Sukta 25

Mantra 1

ज्वर-नाशनम्। यद॒ग्निरापो॒ अद॑हत् प्र॒विश्य॒ यत्राकृ॑ण्वन् धर्म॒धृतो॒ नमां॑सि । तत्र॑ त आहुः पर॒मं ज॒नित्रं॒ स नः॑ संवि॒द्वान् परि॑ वृङ्ग्धि तक्मन्

(ทำลายไข้) เมื่ออัคนีเทพเข้าไปภายในแล้วเผาน้ำทั้งหลาย ณ ที่ซึ่งผู้ทรงไว้ซึ่งธรรม (dharma-dhṛt) กระทำการนอบน้อมบูชา—ที่นั่นเขากล่าวกันว่าเป็นแหล่งกำเนิดอันสูงสุดของท่าน. โอ้ไข้ (Takman) เมื่อท่านรู้ชัดแล้ว จงลอกตนออกไปจากเรา ถอนตัวไปโดยรอบทุกทิศ.

Mantra 2

यद्य॒र्चि॑र्यदि॒ वासि॑ शो॒चिः श॑कल्ये॒षि यदि॑ वा ते ज॒नित्र॑म्। ह्रूडु॒र्नामा॑सि हरितस्य देव॒ स नः॑ संवि॒द्वान् परि॑ वृङ्ग्धि तक्मन्

หากท่านเป็นเปลวไฟ หากท่านเป็นความร้อนแผดเผา; หากท่านกำเริบเป็นพักๆ แตกเป็นช่วงๆ; หรือหากถิ่นกำเนิดของท่านอยู่ที่อื่น—ท่านมีนามว่า หรูฑุ (Hrūḍu) โอ้เทพแห่งผู้เขียวขจี. ดังนั้น ด้วยความรู้แจ้ง จงถอนตักมัน (Takman, ไข้/โรคไข้) ออกไปจากเราให้สิ้นเชิง.

Mantra 3

यदि॑ शो॒को यदि॑ वाभिशो॒को यदि॑ वा॒ राज्ञो॒ वरु॑ण॒स्यासि॑ पु॒त्रः । ह्रू॒डु॒र्नामा॑सि हरितस्य देव॒ स नः॑ संवि॒द्वान् परि॑ वृङ्ग्धि तक्मन्

หากท่านเป็นความโศก หากท่านเป็นความโศกยิ่ง; หรือหากท่านเป็นบุตรของพระราชาวรุณะ (Varuṇa). ท่านมีนามว่า หรูฑุ (Hrūḍu) โอ้เทพแห่งหริตะ (Harita). โอ้ไข้ (Takman) เมื่อท่านรู้ชัดแล้ว จงหลีกไปจากเราโดยรอบทุกทิศ.

Mantra 4

नमः॑ शी॒ताय॑ त॒क्मने॒ नमो॑ रू॒राय॑ शो॒चिषे॑ कृणोमि । यो अ॑न्ये॒द्युरु॑भय॒द्युर॒भ्येति॒ तृती॑यकाय॒ नमो॑ अस्तु त॒क्मने॑

ขอนอบน้อมแด่ตักมัน (Takman, ไข้) ผู้เย็นยะเยือก; ข้าขอนอบน้อมแด่ผู้เร่าร้อน แด่ความร้อนเปลวเพลิง. ผู้มาวันเว้นวัน หรือผู้มาทั้งสองวัน เมื่อเข้าครอบงำ—ขอนอบน้อมแด่ผู้แห่งวันที่สาม; ขอนอบน้อมแด่ตักมัน.