Khanda 3

Verse 3.1

ब्रह्म ह देवेभ्यो विजिग्ये तस्य ह ब्रह्मणो विजये देवा अमहीयन्त । त ऐक्षन्तास्माकमेवायं विजयः अस्माकमेवायं महिमा इति ॥१॥

தேவர்களுக்காக வெற்றியைப் பெற்றது பிரம்மனே. பிரம்மனின் அந்த வெற்றியில் தேவர்கள் அகந்தையால் பெருமிதமடைந்தனர். அவர்கள் எண்ணினர்—‘இந்த வெற்றி நமதே; இந்த மகிமையும் நமதே.’

Verse 3.2

तद्धैषां विजज्ञौ तेभ्यो ह प्रादुर्बभूव । तन्न व्यजानत किमिदं यक्षमिति ॥२॥

அது (பிரம்மன்) அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்து, அவர்களுக்கு முன் வெளிப்பட்டது. ஆனால் அவர்கள் அதை அறியவில்லை—‘இது எந்த யக்ஷம்?’ என்று.

Verse 3.3

तेऽग्निमब्रुवन्—जातवेद एतद्विजानीहि किमिदं यक्षमिति। तथेति॥३॥

அவர்கள் அக்னியிடம் கூறினர்—“ஹே ஜாதவேதா! இது என்ன யக்ஷம் என்று அறிந்து கூறு.” அக்னி சொன்னான்—“ததாஸ்து.”

Verse 3.4

तदभ्यद्रवत्। तमभ्यवदत्—कोऽसीति। अग्निर्वा अहमस्मीति अब्रवीत्। जातवेदाः वा अहमस्मीति॥४॥

அவன் அதனை நோக்கி ஓடினான். அந்த யக்ஷம் அவனிடம்—“நீ யார்?” என்றது. அவன்—“நான் அக்னியே; நான் ஜாதவேதனே” என்றான்।

Verse 3.5

तस्मिंस्त्वयि किं वीर्यमिति। अपि सर्वमिदं दहेयं यदिदं पृथिव्यामिति॥५॥

அது—“உன்னில் என்ன வல்லமை உள்ளது?” என்றது. அவன்—“பூமியில் உள்ள அனைத்தையும் நான் எரித்துவிட முடியும்” என்றான்।

Verse 3.6

तस्मै तृणं निदधाव् एतद् दह इति । तद् उपप्रेयाय सर्वजवेन तन् न शशाक दग्धुम् । स तद् एव निववृते, नैतद् अशकद् विज्ञातुं यद् एतद् यक्षम् इति ॥६॥

அவனிடம் (அக்னியிடம்) ஒரு புல்லை வைத்து—“இதை எரித்து விடு” என்றது. அவன் முழு வேகத்துடன் அணுகினான்; ஆனால் அதை எரிக்க இயலவில்லை. அதே முயற்சியிலிருந்து திரும்பினான்; ‘இது என்ன யக்ஷம்?’ என்று அறிய முடியவில்லை।

Verse 3.7

अथ वायुम् अब्रुवन्—वायो एतद् विजानीहि किम् एतद् यक्षम् इति । तथा इति ॥७॥

பின்னர் அவர்கள் வாயுவிடம்—“வாயுவே, இதை அறி; இது என்ன யக்ஷம்?” என்றனர். அவன்—“அப்படியே” என்று பதிலளித்தான்।

Verse 3.8

तद् अभ्यद्रवत् । तम् अभ्यवदत्—कः असि इति । वायुर् वा अहम् अस्मि इत्य् अब्रवीत् । मातरिश्वा वा अहम् अस्मि इति ॥८॥

அவன் அதனை நோக்கி ஓடினான். அது அவனிடம்—“நீ யார்?” என்றது. அவன்—“நான் வாயுவே; நான் மாதரிச்வனே” என்று சொன்னான்।

Verse 3.9

तस्मिन् त्वयि किं वीर्यम् इति। अपि इदं सर्वम् आददीयम्, यदिदं पृथिव्याम् इति॥९॥

அவர்கள் அவனிடம்—“உன்னில் என்ன வலிமை உள்ளது?” “அப்படியானால் பூமியில் உள்ள அனைத்தையும் எடுத்துக்கொள்” என்று கூறினர்.

Verse 3.10

तस्मै तृणं निदधौ—एतदादत्स्व इति। तत् उपप्रेयाय सर्वजवेन; तन्न शशाक आदातुम्। स तदेव निववृते—नैतदशकं विज्ञातुं यदेतद् यक्षम् इति॥१०॥

அவனுக்கு முன் ஒரு புல்தண்டு வைத்தது—“இதை எடுத்துக்கொள்” என்று. அவன் முழு வேகத்துடன் பாய்ந்தான்; ஆனால் அதை எடுக்க இயலவில்லை. அவன் அப்படியே திரும்பினான்—இந்த யக்ஷம் என்னவென்று அறியவும் இயலவில்லை.

Verse 3.11

अथ इन्द्रम् अब्रुवन्—मघवन्, एतद्विजानीहि किमेतद् यक्षम् इति। तथा इति। तदभ्यद्रवत्। तस्मात् तिरोदधे॥११॥

பின்பு அவர்கள் இந்திரனிடம்—“மகவனே, இது என்ன யக்ஷம் என்று அறி” என்றனர். அவன் “அப்படியே” என்று கூறி அதனை நோக்கி ஓடினான்; ஆனால் அது அவனிடமிருந்து மறைந்தது.

Verse 3.12

स तस्मिन्नेवाकाशे स्त्रियमाजगाम बहुशोभमानामुमां हैमवतीम्। तां ह उवाच—किमेतद्यक्षमिति॥१२॥

அவன் (இந்திரன்) அதே ஆகாசப் பரப்பில் மிகுந்த ஒளியுடன் விளங்கும் உமா ஹைமவதீ என்ற பெண்ணை அணுகினான். அவளிடம்—“இந்த யக்ஷன் யார்?” என்று கேட்டான்।