Prashna 2

Verse 2.1

अथ हैनं भार्गवो वैदर्भिः पप्रच्छ । भगवन् कत्येव देवाः प्रज्ञां दिधारयन्ते कतर एतत् प्रकाशयन्ते कः पुनरेषां वरिष्ठ इति ॥१॥

பின்னர் பார்கவ வைதர்பி அவரை வினவினார் — ஐயனே, எத்தனை தேவதைகள் உயிரினத்தைத் தாங்குகின்றன? யாவர் இதை வெளிப்படுத்துகின்றனர்? மேலும் அவர்களில் யார் சிறந்தவர்?

Verse 2.2

तस्मै स होवाचाकाशो ह वा एष देवो वायुरग्निरापः पृथिवी वाङ्मनश्चक्षुः श्रोत्रं च । ते प्रकाश्याभिवदन्ति वयमेतद्बाणमवष्टभ्य विधारयामः ॥२॥

அவருக்கு அவர் கூறினார்: இந்த தேவதைகள்—ஆகாயம், காற்று, அக்னி, நீர், பூமி, வாக்கு, மனம், கண், செவி—அவை வெளிப்படுத்தி அறிவிக்கின்றன: 'நாங்கள் இந்த தூணைப் பற்றி நிலைநிறுத்துகிறோம்.'

Verse 2.3

तान् वरिष्ठः प्राण उवाच । मा मोहमापद्यथ अहमेवैतत् पञ्चधाऽऽत्मानं प्रविभज्यैतद्बाणमवष्टभ्य विधारयामीति तेऽश्रद्दधाना बभूवुः ॥३॥

அவர்களில் சிறந்த பிராணன் கூறினான்: 'மயக்கத்தில் வீழாதீர்கள். நானே ஐந்தாக பிரிந்து இந்த தூணைப் பற்றி நிலைநிறுத்துகிறேன்.' அவர்கள் அவனை நம்பவில்லை.

Verse 2.4

सोऽभिमानादूर्ध्वमुत्क्रामत इव तस्मिन्नुत्क्रामत्यथेतरे सर्व एवोत्क्रामन्ते तस्मिञ्च प्रतिष्ठमाने सर्व एव प्रतिष्ठन्ते । तद्यथा मक्षिका मधुकरराजानमुत्क्रामन्तं सर्व एवोत्क्रमन्ते तस्मिञ्च प्रतिष्ठमाने ...

அவன் அகங்காரத்தால் மேலே எழுவதாய்த் தோன்றினான். அவன் எழுந்தால் மற்ற அனைவரும் எழுகின்றனர், அவன் நிலைபெற்றால் அனைவரும் நிலைபெறுகின்றனர். தேனீக்களின் அரசன் எழுந்தால் அனைத்தும் எழுகின்றன, அவன் இருந்தால் அனைத்தும் இருக்கின்றன—அப்படியே வாக்கு, மனம், கண், செவி ஆகியவை மகிழ்ந்து பிராணனைப் புகழ்கின்றன.

Verse 2.5

एषोऽग्निस्तपत्येष सूर्य एष पर्जन्यो मघवानेष वायुः एष पृथिवी रयिर्देवः सदसच्चामृतं च यत् ॥५॥

இவனே [பிராணன்] எரியூட்டும் அக்னி; இவனே சூரியன்; இவனே பர்ஜன்யன் [மழைத்தெய்வம்], வள்ளல் [இந்திரன்]; இவனே வாயு; இவனே பூமி, திவ்ய செழுமை; [இவன்] சத் மற்றும் அஸத் இரண்டும், மற்றும் அமிர்தம்।

Verse 2.6

अरा इव रथनाभौ प्राणे सर्वं प्रतिष्ठितम् । ऋचो यजूꣳषि सामानि यज्ञः क्षत्रं ब्रह्म च ॥६॥

தேர்ச்சக்கர நாபியில் ஆரங்களைப் போல, அனைத்தும் பிராணனில் நிலைபெற்றுள்ளன. ஋க்குகள், யஜுஸ்கள், ஸாமங்கள், யஜ்ஞம், க்ஷத்ர [சக்தி], மற்றும் பிரம்ம [ஞானம்].

Verse 2.7

प्रजापतिश्चरसि गर्भे त्वमेव प्रतिजायसे । तुभ्यं प्राण प्रजास्त्विमा बलिं हरन्ति यः प्रणैः प्रतितिष्ठसि ॥७॥

ஓ பிராணா, நீ கர்ப்பத்தில் பிரஜாபதியைப் போல் சஞ்சரிக்கிறாய்; நீயே மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கிறாய். ஓ பிராணா, உனக்காக இவை அனைத்து பிரஜைகளும் பலியை அர்ப்பணிக்கின்றன; பிராணன்களால் நிலைபெற்றவனாய் நீ.

Verse 2.8

देवानामसि वह्नितमः पितृणां प्रथमा स्वधा । ऋषीणां चरितं सत्यमथर्वाङ्गिरसामसि ॥८॥

நீர் தேவர்களின் சிறந்த வாஹகன்; நீர் பிதுர்களுக்கு முதல் ஸ்வதா; நீர் ரிஷிகளின் நடத்தையின் சத்தியம்; நீர் அதர்வாங்கிரஸர்களுடையவர்।

Verse 2.9

इन्द्रस्त्वं प्राण तेजसा रुद्रोऽसि परिरक्षिता । त्वमन्तरिक्षे चरसि सूर्यस्त्वं ज्योतिषां पतिः ॥९॥

ஓ பிராணா, நீர் தேஜஸால் இந்திரன்; நீர் ருத்ரன், காவலன்; நீர் அந்தரீக்ஷத்தில் சஞ்சரிக்கிறீர்; நீர் சூரியன், ஜ்யோதிகளின் தலைவன்।

Verse 2.10

यदा त्वमभिवर्षस्यथेमाः प्राण ते प्रजाः । आनन्दरूपास्तिष्ठन्ति कामायान्नं भविष्यतीति ॥१०॥

ஓ பிராணா! நீ மழை பொழியும்போது, உன் இப் பிரஜைகள் ஆனந்தஸ்வரூபமாக நிலைத்து, ‘விருப்பத்திற்கேற்ப அன்னம் நிச்சயம் வரும்’ என்று எண்ணுகின்றனர்।

Verse 2.11

व्रात्यस्त्वं प्राणैकर्षरत्ता विश्वस्य सत्पतिः । वयमाद्यस्य दातारः पिता त्वं मातरिश्व नः ॥११॥

ஓ பிராணா, நீர் வ்ராத்ய, ஏகாக்ஷர தத்துவம், முழு விஶ்வத்தின் சத்திய சுவாமி; ஆதி முதல் நீர் அர்ப்பணத்தின் தாதாக்கள் நாம்; ஓ மாதரிஶ்வன், நீர் நம் பிதா।

Verse 2.12

या ते तनूर्वाचि प्रतिष्ठिता या श्रोत्रे या च चक्षुषि । या च मनसि सन्तता शिवां तां कुरु मा उत्क्रमीः ॥१२॥

ஓ பிராணா! வாக்கில் நிறுவப்பட்ட உன் தநு, காதில், கண்களில், மேலும் மனத்தில் பரவியிருப்பது—அதைச் சிவமயமாக நிலைநிறுத்து; நீ பிரியாதே।

Verse 2.13

प्राणस्येदं वशे सर्वं त्रिदिवे यत् प्रतिष्ठितम् । मातेव पुत्रान् रक्षस्व श्रीश्च प्रज्ञां च विधेहि न इति ॥१३॥

முக்காலத்தில் நிலைபெற்றுள்ள அனைத்தும் பிராணனின் வசப்பட்டவை. பிராணனே, தாயைப்போல் புத்திரர்களைக் காப்பாயாக, எமக்குச் செழுமையும் ஞானமும் அருள்வாயாக.