Prashna 4

Verse 4.1

अथ हैनं सौर्यायणि गार्ग्यः पप्रच्छ । भगवन्नेतस्मिन् पुरुषे कानि स्वपन्ति कान्यस्मिञ्जाग्रति कतर एष देवः स्वप्नान् पश्यति कस्यैतत् सुखं भवति कस्मिन्नु सर्वे सम्प्रतिष्टिता भवन्तीति ॥१॥

அப்போது சௌர்யாயணி கார்க்யர் அவரை வினவினார்। பகவானே, இந்த புருஷனில் எவை உறங்குகின்றன? எவை விழித்திருக்கின்றன? எந்த தேவன் கனவுகளைக் காண்கிறான்? இந்த ஆனந்தம் யாருடையது? எதில் இவை அனைத்தும் பிரதிஷ்டிக்கப்பட்டிருக்கின்றன?

Verse 4.2

तस्मै स होवाच । यथा गार्ग्य मरीचयोऽर्कस्यास्तं गच्छतः सर्वा एतस्मिंस्तेजोमण्डल एकीभवन्ति । ताः पुनः पुनरुदयतः प्रचरन्त्येवं ह वै तत् सर्वं परे देवे मनस्येकीभवति तेन तर्ह्येष पुरुषो न शृणोति न पश्यति न...

அவர் அவனுக்குச் சொன்னார்। கார்க்யரே, சூரியன் மறையும்போது அவனது கிரணங்கள் அந்த தேஜோமண்டலத்தில் ஒன்றாகுகின்றன, மீண்டும் உதிக்கும்போது பரவுகின்றன—அப்படியே எல்லாம் பரம தேவனான மனத்தில் ஒன்றாகின்றன. ஆகவே அவன் கேட்கவில்லை, பார்க்கவில்லை, முகரவில்லை, சுவைக்கவில்லை, தொடவில்லை, பேசவில்லை, ஏற்கவில்லை, இன்புறவில்லை, விடவில்லை, நடக்கவில்லை—அவன் உறங்குகிறான் என்கிறார்கள்.

Verse 4.3

प्राणा वा अग्र एवैतस्मिन् पुरे जाग्रति । गार्हपत्यो ह वा एषोऽपानो व्यानोऽन्वाहार्यपचनो यद्गार्हपत्यात् प्रणीयते प्रणयनादाहवनीयः प्राणः ॥३॥

பிராணன்கள் நிச்சயம் இந்த புரத்தில் விழித்திருக்கின்றன. அபானன் கார்ஹபத்ய அக்னியாகும், வ்யானன் அன்வஹார்யபசன அக்னியாகும். கார்ஹபத்யத்திலிருந்து ஆஹவநீயம் ஏற்றப்படுவதுபோல, பிராணன் ஆஹவநீய அக்னியாகும்.

Verse 4.4

यदुच्छ्वासनिःश्वासावेतावाहुती समं नयतीति स समानः । मनो ह वाव यजमानः । इष्टफलमेवोदानः । स एनं यजमानमहरहर्ब्रह्म गमयति ॥४॥

யதுச்ச்வாஸநிஃஶ்வாஸாவேதாவாஹுதீ ஸமம் நயதீதி ஸ ஸமாநஃ । மநோ ஹ வாவ யஜமாநஃ । ஈஷ்டபலமேவோதாநஃ । ஸ ஏநம் யஜமாநமஹரஹர்ப்ரஹ்ம கமயதி ॥

Verse 4.5

अत्रैष देवः स्वप्ने महिमानमनुभवति । यद्दृष्टं दृष्टमनुपश्यति श्रुतं श्रुतमेवार्थमनुशृणोति देशदिगन्तरैश्च प्रत्यनुभूतं पुनः पुनः प्रत्यनुभवति दृष्टं चादृष्टं च श्रुतं चाश्रुतं चानुभूतं चाननुभूतं च सच्च...

அத்ரைஷ தேவஃ ஸ்வப்நே மஹிமாநமநுபவதி । யத்த்ருஷ்டம் த்ருஷ்டமநுபஶ்யதி ஶ்ருதம் ஶ்ருதமேவார்தமநுஶ்ருணோதி தேஶதிகந்தரைஶ்ச ப்ரத்யநுபூதம் புநஃ புநஃ ப்ரத்யநுபவதி த்ருஷ்டம் சாத்ருஷ்டம் ச ஶ்ருதம் சாஶ்ருதம் சாநுபூதம் சாநநுபூதம் ச ஸச்சாஸச்ச ஸர்வம் பஶ்யதி ஸர்வஃ பஶ்யதி ॥

Verse 4.6

स यदा तेजसाऽभिभूतो भवति । अत्रैष देवः स्वप्नान्न पश्यत्यथ यदैतस्मिञ्शरीर एतत्सुखं भवति ॥६॥

ஸ யதா தேஜஸா஽பி பூதோ பவதி । அத்ரைஷ தேவஃ ஸ்வப்நாந்ந பஶ்யத்யத யதைதஸ்மிஞ்ஶரீர ஏதத்ஸுகம் பவதி ॥

Verse 4.7

स यथा सोम्य वयांसि वसोवृक्षं सम्प्रतिष्ठन्ते । एवं ह वै तत् सर्वं पर आत्मनि सम्प्रतिष्ठते ॥७॥

அன்புள்ள மகனே! எப்படி பறவைகள் மரத்தில் ஓய்வெடுக்க வருகின்றனவோ, அப்படியே நிச்சயமாக இவை அனைத்தும் பரமாத்மாவில் பிரதிஷ்டை பெறுகின்றன.

Verse 4.8

पृथिवी च पृथिवीमात्रा चापश्चापोमात्रा च तेजश्च तेजोमात्रा च वायुश्च वायुमात्रा चाकाशश्चाकाशमात्रा च चक्षुश्च द्रष्टव्यं च श्रोत्रं च श्रोतव्यं च घ्राणं च घ्रातव्यं च रसश्च रसयितव्यं च त्वक्च स्पर्शयित...

பூமி மற்றும் பூமியின் அளவு-ஆதாரம்; நீர் மற்றும் நீரின் அளவு-ஆதாரம்; தீ/தேஜஸ் மற்றும் தேஜஸின் அளவு-ஆதாரம்; காற்று மற்றும் காற்றின் அளவு-ஆதாரம்; ஆகாயம் மற்றும் ஆகாயத்தின் அளவு-ஆதாரம்; கண் மற்றும் காணத்தக்கது; காது மற்றும் கேட்கத்தக்கது; மூக்கு மற்றும் மணக்கத்தக்கது; சுவை மற்றும் சுவைக்கத்தக்கது; தோல் மற்றும் தொடத்தக்கது; வாக்கு மற்றும் சொல்லத்தக்கது; கைகள் மற்றும் பற்றிக்கொள்ளத்தக்கது; உபஸ்தம் மற்றும் அனுபவிக்கத்தக்க ஆனந்தம்; பாயு மற்றும் கழிக்கத்தக்கது; பாதங்கள் மற்றும் செல்லத்தக்கது; மனம் மற்றும் சிந்திக்கத்தக்கது; புத்தி மற்றும் அறியத்தக்கது; அகங்காரம் மற்றும் ‘நான்’ எனப் பற்றிக்கொள்ளத்தக்கது; சித்தம் மற்றும் கவனிக்கத்தக்கது; ஒளி மற்றும் ஒளிரச் செய்யத்தக்கது; மேலும் பிராணன் மற்றும் தாங்கி நிலைநிறுத்தத்தக்கது.

Verse 4.9

एष हि द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता घ्राता रसयिता मन्ता बोद्धा कर्ता विज्ञानात्मा पुरुषः । स परेऽक्षर आत्मनि सम्प्रतिष्ठते ॥९॥

இவனே காண்பவன், தொடுபவன், கேட்பவன், முகர்பவன், சுவைப்பவன், சிந்திப்பவன், அறிபவன், செய்பவன்—விஞ்ஞானாத்மா புருஷன். அவன் அக்ஷர பரமாத்மாவில் பிரதிஷ்டை பெறுகிறான்.

Verse 4.10

परमेवाक्षरं प्रतिपद्यते स यो ह वै तदच्छायमशरीरमलोहितं शुभ्रमक्षरं वेदयते यस्तु सोम्य । स सर्वज्ञः सर्वो भवति । तदेष श्लोकः ॥१०॥

பரம அக்ஷரத்தை அடைகிறான். அன்புள்ள மகனே! நிழலற்ற, உடலற்ற, ரத்தமற்ற, தூய, அக்ஷரமானதை அறிபவன்—அவன் சர்வஞ்ஞன் சர்வமாகிறான். இது ஸ்லோகம்.

Verse 4.11

विज्ञानात्मा सह देवैश्च सर्वैः प्राणा भूतानि सम्प्रतिष्ठन्ति यत्र तदक्षरं वेदयते यस्तु सोम्य स सर्वज्ञः सर्वमेवाविवेशेति ॥११॥

விஞ்ஞானாத்மா, எல்லா தேவர்களுடன், பிராணர்களுடன், பூதங்களுடன் அக்ஷரத்தில் பிரதிஷ்டை ஆகும் இடத்தில் நிலைபெறுகிறான். அன்பே! இவ்வாறு அறிபவன் ஸர்வஜ்ஞன்; அவன் எல்லாவற்றிலும் புகுந்தான்.