Sukta 132

Mantra 2

स्वर्जेषे भर आप्रस्य वक्मन्युषर्बुधः स्वस्मिन्नञ्जसि क्राणस्य स्वस्मिन्नञ्जसि । अहन्निन्द्रो यथा विदे शीर्ष्णाशीर्ष्णोपवाच्यः । अस्मत्रा ते सध्र्यक्सन्तु रातयो भद्रा भद्रस्य रातयः ॥

స్వర్జేషే (ప్రకాశమయ లోక/స్వర్గలోక విజయం) కోసం—యుద్ధారంభంలో—ఆప్ర (ఆహ్వానకర్త) వాక్యోచ్చారణతో, హే ఉషర్బుధః (ఉషా-జాగృత శక్తీ)! నీ స్వంత సూటి మార్గంలో, నీ స్వంత సూటి మార్గంలో—ముందుకు దూసుకెళ్లే బలంతో. ఇంద్రుడు ఎలా మనకు తెలిసేలా ‘శీర్ష్ణాశీర్ష్ణ’—తలపై తల—పేరు చెప్పి వెలికి తీయవలసినవారిని కొట్టి పడగొట్టాడో; అలాగే ఇక్కడ నీ రాతయః (దాన-అనుగ్రహాలు) మాకు సధ్ర్యక్ (సూటిగా, అనుకూలంగా) కలుగుగాక—భద్రంగా కలుగుగాక, భద్రస్య రాతయః।

Mantra 3

तत्तु प्रयः प्रत्नथा ते शुशुक्वनं यस्मिन्यज्ञे वारमकृण्वत क्षयमृतस्य वारसि क्षयम् । वि तद्वोचेरध द्वितान्तः पश्यन्ति रश्मिभिः । स घा विदे अन्विन्द्रो गवेषणो बन्धुक्षिद्भ्यो गवेषणः ॥

అదే నీ ‘ప్రయః’ (ముందుకు నడిపే ప్రేరణ/వేగం)—ప్రాచీన రీతిలో—ప్రతిధ్వనించేది; ఏ యజ్ఞంలో వారు తమకోసం విశాల ద్వారాన్ని నిర్మించారో, అది ఋత యొక్క ‘క్షయ’ (నివాసం), ఒక గృహం. దానిని నేను ప్రకటిస్తాను; అప్పుడు వారు కిరణాల ద్వారా లోపల చూడగలుగుతారు. ఈ విధంగా ఇంద్రుడు—‘గవేషణః’ (ప్రకాశ-ధేనువుల అన్వేషి)—‘విదే’ (తెలిసినవాడు/జ్ఞాని) వెంట సాగుతాడు; ‘బంధుక్షిద్భ్యః’ కోసం కూడా గవేషణః, ప్రకాశ-ధేనువుల అన్వేషి.

Mantra 4

नू इत्था ते पूर्वथा च प्रवाच्यं यदङ्गिरोभ्योऽवृणोरप व्रजमिन्द्र शिक्षन्नप व्रजम् । ऐभ्यः समान्या दिशास्मभ्यं जेषि योत्सि च । सुन्वद्भ्यो रन्धया कं चिदव्रतं हृणायन्तं चिदव्रतम् ॥

ఇప్పుడు నిజంగా—మునుపటి విధానంలాగానే—ఇదీ ప్రకటించదగినది: అంగిరసుల కోసం నీవు వ్రజాన్ని (గోశాల/వేడి) తెరిచావు; ఓ ఇంద్రా, బోధిస్తూ నీవు ఆ వ్రజాన్ని తెరిచావు. ఆ సమాన దిశ నుంచే మా కోసం జయాన్ని సాధించు; యుద్ధమూ చేయు. ఇంకా సోమాన్ని పిండేవారికోసం ఏ అవ్రతునైనా (వ్రతరహితుడు, నియమభంగి) వశపరచు—అవ్రతంలో ఉగ్రంగా రగిలే అవ్రతునికూడా.

Mantra 5

सं यज्जनान्क्रतुभिः शूर ईक्षयद्धने हिते तरुषन्त श्रवस्यवः प्र यक्षन्त श्रवस्यवः । तस्मा आयुः प्रजावदिद्बाधे अर्चन्त्योजसा । इन्द्र ओक्यं दिधिषन्त धीतयो देवाँ अच्छा न धीतयः ॥

వీరుడు (శూరుడు) తన క్రతువులతో—సంకల్పశక్తులతో—జనులను పరిశీలించి, యుద్ధంలో పొందే హితధనార్థం వారిని సమీకరిస్తే, శ్రవస్యవః (కీర్తి కోరువారు) ముందుకు సాగి యజ్ఞం చేస్తారు—కీర్తి కోరువారే ముందుకు సాగుతారు. అప్పుడు ప్రతిఘటనను తోసివేసే క్షణంలో, ప్రజావంతమైన ఆయువు (సంతానసమృద్ధ జీవితం) కోసం వారు బలంతో అతనిని స్తుతిస్తారు. ప్రేరిత ధీతులు ఇంద్రునికి ఓక్యం (గృహ్య/ఆశ్రయస్థానం) స్థాపించదలచుకుంటాయి; ధీతులు దేవులను చేరేలా—దేవుల వైపు—పోతాయి.