Nityā-paṭala-prakaraṇa (The Exposition of the Nityā-paṭala)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथातो विप्र नित्यानां प्रयोगादिसमन्वितम् । पटलं तेऽभिधास्यामि नित्याभ्यर्चनदीपकम् ॥ १ ॥

సనత్కుమారుడు పలికెను—ఓ విప్రా! ఇప్పుడు నిత్యపూజకు సంబంధించిన ప్రయోగాది విధానాలతో కూడిన ఒక పటలాన్ని నీకు వివరిస్తాను; అది దినచర్య అర్చనకు దీపిక వంటిది।

Verse 2

ललितायास्त्रिभिवर्णैः सकलार्थोऽभिधीयते । शेषेण देवीरूपेण तेन स्यादिदमीरितम् ॥ २ ॥

‘లలితా’ అనే నామంలో మూడు వర్ణాల ద్వారానే సమస్తార్థం వ్యక్తమవుతుంది; మిగిలిన భాగం దేవీ స్వరూపంగా గ్రహించబడినందున ఈ వాక్యం ఇలా ఉచ్ఛరించబడింది।

Verse 3

अशेषतो जगत्कृत्स्नं हृल्लेखात्मकमुच्यते । तस्याश्चार्थस्तु कथितः सर्वतंत्रेषु गोपितः ॥ ३ ॥

సమస్త జగత్తు పూర్తిగా ‘హృల్లేఖా’—అంతఃచైతన్యంలోని అంతర్లిఖితం—స్వరూపమని చెప్పబడుతుంది; అయినా దాని పరమార్థం చెప్పబడినప్పటికీ అన్ని తంత్రాలలో గూఢంగానే నిలిచివుంటుంది।

Verse 4

व्योम्ना प्रकाशमानत्वं ग्रसमानत्वमग्निना । तयोर्विमर्श ईकारो बिंदुना तन्निफालनम् ॥ ४ ॥

వ్యోమమువలన ప్రకాశించే స్థితి, అగ్నివలన గ్రసించే స్థితి కలుగును. ఈ రెండింటి విమర్శముగా ‘ఈ’ స్వరం ఉద్భవించును; బిందువలన ఆ ధ్వని పరిపూర్ణమగును।

Verse 5

पिंडकर्तरि बीजाख्या मन्त्रा मालाभिधाः क्रमात् । एकार्णवन्तो द्व्यर्णाश्च त्रिदिङ्मुखार्णकाः ॥ ५ ॥

‘పిండకర్తృ’ విధిలో ‘బీజ’మని ప్రసిద్ధమైన మంత్రాలు క్రమముగా ‘మాలా’ అని కూడా చెప్పబడును. అవి మూడు విధాలు—ఏకాక్షర, ద్వ్యాక్షర, మరియు త్రిదిక్‌ముఖ త్ర్యాక్షరములు।

Verse 6

वृत्तिजार्णांल्लिखेदंकैर्व्यत्यस्तक्रमयोगतः । तैर्भेदयो जनं कुर्यात्संदर्भाणामशेषतः ॥ ६ ॥

ఛందస్సుల రూపాలను అంకాలతో వ్రాసి, క్రమాన్ని వ్యత్యస్తముగా మార్చి అమర్చవలెను. ఆ విధానాలద్వారా సమస్త ‘సందర్భ’ముల భేద-వ్యవస్థను లోపములేక చేయవలెను।

Verse 7

देव्यात्मकं समुदयं विश्रांतिं च शिवात्मकम् । उभयात्मकमप्यात्मस्वरूपं तैश्च भावयेत् ॥ ७ ॥

సముదయము (సృజనోద్భవము) దేవ్యాత్మకమని, విశ్రాంతి (లయ-శాంతి) శివాత్మకమని ధ్యానించవలెను; అలాగే ఈ రెండింటినీ ధరించిన ఆత్మస్వరూపమును కూడా భావించవలెను।

Verse 8

कालेनान्यञ्च दुःखार्त्तिवासनानाशनो ध्रुवम् । पराहंतामयं सर्वस्वरूपं चात्मविग्रहम् ॥ ८ ॥

కాలప్రవాహముచేత ఇతర దుఃఖార్తి వాసనల నాశము నిశ్చయముగా జరుగును. అది పరమ తత్త్వము—అహంతా-రోగరహితము, సర్వస్వరూపము, మరియు ఆత్మనే తన విగ్రహముగా కలిగినది।

Verse 9

सदात्मकं स्फुरताख्यमरोषोपाधिवर्जितम् । प्रकाशरूपमात्मत्वे वस्तु तद्भासते परम् ॥ ९ ॥

ఆ పరమ తత్త్వం ఆత్మరూపంగా ప్రకాశిస్తుంది—శుద్ధ సత్‌స్వరూపం, నిత్య స్ఫురణ (అంతర్జ్యోతి)గా ప్రసిద్ధం, రాగ-క్రోధ ఉపాధుల నుండి విముక్తం, శుద్ధ ప్రకాశ-చైతన్యరూపం।

Verse 10

यत एवमतो लोके नास्त्यमंत्रं यदक्षरम् । यद्विद्येति समाख्यातं सर्वथा सर्वतः सदा ॥ १० ॥

కాబట్టి ఈ లోకంలో మంత్రం కాని అక్షరం ఏదీ లేదు. ‘విద్య’ అని పిలువబడేది సర్వథా, సర్వత్ర, సదా ఆ మంత్రశక్తితో వ్యాపించి ఉంటుంది।

Verse 11

वासरेषु तु तेष्वेवं सर्वापत्तारकं भवेत् । तद्विधानं च वक्ष्यामि सम्यगासवकल्पनम् ॥ ११ ॥

ఆ ప్రత్యేక దినాలలో ఈ విధంగా చేసినప్పుడు అది సమస్త ఆపత్తుల నుండి రక్షించే సాధనమవుతుంది. ఇప్పుడు దాని విధానం—ఆసవాన్ని సరిగ్గా సిద్ధం చేసే పద్ధతి—నేను వివరించుదును।

Verse 12

गौडी पैष्टी तथा माध्वीत्येवं तत्त्रिविधं स्मृतम् । गतुडमुष्णोदके क्षिप्त्वा समालोड्य विनिक्षिपेत् ॥ १२ ॥

ఇది మూడు విధాలుగా స్మృతం—గౌడీ, పైష్టీ, మాధ్వీ. గటుడ (పులియబెట్టే ముద్ద)ను గోరువెచ్చని నీటిలో వేసి బాగా కలిపి తరువాత పక్కన ఉంచాలి।

Verse 13

घटे काचमये तस्मिन् धातकीसुमनोरजः । खात्वा भूमौ संध्ययोस्तु करैः संक्षोभ्य भूयसा ॥ १३ ॥

ఆ గాజు పాత్రలో ధాతకీ పుష్పాల పరాగాన్ని ఉంచాలి. తరువాత ఉదయం-సాయంత్రం రెండు సంధ్యలలో దానిని నేలలో పాతి, చేతులతో బాగా కలియబెట్టాలి।

Verse 14

मासमात्रे गते तस्मिन्निमग्ने रजसि द्रुतम् । संशोध्य पूजयेत्तेन गौडी सा गुडयोगतः ॥ १४ ॥

ఒక మాసం గడిచిన తరువాత అది త్వరగా అవక్షేపంలో కూర్చుని పోయినప్పుడు, వెంటనే వడకట్టి శుద్ధి చేసి దానితోనే పూజ చేయాలి; బెల్లం కలిపి చేసినదని అది ‘గౌడీ’ అని పిలువబడుతుంది।

Verse 15

एवं मधुसमायोगान्माध्वी पैष्टीं श्रृणु प्रिय । अध्यर्द्धद्विगुणे तोये श्रपयेत्तंदुलं शनैः ॥ १५ ॥

ఇలా తేనె యొక్క సముచిత సంయోగంతో ‘మాధ్వీ’ అనే పైష్టీ విధానాన్ని విను, ప్రియమా; రెండున్నర రెట్లు నీటిలో బియ్యపు గింజలను మెల్లగా మరిగించాలి।

Verse 16

दिनत्रयोषिते तस्मिन्धात्र्यंकुररजः क्षिपेत् । दिनमेकं धृते वाते निवाते स्थापयेत्ततः ॥ १६ ॥

అది మూడు రోజులు ఉంచిన తరువాత, ధాత్రీ (ఉసిరి) మొలకల రేణువు/ధూళిని అందులో చల్లాలి. ఆపై ఒక రోజు, గాలి స్థిరంగా ఉన్నప్పుడు, గాలిలేని ఆశ్రయస్థానంలో ఉంచాలి।

Verse 17

उदकैर्लिलितं पश्चाद्गलितं पैष्टिकं मधु । वृक्षजं फलजं चेति द्विविधं क्रियते मधु ॥ १७ ॥

పిండితో చేసిన మధువు ముందుగా నీటితో కలిపి తరువాత వడకడతారు—ఇది ‘పైష్టిక’ము. అలాగే వృక్షజం, ఫలజం అని మొక్కల నుండి వచ్చే మధువు; ఈ విధంగా మధువు రెండు రకాలుగా తయారవుతుంది।

Verse 18

तन्निर्माणं श्रृणुष्वाद्य यदास्वादान्मनोलयः । मृद्वीकांवाथ खर्जूरफलं पुष्पमथापि वा ॥ १८ ॥

ఇప్పుడు దాని తయారీ విను—దాని రుచి పొందగానే మనస్సు లయమై నిశ్చలమగును: అది మృద్వీక (ద్రాక్ష)తో గానీ, ఖర్జూర ఫలంతో గానీ, లేదా పుష్పాలతో కూడ గానీ చేయవచ్చు।

Verse 19

मधूकस्यांभसि क्षिप्त्वा शतृमर्द्धावशेषितम् । प्राक्सृतासवलेशेन मिलितं दिवसद्वयात् ॥ १९ ॥

మధూకాన్ని పిండిన తరువాత మిగిలిన భాగాన్ని నీటిలో వేసి, ముందుగా సిద్ధమైన ఆసవం నుండి కొద్దిగా కలిపితే; రెండు రోజుల్లో అది సరిగా కలసి కిణ్వమై ఆసవంగా మారుతుంది।

Verse 20

गालितं स्वादु पूजार्हं मनोलयकरं शुभम् । वार्क्षं तु नालिकेरं स्याद्धिंतालस्याथ तालतः ॥ २० ॥

వడకట్టిన రసం తీయగా, పూజార్హంగా, శుభప్రదంగా, మనస్సును శాంతింపజేసేదిగా ఉంటుంది। వృక్షజ పానీయం ‘నాలికేర’ (కొబ్బరి) అని పిలుస్తారు; అది హింగ్తాలం మరియు తాలం (తాటి) నుండీ లభిస్తుంది।

Verse 21

फलकांडात्स्नुतं दुग्धं नीतं सद्यो रसावहम् । नालिके रफलांतस्थसलिले शशिना युते ॥ २१ ॥

ఫలధార మొక్క కాండం నుండి స్రవించిన పాలు వెంటనే రససారంతో నిండివుంటాయి; వాటిని తీసుకొని నాళికలో ఉంచి, ఫలాంతర్గత జలంలో—అందులో ‘శశిన్’ (చంద్రతత్త్వం) ఉన్నదానిలో—స్థాపించాలి।

Verse 22

अर्द्धपूगफलोत्थं तु रमं संक्षिप्य तापयेत् । आतपे सद्य एवैतदासवं देवताप्रियाम् ॥ २२ ॥

అర్ధ పూగఫలం నుండి తీసిన సారాన్ని కుదించి మృదువుగా వేడి చేయాలి। ఎండలో ఉంచగానే ఈ ఆసవం వెంటనే సిద్ధమై దేవతలకు ప్రియమవుతుంది।

Verse 23

आसवैरेभिरुदितैरर्ध्यं देव्यै निवेदयेत् । देवैः कृत्वा ततः सद्यो दद्यात्तत्सिद्धये द्वयम् ॥ २३ ॥

ఇక్కడ చెప్పిన ఆసవాలతో దేవికి అర్ఘ్యాన్ని నివేదించాలి। అనంతరం దేవతలతో కలిసి విధిని నిర్వహించి, ఆ సాధన సిద్ధి కోసం వెంటనే జంట దానాన్ని/అర్పణాన్ని ఇవ్వాలి।

Verse 24

साधको नियताहारः समाधिस्थः पिबेत्सदा । न कदाचित्पिबोत्सिद्धो देव्यर्थमनिवेदितम् ॥ २४ ॥

నియతాహారుడైన సాధకుడు సమాధిస్థుడై విధిపూర్వకంగా నిత్యం పానము చేయవచ్చు. కాని సిద్ధి పొందని వాడు దేవికి నివేదించకుండా ఎప్పుడూ పానము చేయరాదు.

Verse 25

पानं च तावत्कुर्वीत यावता स्यान्मनोलयः । ततः करोति चेत्सद्यः पातकी भवति ध्रुवम् ॥ २५ ॥

మనస్సు లయమై శాంతించేవరకు మాత్రమే పానము చేయాలి. ఆ తరువాత కూడా కొనసాగిస్తే, అతడు నిశ్చయంగా వెంటనే పాపి అవుతాడు.

Verse 26

देवतागुरुशिष्टान्यं पिबन्नासवमाशया । पातकी राजदंड्यश्च रिक्थोपासक एव ॥ २६ ॥

దేవతలు, గురువు లేదా శిష్టుల పేరుతో అర్పణ చేయాలనే ఆశతో ఆసవాన్ని త్రాగేవాడు పాపి; అతడు రాజదండనకు పాత్రుడు, శిష్టుల ఉచ్ఛిష్టాన్ని పూజించేవాడిగా భావించబడతాడు.

Verse 27

साध्यसाधकयोरेतत्काम्य एव समीरितम् । सिद्धस्य सर्वदा प्रोक्तं यतोऽसौ तन्मयो भवेत् ॥ २७ ॥

సాధ్యస్థితిలో ఉన్నవారికీ, సాధకునికీ ఇది కామ్యకర్మగా (ఇష్టానుసారంగా) చెప్పబడింది. కానీ సిద్ధునికి ఇది సదా విధేయం; ఎందుకంటే అతడు ఆ తత్త్వమయుడవుతాడు.

Verse 28

पूजयेत्प्रोक्तरूपस्तु प्रोक्तरूपाश्च ताः क्रमात् । उपचारैरासवैश्च मत्स्यैर्मांसैस्तु संस्कृतैः ॥ २८ ॥

ప్రోక్తరూపాన్ని ధరించి, ప్రోక్తరూపాలైన వారిని క్రమంగా పూజించాలి—ఉపచారాలతో పాటు, ఆసవ నైవేద్యముతో మరియు సిద్ధం చేసిన చేపలు, మాంసములతో.

Verse 29

अथ काम्यार्चनं वक्ष्ये प्रयोगांश्चापि नारद । येषामाचरणात्सिद्धिं साधको लभते ध्रुवम् ॥ २९ ॥

ఇప్పుడు ఓ నారదా! కామ్యార్చనమును మరియు దాని ప్రయోగ విధానములను చెప్పుచున్నాను; వీటిని ఆచరించుటవలన సాధకుడు నిశ్చయంగా అభీష్ట సిద్ధిని పొందును.

Verse 30

चैत्रे दमनकैरर्चेत्पूर्णायां मदनोत्सवम् । वैशाखे मासि पूर्णायां पूजयेद्धेमपुष्पकैः ॥ ३० ॥

చైత్ర పౌర్ణమినాడు దమనక పుష్పములతో మదనోత్సవముగా (దేవుని) అర్చన చేయాలి; వైశాఖ పౌర్ణమినాడు హేమపుష్పములతో పూజించాలి.

Verse 31

ज्यैष्ठ्यां फलैर्यजेंद्देवीं कदलीपनसाम्नजैः । आषाढ्यां चन्दनैरेलाजातीकंकोलकुंकुमैः ॥ ३१ ॥

జ్యేష్ఠ మాసమున కదలి, పనస మొదలైన ఫలములతో దేవిని యజించాలి; ఆషాఢమున చందనం, ఏలకులు, జాతి, కంకోలము, కుంకుమములతో పూజించాలి.

Verse 32

श्रावण्यामागमोक्तेन विधिनार्चेत्पवित्रकैः । प्रौष्ठपद्यां गन्धपुष्पैर्यजेद्वा केतकीसुमैः ॥ ३२ ॥

శ్రావణమాసమున ఆగమోక్త విధి ప్రకారం పవిత్రకములతో అర్చన చేయాలి; ప్రౌష్ఠపదమున సుగంధ పుష్పములతో గాని, కేతకీ పుష్పములతో గాని యజించాలి.

Verse 33

आश्वायुज्यां कन्यकार्चा भूषावस्त्रधनादिभिः । कार्तिक्यां कुंकुमैश्चैव निशि दीपगणैरपि ॥ ३३ ॥

ఆశ్వయుజ మాసమున కన్యకార్చనను ఆభరణాలు, వస్త్రాలు, ధనం మొదలైనవాటితో చేయాలి; కార్తికమున కుంకుమముతోను, రాత్రివేళ దీపసమూహములతోను (ఆరాధన చేయాలి)।

Verse 34

सचंद्रैर्मार्गशीर्ष्यां तु नालिकेरैरपूपकैः । पौष्यां सशर्करगुडैर्गवां दुग्धैः समर्चयेत् ॥ ३४ ॥

మార్గశీర్ష మాసంలో చంద్రసమానమైన మిఠాయిలు, కొబ్బరికాయలు మరియు అపూపకాలు (మాల్పువాలు) సమర్పించి దేవతను విధిగా ఆరాధించాలి. పౌష మాసంలో చక్కెర, బెల్లం మరియు గోవు పాలు తో పూజించాలి.

Verse 35

स्वर्णरौप्यैः पंकजैस्तु माघ्यां सौगन्धिकादिभिः । फाल्गुन्यां विविधैर्द्रव्यैः फलैः पुष्पैः सुगंधिभिः ॥ ३५ ॥

మాఘ మాసంలో బంగారు-వెండి తో చేసిన కమలాలు, సౌగంధికాది సువాసన పుష్పాలతో కలిసి అర్చన చేయాలి. ఫాల్గుణ మాసంలో వివిధ ద్రవ్యాలు—సువాసన ఫలాలు, పుష్పాలు—తో పూజించాలి.

Verse 36

पर्वताग्रे यजेद्देवीं पलाशकुसुमैर्निशि । सिद्धद्रव्यैश्च सप्ताहात्खेचरीमेलनं भवेत् ॥ ३६ ॥

పర్వత శిఖరంపై రాత్రివేళ పలాశ పుష్పాలతో దేవిని యజించాలి. సిద్ధ ద్రవ్యాల సహాయంతో ఏడు రాత్రుల్లో ఖేచరీతో సంగమం/సాక్షాత్కారం కలుగుతుంది.

Verse 37

अरण्ये वटमूले वा कुंजे वा धरणीभृताम् । कदम्बगजातिपुष्पाभ्यां सिद्धद्रव्यैः शिवां यजेत् ॥ ३७ ॥

అరణ్యంలో—వటవృక్ష మూలంలో గానీ, పర్వతాల కుంజంలో గానీ—సిద్ధ ద్రవ్యాలతో కూడి కదంబ, జాతి పుష్పాలతో శివా (మంగళమయి దేవి)ని పూజించాలి.

Verse 38

मासेन सिद्धा यक्षिण्यः प्रत्यक्षा वांछितप्रदाः । केतकीकुसुमैः सिद्धाश्चेटका वारिधेस्तटे ॥ ३८ ॥

ఒక మాసంలో యక్షిణీలు సిద్ధులై ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిచ్చి కోరిన వరాలు ప్రసాదిస్తారు. కేతకీ పుష్పాలతో సముద్ర తీరంలో చేటక (సేవకాత్మ) కూడా సిద్ధమవుతుంది.

Verse 39

आज्ञामभीष्टां कुर्वन्ति रणे मायां महाद्भुताम् । वसूनि मालां भूषां च दद्युरस्येहयानिशम् ॥ ३९ ॥

వారు ఇష్టమైన ఆజ్ఞను నెరవేర్చుతారు; యుద్ధంలో అత్యద్భుతమైన మాయను ప్రదర్శిస్తారు. ఇక్కడ వారు పగలు-రాత్రి అతనికి ధనం, మాలలు, ఆభరణాలు నిరంతరం సమర్పిస్తారు।

Verse 40

पीठमृक्षद्रुमैः कृत्वा तत्र देवीं यजेन्निशि । शाल्मलैः कुसुमैः सिद्धद्रव्यैर्मासं तु निर्भयम् ॥ ४० ॥

నిర్దిష్ట పవిత్ర వృక్షాలతో పీఠాన్ని సిద్ధం చేసి, అక్కడ రాత్రివేళ దేవిని ఆరాధించాలి. శాల్మలి పుష్పాలు మరియు సిద్ధ ద్రవ్యాలతో పూజిస్తే ఒక నెలపాటు నిర్భయంగా ఉంటాడు।

Verse 41

श्यशानदेशे विप्रेंद्र सिद्ध्यंत्यस्य पिशाचकाः । अश्मपातप्रहाराद्यैर्जीयादाभिर्द्विषश्चिरम् ॥ ४१ ॥

హే బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! శ్మశానదేశంలో అతనికి పిశాచులు వశమవుతారు. రాళ్లు పడటం, ఘోర ప్రహారాలు మొదలైన ఉపాయాలతో అతని శత్రువులు దీర్ఘకాలం బాధపడతారు।

Verse 42

निर्जने विपिने रात्रौ मासमात्रं तु निर्भयः । यजेद्देवीं चक्रगतां सिद्धद्रव्यसमन्विताम् ॥ ४२ ॥

నిర్జన అరణ్యంలో రాత్రివేళ ఒక నెలపాటు నిర్భయంగా ఉండి, చక్రంలో స్థాపితమైన దేవిని సిద్ధ ద్రవ్యాలతో కలిసి పూజించాలి।

Verse 43

मालतीजातपुन्नागकेतकीमरुभिः क्रमात् । तेन सिद्ध्यंति वेतालास्तानारुह्येच्छया चरेत् ॥ ४३ ॥

క్రమంగా మాలతి, జాతి, పున్నాగ, కేతకీ, మరు పుష్పాలను ఉపయోగిస్తే వేతాళులు వశమవుతారు; వారిపై అధిరోహించి సాధకుడు ఇష్టమొచ్చిన చోట సంచరించగలడు।

Verse 44

श्मशाने चंडिकागेहे निर्जने विपिनेऽपि वा । मध्यरात्रे यजेद्देवीं कृष्णवस्त्रविभूषणैः ॥ ४४ ॥

శ్మశానంలో, చండికా గృహ-మందిరంలో, లేదా నిర్జన అరణ్యంలోనైనా—మధ్యరాత్రి నల్ల వస్త్రాలు, ఆభరణాలు ధరించి దేవిని పూజించాలి।

Verse 45

कृष्णचक्रेऽतिकृष्णां तामतिक्रुद्धाशयो यजेत् । साध्य योनिं तदग्रे तु बलिं छिंदन्निवेदयेत् ॥ ४५ ॥

కృష్ణ-చక్రంపై ఆ అత్యంత శ్యామరూపిణి దేవిని, ఉగ్ర సంకల్పంతో మనస్సు నిలిపి పూజించాలి। తరువాత ఆమె ముందర విధిగా ‘యోని’ని స్థాపించి, కోసినట్లుగా బలిని సమర్పించాలి।

Verse 46

सिद्धद्रव्यसमेतं तु मासात्तद्भाललोचनात् । जायन्ते भीषणाः कृत्यास्ताभ्यः सिद्धिं निवेदयेत् ॥ ४६ ॥

కానీ సిద్ధ ద్రవ్యాలతో కూడినప్పుడు, ఒక నెలలోనే ఆ లలాట-నేత్రం నుండి భయంకరమైన కృత్యలు ఉద్భవిస్తాయి। అప్పుడు వాటికి కోరిన సిద్ధిని నివేదించాలి।

Verse 47

विश्वसंहारसंतुष्टाः पुनरेत्य निजेच्छया । देव्या ललाटनेत्रे स्युः प्रार्थिते तु तिरोहिताः ॥ ४७ ॥

విశ్వ-సంహారంలో తృప్తి పొందిన అవి తమ ఇష్టానుసారం మళ్లీ తిరిగి వస్తాయి। అవి దేవి లలాట-నేత్రంలో నివసిస్తాయి; కానీ ప్రార్థించినప్పుడు కనబడకుండా అంతర్ధానమవుతాయి।

Verse 48

रक्तभूषांबरालेपमालाभूषितविग्रहाः । उद्याने निर्जने देवीं चक्रे संचिंत्य पूजयेत् ॥ ४८ ॥

ఎర్ర ఆభరణాలు, ఎర్ర వస్త్రాలు, ఎర్ర లేపనాలు, మాలలతో విగ్రహాన్ని అలంకరించి, నిర్జన ఉద్యానంలో చక్రంలో దేవిని ధ్యానించి తరువాత పూజించాలి।

Verse 49

कह्लारचंपकाशोकपाटलाशतपत्रकैः । सिद्धद्रव्यसमोपेतैर्मायाः सिद्ध्यंति मासतः ॥ ४९ ॥

కహ్లార, చంపక, అశోక, పాటలా, శతపత్ర పద్మములతోను, సిద్ధద్రవ్యములతో కూడి, ఈ మాయా-కర్మములు ఒక మాసములోనే సిద్ధించును।

Verse 50

यासां प्रसादलाभेन कामरूपो भवेन्नरः । याभिर्विश्वजयी विश्वचारी विश्वविनोदवान् ॥ ५० ॥

ఆ (విద్యా/శక్తి)ల అనుగ్రహం లభించితే మనిషి ఇష్టరూపధారి అవుతాడు; వాటివల్లనే అతడు విశ్వజయి, విశ్వచారి, విశ్వవినోదవంతుడు అవుతాడు।

Verse 51

षडाधाराब्जमध्ये तु चक्रं संछित्य पूजयेत् । चंद्रचंदनकस्तूरीमृगनाभिमहोदयैः ॥ ५१ ॥

తదుపరి షడాధార పద్మమధ్యమున పవిత్ర చక్రమును స్థాపించి, కర్పూరం, చందనం, కస్తూరి, మృగనాభి మొదలైన ఉత్తమ సుగంధ ద్రవ్యములతో పూజించవలెను।

Verse 52

त्रिकालज्ञो भवेद्देवीं तेषु सम्यग्विचिंतयेत् । पूर्णप्रतीतौ भव्यानि विकलेऽभव्यमीरितम् ॥ ५२ ॥

హే దేవీ! త్రికాలజ్ఞుడై ఆ (లక్షణ)ములపై సమ్యక్గా విచారించవలెను. పూర్తిగా నమ్మకం కలిగితే ఫలము శుభమని, లోపమైతే అశుభమని చెప్పబడింది।

Verse 53

देवीं चक्रेण सहितां स्मरेद्भक्तियुतो नरः । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥ ५३ ॥

భక్తియుతుడైన మనిషి చక్రముతో కూడిన దేవిని స్మరించి ధ్యానించవలెను. ఆమె ‘వివేకా’, ‘విభవా’, ‘విశ్వా’, ‘వితతా’ అని కీర్తింపబడింది।

Verse 54

कामिनी खेचरी गर्वा पुराणा परमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥ ५४ ॥

ఆమె కామినీ, ఖేచరీ, గర్వా, పురాణా, పరమేశ్వరీ; అలాగే గౌరీ, శివా, అమేయా, విమలా, విజయా, పరా కూడా.

Verse 55

पवित्रा पीडनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा स्वानंदांबुजाक्षी चाप्यनिंदिता ॥ ५५ ॥

ఆ విద్య పవిత్రం చేసే శక్తి; అహంకార-అజ్ఞానాన్ని శిక్షించే దేవి; విశ్వేశీ, శివప్రియా. ఆమె అనంతరూపిణి, స్వానందమయి, కమలనేత్రి, నిందాతీత.

Verse 56

वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥ ५६ ॥

ఆమె వరప్రదాయిని, శుభవాక్యదాయిని; ఆమె వాణీ స్వరూపిణి—వివిధంగా ప్రకాశించి, వేదమూర్తి. ఆమె విద్య, వాగీశ్వరి, సత్యరూపిణి, సంయమిని—సరస్వతి.

Verse 57

निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मानदा तथा । पूषा चैव तथा तुष्टिः पुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥ ५७ ॥

ఆమె నిర్మలానందస్వరూపిణి, అమృతస్వరూపిణి; గౌరవాన్ని ప్రసాదించేది. ఆమెనే పూషా (పోషకశక్తి), తుష్టి, పుష్టి, రతి, ధృతి కూడా.

Verse 58

शाशिनी चंद्रिका कांतिर्ज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरंगदा । देवीनामानि चैतानि चुलुके सलिले स्मरन् ॥ ५८ ॥

చెయ్యి నిండా నీటిలో దేవి ఈ నామాలను స్మరించాలి—శాశినీ, చంద్రికా, కాంతి, జ్యోత్స్నా, శ్రీ, ప్రీతి, అంగదా.

Verse 59

मातृकासहितां विग्नां त्रिरावृत्त्यामृतात्मिकाम् । ताडीं सारस्वतीं जिह्वां दीपाकारां स्मरन्पिबेत् ॥ ५९ ॥

జిహ్వను దీపశిఖవలె ప్రకాశించే సరస్వతీగా, అలాగే తాడీ (వాక్నాడి)గా స్మరించి, మాత్రికలతో కూడిన త్రివార జపంతో విఘ్ననాశినీ అమృతధారను పానము చేయాలి।

Verse 60

अब्दाञ्चतुर्विधं तस्य पांडित्यं भुवि जायते । एवं नित्यमुषः काले यः कुर्याच्छुद्धमानसः ॥ ६० ॥

శుద్ధమనస్సుతో ప్రతిదినం ఉదయకాలంలో ఈ విధంగా ఆచరించువానికి, ఒక సంవత్సరంలోనే ఈ లోకంలో చతుర్విధ పాండిత్యం కలుగుతుంది।

Verse 61

स योगी ब्रह्मविज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित् । अनुग्रहोक्तचक्रस्थां देवीं ताभिर्वृतास्मरेत् ॥ ६१ ॥

ఆ సాధకుడు నిజమైన యోగి—బ్రహ్మవిజ్ఞాని, శివయోగంలో స్థితుడు, ఆత్మవిత్తు. అనుగ్రహంతో ఉపదేశించిన చక్రంలో నివసించే దేవిని, ఆ పరివారశక్తులతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్నదిగా ధ్యానించాలి।

Verse 62

चंपकेंदीवरैर्मासादारोग्यमुपजायते । ज्वरभूतग्रहोन्मादशीतकाकामलाक्षिहृत् ॥ ६२ ॥

చంపకము మరియు నీలకమల పుష్పాలతో (పూజ/అర్పణ) చేయగా ఒక నెలలోనే ఆరోగ్యం కలుగుతుంది; జ్వరము, భూత-గ్రహబాధ, ఉన్మాదము, శీతకా, కామలము మరియు నేత్రరోగాలు తొలగుతాయి।

Verse 63

दंतकर्णज्वरशिरः शूलगुल्मादि कुक्षिजाः । व्रणप्रमेहच्छर्द्यर्शोग्रहण्यामत्रिदोषजाः ॥ ६३ ॥

పళ్ళు-చెవుల వ్యాధులు, జ్వరము, శిరోవేదన, ఉదరశూల, గుల్మము మొదలైన కుక్షిజ రోగాలు; అలాగే వ్రణము, ప్రమేహము, వాంతి, అర్శస్సు, గ్రహణీ రోగము, ఆమము—ఇవి అన్నీ త్రిదోష ప్రకోపజన్యమని చెప్పబడినవి।

Verse 64

सर्वे तथा शमं यांति पूजया परमेश्वरी । द्रव्यं चक्रस्य निर्माणे काश्मीरं समुदी रितम् ॥ ६४ ॥

హే పరమేశ్వరీ! సముచిత పూజచేత వారందరూ అలాగే శాంతిని పొందుతారు; మరియు పూజా-చక్ర నిర్మాణానికి కాశ్మీరము (కుంకుమకేసరం) ద్రవ్యమని ప్రకటించబడింది।

Verse 65

सिंदूरं गैरिकं लाक्षा दरदं चंदनद्वयम् । बिलद्वारे लिखेत्त्र्यस्रं षोडशत्र्यस्रसंयुतम् ॥ ६५ ॥

సిందూరం, గైరికం, లాక్షా, దరదం మరియు రెండు రకాల చందనాలతో, ద్వార-రంధ్ర ప్రవేశంలో పదహారు ఉపత్రికోణాలతో కూడిన ఒక త్రికోణాన్ని గీయాలి।

Verse 66

दरदेनास्य मध्यस्थां पूजयेत्परमेश्वरीम् । ताभिस्तच्छक्तिभिः साकं सिद्धद्रव्यैः सुगंधिभिः ॥ ६६ ॥

దరదంతో దాని మధ్యలో నివసించే పరమేశ్వరిని పూజించాలి; మరియు ఆ శక్తులతో కూడి సిద్ధ ద్రవ్యాలు, సుగంధ ద్రవ్యార్పణలతో ఆరాధన చేయాలి।

Verse 67

कुसुमैर्मासमात्रेण नागकन्यासमन्वितम् । पातालादिषु लोकेषु रमयत्यनिशं चिरम् ॥ ६७ ॥

కేవలం ఒక నెల పుష్పార్పణచేత సాధకుడు నాగకన్యలతో కూడి, పాతాళాది లోకాలలో దీర్ఘకాలం నిరంతరం ఆనందింపబడతాడు।

Verse 68

यक्षराक्षसगंधर्वसिद्धविद्याधरांगनाः । पिशाचा गुह्यका वीराः किन्निरा भुजगास्तथा ॥ ६८ ॥

యక్షులు, రాక్షసులు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, విద్యాధరాంగనులు; పిశాచులు, గుహ్యకులు, వీరగణాలు, కిన్నరులు మరియు భుజగులు కూడా—(అందరూ కలదు)।

Verse 69

सिद्ध्यंति पूजनात्तत्र तथा तत्प्रोक्तकालतः । किंशुकैर्भूषणावाप्तौ पाटलैर्गजसिद्धये ॥ ६९ ॥

ఆ విధానంలో పూజచేయుటవలన, అలాగే శాస్త్రోక్త కాలంలో ఆచరించుటవలన కోరిన ఫలసిద్ధి కలుగుతుంది. కింశుక పుష్పాలతో ఆభరణలాభం, పాటల పుష్పాలతో గజసంబంధ సిద్ధి లభిస్తుంది.

Verse 70

रक्तोत्पलैरश्वसिद्धौ कुमुदैश्चरसिद्धये । उत्पलैरुष्ट्रसंसिद्ध्यै तगरैः पशुसिद्धये ॥ ७० ॥

రక్తోత్పల పుష్పాలతో అశ్వసిద్ధి, కుముద పుష్పాలతో మేతపశువుల సిద్ధి కలుగుతుంది. ఉత్పల పుష్పాలతో ఒంటె-సంబంధ సంపూర్ణ సిద్ధి, తగర పుష్పాలతో పశుసిద్ధి లభిస్తుంది.

Verse 71

जंबीरैर्महिषावाप्त्यै लकुचैरजसिद्धये । दाडिमैर्निधिसंसिद्ध्यै मधुकैर्गानसिद्धये ॥ ७१ ॥

జంబీర ఫల/పుష్పాలతో మహిషి (గేదె) ప్రాప్తి, లకుచతో మేకలపై సిద్ధి కలుగుతుంది. దాడిమంతో నిధి-లాభసిద్ధి, మధూకంతో గానసిద్ధి లభిస్తుంది.

Verse 72

बकुलैरंगनासिद्ध्यै कह्लारैः पुत्रसिद्धये । शतपत्रैर्जयावाप्त्यै केतकैर्वाहनाप्तये ॥ ७२ ॥

బకుల పుష్పాలతో స్త్రీ-సంబంధ సిద్ధి, కహ్లార పుష్పాలతో పుత్రసిద్ధి కలుగుతుంది. శతపత్ర పుష్పాలతో జయప్రాప్తి, కేతక పుష్పాలతో వాహనప్రాప్తి లభిస్తుంది.

Verse 73

सौरभाढ्यैः प्रसूनैस्तु नित्यं सौभाग्यसिद्धये । पूजयेन्मासमात्रं वा द्विगुणं त्रिगुणं तु वा ॥ ७३ ॥

సౌభాగ్యసిద్ధి కోసం సువాసనభరిత పుష్పాలతో నిత్యం పూజించాలి—ఒక నెల మాత్రమే గానీ, లేదా రెండింతలు, లేక మూడింతల కాలం గానీ.

Verse 74

यावत्फलावाप्तिकांक्षी शर्कराघृतपायसैः । सचक्रपरिवारां तां देवीं सलिलमध्यगाम् ॥ ७४ ॥

సాధకుడు కోరిన ఫలసిద్ధిని ఆశించినంతకాలం, చక్కెర‑నెయ్యితో చేసిన పాయసాన్ని నైవేద్యంగా తీసుకొని, జలమధ్యంలో ఉన్న చక్రధారి పరివారసహిత ఆ దేవిని సమీపించాడు।

Verse 75

तर्प्पयेत्कुसुमैः सार्ध्यैः सर्वोपद्रवशान्तये । घृतैः पूर्णायुषः सिद्ध्यै क्षौद्द्रैः सौभाग्यसिद्धये ॥ ७५ ॥

సర్వ ఉపద్రవాల శాంతికై పుష్పాలతో తర్పణం చేయాలి; పూర్ణాయుష్షు సిద్ధికై నెయ్యితో; సౌభాగ్య‑మంగళసిద్ధికై తేనెతో తర్పణం ఆచరించాలి।

Verse 76

दुग्धैरारोग्यसंसिद्ध्यै त्रिभिरैश्वर्यसिद्धये । नालिकेरोदकैः प्रीत्यै हिमतोयैर्नृपाप्तये । सर्वार्थसिद्धय तौर्यैरभिषिंचेन्महेश्वरीम् ॥ ७६ ॥

ఆరోగ్యసంపూర్ణసిద్ధికై పాలతో మహేశ్వరీకి అభిషేకం చేయాలి; ఐశ్వర్యసిద్ధికై త్రివిధ మధురద్రవ్యాలతో; ప్రీతి‑ప్రసాదార్థం కొబ్బరి నీటితో; రాజానుగ్రహప్రాప్తికై హిమశీతల జలంతో; సర్వార్థసిద్ధికై వాద్య‑తౌర్యసహితంగా మహేశ్వరీని అభిషేకించాలి।

Verse 77

पूगोद्याने यजेद्देवीं सिद्धद्रव्यैर्दिवानिशम् । निवसंस्तत्र तत्पुष्पैर्जायते मन्मथोपमः ॥ ७७ ॥

సుపారీ తోటలో సిద్ధద్రవ్యాలతో పగలు‑రాత్రి దేవిని పూజించాలి. అక్కడ నివసిస్తూ ఆ తోట పుష్పాలతోనే సేవ‑అర్చన చేస్తే మనిషి మన్మథుని వలె రూపవంతుడవుతాడు।

Verse 78

पूर्णासु नियत्तं देवीं कन्यकायां समर्चयन् । कृत्याः परेरिता मंत्रा विमुखांस्तान् ग्रसंति वै ॥ ७८ ॥

నిర్దిష్ట పూర్ణ (శుభ) కాలాలలో నియమబద్ధంగా కన్యారూపంలో దేవిని సమ్యక్‌గా అర్చిస్తే, కృత్యా ప్రేరితమైన మంత్రాలు నిజంగా విముఖులను పట్టుకొని గ్రసిస్తాయి।

Verse 79

लिंगत्रयमयीं देवीं चक्रस्थाभिश्च शक्तिभिः । पूजयन्निष्टमखिलं लभतेऽत्र परत्र च ॥ ७९ ॥

చక్రస్థ శక్తులతో కూడిన త్రిలింగమయీ దేవిని భక్తితో పూజించినవాడు ఇహలోకములోను పరలోకములోను సమస్త ఇష్టఫలములను పొందును।

Verse 80

शतमानकृतैः स्वर्णपुष्पैः सौरभ्यवासितैः । पूजयन्मासमात्रेण प्राग्जन्माद्यैर्विमुच्यते ॥ ८० ॥

సుగంధంతో పరిమళింపజేసిన శతమాన ప్రమాణమైన స్వర్ణపుష్పాలతో ఒక మాసము పూజించినవాడు, పూర్వజన్మాది పాపక్లేశముల నుండి విముక్తుడగును।

Verse 81

तथा रत्नैश्च नवभिर्मासं तु यदि पूजयेत् । विमुक्तसर्वपापौघैस्तां च पश्यति चक्षुषा ॥ ८१ ॥

అదేవిధంగా తొమ్మిది రకాల రత్నాలతో ఒక మాసము పూజిస్తే, సమస్త పాపప్రవాహాల నుండి విముక్తుడై ఆ దేవిని తన కన్నులతో దర్శించును।

Verse 82

अंशुकैरर्चयेद्देवीं मासमात्रं सुगंधिभिः । मुच्यते पापकृत्यादिदुःखौघैरितरैरपि ॥ ८२ ॥

సుగంధ ద్రవ్యాలతో కూడిన వస్త్రాలను సమర్పిస్తూ ఒక మాసము దేవిని అర్చిస్తే, పాపకృత్యముల నుండి ఆరంభమయ్యే దుఃఖప్రవాహముల నుండియు ఇతర కష్టముల నుండియు విముక్తి పొందును।

Verse 83

देवीरूपं स्वमात्मानं चक्रं शक्तीः समंततः । भावयन्विषयैः पुष्पैः पूजयंस्तन्मयो भवेत् ॥ ८३ ॥

తన ఆత్మనే దేవీరూపముగా ధ్యానించి, చక్రమును చుట్టూరా ఉన్న శక్తులుగా భావించి, విషయములనే పుష్పములుగా చేసి పూజించువాడు ఆ దేవీతత్త్వములో తन्मయుడగును।

Verse 84

षोडशानां तु नित्यानां प्रत्येक तिथयः क्रमात् । तत्तित्तिथौ तद्भजनं जपहोमादिकं चरेत् ॥ ८४ ॥

షోడశ నిత్యవ్రతాలకు ఒక్కొక్కటికి తిథులు క్రమంగా నిర్ణయించబడ్డాయి. ఆ ఆ తిథినాడు ఆ ఆ ఉపాస్యదేవత/వ్రతాన్ని పూజించి, జపం, హోమం మొదలైన కర్మలను ఆచరించాలి।

Verse 85

घृतं च शर्करा दुग्धमपूपं कदलीपलम् । क्षौद्रं गुडं नालिकेरफलं लाजा तिलं दधि ॥ ८५ ॥

నెయ్యి, చక్కెర, పాలు, అపూపం (తీపి పిండి వంటకం), అరటిపండ్లు; అలాగే తేనె, బెల్లం, కొబ్బరి, లాజాలు (వేపిన బియ్యం), నువ్వులు, పెరుగు కూడా సమర్పించాలి।

Verse 86

पृथुकं चणकं मुद्गपायसं च निवेदयेत् । कामेश्वर्यादिशक्तीनां सर्वासामपि चोदितम् ॥ ८६ ॥

పృథుకం (అటుకులు), చణకం (శెనగలు) మరియు ముద్గపాయసం (పెసరపప్పు పాయసం) నైవేద్యంగా సమర్పించాలి; ఇది కామేశ్వరీ మొదలైన సమస్త శక్తుల పూజకు విధిగా చెప్పబడింది।

Verse 87

आद्याया ललितायास्तु सर्वाण्येतानि सर्वदा । निवेदयेञ्च जुहुयाद्वह्नौ दद्यान्नृणामपि ॥ ८७ ॥

ఈ సమస్త నైవేద్యాలు, కర్మలు ఎల్లప్పుడూ ఆద్యా లలితాదేవికి సమర్పించాలి; అగ్నిలో హోమంగా ఆహుతులు వేయాలి, అలాగే మనుష్యులకు దానంగా కూడా ఇవ్వాలి।

Verse 88

तत्तद्विद्याक्षरप्रोक्तमौषधं तत्प्रमाणतः । संपिष्य गुटिकीकृत्य ताभिः सर्वं च साधयेत् ॥ ८८ ॥

ఆ ఆ విద్యా-అక్షరాలు సూచించిన ఔషధాన్ని చెప్పిన ప్రమాణంలో తీసుకొని మెత్తగా నూరి గుటికలుగా (మాత్రలుగా) చేసి, వాటి ద్వారా సమస్త సాధనలు మరియు ఫలితాలను సిద్ధి చేసుకోవాలి।

Verse 89

रविवारेऽरुणांभोजैः कुमुदैः सोमवारके । भौमे रक्तोत्पलैः सौम्ये वारे तगरसंभवैः ॥ ८९ ॥

ఆదివారము అరుణ కమలములతో, సోమవారము కుముదములతో; మంగళవారము రక్తోత్పలములతో, బుధవారము తగరజన్య సుగంధ పుష్పములతో పూజ చేయవలెను।

Verse 90

गुरुवारे सुकह्लारैः शुक्रवारे सितांबुजैः । नीलोत्पलैर्मंदवारे पूजयेदिष्टमादरात् ॥ ९० ॥

గురువారము సుకాహ్లార (శ్వేత కాహ్లార) పుష్పములతో, శుక్రవారము శ్వేత కమలములతో; శనివారము నీలోత్పలములతో—ఇష్టదేవుని భక్త్యాదరాలతో పూజించవలెను।

Verse 91

निवेदयेत्क्रमात्तेषु रविवारादिषु क्रमात् । पायसं दुग्धकदलीनवनीतसिताघृतम् ॥ ९१ ॥

ఆ వారవ్రతాలలో ఆదివారము నుండి క్రమంగా నైవేద్యములు సమర్పించవలెను—పాయసం, పాలు, అరటిపండ్లు, తాజా నవనీతం, తెల్ల చక్కెర, మరియు నెయ్యి।

Verse 92

एवमिष्टं समाराध्य देवीं गंधादिभिर्यजेत् । ग्रहपीडां विजित्याशुसुखानि च समश्नुते ॥ ९२ ॥

ఇలా ఇష్టదేవిని సమ్యక్గా ప్రసన్నం చేసి, గంధాదులతో కూడ పూజించవలెను; గ్రహపీడను త్వరగా జయించి సుఖములను పొందును।

Verse 93

अर्धरात्रे तु साध्यां स्त्रीं स्मरन्मदनवह्निना । दह्यमानां हृतस्वांतां मस्तकस्थापितांजलिम् ॥ ९३ ॥

అర్ధరాత్రి సాధ్యస్త్రీని స్మరించగానే అతడు మదనాగ్నితో దహించబడును; ఆమె కూడా హృదయం హరింపబడి, మస్తకంపై అంజలి ఉంచి, దహించబడుతున్నట్లే నిలుచును।

Verse 94

विकीर्णकेशीमालोललोचनामरुणारुणाम् । वायुप्रेंखत्पताकास्थपदा पद्मकलेवराम् ॥ ९४ ॥

ఆమె కేశాలు విరిగి చెల్లాచెదురై, కళ్ళు చంచలంగా ఊగుతూ, గాఢ అరుణ కాంతితో ప్రకాశించింది. గాలికి ఊగే పతాకలపై ఆమె పాదాలు నిలిచి, ఆమె దేహం పద్మసమ రూప-ప్రభతో వెలిగింది.

Verse 95

विवेकविधुरां मत्तां मानलज्जाभयातिगाम् । चिंतयन्नर्चयेञ्चक्रं मध्ये देवीं दिगंबराम् ॥ ९५ ॥

సాధారణ వివేకం లేని, దివ్య ఉన్మాదంలో మత్తమైన, మాన-లజ్జ-భయాలను అతిక్రమించిన దిగంబరా దేవిని ధ్యానించి, చక్ర మధ్యలో ఆమెను స్థాపించి చక్రారాధన చేయాలి.

Verse 96

जपादाडिमबंधूककिंशुकाद्यैः समर्चयेत् । अन्यैः सुगंधिशेफालीकुसुमाद्यैः समर्चयेत् ॥ ९६ ॥

జపా, దాడిమ పుష్పం, బంధూక, కింశుక మొదలైన పుష్పాలతో సమర్చన చేయాలి; అలాగే సుగంధి శెఫాలీ మొదలైన ఇతర సువాసన పుష్పాలతో కూడా పూజించాలి.

Verse 97

त्रिसप्तरात्रादायाति प्रोक्तरूपा मदाकुला । यावच्छरीरपातः स्याच्छापो वानपगास्य सा ॥ ९७ ॥

మూడు సార్లు ఏడు రాత్రులు గడిచిన తరువాత ఆమె—ప్రకటించిన రూపాన్ని ధరించి, మదంతో కలవరపడుతూ—మళ్లీ వస్తుంది; శరీరపాతం (మరణం) వరకు ఆమెపై ఉన్న శాపం తొలగదు.

Verse 98

पद्मैरक्तैस्त्रिमध्वक्तैर्होमाल्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथैव कैरवै रक्तैरंगनाः स्ववशं नयेत् ॥ ९८ ॥

మూడు రకాల తేనెతో లేపిన ఎర్ర పద్మాలతో హోమం చేస్తే లక్ష్మీప్రాప్తి కలుగుతుంది. అలాగే ఎర్ర కైరవ పుష్పాలతో అదే విధంగా చేస్తే స్త్రీలు వశమవుతారు.

Verse 99

समानरूपवत्सायाः शुक्लाया गोः पयःप्लुतैः । मल्लिकामालतीजातीशतपत्रैर्हुतैर्भवेत् ॥ ९९ ॥

సమవర్ణ వత్సమున్న శ్వేత గోవు పాలతో తడిపిన మల్లికా, మాలతీ, జాతీ, శతపత్ర పుష్పాలను పవిత్ర అగ్నిలో ఆహుతి చేయాలి।

Verse 100

कीर्तिविद्याधनारोग्यसौभाग्यवित्तपादिकम् । आरग्वधप्रसूनैस्तु क्षौद्राक्तैर्हवनाद्भवेत् ॥ १०० ॥

తేనెతో లేపనం చేసిన ఆరగ్వధ పుష్పాలతో హవనం చేయుటవలన కీర్తి, విద్య, ధనం, ఆరోగ్యం, సౌభాగ్యం మరియు సంపదను ప్రసాదించే ఫలం లభిస్తుంది।

Verse 101

स्वर्णादिस्तं भनं शत्रोर्नृपादीनां क्रुधोऽपि च । आज्याक्तैः करवीरोत्थैः प्रसूनैररुणैर्हुतैः ॥ १०१ ॥

నెయ్యితో లేపనం చేసిన కరవీర (కనేర) ఎర్ర పుష్పాలను అగ్నిలో ఆహుతి చేయుటవలన శత్రువు దాడి నివారించబడుతుంది; రాజులు మొదలైనవారి కోపమూ శమిస్తుంది।

Verse 102

रक्तांबराणि वनिता भूपामात्यवशं तथा । भूषावाहनवाणिज्यसिद्धयश्चास्य वांछिताः ॥ १०२ ॥

అతనికి ఎర్ర వస్త్రాలు, స్త్రీల లాభం, రాజులు–మంత్రులను వశపరచు శక్తి లభిస్తుంది; అలాగే ఆభరణాలు, వాహనాలు, వాణిజ్యంలో కోరిన సిద్ధులు కలుగుతాయి।

Verse 103

लवणैः सर्षर्पैरैरितरैर्वाथ होमतः । सतैलाक्तैर्निशामध्ये त्वानयेद्वांछितां वधूम् ॥ १०३ ॥

ఉప్పు, ఆవాలు మరియు ఇలాంటి ఇతర ద్రవ్యాలను నూనెతో లేపనం చేసి అగ్నిలో హోమం చేస్తే, అర్ధరాత్రి వేళ కోరిన వధువును వశపరచి రప్పించగలరు।

Verse 104

तैलाक्तैर्जुहुयात्कृष्णदरपुष्पैर्निशातरे । मासादरातेस्तस्यार्तिर्ज्वरेण भवति ध्रुवम् ॥ १०४ ॥

నూనెతో లేపిన నిశాతరా (రాత్రి వికసించే) మరియు కృష్ణదర పుష్పాలతో హోమం చేయునట్లయితే, ఒక నెలలోనే ఆ శత్రువుకు జ్వరరూపమైన బాధ నిశ్చయంగా కలుగును॥१०৪॥

Verse 105

आरुष्करैर्धृताभ्यक्तैस्तद्बीजैर्निशि होमतः । शत्रोर्द्दाहव्रणानि स्युर्दुःसाध्यानि चिकित्सकैः ॥ १०५ ॥

ఘృతంతో అభ్యక్తమైన ఆరుష్కర విత్తనాలతో రాత్రివేళ హోమం చేస్తే, శత్రువుకు దహన-వ్రణాలు కలుగును; అవి వైద్యులకు కూడా దుర్సాధ్యములు॥१०৫॥

Verse 106

तथा तत्तैलसंसिक्तैर्बीजैरंकोलकैरपि । मरिचैः सर्षपाज्याक्तौनशि होमानुसारतः ॥ १०६ ॥

అలాగే ఔషధి-హోమ విధి ప్రకారం, ఆ నూనెతో సिक्तమైన విత్తనాలు, అంకోల విత్తనాలు, మిరియాలు మరియు ఘృతమిశ్రిత ఆవాలు రాత్రివేళ ఆహుతి చేయవలెను॥১০৬॥

Verse 107

वांछितां वनितां कामज्वरार्तामानयेद्द्रुतम् । शालिभिश्चाज्यसंसिक्तैर्होमाच्छालीनवाप्नुयात् ॥ १०७ ॥

ఘృతంతో తడిపిన శాలి ధాన్యంతో హోమం చేయుటవలన, కామజ్వరంతో బాధపడే వాంఛిత స్త్రీ త్వరగా ఆకర్షితమై వచ్చును; అలాగే ఆ హోమం ద్వారా నూతన శాలి ధాన్యసంపద కూడా లభించును॥১০৭॥

Verse 108

मुद्गैर्मुद्गं घृतैराज्यं सिद्धैरित्थं हुतैर्भवेत् । साध्यर्क्षवृक्षसंभूतां पिष्टपादरजःकृताम् ॥ १०८ ॥

ముద్గంతో ముద్గాన్ని, ఘృతంతో ఆజ్యాన్ని—ఇలా సిద్ధంగా చేసి ఆహుతి ఇచ్చినచో కర్మ సిద్ధి కలుగును. (లేపం/చూర్ణం) సాధ్య మరియు ఋక్ష వృక్షముల నుండి వచ్చిన పదార్థాన్ని పాదంతో నూరి ఏర్పడిన రజతో సన్నని చూర్ణంగా చేయవలెను॥১০৮॥

Verse 109

राजीमरीचिलोणोत्थां पुत्तलीं जुहुयान्निशि । प्रपदाभ्यां च जंघाभ्यां जानुभ्यामुरुयुग्मतः ॥ १०९ ॥

రాత్రివేళ ఆవాల కిరణజన్య లవణ-రజస్సుతో చేసిన చిన్న పుత్తలిని అగ్నిలో హోమం చేయాలి; ఇది పాదతలాలు, జంఘలు, మోకాళ్లు, ఉరుద్వయ శాంత్యర్థం।

Verse 110

नाभेरधस्ताद्धृदयाद्भिन्नेनाकण्ठस्तथा । शिरसा च सुतीक्ष्णेन च्छित्वा शस्त्रेण वै क्रमात् ॥ ११० ॥

తీక్ష్ణమైన శస్త్రంతో క్రమంగా ముందుగా నాభి కింద, తరువాత హృదయదేశంలో, ఆపై కంఠం వరకు కోయాలి; అనంతరం అత్యంత తీక్ష్ణ ధారతో శిరస్సును కూడా వేరు చేయాలి।

Verse 111

एवं द्वादशधा होमान्नरनारीनराधिपाः । वश्या भवंति सप्ताडाज्ज्वरार्त्तीश्चास्य वांछया ॥ १११ ॥

ఇలా ద్వాదశ విధాల హోమకర్మ చేయగా పురుషులు, స్త్రీలు, రాజులూ ఏడు దినాలలో వశమవుతారు; జ్వరపీడితులకూ అతని సంకల్పానుసారం ఫలం కలుగుతుంది।

Verse 112

पिष्टेन गुडयुक्तेन मरिचैर्जीरकैर्युताम् । कृत्वा पुत्तलिकां साध्यनामयुक्तामथो हृदि ॥ ११२ ॥

బెల్లం కలిపిన పిండిలో మిరియాలు, జీలకర్ర కలిపి చిన్న పుత్తలిని తయారు చేయాలి; సాధ్యుని పేరును అందులో వ్రాసి హృదయప్రదేశంపై ఉంచాలి।

Verse 113

सनामहोमसंपातघृतेपाच्यतां पुनः । स्पृशन्निजकराग्रेण सहस्रं प्रजपेन्मनुम् ॥ ११३ ॥

తదుపరి మంత్రనామసహిత హోమసంపాతంతో పవిత్రమైన నెయ్యిలో దానిని మళ్లీ ఉడికించాలి; తన వేళ్ల కొనలతో తాకుతూ మంత్రాన్ని వెయ్యిసార్లు జపించాలి।

Verse 114

अभ्यर्च्य तद् घृताभ्यक्तं भक्षयेत्तद्धिया जपन् । नरनारीनृपास्तस्य वश्याः स्युर्मरणावधिं ॥ ११४ ॥

ఆ ద్రవ్యాన్ని విధిగా ఆరాధించి, నెయ్యితో లేపనం చేసిన దానిని మనస్సులో మంత్రజపం చేస్తూ భక్షించాలి. దాని ప్రభావంతో పురుషులు, స్త్రీలు, రాజులుకూడా మరణాంతం వశమవుతారు.

Verse 115

शक्तयष्टगंधं संपिष्य कन्यया शिशिरे जले । तेन वै तिलकं भाले धारयन्वशयेज्जगत् ॥ ११५ ॥

కన్యతో చల్లని నీటిలో శక్తయష్ట-గంధాన్ని నూరిపించి, దానిని నుదుటిపై తిలకంగా ధరించాలి. ఆ తిలకధారణతో జగత్తు కూడా వశమవుతుందని చెప్పబడింది.

Verse 116

शालितंदुलमादाय प्रस्थं भांडे नवे क्षिपेत् । समानवर्णेवत्साया रक्ताया गोः पयस्तथा ॥ ११६ ॥

శాలి బియ్యపు గింజలను ఒక ప్రస్థ పరిమాణంగా తీసుకొని కొత్త పాత్రలో వేయాలి. అలాగే, అదే రంగు దూడ ఉన్న ఎర్ర ఆవు పాలను కూడా అందులో కలపాలి.

Verse 117

द्विगुणं तत्र निक्षिप्य श्रपयेत्संस्कृतेऽनले । घृतेन सिक्तं सिक्थं तु कृत्वा तत्ससितं करे ॥ ११७ ॥

అందులో (ఇతర) ద్రవ్యాన్ని రెండింతలు వేసి, శుద్ధంగా సిద్ధం చేసిన అగ్నిపై మరిగించాలి. తరువాత నెయ్యితో తడిపిన మైనాన్ని ఆకారమిచ్చి, తెల్ల చూర్ణం (సిత)తో కలిసి చేతిలో పట్టుకోవాలి.

Verse 118

विधाय विद्यामष्टोर्द्धूशतं जप्त्वा हुनेत्ततः । एवं होमो महालक्ष्मीमावहेत्प्रतिपत्कृतः ॥ ११८ ॥

విధిని సమ్యకంగా నిర్వహించి, విద్యా (మంత్రం)ను నూట ఎనిమిది సార్లు జపించి, అనంతరం అగ్నిలో హోమాహుతులు సమర్పించాలి. ఈ విధంగా ప్రతిపద తిథిన చేసిన హోమం మహాలక్ష్మిని ఆవాహన చేస్తుంది.

Verse 119

शुक्रवारेष्वपि तथा वर्षान्नृपसमो भवेत् । पंचम्यां तु विशेषेण प्राग्वद्धोमं समाचरेत् ॥ ११९ ॥

శుక్రవారాల్లో కూడా ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించినవాడు ఒక సంవత్సరం లో రాజసమానుడవుతాడు. అయితే పంచమి తిథినాడు ప్రత్యేకంగా పూర్వోక్త విధానమునే యథావిధిగా హోమం చేయవలెను.

Verse 120

तस्यां तिथौ त्रिमध्वक्तैर्मल्लिकाद्यैः सितैर्हुनेत् । अन्नाज्याभ्यां च नियतं हुत्वान्नाढ्यो भवेन्नरः ॥ १२० ॥

ఆ తిథినాడు త్రిమధురములు (పాలు, పెరుగు, నెయ్యి) మరియు మల్లికాది తెల్ల పుష్పాలతో హోమం చేయవలెను. అలాగే అన్నము మరియు నెయ్యితో నియమంగా ఆహుతులు సమర్పిస్తే మనిషి సంపన్నుడగును.

Verse 121

यद्यद्धि वांछितं वस्तु तत्तत्सर्वं तु सर्वदा । घृतहोमादवाप्नोति तथैव तिलतंदुलैः ॥ १२१ ॥

మనిషి కోరిన ఏ ఏ వస్తువైనా, అవన్నీ అతడు నెయ్యి-హోమం ద్వారా నిశ్చయంగా పొందుతాడు; అలాగే నువ్వులు మరియు బియ్యపు గింజల ఆహుతులతో కూడా అదే ఫలము లభిస్తుంది.

Verse 122

अरुणैः पंकजैर्होमं कुर्वंस्त्रिमधुराप्लुतैः । मंडलाल्लभते लक्ष्मीं महतीं श्लाध्यविग्रहाम् ॥ १२२ ॥

త్రిమధురములతో తడిపిన ఎర్ర తామరలతో హోమం చేయువాడు ఆ మండలమునుండి మహత్తరమైన లక్ష్మీని—ప్రశంసనీయ రూపసంపదను—ప్రాప్తి చేస్తాడు.

Verse 123

कह्लारैः क्षौद्रसंसिक्तैः पूर्णाद्यं तद्दिनावधि । जुहुयान्नित्यशो भक्त्या सहस्रं विकचैः शुभैः ॥ १२३ ॥

తేనెతో చల్లిన, శుభ్రముగా వికసించిన కహ్లార పుష్పాలతో—పూర్ణిమా వ్రతం మొదలుకొని ఆ దినాంతం వరకు—భక్తితో ప్రతిదినం వెయ్యి ఆహుతులు సమర్పించవలెను.

Verse 124

स तु कीर्तिं धनं पुत्रान्प्राप्नुयान्नात्र संशयः । चंपकैः क्षौद्रसंसिक्तैः सहस्रहवनाद्ध्रुवम् ॥ १२४ ॥

అతడు నిశ్చయంగా కీర్తి, ధనం, పుత్రులను పొందును—ఇందులో సందేహము లేదు. తేనెతో లేపిన చంపక పుష్పాలతో సహస్ర హోమములు చేయుటవలన ఈ ఫలము ధ్రువము.

Verse 125

लभते स्वर्णनिष्काणां शतं मासेन नारद । पाटलैर्घृतसंसिक्तैस्त्रिसहस्रं हुतैस्तथा ॥ १२५ ॥

ఓ నారదా! ఒక నెలలో అతడు వంద స్వర్ణ నిష్కములను పొందును. అలాగే నెయ్యితో లేపిన పాటల సమిధలతో అగ్నిలో మూడు వేల ఆహుతులు సమర్పించినా అదే ఫలము కలుగును.

Verse 126

दर्शादिमासाल्लभते चित्राणि वसनानि च । कर्पूरचंदनाद्यानि सुगन्धानि तु मासतः ॥ १२६ ॥

దర్శతో ప్రారంభమయ్యే మాసము నుండి అతడు విచిత్రమైన వస్త్రములను పొందును. అలాగే ప్రతి మాసమున కర్పూరము, చందనము మొదలైన సుగంధ ద్రవ్యములు కూడా లభించును.

Verse 127

वस्तूनि लभते हृद्यैरन्यैर्भोगोपयोगिभिः । शालिभिः क्षीरसिक्ताभिः सप्तमीषु शतं हुतम् ॥ १२७ ॥

పాలతో తడిపిన శాలి బియ్యపు గింజలతో సప్తమీ తిథులలో వంద ఆహుతులు సమర్పిస్తే, అతడు హృద్యమైనవి మరియు ఇతర భోగోపయోగి వస్తువులను పొందును.

Verse 128

तेन शालिसमृद्धिः स्याज्मासैः षड्रभिरसंशयम् । तिलैर्हुतैस्तु दिवसैर्वर्षादारोग्यमाप्नुयात् ॥ १२८ ॥

ఆ విధానమువలన ఆరు మాసములలో నిశ్చయంగా శాలి ధాన్య సమృద్ధి కలుగును. మరియు నిత్యము నువ్వులతో ఆహుతులు సమర్పిస్తే ఒక సంవత్సరములో ఆరోగ్యము పొందును.

Verse 129

स्वजन्मर्क्षत्रिषु तथा दूर्वाभिर्ज्जुहुयान्नरः । निरातंको महाभोगः शतं वर्षाणि जीवति ॥ १२९ ॥

తన జన్మకు సంబంధించిన మూడు నక్షత్రాలలో దూర్వాగడ్డితో హోమం చేయవలెను. అప్పుడు అతడు ఉపద్రవములేని వాడై మహాభోగసంపదను అనుభవించి నూరు సంవత్సరాలు జీవించును.

Verse 130

गुडूचीतिलदूर्वाभिस्त्रिषु जन्मसु वा हुनेत् । तेनायुःश्रीयशोभोगपुण्यनिध्यादिमान्भवेत् ॥ १३० ॥

గుడూచి, నువ్వులు, దూర్వాగడ్డితో—మూడు జన్మలవరకైనా—హోమం చేసినచో, దాని ఫలంగా దీర్ఘాయువు, శ్రీ, యశస్సు, భోగాలు మరియు పుణ్యనిధి మొదలైనవి కలుగును.

Verse 131

घृतपायसदुग्धैस्तु हुतैस्तेषु त्रिषु क्रमात् । आयुरारोग्यविभवैर्नृपामात्यो भवेत्तथा ॥ १३१ ॥

కానీ ఆ మూడు ఆహుతుల్లో క్రమంగా నెయ్యి, పాయసం, పాలను సమర్పిస్తే, అతడు దీర్ఘాయువు, ఆరోగ్యం, వైభవంతో రాజమంత్రిగా అవుతాడు.

Verse 132

सप्तम्यां कदलीहोमात्सौभाग्यं लभतेऽन्वहम् । दूर्वात्रिकैस्तु प्रादेशमानैस्त्रिस्वादुसंयुतैः ॥ १३२ ॥

సప్తమి తిథిన కదళి (అరటి)తో హోమం చేస్తే ప్రతిదినం సౌభాగ్యం లభిస్తుంది. అలాగే ప్రదేశమానం గల దూర్వా మూడు ముడులు, మూడు మధుర ద్రవ్యాలతో కలిపి ఆహుతి ఇవ్వాలి.

Verse 133

जुहुयाद्दिनशो घोरे सन्निपातज्वरे तथा । तद्दिनेषु जपेद्विद्यां नित्यशः सलिलं स्पृशन् ॥ १३३ ॥

భయంకరమైన సన్నిపాత జ్వరంలో ప్రతిరోజూ హోమం చేయాలి. ఆ రోజుల్లోనే నీటిని స్పర్శిస్తూ నిత్యం నిరంతరం మంత్రవిద్యను జపించాలి.

Verse 134

सहस्रवारं तत्तोयैः स्नानं पानं समाचरेत् । पाकाद्यमपि तैरव कुर्याद्रोगविमुक्तये ॥ १३४ ॥

ఆ జలముతో సహస్రసార్లు విధివిధానంగా స్నానం చేసి త్రాగాలి. రోగవిముక్తికై అదే జలముతో పాకములు మొదలైనవి కూడా చేయాలి॥

Verse 135

साध्यर्क्षवृक्षसंचूर्णं त्र्यूषणं सर्षपं तिलम् । पिष्टं च साध्यपादोत्थरजसा च समन्वितम् ॥ १३५ ॥

సాధ్యర్క్ష వృక్షపు చూర్ణం, త్ర్యూషణం, ఆవాలు, నువ్వులు—ఇవన్నీ నూరి, సాధువుల పాదధూళితో కలిపి లేపనాన్ని సిద్ధం చేయాలి॥

Verse 136

कृत्वा पुत्तलिकां सम्यग्धृदये नामसंयुताम् । प्राग्वच्छित्वायसैस्तीक्ष्णैः शस्त्रैः पुत्तलिकां हुनेत् ॥ १३६ ॥

చిన్న పుత్తలికను సరిగా తయారు చేసి, దాని హృదయభాగంలో పేరు స్థాపించాలి. ముందుగా చెప్పిన విధంగా పదునైన ఇనుప ఆయుధాలతో కోసి, ఆ పుత్తలికను అగ్నిలో హోమం చేయాలి॥

Verse 137

एवं दिनैः सप्तभिस्तु साध्यो वश्यो भवेद्दृढम् । तथाविधां पुत्तलिकां कुंडमध्ये निखन्य च ॥ १३७ ॥

ఈ విధంగా ఏడు దినాలలో సాధ్యుడు దృఢంగా వశుడవుతాడు. అలాగే ఆ విధంగా చేసిన పుత్తలికను కుండ మధ్యలో పాతిపెట్టాలి॥

Verse 138

उपर्यग्निं निधायाथ विद्यया दिनशो हुनेत् । त्रिसहस्रं त्रियमायां सर्षपैस्तद्रसाप्लुतैः ॥ १३८ ॥

తర్వాత దానిని అగ్నిపై ఉంచి, విద్యా మంత్రంతో ప్రతిదినం హోమం చేయాలి—మూడు యామాలలో మూడు వేల ఆహుతులు, దాని రసంలో నానబెట్టిన ఆవాలతో సమర్పించాలి॥

Verse 139

शतयोजनदूरादप्यानयेद्वनितां बलात् । वशयेद्वनितां होंमात्कौशिकैर्मधुमिश्रितैः ॥ १३९ ॥

నూరు యోజనాల దూరం నుండికూడా బలవంతంగా స్త్రీని తీసుకురాగలరు; మధు కలిపిన కుశతో హోమం చేస్తే స్త్రీ వశమవుతుంది.

Verse 140

नालिकेरफलोपे तैर्गुडैर्लक्ष्मीमवाप्नुयात् । तथाज्यसिक्तैः कह्लारैः क्षीराक्तैररुणोत्पलैः ॥ १४० ॥

కొబ్బరి ఫలాలతో కూడిన బెల్లం అర్పిస్తే లక్ష్మీ (సంపద) లభిస్తుంది. అలాగే నెయ్యితో చల్లిన కహ్లార కమలాలు, పాలతో పూసిన ఎర్ర కమలాలు అర్పిస్తే శుభసౌభాగ్యం కలుగుతుంది.

Verse 141

त्रिमध्वक्तैश्चंपर्कश्च प्रसूनैर्बकुलोद्भवैः । मधूकजैः प्रसूनैश्च हुतैः कन्यामवाप्नुयात् ॥ १४१ ॥

త్రిమధు కలిపి, చంపక పుష్పాలు, బకులజ పుష్పాలు, మధూక పుష్పాలతో హోమం చేస్తే కన్య (యోగ్య వధువు) లభిస్తుంది.

Verse 142

पुन्नागजैर्हुतैर्वस्त्राण्याज्यैरिष्टमवाप्नुयात् । माहिषैर्महिषीराजैरजान् गव्यैश्च गास्तथा ॥ १४२ ॥

పున్నాగ కట్టెలను ఆహుతి ఇస్తే వస్త్రాలు లభిస్తాయి; నెయ్యి ఆహుతితో ఇష్టఫలం సిద్ధిస్తుంది. గేదెలు, శ్రేష్ఠ గేదెరాణులను ఆహుతి ఇస్తే మేకలు, గవ్య ఆహుతితో ఆవులు కూడా లభిస్తాయి.

Verse 143

अवाप्नोति हुतैराज्यैः रत्नै रत्नं च साधकः । शालिपिष्टमयीं कृत्वा पुत्तलीं ससितां ततः ॥ १४३ ॥

నెయ్యి ఆహుతులతో సాధకుడు రాజ్యసమృద్ధిని పొందుతాడు; రత్నాలను ఆహుతిగా ఇస్తే రత్నాలే లభిస్తాయి. ఆపై బియ్యపు పిండితో తెల్లని చిన్న బొమ్మను తయారు చేసి తదుపరి విధిని చేయాలి.

Verse 144

हृद्देशन्यस्तनामार्णां पचेत्तैलाज्ययोर्निशि । तन्मनाश्च दिवारात्रौ विद्याजप्तां तु भक्षयेत् ॥ १४४ ॥

హృదయదేశంలో నామాక్షరాలను న్యాసం చేసి, రాత్రివేళ నువ్వుల నూనె లేదా నెయ్యిలో (నైవేద్యాన్ని) వండాలి. ఆ మంత్రదేవతపై మనస్సు నిలిపి, పగలు-రాత్రి విద్యామంత్ర జపంతో పవిత్రమైనదాన్ని భుజించాలి।

Verse 145

सप्तरात्रप्रयोगेण नरो नारी नृपोऽपि वा । दासवद्वशमायाति चित्तप्राणादि चार्पयेत् ॥ १४५ ॥

ఏడు రాత్రుల ప్రయోగంతో—పురుషుడు, స్త్రీ లేదా రాజు అయినా—దాసునివలె వశమవుతాడు; అప్పుడు సాధకుడు చిత్తం, ప్రాణం మొదలైనవాటిని సమర్పించాలి।

Verse 146

हयारिपुष्पैररुणैः सितैर्वा जुहुयात्तथा । त्रिसप्तरात्रान्महतीमवाप्नोति श्रियन्नरः ॥ १४६ ॥

అలాగే హయారి పుష్పాలతో—ఎరుపు గానీ తెలుపు గానీ—హోమం చేస్తే, మూడు సప్తరాత్రులలో మనుడు మహత్తర శ్రీ-సంపదను పొందుతాడు।

Verse 147

छागमांसैस्त्रिमध्वक्तैर्होमात्स्वर्णमवाप्नुयात् । क्षीराक्तैः सस्यसंपन्नां भुवमाप्नोति मंडलात् ॥ १४७ ॥

మూడు రకాల తేనెతో లేపిన మేక మాంసంతో హోమం చేస్తే స్వర్ణం లభిస్తుంది. పాలతో లేపిన ఆహుతులతో మండలలోకము నుండి పంటలతో సమృద్ధమైన భూమి పొందుతాడు।

Verse 148

पद्माक्षैर्हवनाल्लक्ष्मीमवाप्नोति त्रिभिर्दिनैः । बिल्वैर्दशांशं जुहुयान्मंत्राद्यैः साधने जपे ॥ १४८ ॥

పద్మాక్షాలతో హవనం చేస్తే మూడు రోజుల్లో లక్ష్మీప్రాప్తి కలుగుతుంది. మంత్రసాధన, జపంలో బిల్వపత్రాలతో జపసంఖ్యలో దశాంశాన్ని అగ్నిలో ఆహుతిగా సమర్పించాలి।

Verse 149

एवं संसिद्धमंत्रस्तु मंत्रितैश्चुलुकोदकैः । फणिदष्टमृतानां तु मुखे संताड्य जीवयेत् ॥ १४९ ॥

ఈ విధంగా మంత్రసిద్ధి పొందిన తరువాత, ఆ మంత్రంతో పవిత్రం చేయబడిన నీటిని పుక్కిటపట్టి, పాముకాటుతో మరణించిన వారి ముఖంపై చల్లి వారిని బ్రతికించాలి.

Verse 150

तत्कर्णयोर्जपन्विद्यां यष्ट्या वा जपसिद्धया । संताड्यशीर्षं सहसा मृतमुत्थापयेदिति ॥ १५० ॥

ఆ మృతదేహం చెవులలో మంత్రాన్ని జపిస్తూ, లేదా జపసిద్ధి పొందిన దండంతో తలపై కొట్టి, మరణించిన వ్యక్తిని తక్షణమే లేపాలి.

Verse 151

कृत्वा योनिं कुंडमध्ये तत्राग्नौ विधिवद्ध्रुनेत् । तिलसर्षपगोधूमशालिधान्ययवैर्हुनेत् ॥ १५१ ॥

హోమగుండం మధ్యలో యోని ఆకారాన్ని, అక్కడ శాస్త్రోక్తంగా అగ్నిని, నువ్వులు, ఆవాలు, గోధుమలు, వరిధాన్యం మరియు, యవలతో హోమం చేయాలి.

Verse 152

त्रिमध्वक्तैरेकशो वा समेतैर्वा समृद्धये । बकुलैश्चंपकैरब्जैः कह्लारैररुणोत्पलैः ॥ १५२ ॥

ఐశ్వర్యవృద్ది కోసం త్రిమధురాలతో (నెయ్యి, తేనె, పంచదార) కలిపి, విడివిడిగా గానీ లేదా అన్నీ కలిపి గానీ, పొగడ, సంపెంగ, తామర, కలువ మరియు ఎర్ర కలువ పూలతో హోమం చేయాలి.

Verse 153

कैरवैर्मल्लिकाकुंदमधूकैरिंदिराप्तये । अशोकैः पाटलैर्विल्वैर्जातीविकंकतैः सितैः ॥ १५३ ॥

లక్ష్మీదేవి అనుగ్రహం కోసం తెల్ల కలువలు, మల్లె, కుంద, ఇప్ప పూలతోనూ; అలాగే అశోక, పాటల, మారేడు దళాలు, జాజి మరియు తెల్లని వికంకత పూలతోనూ పూజించాలి.

Verse 154

नवनीलोत्पलैरश्वरिपुजैः कर्णिकारजैः । होमाल्लक्ष्मीं च सौभाग्यं निधिमायुर्यशो लभेत् ॥ १५४ ॥

తాజా నీలకమలాలు, అశ్వరిపూజ్య పుష్పాలు, కర్ణికార పుష్పాలతో హోమం చేయుటవలన లక్ష్మీ, సౌభాగ్యం, ధననిధి, దీర్ఘాయువు, యశస్సు లభించును।

Verse 155

दूर्वां गुडूचीमश्वत्थं वटमारग्वधं तथा । सितार्कप्लक्षजं हुत्वा चिरान्मुच्येत रोगतः ॥ १५५ ॥

దూర్వా, గుడూచి, అశ్వత్థ, వట, మారగ్వధ, శ్వేత అర్క మరియు ప్లక్షలను అగ్నిలో హుతం చేసినచో కాలక్రమేణా రోగముల నుండి విముక్తి కలుగును।

Verse 156

इक्षुजंबूनालिकेरमोचागुडसितायुतैः । अचलां लभते लक्ष्मीं भोक्ता च भवति ध्रुवम् ॥ १५६ ॥

చెరకు, జంబూ ఫలం, కొబ్బరి, అరటి, బెల్లం, చక్కెరలతో కూడిన హవిస్సుతో హోమం చేస్తే అచల లక్ష్మీ లభించి, నిశ్చయంగా భోగసుఖభోక్త అవుతాడు।

Verse 157

सर्षपाज्यैर्हुते मृत्युः काष्ठाग्नौ वैरिमृत्यवे । चतुरंगुलजैर्होमाञ्चतुरंगबले रिपोः ॥ १५७ ॥

కట్టెల అగ్నిలో నెయ్యితో కలిపిన ఆవాలు హుతం చేస్తే శత్రుమరణ ఫలం సిద్ధమగును. అలాగే నాలుగు అంగుళాల ప్రమాణమైన హోమద్రవ్యాలతో శత్రువు చతురంగ బలం నశించును।

Verse 158

सप्ताहाद्रोगदुःखार्तिर्भवत्येव न संशयः । नित्यं नित्यार्चनं कुर्यात्तथा होमं घृतेन वै ॥ १५८ ॥

ఏడు రోజులలోనే రోగదుఃఖపీడ తప్పక కలుగును—సందేహమే లేదు. కావున ప్రతిదినం నిత్యార్చన చేయాలి; అలాగే నెయ్యితో హోమం కూడా నిత్యం చేయాలి।

Verse 159

विद्याभिमंत्रितं तोयं पिबेत्प्रातस्तदाप्तये । चंदनोशीरकर्पूरकस्तूरीरोचनान्वितैः ॥ १५९ ॥

ఆ ఫలసిద్ధి కొరకు ప్రాతఃకాలంలో విద్యా-మంత్రంతో అభిమంత్రితమైన జలాన్ని పానము చేయాలి. అది చందనం, ఉశీరము, కర్పూరము, కస్తూరి, గోరోచనతో యుక్తమై ఉండాలి॥

Verse 160

काश्मीरकालागुरुभिर्मृगस्वेदमयैरपि । पूजयेच्च शिवामेतैर्गंधैः सर्वार्थसिद्धये ॥ १६० ॥

కుంకుమపువ్వు (కాష్మీరం), నల్ల అగరు మరియు కస్తూరి నుండి సిద్ధమైన సుగంధాలతో—ఈ గంధాలతో—శివాను పూజించాలి; అప్పుడు సమస్తార్థసిద్ధి కలుగుతుంది॥

Verse 161

सर्वाभिरपि नित्याभिः प्रातर्मातृकया समम् । त्रिजप्ताभिः पिबेत्तोयं तथा वाक्सिद्वये शिवम् ॥ १६१ ॥

ప్రాతఃకాలంలో మాత్రికతో కలిసి, సమస్త నిత్యాశక్తులతో కూడి, మూడుసార్లు జపించి జలాన్ని పానము చేయాలి; అలాగే వాక్-సిద్ధి ద్వయంలో శివమంగళాన్ని స్థాపించాలి॥

Verse 162

विदध्यात्साधनं प्राग्वद्वर्णलक्षं पयोव्रतः । त्रिस्वादुसिक्तैररुणैरंबुजैर्हवनं चरेत् ॥ १६२ ॥

పయోవ్రతాన్ని ఆచరించువాడు, ముందుగా చెప్పిన విధంగా వర్ణలక్షణాలతో కూడిన సాధనసామగ్రిని సిద్ధం చేయాలి; మరియు మూడు మధుర ద్రవ్యాలతో చల్లిన ఎర్ర కమలాలతో హవనం చేయాలి॥

Verse 163

जपतर्पणहोमार्चासेकसिद्धमनुर्नरः । कुर्यादुक्तान्प्रयोगांश्च न चेत्तन्मनुदेवताः ॥ १६३ ॥

జపం, తర్పణం, హోమం, అర్చన, సేకం—ఈ ప్రయోగాలను మనిషి వాటికి సిద్ధమైన మంత్రంతోనే చేయాలి; లేకపోతే ఆ మంత్రాధిదేవతలు అనుగ్రహించరు॥

Verse 164

प्राणांस्तस्य ग्रसंत्येव कुपितास्तत्क्षणान्मुने । अनया विद्यया लोके यदसाध्यं न तत्क्वचित् ॥ १६४ ॥

ఓ మునీ, కోపించిన వారు ఆ క్షణమే అతని ప్రాణవాయువులను గ్రసిస్తారు. ఈ విద్యచేత లోకంలో ఎక్కడా అసాధ్యమని ఏదీ ఉండదు.

Verse 165

अरण्यवटमूले च पर्वताग्रगुहासु च । उद्यानमध्यकांतारे मातृपादपमूलतः ॥ १६५ ॥

అరణ్యంలో వటవృక్షమూలంలో, పర్వతశిఖర గుహల్లో, ఉద్యానమధ్యంలోని ఏకాంత కాంతారంలో, అలాగే ‘మాతృవృక్ష’ మూలంలో—(ఇలాంటి స్థలాలు సాధనకు అనుకూలం).

Verse 166

सिंधुतीरे वने चैता यक्षिणीः साधयेन्नरः । कमलैः कैरवै रक्तैः सितैः सौगंधिकोत्पलैः ॥ १६६ ॥

సింధు నది తీరంలోని వనంలో మనిషి ఈ యక్షిణులను సాధించాలి—కమలాలతో, ఎరుపు-తెలుపు కైరవాలతో, సుగంధ నీలోత్పలాలతో అర్చన చేసి.

Verse 167

सुगंधिशिफालिकया त्रिमध्वक्तैर्यथाविधि । होमात्सप्तसु वारेषु तन्मंडलत एव वै ॥ १६७ ॥

సుగంధ శిఫాలికాను త్రిమధు మరియు ఘృతంతో కలిపి విధివిధానంగా హోమం చేయాలి. ఏడు రోజుల హోమంతో ఆ మণ্ডలంనుండే నిశ్చయంగా ఫలం ఉద్భవిస్తుంది.

Verse 168

विजयं समवाप्रोति समरे द्वंद्वयुद्धके । मल्लयुद्धे शस्त्रयुद्धे वादे द्यूतह्नयेऽपि च ॥ १६८ ॥

అతడు సమరంలో—ద్వంద్వయుద్ధం, మల్లయుద్ధం, శస్త్రయుద్ధం, వాదప్రతివాదం, ఇంకా పాశక్రీడలో కూడ—విజయాన్ని పొందుతాడు.

Verse 169

व्यवहारेषु सर्वत्र जयमाप्नोति निश्चितम् । चतुरंगुलजैः पुप्पैर्होमात्संस्तंभयेदरीन् ॥ १६९ ॥

లోకవ్యవహారములన్నిటిలో సాధకుడు నిశ్చయంగా జయాన్ని పొందును. నాలుగు అంగుళాల ప్రమాణపు పుష్పాలతో హోమం చేయగా శత్రువులు స్థంభింపబడుదురు.

Verse 170

तथैव कर्णिकारोत्थैः पुन्नागोत्थैर्नमेरुजैः । चंपकैः केतकै राजवृक्षजैर्माधवोद्भवैः ॥ १७० ॥

అదేవిధంగా కర్ణికార, పున్నాగ మరియు మేరుపర్వతజ పుష్పాలతో; చంపక, కేతక పుష్పాలతో; అలాగే రాజవృక్షజ మరియు మాధవలతాజ పుష్పాలతో కూడ (ఆరాధన) చేయవలెను.

Verse 171

प्राग्वद्दारेषु जुहुयात्क्रमात्पुष्पैस्तु सप्तभिः । प्रोक्तेषु स्तंभनं शत्रोर्भंगो वा भवति ध्रुवम् ॥ १७१ ॥

మునుపు చెప్పిన విధంగా ద్వారముల వద్ద క్రమంగా ఏడు పుష్పాలతో ఆహుతులు సమర్పించాలి. ఈ విధి నెరవేరితే శత్రువు నిశ్చయంగా స్థంభింపబడును లేదా నాశనమగును.

Verse 172

शत्रोर्नक्षत्रवृक्षाग्नौ तत्समिद्धिस्तु होमतः । सर्षपाज्यप्लुताभिस्ते प्रणमंत्येव पादयोः ॥ १७२ ॥

శత్రువునకు సంబంధించిన నక్షత్రవృక్ష సమిధలతో ప్రజ్వలించిన అగ్నిలో, అదే సమిధతో హోమం చేయాలి. ఆహుతులను ఆవాలు మరియు నెయ్యితో తడిపి సమర్పించగా వారు (విరోధులు) నిజంగా పాదాల వద్ద నమస్కరిస్తారు.

Verse 173

मृत्युकाष्ठानले मृत्युपत्रपुष्पफलैरपि । समिद्भिर्जुहुयात्सम्यग्वारे शार्चनपूर्वकम् ॥ १७३ ॥

‘మృత్యు’ కాష్ఠంతో ప్రజ్వలించిన అగ్నిలో, ‘మృత్యు’ కర్మకు నియమితమైన ఆకులు, పుష్పాలు, ఫలాలు మరియు సమిధలతో విధివిధానంగా ఆహుతులు సమర్పించాలి. నియత దినంలో ముందుగా పూజ చేసి సక్రమంగా హోమం చేయాలి.

Verse 174

अरातेश्चतुरंगं तु बलं रोगार्द्दितं भवेत् । तेनास्य विजयो भूयान्निधनेनापि वा पुनः ॥ १७४ ॥

శత్రువుని చతురంగ సైన్యం రోగంతో బాధపడితే, ఆ బలహీనత వల్లనే గాని, లేక మళ్లీ శత్రువు మరణించినా గాని, అతనికి విజయం అత్యంత సాధ్యమవుతుంది।

Verse 175

अर्कवारेऽर्कजैरिध्मैः समिद्धेऽग्नौ तदुद्भवैः । पत्रैः पुष्पैः फलैः काण्डैर्मूलैश्चापि हुनेत्क्रमात् ॥ १७५ ॥

ఆదివారము అర్క మొక్క నుండి పొందిన సమిధలతో అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేసి, ఆ అర్క యొక్క ఆకులు, పువ్వులు, ఫలాలు, కాండాలు, మూలాలు—ఇవన్నీ క్రమంగా ఆహుతులుగా సమర్పించాలి।

Verse 176

सवर्णारुणवत्साया घृतसिक्तैस्तु मण्डलात् । अरातिदिङ्मुखो भूत्वा कुंडे त्र्यस्रे विधानतः ॥ १७६ ॥

ఘృతంతో సింకితమైన వృత్తాకార మండలంలో, సమవర్ణ అరుణవర్ణ వత్సతో కూడిన గోవు విధానాన్ని అనుసరించి, శత్రు దిశకు విరుద్ధంగా ముఖం చేసి, నియమానుసారం త్రికోణ కుండంలో కర్మ నిర్వహించాలి।

Verse 177

पलायते वा रोगार्तः प्रणमेद्वा भयान्वितः । पलाशेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७७ ॥

రోగంతో బాధపడినవాడు బాధతో పారిపోతాడా, లేక భయంతో నమస్కరిస్తాడా—అయినా అతని కోసం పలాశ సమిధలతో వెలిగించిన అగ్నిలో, ఘృతంతో తడిపిన పంచాంగాలతో ఆహుతి సమర్పించాలి।

Verse 178

होमेन सोमवारे च भवेत्प्राग्वन्न संशयः । खादिरेध्मानले तस्य पंचांगैस्तद्घृताप्लुतैः ॥ १७८ ॥

సోమవారము హోమం చేయుటవలన ముందుగా చెప్పిన ఫలం నిస్సందేహంగా లభిస్తుంది. దానికి ఖదిర సమిధలతో వెలిగించిన అగ్నిలో, ఘృతంతో తడిపిన పంచాంగాలతో ఆహుతి సమర్పించాలి।

Verse 179

वारे भौमस्य हवनात्तदाप्नोति सुनिश्चितम् । अपामार्गस्य सौम्येऽह्नि पिप्पलस्य गुरोर्दिने ॥ १७९ ॥

మంగళవారము హవనం చేసినవాడు చెప్పబడిన ఫలాన్ని నిశ్చయంగా పొందుతాడు. అలాగే బుధవారము అపామార్గ సమిధలతో, గురువారము (గురు దినము) పిప్పల సమిధలతో హోమం చేస్తే తత్ఫలము తప్పక లభిస్తుంది.

Verse 180

उदुंबरस्य भृगुजे शम्या मांदेऽह्नि गोघृतैः । शुभ्रपीतसितश्यामवर्णाद्याः पूर्ववत्तथा ॥ १८० ॥

భృగువారము (శుక్రవారం) ఉదుంబర వృక్షపు శమీ-సమిధలతో హోమం చేయాలి; మాందవారము (శనివారం) గోఘృతంతో చేయాలి. శుభ్ర, పీత, సిత, శ్యామ మొదలైన వర్ణలక్షణాలు పూర్వోక్తములాగనే గ్రహించవలెను.

Verse 181

तत्फलं समवाप्नोति तत्समिद्दीपितेऽनले । प्रतिपत्तिथिमारभ्य पंचम्यंतं क्रमेण वै ॥ १८१ ॥

ఆ సమిధలతో/ఆహుతులతో అగ్ని ప్రజ్వలింపబడినప్పుడు అతడు అదే ఫలాన్ని పొందుతాడు. ప్రతిపత్తి తిథి నుండి ప్రారంభించి క్రమంగా పంచమి వరకు సాగవలెను.

Verse 182

शालीचणकमुद्गैश्च यवमाषैश्च होमतः । माहिषाज्यप्लुतैस्ताभिस्तिथिभिः समवाप्नुयात् ॥ १८२ ॥

బియ్యం, శెనగలు, పెసలు, యవము, మాషము (ఉద్దులు) తో హోమం చేసి, ప్రతి ఆహుతిని మహిషి ఘృతంతో (భైంస నెయ్యితో) తడిపి అర్పించాలి. అలా చేస్తే ఆ తిథులకు అనుగుణమైన ఫలాలు లభిస్తాయి.

Verse 183

षष्ठ्यादिसप्तम्यंतं तु चाजाभवघृतैस्तथा । प्रागुक्तैर्निस्तुषैर्होमात्प्रागुक्तफलमाप्नुयात् ॥ १८३ ॥

కానీ షష్ఠి నుండి సప్తమి వరకు మేక నుండి పొందిన ఘృతంతో, అలాగే పూర్వోక్తమైన తొక్కలేని ధాన్యాలతో హోమం చేయాలి. అట్టి హోమం వలన పూర్వంలో చెప్పిన అదే ఫలం లభిస్తుంది.

Verse 184

तद्वर्द्धं पंचके त्वेतैः समस्तैश्च तिलद्वयैः । सितान्नैः पायसैः सिक्तैराविकैस्तु घृतैस्तथा ॥ १८४ ॥

పంచ అర్పణాల సమూహంలో ఆ పరిమాణాన్ని సగం మరల పెంచాలి—రెండు రకాల నువ్వులు, తీపి అన్నం, పాయసం, పాయసంతో తడిపిన పదార్థాలు, అలాగే గొర్రె పాలతో చేసిన నెయ్యి—ఇవన్నీ కలిపి।

Verse 185

हवनात्तदवाप्नोति यदादौ फलमीरितम् । एवं नक्षत्रवृक्षोत्थवह्नौ तैस्तैर्मधुप्लुतैः ॥ १८५ ॥

హవనం చేయుటవలన ఆరంభంలో చెప్పిన ఫలమే లభిస్తుంది. అలాగే ఆయా నక్షత్రాలకు సంబంధించిన వృక్షాల నుండి వెలిగించిన అగ్నిలో, తేనెతో తడిపిన ఆ-ఆ హవిస్సులను ఆహుతి చేయగా పేర్కొన్న ఫలాలు సిద్ధిస్తాయి.

Verse 186

हवनादपि तत्प्राप्तिर्भवत्येव न संशयः । विद्यां संसाध्य पूर्वं तु पस्चादुक्तानशेषतः ॥ १८६ ॥

హవనం ద్వారానూ ఆ ప్రాప్తి నిశ్చయంగా కలుగుతుంది—సందేహం లేదు. అయితే ముందుగా అవసరమైన విద్యను సంపూర్ణంగా సాధించి, తరువాత చెప్పిన విధానాలను ఏమీ మిగలకుండా ఆచరించాలి.

Verse 187

प्रयोगान्साधयेद्धीमान् मंगलायाः प्रसादतः । संपूज्य देवतां विप्रकुमारीं कन्यकां तु वा ॥ १८७ ॥

బుద్ధిమంతుడు మంగళా దేవి ప్రసాదంతో ఈ ప్రయోగాలను సిద్ధి చేసుకోవాలి. ముందుగా దేవతను సమ్యక్‌గా పూజించి, తరువాత విధివిధానంగా బ్రాహ్మణ కన్యను లేదా ఏ కన్యనైనా గౌరవించాలి.

Verse 188

सशुभावयवां मुग्धां स्नातां धौतांबरां शुभाम् । तथाविधं कुमारं वा संस्थाप्यभ्यर्च्य विद्यया ॥ १८८ ॥

శుభ అవయవాలు గల నిర్దోష బాలిక—స్నానం చేసినది, ఉతికిన వస్త్రాలు ధరించినది, పవిత్ర స్వభావముగలది—లేదా అలాంటి బాలుడిని ఆసనంపై కూర్చోబెట్టి, నిర్దిష్ట విద్య/విధితో ఆరాధించాలి.

Verse 189

स्पृष्टशीर्षो जपेद्विद्यां शतवारं तथार्चयेत् । प्रसूनैररुणैः शुभ्रैः सौरभाढ्यैरथापि वा ॥ १८९ ॥

భక్తితో శిరస్సు తాకించి, విద్యను నూరుసార్లు జపించి, అలాగే అర్చన చేయాలి—ఎరుపు లేదా తెలుపు, లేక సువాసనతో నిండిన పుష్పాలతో।

Verse 190

दद्याद्गुग्गुलधूपं च यावत्कर्मावसानकम् । ततो देव्या समाविष्टे तस्मिन्संपूज्य भक्तितः ॥ १९० ॥

కర్మ ముగిసే వరకు గుగ్గులు ధూపాన్ని అర్పించాలి. తరువాత దేవి అందులో ప్రవేశించి సన్నిధానమై ఉన్నప్పుడు, ఆ సన్నిధిని భక్తితో సమ్యక్‌గా పూజించాలి।

Verse 191

ततस्तामुपचारैस्तैः प्रागुक्तैर्विद्यया व्रती । प्रजपंस्तां ततः पृच्छेदभीष्टं कथयेच्च सा ॥ १९१ ॥

తర్వాత వ్రతధారి సాధకుడు, ముందుగా చెప్పిన ఉపచారాలు మరియు విధి ప్రకారం ఆమెను పునఃపునః జపిస్తూ; అనంతరం కోరిన విషయాన్ని అడగాలి—ఆమె అది తెలియజేస్తుంది।

Verse 192

भूतं भवद्भविष्यं च यदन्यन्मनसि स्थितम् । जन्मांतराण्यतीतानि सर्वं सा पूजिता वदेत् ॥ १९२ ॥

భూతం, వర్తమానం, భవిష్యత్తు—మరియు మనసులో ఉన్న ఇతర విషయమేదైనా; అలాగే గత జన్మల సంగతులు—పూజింపబడినప్పుడు ఆమె అన్నిటినీ వెల్లడిస్తుంది।

Verse 193

ततस्तां प्राग्वदभ्यर्च्य स्वात्मन्युद्वास्य तां जपेत् । सहस्रवारं स्थिरधीः पूर्णात्मा विचरेत्सुखी ॥ १९३ ॥

తర్వాత మునుపటిలాగే ఆమెను అర్చించి, ఆమెను తన ఆత్మలో ప్రతిష్ఠించి జపించాలి. స్థిరబుద్ధితో వెయ్యిసార్లు జపిస్తే, అంతరంగం పరిపూర్ణమై సుఖంగా విహరిస్తాడు।

Verse 194

मधुरत्रयसंसिक्तैररुणैरंबजैः श्रियम् । प्राप्नोति मंडलं होमात्सितैश्च महद्यशः ॥ १९४ ॥

త్రిమధుర ద్రవ్యాలతో సिक्तమైన ఎర్ర తామరలతో హోమం చేస్తే శ్రీ-సంపద లభిస్తుంది; తెల్ల తామరల ఆహుతులతో మహా యశస్సు పొందుతాడు.

Verse 195

क्षौद्राक्तैरुप्तलै रक्तैर्हवनात्प्रोक्तकालतः । सुवर्णं समवाप्नोति निधिं वा वसुधां तु वा ॥ १९५ ॥

నిర్దిష్ట కాలంలో తేనెతో లేపనమైన ఎర్ర తామరలతో హవనం చేస్తే స్వర్ణం లభిస్తుంది—లేదా నిధి, లేదా భూమి కూడా పొందుతాడు.

Verse 196

क्षीराक्तैः कैरवैर्होमात्प्रोक्तं काममवाप्नुयात् । धान्यानि विविधान्याशु सुभगः स भवेन्नरः ॥ १९६ ॥

పాలతో సिक्तమైన కుముద (తెల్ల నీటి కలువ) పుష్పాలతో హోమం చేస్తే చెప్పబడిన ఇష్టఫలం పొందుతాడు. అతడు త్వరగా వివిధ ధాన్యాలు పొందుతూ సుభాగ్యుడై సంపన్నుడవుతాడు.

Verse 197

आज्याक्तैरुत्पलैर्होमाद्वांछितं समवाप्नुयात् । तदक्तैरपि कह्लारैर्हवनाद्राजवल्लभः ॥ १९७ ॥

నెయ్యితో సिक्तమైన నీల తామరలతో హోమం చేస్తే వాంఛిత ఫలం లభిస్తుంది. అలాగే నెయ్యి లేపనమైన కహ్లార తామరల ఆహుతులతో రాజుకు ప్రియుడవుతాడు.

Verse 198

पलाशपुष्पैस्त्रिस्वादुयुक्तैस्तत्कालहोमतः । चतुर्विधं तु पांडित्यं भवत्येव न संशयः ॥ १९८ ॥

త్రిమధుర రసాలతో యుక్తమైన పలాశ పుష్పాలతో తత్కాలంలో హోమం చేస్తే నిస్సందేహంగా చతుర్విధ పాండిత్యం కలుగుతుంది.

Verse 199

लाजैस्त्रिमधुरोपेतैस्तत्कालहवनेन वै । कन्यकां लभते पत्नीं समस्तगुणसंयुताम् ॥ १९९ ॥

త్రిమధురములతో కూడిన లాజాలను నియతకాలంలో హోమాగ్నిలో ఆహుతి ఇచ్చినవాడు సమస్తగుణసంపన్నమైన కన్యను భార్యగా పొందును।

Verse 200

नालिकेरफलक्षोदं ससितं सगुडं तु वा । क्षौद्राक्षं जुहुयात्तद्वदयत्नाद्धनदोपमः ॥ २०० ॥

నారికేళఫలసారం చక్కెరతో గాని గుడంతో గాని కలిపి, లేదా తేనెలో ద్రాక్ష కలిపి హోమాగ్నిలో ఆహుతి ఇవ్వాలి; అలా చేస్తే యత్నం లేకుండానే కుబేరుని వంటి ధనసంపద కలుగుతుంది।