—เขาเคลื่อนไป เป็นปฐมแห่งฤทธิ์เดชทิพย์ทั้งหลายโดยแท้.
Mantra 3
पू॒र्णः कु॒म्भोऽधि॑ का॒ल आहि॑त॒स्तं वै पश्या॑मो बहु॒धा नु स॒न्तः। स इ॒मा विश्वा॒ भुव॑ना॒नि प्र॒त्यङ्कालं तमा॑हुः पर॒मे व्योमन्
หม้อที่เต็มเปี่ยมถูกตั้งไว้เบื้องบน—และบนหม้อนั้น ‘กาล’ (Kāla) ถูกวางไว้; เราแลเห็นเขาโดยแท้ ผู้ดำรงอยู่บัดนี้ในหลากหลายลักษณะ. เขาหันโลกทั้งปวงเหล่านี้ให้ย้อนกลับเข้าหาตน—ในเวหาสอันยิ่งยวด เขาถูกเรียกว่า ‘กาล’
Mantra 4
स ए॒व सं भुव॑ना॒न्याभ॑र॒त् स ए॒व सं भुव॑नानि॒ पर्यै॑त्। पि॒ता सन्न॑भवत् पु॒त्र ए॑षां॒ तस्मा॒द् वै नान्यत् पर॑मस्ति॒ तेजः॑
เขาเท่านั้นแลที่รวบรวมโลกทั้งหลายให้เป็นหนึ่ง; เขาเท่านั้นแลที่เวียนรอบโลกทั้งหลาย. เป็นบิดาของพวกเขาแล้วกลับเป็นบุตรของพวกเขา; เพราะฉะนั้น แท้จริงแล้วไม่มีรัศมีใดสูงยิ่งกว่าเขา
Mantra 5
का॒लोऽमूं दिव॑मजनयत् का॒ल इ॒माः पृ॑थि॒वीरु॒त। का॒ले ह॑ भू॒तं भव्यं॑ चेषि॒तं ह॒ वि ति॑ष्ठते
กาล (Kāla) ก่อกำเนิดฟากฟ้านั้น และกาลก็ก่อกำเนิดแผ่นดินอันกว้างใหญ่นี้ด้วย ในกาลนั้นแล—สิ่งที่เป็นมาแล้ว สิ่งที่จะเป็น และสิ่งที่ถูกเร้าให้เคลื่อนไหว—ย่อมปรากฏขึ้น ตั้งอยู่โดยจำแนกและสถาปนาไว้
Mantra 6
का॒लो भू॒तिम॑सृजत का॒ले त॑पति॒ सूर्यः॑ । का॒ले ह॒ विश्वा॑ भू॒तानि॑ का॒ले चक्षु॒र्वि प॑श्यति
กาล (Kāla) ปล่อยความรุ่งเรืองออกมา; ในกาลนั้นสุริยะให้ความร้อน ในกาลนั้นแล สรรพสัตว์ทั้งปวงดำรงอยู่; ในกาลนั้นดวงตาย่อมเห็นได้แจ่มชัด
Mantra 7
का॒ले मनः॑ का॒ले प्रा॒णः का॒ले नाम॑ स॒माहि॑तम्। का॒लेन॒ सर्वा॑ नन्द॒न्त्याग॑तेन प्र॒जा इ॒माः
ในกาลนั้นมีใจ; ในกาลนั้นมีลมหายใจ (prāṇa); ในกาลนั้นนามถูกสถิตมั่นคง ด้วยกาล—เมื่อกาลมาถึง—สรรพสัตว์ทั้งปวงเหล่านี้ เหล่าประชานี้ ย่อมยินดีและเจริญงอกงาม
Mantra 8
का॒ले तपः॑ का॒ले ज्येष्ठं॑ का॒ले ब्रह्म॑ स॒माहि॑तम्। का॒लो ह॒ सर्व॑स्येश्व॒रो यः पि॒तासी॑त् प्र॒जाप॑तेः
ในกาล (Kāla) มีตบะอันเร่าร้อน (tapas); ในกาลมีผู้สูงสุดตั้งมั่น; ในกาล พรหมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Brahman) ดำรงมั่นคง. กาลนั้นแลเป็นเจ้าเหนือสรรพสิ่ง—ผู้ซึ่งเคยเป็นบิดาแห่งประชาปติ (Prajāpati)
Mantra 9
तेने॑षि॒तं तेन॑ जा॒तं तदु॒ तस्मि॒न् प्रति॑ष्ठितम्। का॒लो ह॒ ब्रह्म॑ भू॒त्वा बिभ॑र्ति परमे॒ष्ठिन॑म्
โดยท่านนั้นถูกขับเคลื่อน โดยท่านนั้นถูกให้กำเนิด และสิ่งนั้นก็หยั่งตั้งมั่นอยู่ในท่านนั้นเอง. กาลนั้นแล—เมื่อเป็นพรหมัน (Brahman)—ทรงค้ำจุนผู้ประทับสูงสุด (Parameṣṭhin)
Mantra 10
का॒लः प्र॒जा अ॑सृजत का॒लो अग्रे॑ प्र॒जाप॑तिम्। स्व॒यं॒भूः क॒श्यपः॑ का॒लात् तपः॑ का॒लाद॑जायत
กาล (Kāla) ได้ปลดปล่อยสรรพชีวิตทั้งหลายออกมา; กาลในปฐมกาลได้ให้กำเนิดปรชาปติ (Prajāpati). กัศยปะ (Kaśyapa) ผู้บังเกิดด้วยตนเอง บังเกิดจากกาล; และตปัส (tapas) คือความร้อนแห่งตบะ ก็เกิดจากกาล.
Inside Sukta 53
How it unfolds
- How it opens
Time is introduced as a moving cosmic power with ‘seven wheels’ and a stabilizing immortal hub, already ordering the worlds.
- What it asks
Implicit petition: may all events and endeavors stand properly distributed in Time—neither premature nor delayed—under Kāla’s lordship.
- Where its power lies
Kāla is proclaimed the first divine power, generator of heaven and earth, holder of tapas and brahman, and lord of all beings and processes.
- How it closes
The hymn seals authority by placing even Prajāpati under Kāla’s paternity, making Time the final cosmological ground for ritual and existence.
Famous verses
saptacakrān vahati kāla eṣa
kālo'mūṃ divam ajanayat
kālo ha sarvasyeśvaro
Kind of hymn
Cosmogonic / Daivika (theological speculation; not a typical Bhaisajya/Abhicārika unit)
What it is for
Alignment of personal and ritual action with cosmic Time—stabilizing the world of the performer, legitimizing ritual sequence, and ensuring auspicious unfolding of events.
Who it is for
Householders and ritual specialists (Atharvanic performers) seeking pacification, auspicious timing, and cosmological grounding for rites and life-transitions.
Also used as
- Daivika (theological/cosmogonic speculation)
- Paustika (prosperity through right order and right timing)
The deity
Kāla is personified Time as the supreme lordly principle that generates the cosmos, measures change, and distributes events across past, present, and future—an overlord even in relation to Prajāpati in this hymn’s theology.
Powers of the deity
- Generates heaven and earth and sets the worlds in array
- Distributes and establishes what has been, what will be, and what is set in motion
- Holds tapas (austerity), brahman (sacral power/holy word), and the highest principle within himself
- Functions as the ‘axle’ and ‘hub of immortality’ that steadies cosmic movement
- Grants auspicious timing and averts calamity arising from inopportune action
Why the deity is called
To acknowledge Kāla as the ultimate ordering force so the performer’s undertakings align with cosmic timing, securing stability, success, and protection from ‘untimely’ disorder.
The seer
- Atharvanic seer-complex (late-book attribution; Kāla-sūkta tradition)Atharvan. Śānti and brahmavādic (theological–cosmological) recitation used to stabilize order, avert untimeliness, and authorize ritual timing rather than a substance-based healing charm
Other hymns of this seer
- AV 19.54 (Kāla-related continuation in some recensional listings)
- AV 19.55 (late speculative/cosmogonic cluster; ancillary traditions vary)
- AV 19.56 (late-book brahmavādic material; attribution varies)
Preparing for the rite
- Choose a calm, clean space; perform basic ācamana (sipping/cleansing) according to one’s śākhā practice
- Set a simple intention: ‘May my actions be placed in Kāla’s order; may untimeliness be removed’
- Optionally face east at dawn or north at midday for contemplative recitation (later practice-based convention)
The rite
- Recite the sūkta steadily, keeping emphasis on ‘kāla’ refrains and cosmological statements
- Mentally ‘place’ past, present, and future into Kāla while reciting verses that speak of bhūta/bhavya (what was/shall be)
- Conclude with a brief silent pause, treating Kāla as the witness and regulator of the rite
When
Best used at transitions (dawn/dusk), beginnings of undertakings, calendrical junctions, or when correcting/confirming auspicious timing (muhūrta).
Frequently Asked Questions
Here Kāla is both: Time as the universal measure and a personified sovereign power. The hymn treats Kāla as the lord who generates and orders the cosmos, not merely a clock-like sequence.
It is a theological statement of supremacy: even Prajāpati (a key creator figure) is placed under Time’s prior authority. The point is that creation and ritual order depend on Kāla’s governance.
It functions primarily as a śānti and authorization hymn: recited to steady the mind and the rite, to mark beginnings and transitions, and to align actions with auspicious timing (avoiding ‘untimely’ outcomes).
Ask anything about Sukta 53 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
