Adhyaya 181: Ritual Procedure for Installing and Consecrating a Madhūka-Wood Icon

Verse 1

अथ मधुकाष्ठप्रतिमायामर्चास्थापनम् ॥ सूत उवाच ॥ एवं श्रुत्वा परं स्थानं सा मही संहितव्रता ॥ सर्वक्षेत्रविभागेषु यश्च वै परमो विधिः ॥

இப்போது மதுகாஷ்ட மரத்தால் செய்யப்பட்ட பிரதிமையில் அர்ச்சா-ஸ்தாபனம். சூதர் கூறினார்—பரம ஸ்தானத்தையும், எல்லா க்ஷேத்ரப் பிரிவுகளிலும் பொருந்தும் உயர்ந்த விதியையும் இவ்வாறு கேட்ட பின், விரதத்தில் உறுதியான மஹீ (பூமி) உரையாடலைத் தொடர்ந்தாள்.

Verse 2

संश्रुत्य विस्मयाविष्टा प्रत्युवाच वसुन्धरा ॥ धरण्युवाच ॥ अहो क्षेत्रप्रभावो वै यस्त्वया समुदाहृतः ॥

இதைக் கேட்டவுடன் வியப்பால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட வசுந்தரா மறுமொழி கூறினாள். தரணி சொன்னாள்—அஹோ! நீ அறிவித்த புண்ணியத் தீர்த்தத் தலங்களின் மகிமை நிச்சயமாக மிகப் பெரிது।

Verse 3

यं श्रुत्वा देवतत्त्वेन जातास्मि विगतज्वरा ॥ एकं मे परमं गुह्यं यन्नित्यं हृदि वर्त्तते ॥

அதைக் கேட்டபின் நான் தெய்வத் தத்துவத்தின் உணர்வில் நிலைபெற்றேன்; என் காய்ச்சலும் நீங்கியது. ஆனால் என் ஒரு பரம ரகசியம் உண்டு; அது எப்போதும் என் இதயத்தில் உறைகிறது।

Verse 4

मम प्रीत्यर्थमखिलं तद्विष्णो वक्तुमर्हसि ॥ कथं तिष्ठसि काष्ठेषु शैलमृन्मयजेषु च ॥

என் திருப்திக்காக, ஓ விஷ்ணுவே, அவையனைத்தையும் கூற வேண்டும். மரத்திலும், கல், மண் முதலிய புவிப்பொருட்களால் செய்யப்பட்ட விக்ரகங்களிலும் நீ எவ்வாறு உறைகிறாய்?

Verse 5

ताम्रे कांस्ये च रौप्ये च तिष्ठसि स्थापितः कथम् ॥ सौवर्णेषु च सर्वेषु तिष्ठसि स्थापितः कथम् ॥

செம்பு, வெண்கலம், வெள்ளி ஆகியவற்றில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டபோது நீ எவ்வாறு உறைகிறாய்? மேலும் பொன்னால் செய்யப்பட்ட எல்லா வடிவங்களிலும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டபோது நீ எவ்வாறு உறைகிறாய்?

Verse 6

ब्रह्मचारी समासाद्य कथं तिष्ठसि माधव ॥ दन्तरत्ने समासाद्य कथं सन्तिष्ठते भवान्

ஓ மாதவா! பிரம்மச்சாரியாக உன்னை அணுகினால் நீ எவ்வாறு நிலைபெறுகிறாய்? மேலும் தந்தரத்தினம் (தந்தம் எனும் ரத்தினம்) அணுகினால் உன் சன்னிதி எவ்வாறு உறுதியாக நிலைபெறுகிறது?

Verse 7

कथं तिष्ठसि वा सव्ये भित्तिसंस्थो जनार्दनः ॥ भूमिसंस्थो महाभाग विधिदृष्टेन कर्मणा

ஹே ஜனார்தன! சுவரில் நிறுவப்பட்டபோது நீ இடப்புறத்தில் எவ்வாறு நிலைகொள்கிறாய்? மேலும் ஹே மகாபாக! தரையில் நிறுவப்பட்டபோது விதியால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட கருமத்தினால் நீ எவ்வாறு (விராஜிக்கிறாய்)?

Verse 8

एवं धरावचः श्रुत्वा प्रत्युवाचादिसूकरः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ प्रतिमा यस्य कर्तव्या तदानिय वसुन्धरे

தரா (பூமி) கூறிய இவ்வசனங்களை கேட்ட ஆதிசூகரன் மறுமொழி கூறினான். ஸ்ரீவராஹர் சொன்னார்—ஹே வசுந்தரே! யாருக்காக பிரதிமை செய்ய வேண்டுமோ, அவனை (அதற்கான வேண்டுகோளுடன்) இங்கே கொண்டு வா.

Verse 9

प्रतिमां कारयेच्चैव लक्षणोक्तां वसुन्धरे ॥ अर्चाशुद्धिं ततः कृत्वा प्रतिष्ठाप्य विधानतः

ஹே வசுந்தரே! சாஸ்திரத்தில் கூறப்பட்ட இலக்கணங்களுடன் கூடிய பிரதிமையை நிச்சயமாகச் செய்ய வேண்டும். பின்னர் அர்ச்சையின் (வழிபாட்டு விக்ரகத்தின்) சுத்தியை செய்து, விதிப்படி பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

कृत्वा तत्प्रतिमां चैव प्रतिष्ठाविधिनार्च्चयेत् ॥ तांस्तु दद्यात्तु गन्धान्श्च ये मया समुदाहृताः

அந்த பிரதிமையை செய்து, பிரதிஷ்டா-விதிப்படி அதனை அர்ச்சித்து வழிபட வேண்டும். மேலும் நான் கூறியுள்ள நறுமணப் பொருட்களையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 11

कर्पूरं कुङ्कुमं चैव त्वचं चागुरुमेव च ॥ रसं च चन्दनं चैव सिल्हकोशीरकं तथा

கற்பூரம் மற்றும் குங்குமம்; நறுமணத் த்வசம் (மரப்பட்டை) மற்றும் அகுரு; மேலும் நறுமண ரசம் மற்றும் சந்தனம்; அதுபோல சில்ஹகம் மற்றும் உசீரம் (வெட்டிவேர்) ஆகியனவும்.

Verse 12

एतैर्विलेपनं दद्यादर्चितस्तु विचक्षणः ॥ स्वस्तिकं वर्द्धमानं च श्रीवत्सं कौस्तुभं तथा

இவ்வஸ்துக்களால் வழிபாடு செய்த பின், விவேகமுள்ள பக்தன் லேபனம் (சந்தனாதி) அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; மேலும் ஸ்வஸ்திகம், வர்தமானச் சின்னம், ஸ்ரீவத்ஸம், கௌஸ்துபம் ஆகியவற்றையும் குறிக்க வேண்டும்।

Verse 13

विधानपूर्वकं चैव मङ्गल्यं चैव पायसम् ॥ वर्तिस्तिलफलं चैव कर्मण्यानि न संशयः

விதிப்படி மங்களப் பொருட்களையும் பாயசம் (பால்-அரிசி) யும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; மேலும் திரி மற்றும் எள்-பலன் (எள் அர்ப்பணம்) ஆகியவையும்—இவை நிச்சயமாக விதிசார்ந்த கர்மங்கள்।

Verse 14

एवं सर्वं ततो दद्यात्पूजायां विहितं शुभम् ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन शुद्धो भागवतः शुचिः

இவ்வாறு வழிபாட்டில் விதிக்கப்பட்ட எல்லா சுபப் பொருட்களையும் பின்னர் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; விதியால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட கர்மத்தால் பகவத பக்தன் சுத்தமடைந்து—தூயவனும் ஒழுக்கமுள்ளவனும் ஆகிறான்।

Verse 15

प्राणायामं ततः कृत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ योऽसौ भवान्तिष्ठते च सर्वयोगप्रधानतः

பின்னர் பிராணாயாமம் செய்து இந்த மந்திரத்தை ஓத வேண்டும்—“ஹே பகவான்! இங்கு நிலைத்திருப்பவரே, எல்லா யோக சாதனைகளிலும் முதன்மைத் தத்துவமாக…”

Verse 16

ससम्भ्रमं लोके सुप्रतीतस्तिष्ठ काष्ठे स त्वं भुवि ॥ एवं संस्थापनं कृत्वा काष्ठस्य प्रतिमासु च

“பக்தியுடனான அவசரத்துடன்—உலகில் தெளிவாக வெளிப்பட்டு நிலைத்திருப்பாயாக; மேலும் பூமியில் இந்த மரத்தினுள் நீயே நிலைத்திருப்பாயாக.” இவ்வாறு மரப் பிரதிமைகளிலும் நிறுவல் செய்து…

Verse 17

पुनः प्रदक्षिणीकृत्य शुद्धैर्भागवतैः सह ॥ प्रज्वाल्य दीपं तत्रैव चार्चायाः सम्मुखं स्थितः

மீண்டும் தூய பகவத பக்தர்களுடன் பிரதட்சிணை செய்து, அங்கேயே தீபம் ஏற்றி, அர்ச்சாமூர்த்தியின் முன்னிலையில் நிற்க வேண்டும்.

Verse 18

नोर्ध्वं न तिर्यगीक्षेत कामक्रोधविवर्जितः ॥ नमो नारायणायेति इमं मन्त्रमुदीरयेत्

காமமும் கோபமும் நீங்கி, மேலோ பக்கமோ நோக்காமல், ‘நமோ நாராயணாய’ என்ற மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 19

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजनप्रवीर गतिः प्रभुस्त्वं वससि ह्यमोघ ॥ अनेन मन्त्रेण च लोकनाथ संस्थापितस्तिष्ठ च वासुदेव

மந்திரம்— ஓ प्रभுவே! நீயே எல்லா மக்களிலும் சிறந்த வீரன்; நீயே அடைக்கலம், நீயே ஆண்டவன்; நீ இங்கே அமோகமாக வாசம் செய். இந்த மந்திரத்தால், ஓ லோகநாத வாசுதேவா, பிரதிஷ்டைபெற்று இங்கே நிலைத்திரு.

Verse 20

सर्वामेवं ततः कृत्वा मम संस्थापनक्रियाम् ॥ पूज्या भागवताः सर्वे ये तत्र समुपागताः

இவ்வாறு என் பிரதிஷ்டைச் செயலை நிறைவேற்றிய பின், அங்கே கூடியுள்ள எல்லா பகவத பக்தர்களும் பூஜைக்குரியவர்கள்.

Verse 21

गन्धमाल्यैरर्चयित्वा उपलेपैश्च भोजनैः ॥ कुर्यात्संस्करणं तेषां विधिदृष्टेन कर्मणा

நறுமணம், மாலை, பூச்சு (லேபனம்) மற்றும் உணவு ஆகியவற்றால் அவர்களை அர்ச்சித்து, விதியில் கூறியபடி அவர்களுக்கு உரிய மரியாதைச் சடங்குகளைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 22

एतत्कर्मविधानने मधुकाष्ठस्य सुन्दरी ॥ धर्मसंस्थापनार्थाय एतत्ते कथितं मया

அழகியவளே, மதூக மரத்துடன் தொடர்புடைய இந்தக் கர்மவிதானத்தைத் தர்மநிறுவலுக்காக நான் உனக்குக் கூறினேன்.

Verse 23

यस्त्वनेन विधानने अर्च्चां काष्ठस्य स्थापयेत् ॥ स न गच्छति संसारं मम लोकं च गच्छति

ஆனால் இவ்விதிப்படி மரத்தால் ஆன அர்ச்சா (விக்ரகம்) நிறுவுபவன் சம்சாரத்திற்குச் செல்லான்; என் லோகத்தை அடைவான்.

Verse 24

ततः सम्पूजयेद्देवि संसारभवमुक्तये ॥ तत्र काष्ठेषु मधुकमानिय च वसुन्धरे

பின்பு, தேவியே, சம்சார-பவத்திலிருந்து விடுதலைக்காக முழுமையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்; அங்கே, வசுந்தரையே, மரத்துண்டுகளுக்குள் மதூக மரத்தை கொண்டு வந்து…

Verse 25

कुर्यात्संस्करणं तेषां विधिदृष्टेन कर्मणा

விதியில் கூறப்பட்ட செயற்பாட்டின்படி அவற்றின் ஸம்ஸ்காரம் (சுத்தி/மரியாதை) செய்ய வேண்டும்.