Sukta 2

Mantra 1

आपः। शं त॒ आपो॑ हैमव॒तीः शमु॑ ते सन्तू॒त्स्याः । शं ते॑ सनि॒ष्यदा॒ आपः॒ शमु॑ ते सन्तु व॒र्ष्याः

โอ้ สายน้ำทั้งหลาย—ขอความผาสุกจงมีแก่ท่าน. ขอความผาสุกจากสายน้ำที่เกิดจากหิมะจงมีแก่ท่าน; ขอความผาสุกจากสายน้ำที่ผุดพุ่งจงมีแก่ท่าน. ขอความผาสุกจากสายน้ำที่ขังนิ่งจงมีแก่ท่าน; ขอความผาสุกจากสายน้ำที่เกิดจากฝนจงมีแก่ท่าน.

Mantra 2

शं त॒ आपो॑ धन्व॒न्याः॒३ शं ते॑ सन्त्वनू॒प्याः । शं ते॑ खनि॒त्रिमा॒ आपः॒ शं याः कु॒म्भेभि॒राभृ॑ताः

ขอความผาสุกจงมีแก่ท่านจากน้ำแห่งถิ่นกันดาร; ขอความผาสุกจงมีแก่ท่านจากน้ำแห่งหนองบึง. ขอความผาสุกจงมีแก่ท่านจากน้ำที่ขุดขึ้นมา; ขอความผาสุกจงมีแก่ท่านจากน้ำที่ตักใส่หม้อไหแล้วนำมา.

Mantra 3

अ॒न॒भ्रयः॒ खन॑माना॒ विप्रा॑ गम्भी॒रे अ॒पसः॑ । भि॒षग्भ्यो॑ भि॒षक्त॑रा॒ आपो॒ अच्छा॑ वदामसि

เมื่อไร้เมฆ ครั้นกำลังขุดขึ้นมา—น้ำผู้รู้ในห้วงลึก ผู้มีการงานอันลึกซึ้ง. โอ้น้ำทั้งหลาย ผู้เยียวยายิ่งกว่าแพทย์ เรากล่าวเรียกท่านด้วยถ้อยคำเป็นมงคล: จงมาสู่ที่นี่เถิด.

Mantra 4

अ॒पामह॑ दि॒व्याऽनाम॒पां स्रो॑त॒स्याऽनाम्। अ॒पामह॑ प्र॒णेज॒नेऽश्वा॑ भवथ वा॒जिनः॑

ดูเถิด เหล่าน้ำ—น้ำแห่งสวรรค์ น้ำแห่งสายธารที่ไหลริน. ดูเถิด เหล่าน้ำเอ๋ย ในกาลแห่งการชำระล้าง ขอพวกท่านจงเป็นม้า เป็นม้าผู้มีกำลังและว่องไว.

Mantra 5

ता अ॒पः शि॒वा अ॒पोऽय॑क्ष्मं॒कर॑णीर॒पः । यथै॒व तृ॑प्यते॒ मय॒स्तास्त॒ आ द॑त्त भेष॒जीः

ขอน้ำเหล่านั้นจงเป็นมงคล; น้ำเหล่านั้นเป็นผู้ทำให้พ้นจากโรคที่บั่นทอน. ดุจความชุ่มเย็นทำให้ความกระหายสงบฉันใด ขอให้น้ำเหล่านั้นประทานโอสถเยียวยา (เภษชิ) แก่ท่านฉันนั้น.