Sukta 133

Mantra 1

उभे पुनामि रोदसी ऋतेन द्रुहो दहामि सं महीरनिन्द्राः । अभिव्लग्य यत्र हता अमित्रा वैलस्थानं परि तृळ्हा अशेरन् ॥

ఋతంతో నేను ఉభయ రోదసీలను (ద్యావా-పృథివీ) పవిత్రం చేస్తాను; ద్రుహః (మోసం/ద్రోహం) దహించివేస్తాను; ఇంద్రరహితమైన మహా విస్తారాలను సక్రమంగా స్థాపిస్తాను. ఎక్కడ వారిపై దూకి అమిత్రులు (శత్రువులు) హతమవుతారో, అక్కడ వారు తమ శైలాసనాన్ని చుట్టూ నలిగిపోయి పడి ఉంటారు.

Mantra 2

अभिव्लग्या चिदद्रिवः शीर्षा यातुमतीनाम् । छिन्धि वटूरिणा पदा महावटूरिणा पदा ॥

హే అద్రివః (శిలా/వజ్రధారి), వారు నీపై దూకివచ్చినా—అభిచార (మాయా) బలగాల శిరస్సుపై ప్రహారం చేయి. నీ త్రొక్కే పాదంతో—నీ మహా త్రొక్కే పాదంతో—వారిని ఛేదించి పడగొట్టు.

Mantra 3

अवासां मघवञ्जहि शर्धो यातुमतीनाम् । वैलस्थानके अर्मके महावैलस्थे अर्मके ॥

హే మఘవన్ ఇంద్రా! యాతు-శక్తుల ఆ ఘన సమూహాన్ని మా నుండి దూరం చేసి, దెబ్బకొట్టి పడగొట్టు. వారు సమీప చీలికలోనైనా, మహా చీలికలోనైనా—వైలస్థానక అర్మకంలో గాని, మహావైలస్థ అర్మకంలో గాని—దాగి ఉన్నా, అంధకారపు ఏ దాగుడుమూల కూడా మిగలకూడదు.

Mantra 4

यासां तिस्रः पञ्चाशतोऽभिव्लङ्गैरपावपः । तत्सु ते मनायति तकत्सु ते मनायति ॥

వారి ‘మూడు మరియు యాభై’—అనేకవిధ—శక్తులను నీవు నీ ప్రతిఘాతాలతో చెదరగొట్టావు; అదే నీ మనీష, అదే నీ సంకల్పం; అవును, అదే నీ సంకల్పం—విపథపరచువారి విస్తరిస్తూ పెరుగుతున్న నిర్మాణాలను విరగదీయడం.

Mantra 5

पिशङ्गभृष्टिमम्भृणं पिशाचिमिन्द्र सं मृण । सर्वं रक्षो नि बर्हय ॥

హే ఇంద్రా! పిశంగ-భృష్టి, అంభృణ—ఆ పిశాచీ-బలాన్ని ఒకటిగా చేసి నలిపి విరగదీయి; మరియు సమస్త రక్షస్సును వేరుతో పెకలించి కింద పడవేయి.

Mantra 6

अवर्मह इन्द्र दादृहि श्रुधी नः शुशोच हि द्यौः क्षा न भीषाँ अद्रिवो घृणान्न भीषाँ अद्रिवः । शुष्मिन्तमो हि शुष्मिभिर्वधैरुग्रेभिरीयसे । अपूरुषघ्नो अप्रतीत शूर सत्वभिस्त्रिसप्तैः शूर सत्वभिः ॥

హే ఇంద్రా, మా లోని ఆ మహా రక్షక-బలాన్ని దృఢం చేయి; మా మాట విను. హే అద్రివో (వజ్రధారి), ద్యావా-పృథివీ (ఆకాశం-భూమి) నిన్ను భయపడవు; మండే ఘృణాన్ (జ్వాల/తేజస్సు) కూడా నిన్ను భయపడదు. ఎందుకంటే నీవు శుష్మవంతులలో అత్యంత శుష్మవంతుడు; ఉగ్రమైన, బలమైన ఆయుధాలతో నీవు ముందుకు సాగుతావు. అపూరుషఘ్న (అపురుష/అసుర-నాశక), అప్రతీత (అజేయ) శూరా, నీ త్రిసప్త సత్వాలు (శక్తులు) తో రా—హే శూరా, నీ సత్వాలతో.

Mantra 7

वनोति हि सुन्वन्क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः । सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः । सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम् ॥

సోమాన్ని సున్వన్ (అభిషవం చేసి పిండేవాడు) పరి-ణస్ (చుట్టుముట్టే దారిద్ర్యం/అభావం) అవతల క్షయం (నివాసం) మరియు నిశ్చిత వృద్ధిని పొందుతాడు. సున్వన్ నిజంగా యజతి (యజ్ఞం చేస్తాడు) మరియు దేవానాం ద్విషః (దేవద్వేషులు)—లోపలి ద్వేషులనూ—కింద పడేస్తాడు. సున్వన్ సహస్ర వాజ్య-వృతః (బల-సమృద్ధి/వాజాల పరిపూర్ణత) కోరుకుంటాడు. సున్వనునకు ఇంద్రుడు ఆభువం రయిం (సర్వ-సంభవ, సర్వ-వర్ధక ధనం) ఇస్తాడు—ఆభువమైన ధనాన్ని ఇస్తాడు.