Sukta 18
Rishi: Traditionally associated with Vrātya-speculation in AV 15 (exact r̥ṣi assignment varies by anukramaṇī tradition).
Devata: Vrātya (personified liminal sacral power).
Chandas: Mixed/irregular (AV 15 often exhibits non-RV metrical behavior; this line is formulaic rather than strictly metrical).
อว. 15.18 เป็นบทสรรเสริญเชิงใคร่ครวญว่าด้วยวราตยะ ซึ่งวางภาวะชายขอบของวราตยะให้สอดรับกับโครงสร้างจักรวาล—ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เป็นดวงตาของเขา กลางวันและกลางคืนเป็นรูจมูกของเขา และปีเป็นศีรษะของเขา—เพื่อให้พลังอันกำกวมของเขากลายเป็นสิ่งที่เข้าใจได้ ควบคุมได้ และคุ้มครองได้ ด้วยการระบุวราตยะเข้ากับวัฏจักรอันเป็นระเบียบของกาลเวลาและแสงสว่าง บทสรรเสริญนี้แปรสิ่งที่ “อยู่นอก” ทางสังคมและพิธีกรรมให้เป็นบ่อเกิดแห่งอธิปไตยและความมั่นคง วลีปิดท้ายจัดการวราตยะด้วยการสลับเชิงเวลาและทิศทาง (กลางวัน/กลางคืน) เพื่อให้เกิดความเคารพยำเกรง มิใช่ความเป็นปฏิปักษ์
Mantras
Mantra 1
अध्यात्म-प्रकरणम्। तस्य॒ व्रात्य॑स्य
“บทว่าด้วยอาตมันภายใน”: ว่าด้วยวราตยะ (Vratya) ผู้นั้น—
Mantra 2
यद॑स्य॒ दक्षि॑ण॒मक्ष्य॒सौ स आ॑दि॒त्यो यद॑स्य स॒व्यमक्ष्य॒सौ स च॒न्द्रमाः॑
สิ่งที่เป็นตาขวาของเขา—สิ่งนั้นที่อยู่โพ้นคืออาทิตยะ (Āditya เทพสุริยะ); และสิ่งที่เป็นตาซ้ายของเขา—สิ่งนั้นที่อยู่โพ้นคือจันทรา (Candra พระจันทร์).
Mantra 3
योऽस्य॒ दक्षि॑णः॒ कर्णो॒ऽयं सो अ॒ग्निर्योऽस्य स॒व्यः कर्णो॒ऽयं स पव॑मानः
สิ่งที่เป็นหูขวาของเขา—นี่คืออัคนี (Agni เทพแห่งไฟ); และสิ่งที่เป็นหูซ้ายของเขา—นี่คือปวะมานะ (Pavamāna ผู้ชำระให้บริสุทธิ์).
Mantra 4
अ॒हो॒रा॒त्रे नासि॑के॒ दिति॒श्चादि॑तिश्च शीर्षकपा॒ले सं॑वत्स॒रः शिरः॑
กลางวันและกลางคืนเป็นรูจมูกทั้งสอง; ที่นั่นมีทิติ (Diti) และอทิติ (Aditi); ในกะโหลกศีรษะ ปี (สํวัตสระ saṃvatsara) เป็นศีรษะ.
Mantra 5
अह्ना॑ प्र॒त्यङ् व्रात्यो॒ रात्र्या॒ प्राङ् नमो॒ व्रात्या॑य
กลางวัน วราตยะ (Vrātya) หันกลับไปเบื้องหลัง; กลางคืน เขาหันไปเบื้องหน้า. ขอนอบน้อมแด่วราตยะ.
Frequently Asked Questions
Here the Vrātya is a personified liminal force—socially “outside” yet ritually powerful—recast as a cosmic person whose body is made of sun, moon, day-night, and the year.
The identifications (bandhus) stabilize and ‘domesticate’ dangerous power: by naming the Vrātya as structured time and light, the hymn turns unpredictability into protective order.
It functions mainly through recitation and reverence—especially at thresholds or liminal times (dusk/dawn)—ending with homage (“namo vrātyāya”) to avert hostility and gain protection.
Ask anything about Sukta 18 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.