
ธีมหลัก: พิธีวิวาหสังสการะ—ทำให้การสมรสศักดิ์สิทธิ์ และรับรองการย้ายเข้าสู่เรือนของสามีโดยชอบธรรมของเจ้าสาว ภายใต้สัจจะ (satya) และฤตะ (ṛta) ประเด็นย่อย: การผ่านพ้นช่วงก้ำกึ่งของเจ้าสาวและการคุ้มครองระหว่างการส่งตัว; การสถาปนาธรรมของคฤหัสถ์ ความมั่นคงของครัวเรือน และความพร้อมเพรียงกัน; ความเป็นมงคล (ศรี) ความรุ่งเรือง และความอุดมสมบูรณ์/บุตรผู้เป็นสิริมงคล; การขจัดอุปสรรค อิทธิพลชั่วร้าย และวาจา/ลางอัปมงคล; ความชอบธรรมทางสังคม—ญาติและชุมชนเป็นพยาน และการสมรสโดยชอบด้วยกฎหมาย
AVŚ 14.1 เป็นชุดบทสวดวิวาหะ (พิธีสมรส) สำคัญที่สุดของอถรรพเวท ซึ่งทำให้การเปลี่ยนผ่านของเจ้าสาวเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โดยวางพิธีกรรมเรือนหอไว้ใต้กฎจักรวาล คือ satya (ความจริง) และ ṛta (ระเบียบอันชอบธรรม) บทสวดนี้แปรความตึงเครียดในห้วงก้ำกึ่งของการจากบ้าน การผูกพัน และการถ่ายโอนทางสังคม ให้กลายเป็นความมั่นคง ความชอบธรรม และความอุดมสมบูรณ์ พร้อมทั้งอัญเชิญ “พยาน” เทวะ (อาทิตยะ สุริยะ โสม) ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อทำให้การครองคู่มั่นคงและเป็นมงคล
AV 14.2 คือพิธีสวดวิวาห์แห่งอถรรพเวท ซึ่งประกอบกรรมเพื่อ “โอนย้าย” เจ้าสาวจากความคุ้มครองของเทพ/ภาวะก้ำกึ่ง ไปสู่การสมรสของมนุษย์โดยชอบธรรม และสถาปนาให้นางอยู่ในเรือนของสามีอย่างปลอดภัย บทสวดนี้มุ่งรับรองความชอบธรรมทางสังคม ให้ความคุ้มกันจากการอ้างสิทธิ์อันมิชอบหรืออำนาจอสูร และประทานทรัพย์คุณแห่งชีวิตคฤหะตามคัมภีร์กฤหยะ—ความกลมเกลียว ความมั่งคั่งด้วยโค และบุตรหลานอุดมสมบูรณ์ผู้กล้าหาญ อานุภาพของพิธีเกิดจากการจัดลำดับผู้เป็นคู่/ผู้พิทักษ์ (โสม–คันธรรพ–อัคนี–มนุษย์), การผูกมัดเจ้าสาวเข้ากับไฟคฤหปัตยะ และการอวยพรระเบียบแห่งการสืบพันธุ์และครัวเรือนของคู่บ่าวสาว